Ἕνας γέροντας εἶπε στούς μαθητές:

Ένας γέροντας  είπε στους μαθητές:

- Όταν ο βασιλιάς θέλει να πάρει την πόλη του εχθρού, το πρώτο πράγμα που κρατάει είναι το  νερό και τις  προμήθειες.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ὅπως ἡ νυκτερινή προσευχή τῶν Ἀποστόλων Παύλου και Σίλα ἄνοιξε τίς θύρες τῆς φυλακῆς, ἔτσι καί ἡ νυκτερινή προσευχή τῶν Χριστιανῶν ἀνοίγει τίς θύρες τοῦ οὐρανοῦ».

Η ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Σε μια επίσκεψη μου στο Γέροντα, θυμήθηκα και του ανάφερα ένα απόσπασμα ομιλίας του Ιερού Χρυσοστόμου για την προσευχή, πού έλεγε: «Όπως η νυκτερινή προσευχή των Αποστόλων Παύλου και Σίλα άνοιξε τις θύρες της φυλακής, έτσι και η νυκτερινή προσευχή των Χριστιανών ανοίγει τις θύρες του ουρανού». Ο Γέροντας ενθουσιάστηκε, μόλις το άκουσε.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

"Περί θείων ὀνομάτων - Κεφάλαιο 3" Ποιά εἶναι ἡ δύναμις τῆς προσευχῆς καί περί τοῦ μακαρίου Ἱεροθέου καί περί τῆς εὐλάβειας καί τῆς θεολογικῆς συγγραφῆς του. (Ἅγιος Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης)

(Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης)

Ποια είναι η δύναμις της προσευχής και περί του μακαρίου Ιεροθέου και περί της ευλάβειας και της θεολογικής συγγραφής του.

1. Αν τώρα το θεωρείς σωστό, ας εξετάσωμε πρώτη την αγαθωνυμία που εκφράζει τέλεια και αποκαλυπτικά όλες τις προόδους του Θεού, αφού επικαλεσθούμε την αγαθαρχική και υπεράγαθη Τριάδα που αποκαλύπτει όλες τις αγαθές πρόνοιές της.

Διότι σ' αυτήν πρέπει να ανεβαίνωμε πρώτα με τις ευχές, ως αγαθαρχία που είναι, και πλησιάζοντάς την περισσότερο, να μυούμαστε στα πανάγαθα δώρα που είναι τοποθετημένα γύρω της. διότι αυτή μεν είναι παρούσα σε όλα, δεν είναι όμως όλα παρόντα σ' αυτήν. Όταν όμως την επικαλούμαστε με πάναγνες ευχές, με αθόλωτο νου και με κατάλληλη για τη θεία ένωση διάθεση, τότε είμαστε κι εμείς παρόντες σ' αυτήν(1). διότι η αγαθότης δεν ευρίσκεται καν σε τόπο, ώστε ν' απουσιάσει από κάποιον ή να μεταβεί από άλλους σε άλλους. Αλλά και το να ειπούμε από το άλλο μέρος ότι η αγαθότης ευρίσκεται μέσα σε όλα τα όντα, αυτό απέχει από την απειρία που είναι επάνω από όλα και περιλαμβάνει όλα.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν ν' ανυψωθούμε με τις ευχές προς την υψηλότερη κορυφή των θείων και αγαθών αιτίων. Τότε θα συμβεί ό,τι συμβαίνει στην περίπτωση μιας πολύφωτης αλυσίδας που είναι κρεμασμένη από την ουράνια κορυφή και κατεβαίνει έως εδώ. εμείς, πιάνοντάς την με τα χέρια, το ένα μετά το άλλο προς τα εμπρός, θα ενομίζαμε ότι κατεβάζομε εκείνη, που είναι παρούσα και άνω και κάτω, αλλ' ανεβαίνομε εμείς οι ίδιοι προς τις υψηλότερες μαρμαρυγές των πολυφώτων ακτίνων. Ή ό,τι συμβαίνει στην περίπτωση που θα εμβαίναμε σε πλοίο.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: Τόν τσίμπησε σκορπιός, ἀλλά δέν διέκοψε τήν προσευχή του

 Είναι αδύνατον να μιλήσει κανείς για τον τρόπο που προσεύονταν ο Γέροντας Παΐσιος, διότι οι πνευματικές του πορείες είναι αθεώρητες και ανέκφραστες…

Είπε κάποτε ο Άγιος Παΐσιος σε νέο Μοναχό : «Εγώ στην ηλικία σου είχα κάθε βράδυ πανηγύρι», εννοώντας τη νυχτερινή του προσευχή που είναι «εργασία τρυφής».

 

Κάποτε προσευχόταν γονατιστός στο δάσος και τον τσίμπησε σκορπιός, αλλά δεν διέκοψε την προσευχή του.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ δύναμη τῆς Μυστικῆς Προσευχῆς

Η δύναμη της Μυστικής Προσευχής

Αγίου Ιωάννη  Χρυσοστόμου

Διότι αυτό είναι κυρίως προσευχή, όταν ανεβαίνουν οι κραυγές προς το Θεό από το εσωτερικό της ψυχής. Και αυτό είναι γνώρισμα της βασανισμένης ψυχής, το να εκδηλώνει την προσευχή της με την προθυμία του νου και όχι με τον τόνο της φωνής.

Έτσι προσευχόταν και ο Μωυσής. Γι’ αυτό και, ενώ δεν έλεγε τίποτε με τα χείλη του, ο Θεός του είπε: «τι φωνάζεις προς εμένα;». Διότι οι άνθρωποι ακούν μόνο τη φωνή αυτή που βγαίνει από το στόμα, ο Θεός όμως πριν απ’ αυτήν ακούει τους ανθρώπους που κράζουν εσωτερικά.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γιατί δέν παρακαλεῖτε τόν Θεό;

 «Ένας από τους μεγάλους Πατέρες της ερήμου ξεκίνησε μια μέρα να πάει στο όρος Σινά, να επισκεφθεί τους Μοναχούς που ασκήτευαν εκεί. Στον δρόμο συνάντησε έναν από αυτούς.

— Βρισκόμαστε σε μεγάλη στενοχώρια, Αββά, είπε αναστενάζοντας ο Μοναχός. Έχει μήνες να βρέξει και μας έλειψε τελείως το νερό.

— Γιατί δεν παρακαλείτε τον Θεό να σάς στείλει βροχή; ρώτησε ὁ Γέροντας.

— Κάνουμε κάθε μέρα προσευχές και λιτανείες, αλλά δεν εισακουόμαστε.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Ἡ Παναγία, ὅποτε ἔχουμε ἀνάγκη, ἀπαντᾶ ἀμέσως στήν προσευχή μας· ὅποτε δέν ἔχουμε, μᾶς ἀφήνει, γιά νά ἀποκτήσουμε λίγη παλληκαριά»

 – Γέροντα, δεν μου στείλατε «γλυκά» για τη γιορτή μου και οι αδελφές ζητούσαν «κεράσματα» .

– Έχεις δίκαιο· δεν σου έστειλα «γλυκά», και φυσικά δεν είχες να δώσεις στις αδελφές, αλλά τις ευχές σού τις έστειλα με άλλον τρόπο. 

Τώρα που σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε και εμείς τη Μητέρα μας, θα Την παρακαλέσω και πάλι να σε κεράσει Εκείνη με τη γλυκειά Της αγάπη και στοργή και να σου δώσει πολλά θεία δώρα.

 

 – Γέροντα, όταν έχω συνέχεια πτώσεις στον αγώνα μου, με πιάνει λύπη.

 

– Να ψέλνεις το «Πάντων προστατεύεις, ἀγαθὴ» και το «Πάντων θλιβομένων ἡ χαρά» . Αυτό να το κάνεις σαν κανόνα, και η Παναγία θα σε βοηθήσει. Η Παναγία δεν μας αφήνει· μας κουβαλάει στην πλάτη Της, αρκεί κι εμείς να το θέλουμε και να μην κλωτσάμε, όπως κάνουν τα άτακτα παιδιά.

 

– Γέροντα, θα ήθελα η Παναγία να κρατήσει κι εμένα στην αγκαλιά Της, όπως κρατάει τον Χριστό.

 

– Δεν σε κράτησε ποτέ εσένα; Δεν ένιωσες καμμιά φορά σαν μωρό στην αγκαλιά Της; Εγώ αισθάνομαι σαν παιδάκι κοντά Της. Την νιώθω Μάνα μου. Πολλές φορές πηγαίνω και ακουμπώ στην εικόνα Της και λέω: «Τώρα, Παναγία μου, θα θηλάσω λίγο Χάρη». Νιώθω σαν μωρό που θηλάζει στην αγκαλιά της μάνας του ξέγνοιαστο, αμέριμνο, και νιώθει τη μεγάλη της αγάπη και την ανέκφραστη στοργή της, και τρέφομαι με Χάρη.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Οἱ προσευχές ἔχουν μεγάλη δύναμη - Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

  Τι σημαίνει «από τα βάθη»; Όχι απλώς με το στόμα ούτε απλώς με τη γλώσσα μου, διότι τα λόγια ξεχύνονται και όταν ακόμη η σκέψη μας πλανιέται˙ αλλά από τα βάθη της καρδιάς, με πολλή φροντίδα και προθυμία, από αυτά τα θεμέλια της διάνοιάς μου. Διότι τέτοιες είναι οι ψυχές εκείνων που ζουν μέσα στις θλίψεις˙ συγκινούν ολόκληρη την καρδιά, καλώντας τον Θεό με πολλή κατάνυξη˙ και γι’ αυτό βέβαια εισακούονται.

 Οι προσευχές αυτού του είδους έχουν μεγάλη δύναμη˙ δεν ανατρέπονται, ούτε κλονίζονται, και αν ακόμη επιτεθεί με μεγάλη ορμή ο διάβολος.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γέρων Ἀμβρόσιος Λάζαρης (†) - Ἡ ἀξία τῆς βραδινῆς προσευχῆς τοῦ Ἀποδείπνου

 Έλεγε ότι το Απόδειπνο είναι μία ομπρέλα, η οποία ανοίγει και σκεπάζει όλη την οικογένεια από τα κακά πνεύματα που υπάρχουν τη νύχτα, ότι απωθεί και τούς κλέφτες ακόμη, και σε θωρακίζει ο Θεός μέσα στο ίδιο σου το σπίτι. 

Σε μία γυναίκα, μάλιστα, είχε επιμείνει όχι μόνο στην πρωινή προσευχή, τότε που είμαστε ξεκούραστοι, Αλλά και στη βραδινή, παρά την κόπωση της ημέρας που προηγήθηκε. 

Της τόνισε: 

- Το Απόδειπνο θα προσπαθείς να το λες κάθε βράδυ με τα παιδιά σου, και πάντα θα διαβάζει ο ένας δυνατά, ενώ οι άλλοι θα συνοδεύουν... 

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Μέ την πύρινη φλόγα »

Παπαχαράλαμπος Διονυσιάτης

Ἕνας ἀδελφός, ἐκστατικός ἀπό τήν ἀκριβῆ ἀπάντησιν πού τοῦ ἔδωσε στό πρόβλημά του, τόν ρωτᾶ:

• Μά πῶς Γέροντα, λαμβάνεις πληροφορία μέ τόσην ἀκρίβειαν;

• Αὐτό δέν εἶναι γιά τόν καθένα. Εἶναι δυσδιάκριτο νά καταλάβης ἄν ἡ ἀπάντησις εἶναι ἀπό τόν Θεόν. Ὅμως μέ τήν πύρινη φλόγα τῆς προσευχῆς μπορεῖ ὁ μοναχός νά σταθῆ ὅπως ὁ Μωϋσῆς καί νά διαλεχθῆ μέ τόν Δημιουργόν του. Γι᾿ αὐτό φροντῖστε ὅσο μπορεῖτε νά ἀποκτήσετε αὐτήν τήν φλόγα.

Ἄλλος ἀδελφός τοῦ ἀνέφερε:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἕνα κομποσχοίνι γλύτωσε μία ψυχή ἀπό τήν κόλαση!

 *Διηγείται ο άγιος Γέρων παπα-Χαράλαμπος Διονυσιάτης, απαντώντας σε ερώτηση αν ωφελούν οι προσευχές μας τους άλλους.

-Αφού παιδί μου ενδιαφέρεσαι, να σου πω και κάτι για το κομποσχοίνι πιο φοβερό, γύρω από την ζωή του Γέροντά μου (Ιωσήφ). 

Ο Γέροντάς μου, είχε στον κόσμο μια ξαδέλφη. Αν και η ζωή της δεν ήταν τόσο καλή, ο Γέροντας όμως την αγαπούσε πολύ. Κάποτε τον ειδοποίησαν ότι η ξαδέλφη του πέθανε και μάλιστα όχι καλά.

Έκαμνε διάφορους μορφασμούς, θεατρινισμούς∙ μιλούσε άσχημα κ.λπ. και σ’ αυτά τα χάλια πάνω ξεψύχησε. Μόλις το μαθαίνει ο Γέροντας, άρχισε τα κλάματα. Εγώ παραξενεύτηκα· τόση ευαισθησία· να κλαίει τόσον πολύ. Όμως κατάλαβε ο ίδιος τον λογισμό μου και με προλαβαίνει:

 –«Εγώ δεν κλαίω παιδί μου που πέθανε αλλά κλαίω γιατί κολάστηκε».

 Ωστόσο απ’ εκείνην την ημέρα ο Γέροντας δώστου συνέχεια νηστεία και προσευχή για την ξαδέλφη του. Ύστερα από αρκετές ημέρες, βλέπω τον Γέροντα πολύ χαρούμενο.

 -«Τι συμβαίνει Γέροντα;» .

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Μαρτυρία τοῦ π. Μεθοδίου ἀπό τήν Θεσσαλονίκη γιά τόν Ἅγιο Γέροντα Παΐσιο

 Προσευχή μέ δάκρυα καί πληροφορία 

Διηγήσεις π. Μεθοδίου ἀπό τήν Θεσσαλονίκη 

«Κάποτε, πῆγα στόν π. Παΐσιο νά τόν συμβουλευτῶ γιά ἕνα πολύ σημαντικό θέμα. Μοῦ εἶπε:

«Δέν ἔχουμε καιρό γιά χάσιμο. Ὁ Θεός ἔχει ἀνάγκη ἀπό Ἱερεῖς. (Δέν εἶχα γίνει ἀκόμη ἱερέας). 

Πᾶμε στήν Παναγία νά τῆς μιλήσουμε. Καί ᾿κείνη θά μᾶς δώση τήν ἀπάντηση». Πρόσθεσε: «Πῶς θά πᾶμε; μέ ἄδεια χέρια;». 

Καί ἔκοψε μερικά ἀγριολούλουδα ἀπό τήν αὐλή καί εἶπε: «Θά τά πᾶμε στήν Παναγία». 

Τά ἔβαλε στό περβάζι τῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας στό ναό τοῦ Τ. Σταυροῦ καί μέ δάκρυα τῆς εἶπε: 

«Μαννούλα μας, πάρε αὐτά τά λουλούδια, ἀπό τόν κῆπο σου τά μαζέψαμε καί δέξου τα μαζί μέ τά δάκρυά μας». 

Ἔπειτα, μοῦ εἶπε: «Τώρα θά πῶ τήν παράκληση στήν Παναγία, ἀλλά δέν θά τήν ψάλλω, δέν ἔχουμε καιρό γιά χάσιμο. Πολλές φορές οἱ ψαλμωδίες εἶναι χάσιμο χρόνου, ἄλλοτε χρειάζονται ὅμως. 

Τώρα δέν θά τήν ψάλλω, ἀλλά θά τήν διαβάσω. Κάθησε ἐσύ ἐδῶ μπροστά καί ᾿γώ θά πάω πίσω. Καί μή γυρίσης νά μέ κοιτάξης». 

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Προσευχή εἶναι νά πλησιάζεις τό κάθε πλάσμα τοῦ Θεοῦ μέ ἀγάπη καί νά ζεῖς μέ ὅλα, καί μέ τ’ ἄγρια ἀκόμη, ἐν ἁρμονία.

Απομαγνητοφωνημένοι λόγοι του γέροντος Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Προσευχή είναι νά πλησιάζεις τό κάθε πλάσμα τού Θεού  μέ αγάπη καί νά ζείς μέ όλα, καί μέ τ’ άγρια ακόμη·, έν αρμονία. Αυτό επιθυμώ καί προσπαθώ νά τό εφαρμόζω. Ακούστε νά σάς πώ κάτι πού έχει σχέση μ’ αυτό.
Κάποιος, πρίν άπό καιρό, μου χάρισε έναν παπαγάλο. Τίς πρώτες μέρες ήταν πολύ ατίθασος καί άγριος. Δέν μπο­ρούσες νά τόν πλησιάσεις· ήταν έτοιμος μέ τό ράμφος του νά σου κόψει τό χέρι. Θέλησα, λοιπόν, νά τόν ημερεύσω μέ τήν χάρι του Θεου καί μέ τήν ευχή. Έλεγα τό «Κύριε Ίη­σου Χριστέ, ελέησόν με» από μέσα μου ή καί απ’ έξω καί με μιά βεργίτσα ακουμπούσα πάνω στή ράχη του, ενώ ο παπαγάλος βρισκόταν μές στό κλουβί. Αυτή τήν κίνηση τήν έκανα τρείς φορές καί μέ προσοχή. Τό απόγευμα τής ίδιας μέρας επανέλαβα τό ίδιο. Τήν άλλη μέρα επίσης τό ίδιο. Μετά άπό λίγες μέρες ακουμπούσα τή βέργα πάνω απ’ τό κεφάλι του απαλά λέγοντας πάλι τό «Κύριε Ίησοῦ Χριστέ, ελέησόν με». Πάντα μέ προσοχή, μή θυμώσει τό πουλί. Αυτή τήν κίνηση δέν τήν έκανα πολλή ώρα. Μετά πάλι άπό λίγες μέρες τόν ακουμπούσα από πάνω απ’ τό κε­φάλι, συνέχιζα στή ράχη καί τόν έφθανα μέχρι τήν ουρά. Αφου δέν έβλεπα καμιά αντίδραση, άρχισα νά βάζω τή βέργα κάτω άπ’ τό λαιμό του σ’ όλο τό στήθος μέχρι κάτω μ’ έναν τρόπο απαλό, γιά νά μήν τόν εκνευρίσω, καί λέγον­τας πάντα τήν ευχή. Μετά πήρα θάρρος, άφησα τή βέργα, πήρα ένα μολύβι κι έκανα τίς ίδιες κινήσεις. Τέλος, άφησα τό μολύβι κι άρχισα νά χρησιμοποιώ τό χέρι μου.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἐδῶ, ἄκουσα φωνή πού μοῦ εἶπε, εἶναι ἡ Νέα Ἱερουσαλήμ!». "Ἅγιος ἦταν, Ἄγγελος ἦταν, ὁ Θεός οἶδε. Καί εἶπα: «Τί ὡραῖο μέρος ἡ Νέα Ἱερουσαλήμ!». Ἀπέναντι φαινόταν ὁ θρόνος τοῦ Θεοῦ, οἱ ἅγιοι καί οἱ Ἄγγελοι. Στή συνέχεια ἦταν ἕνας πελώριος ποταμός μπροστά μου καί σκέφτηκα: «Πῶς θά περάσω τόν ποταμό;». Ἄκουγα σέ μία ἐκκλησία νά ψέλνουν τήν Ἀκολουθία τοῦ ἁγίου Χαραλάμπους καί νά διαβάζουν ἕνα λόγο γιά τό μαρτύριό του.

 Απρίλιος 1988

Τί δύναμι έχει ή προσευχή και τί θαύματα κάνει! Πώς ενώνεται τό πνευματικό τέκνο μέ τούς Προεστώτες! Όπως πριν λίγο πέρασε και μου μίλησε ένας παππούλης καί μου άνοιξε θέμα καί μου είπε: «Δέν ύπάρχει, Γερόντισσα, τίποτε. Παντού πήγα, δέν γεύτηκα τίποτε άλλο καλύτερο πλήν τήν προσευχή καί τό Αγιο Ποτήριο». Δέν υπάρχει άνώτερη κατάστασι στον άνθρωπο άπό τό νά έχη πολλή αγάπη στον Θεό καί νά ενώνεται μαζί Του.

Θά σάς πώ κάτι πού μου έδειξε ό Θεός. Σκεπτόμουν παλαιότερα πώς ή προσευχή έχει τόσο μεγάλη δύναμι καί αλλοιώνει τον άνθρωπο καί τά βλέπει όλα χρυσά καί διαμαντένια καί τά δένδρα καί τά σπίτια, τά έπίγεια καί τά ούράνια καί όλα; Βαδίζει στο δρόμο καί βλέπει ότι ανοίγει ό ουρανός καί τά βλέπει όλα τόσο όμορφα, τόσο ωραία! Γι’ αυτό, όταν έχη κανείς τήν προσευχή, τήν άδιάλειπτη προσευχή, τό «Κύριε Ιησού Χριστέ, έλέησόν με», έρχεται ένα πυρ μέσα στήν ψυχή του καί δέν μπορεί νά σταθή' τά πάντα φλέγονται, τά πάντα εύωδιάζουν. Όπως καί νά τά εξηγήσω, όσο καί νά τά πώ, δέν μπορεί νά τά συλλάβη ή διάνοια του ανθρώπου, είναι τόσο πολύ σπουδαία!

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τό θεῖο φῶς καί οἱ μικρότητές μας

…..Γέροντα, το άκτιστο φως το βλέπει κανείς με τα αισθητά μάτια;

– Αν αφήσετε τις μικρότητες, θα σάς πώ.

– Γέροντα, μέχρι να απαλλαγούμε από τις μικρότητες, εσείς θα φύγετε… Κάντε το σαν πνευματική ελεημοσύνη!

– Όταν ήμουν στα Κατουνάκια, στο Κελλί του Υπατίου, ένα απόγευμα, αφού έκανα τον Εσπερινό με κομποσχοίνι, ήπια ένα τσάι και συνέχισα.Έκανα το Απόδειπνο και τους Χαιρετισμούς με κομποσχοίνι, και ύστερα έλεγα την ευχή. Όσο την έλεγα, τόσο έφευγε η κούραση και αισθανόμουν ξεκούραστος. Ένιωθα μέσα μου μια χαρά, που δεν μου έκανε καρδιά να κοιμηθώ· έλεγα συνέχεια την ευχή. Γύρω στις έντεκα την νύχτα γέμισε ξαφνικά το κελλί με ένα φως γλυκό, ουράνιο. Ήταν πολύ δυνατό, αλλά δεν σε θάμπωνε. Κατάλαβα όμως ότι και τα μάτια μου «δυνάμωσαν», για να μπορώ να αντέξω αυτήν την λάμψη.

Όσο ήμουν σε αυτήν την κατάσταση, μέσα στο θείο εκείνο φώς, ήμουν σ’ έναν άλλον κόσμο, πνευματικό. Αισθανόμουν μια ανέκφραστη αγαλλίαση, και το σώμα μου ανάλαφρο· είχε χαθή το βάρος του σώματος.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Μπάτουσκα!!! Ἀλήθεια καί τρισαλήθεια, εἶναι σιμιγδάλι!». «Βιάσου καί σέρβιρε τούς καλεσμένους μας κουτούτσικε πρίν κρυώση».

 Άλλο ένα περιστατικό πού διηγήθηκε ο ύποτακτικός του Στάρετς Θεόφιλου:

 Ό Στάρετς είχε μεταφερθή στό ερημητήριο Γκολοσεγιέφσκαγια. Μιά ημέρα, τόν Μάϊο του 1853, περίπου έξι μήνες πριν τόν θάνατό του, ο μακάριος φώναξε τόν υποτακτικό του:

 «Παντελεήμων! ’Άς πάμε στό δάσος νά προσευχηθούμε στον Θεό».

Καθώς βάδιζαν, ο Στάρετς διάβαζε τό Εύαγγέλιο, έψαλλε κι έπλεκε ένα ζευγάρι κάλτσες, ενώ ο Παντελεήμων έκοβε σανό σ’ όλο τό δρόμο καί έκανε δεμάτια γιά νά ταΐση τόν ταύρο στην επιστροφή τους στό σπίτι. Πήγαν μακρυά- καί όταν έφτασε πιά τό απόγευμα, κατά τήν δύση του ήλιου, οι οδοιπόροι μας πήραν τόν δρόμο του γυρισμού.

Περπατώντας πίσω απ’ τό μέρος όπου τώρα βρίσκεται τό ερημητήριο Πρεομπραζέσκαγια, ο Στάρετς σταμάτησε καί ρώτησε:

«Τι θάλεγες νά ξεκουραζόμασταν γιά λίγο σ’ αυτόν τόν λόφο Παντελεήμων καί ν’ απολαύσουμε από δώ την θέα της 'Αγίας Λαύρας;».

Ο κατάκοπος υποτακτικός, μή περιμένοντας δεύτερη κουβέντα, ξάπλωσε στό γρασίδι κι άρχισε νά ροχαλίζη. Ο Στάρετς Θεόφιλος έβγαλε ένα κομμάτι πάγο τό έβαλε στό νερό, πρόσθεσε καί λίγο μέλι καί τό ήπιε γιά νά δυναμώση τό εξαντλημένο του σώμα.

Πέρασε μισή ώρα. Ξαφνικά ο μακάριος φώναξε:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ ὀρθόδοξος γιατρός καί ...ὁ μάγος

 

Η ιστορία είναι αληθινή: την άκουσα από τον ίδιο τον πρωταγωνιστή της, και συνέβη πριν λίγες μέρες σε διεθνές ιατρικό συνέδριο στη Γαλλία.

 Στην τελετή έναρξης του συνεδρίου παρουσίασαν ως μέρος του ψυχαγωγικού προγράμματος έναν ''μάγο'', ο οποίος διάβαζε τη σκέψη.

 Ως πρώτη του επίδειξη μάντεψε ένα τυχαίο όνομα που κάποιος από τους συνέδρους είχε βάλει στο μυαλό του μετά από δική του προτροπή.

 Όταν στη συνέχεια είπε ότι θα επιχειρήσει το ίδιο με τρία διαφορετικά πρόσωπα, ένας Ορθόδοξος γιατρός που βρισκόταν στο ακροατήριο, υποπτευόμενος ότι πρόκειται για δαιμονική ενέργεια, άρχισε να λέει μέσα του την ευχή του Ιησού. 

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Γέμισε ὅλη ἡ ἐκκλησία ἀπό Ἁγίους! Τούς ὁποίους μάλιστα ἀναγνώριζα!»

Διηγείται ο πατήρ Στέφανος στο περίφημο βιβλίο του για την «Ευχή στον κόσμο» τα εξής:

Ήρθε ένας κύριος, πριν από είκοσι περίπου χρόνια, και μου είπε ότι είχε

πολλά βάσανα και ότι θα ήθελε να κάνει προσευχή για να μπορέσει να τα αντιμετωπίζει οικογενειακώς, με περισσότερη καρτερία και υπομονή και, αν αυτό είναι δυνατό, χωρίς γογγυσμό. «Αλλά, μη μου πεις», έτσι μου ζήτησε, «να λέω όλο το βράδυ αυτό το “Κύριε ελέησον!… Κύριε ελέησον!…”. Πες μου έναν άλλον τρόπο, πιο πρακτικό...».

Πώς μου ήρθε εκείνη τη στιγμή και του λέω:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Ὅ,τι ἐμεῖς δὲν μποροῦμε, θὰ τὸ κάνει ἡ χάρις Του»

Μιὰ μοναχή, ποὺ ἤθελε πολὺ τὴν τάξη, εἶπε στὸν Γέροντά της ἀγανακτισμένη:

— Ἡ τάδε ἀδελφή μᾶς ἀναστατώνει στὸ μοναστήρι μὲ τὶς δυσκολίες της καὶ τὸ χαρακτήρα της. Δὲν μποροῦμε νὰ τὴν ὑποφέρομε.

Κι ὁ Γέροντας ἀπάντησε:

— Ἐσὺ εἶσαι χειρότερη ἀπ' αὐτήν.

Ἡ μοναχὴ στὴν ἀρχὴ ἀντέδρασε καὶ ἐξεπλάγη, ἀλλὰ μετὰ τὶς ἐξηγήσεις τοῦ Γέροντα τὸ κατάλαβε καὶ εὐχαριστήθηκε πολύ. Τῆς εἶπε, δηλαδή, ὁ Γέροντας:

— Ἐνῶ ἐκείνη τὴν κυριεύει τὸ κακὸ πνεῦμα καὶ φέρεται ἄσχημα, κυριεύει κι ἐσένα, ποὺ εἶσαι τάχα σὲ καλύτερη κατάσταση, καὶ σᾶς παίζει καὶ τὶς δύο. Ἡ ἀδελφὴ ἔρχεται σ' αὐτὴ τὴν κατάσταση χωρὶς νὰ τὸ θέλει, ἀλλὰ κι ἐσὺ μὲ τὴν ἀντίδρασή σου καὶ τὴν ἔλλειψη τῆς ἀγάπης σου κάνεις τὸ ἴδιο. Ἔτσι οὔτε κι αὐτὴν ὠφελεῖς κι ἐσὺ βλάπτεσαι.

Μὲ τὴ σιωπή, τὴν ἀνοχὴ καὶ τὴν προσευχὴ ὠφελοῦμε τὸν ἄλλον μυστικὰ.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἡ προσευχή τῆς μάνας μας ἤ κάποιου φίλου μας ἔχει πολλή δύναμη.....»

Ἅγιος Σεραφείμ τῆς Βίριτσα

Ὁ Γέροντας προέβλεπε ποιοί ἄνθρωποι θά ἔλθουν νά ζητήσουν τήν βοήθειά του.

Ἕνας ἄνθρωπος ἔγινε ἀλκοολικός. Ἔκλεβε πράγματα ἀπό τό σπίτι του καί τά πουλοῦσε γιά νά ἱκανοποιεῖ τό πάθος του. Τόν ἄφησε ἡ γυναίκα του ἐπειδή δέν μπόρεσε νά ζεῖ μαζί του, καί πῆρε καί τό παιδί. Ἕνας φίλος του ἔμαθε πώς στήν Βίριτσα ζεῖ μοναχός πού μπορεῖ νά θεραπεύσει αὐτό τό πάθος του καί ἄρχισε νά τόν παρακαλᾶ νά πᾶνε νά τόν δοῦν. Αὐτός στήν ἀρχή δέν τό δεχόταν ἀλλά μετά συμφώνησε. Μιά μέρα, λοιπόν, πῆραν τό τρένο καί πῆγαν στό Λένιγκραντ. Ἔκεῖ ὅταν ὁ φίλος του πῆγε νά πάρει εἰσιτήρια γιά Βίριτσα αὐτός πῆγε στήν τουαλέτα καί ἐκεῖ γιά ἕνα ποτήρι βότκα πούλησε καί τό πουκάμισό του καί τό ἐσώρουχο καί ὁ ἴδιος ἔμεινε μέ τήν ζακέτα καί τό παντελόνι. Ὁ φίλος του, ὅταν τόν βρῆκε, δέν μπόρεσε νά καταλάβει πῶς καί ποῦ βρῆκε βότκα. Πῆραν λοιπόν τό τρένο καί πῆγαν στήν Βίριτσα.

Ὅταν ἔφτασαν στό σπίτι τοῦ Γέροντα καί μπῆκαν μέσα, ὁ πατήρ Σεραφείμ ἐξηγοῦσε τήν παραβολή τοῦ Κυρίου γιά τό χαμένο πρόβατο. Ὁ ἀλκοολικός ὅταν τό ἄκουσε εἶπε στόν φίλο του:

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/