Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΑΓΙΟΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΑΓΙΟΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2017

Λίγες μέρες πρίν τήν κοίμησή του ὁ Ὅσιος Γέροντας Ἰάκωβος ἔγραψε στό Σταυρό:


Λίγες μέρες πρίν τήν κοίμησή του ὁ Ὅσιος Γέροντας Ἰάκωβος ἔγραψε στό Σταυρό: "Μνήσθητι Κύριε τοῦ δούλου σου Ἰακώβου Ἱερομονάχου".

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/11/blog-post_595.html
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τετάρτη 6 Δεκεμβρίου 2017

Ἅγιος Ἰάκωβος Τσαλίκης. Ἡ μακάρια κοίμησή του καί ἡ κηδεία του


Ο Γέροντας ήξερε ότι πλησίαζε η ώρα του για να «φύγη». Έλεγε, πριν την κοίμησή του σε πολλούς, σε πατέρες, σε πνευματικοπαίδια του: «Εγώ, παιδιά μου, θα φύγω σ’ ένα χρόνο…, εγώ θα φύγω σε λίγους 
μήνες…, εγώ θα φύγω σε λίγες βδομάδες…, εγώ θα φύγω σε λίγες μέρες…». Όμως τα παιδιά του δεν τον πίστευαν, διότι λέγανε ότι εφ’ όσον ήταν άρρωστος, έτσι τα λέει αυτά· ήταν εξ άλλου και σχετικά νέος 70 στα 71.
 
Στις 17 Νοεμβρίου του 1991, ημέρα Κυριακή, ο γέροντας Ιάκωβος με παρακάλεσε να βρίσκωμαι στις 21 Νοεμβρίου στο Μοναστήρι του. Πώς έγινε αυτό; Εγώ τον είδα στον ύπνο μου στις 17 Νοεμβρίου που πήγα να ξεκουραστώ. Τον βλέπω στον ύπνο να βρίσκεται σε μια πάρα πολύ μεγάλη άσπρη εκκλησία, σε ένα ψηλό λόφο· έλαμπε ολόκληρος ο λόφος από τον πολύ ήλιο, και μέσα είχε κόσμο αμέτρητο και μου είπε: «Δεν θα μου μιλήσης ούτε θα σου μιλήσω εδώ· θα έρθης από κοντά να μιλήσουμε στο Μοναστήρι. Άκουσες τι σου είπα; Δεν θέλω αντίρρηση. 21 Νοεμβρίου θα έρθης στο Μοναστήρι».
 
Ξυπνάω και παίρνω τηλέφωνο στο Μοναστήρι. Το σηκώνει ο π. Κύριλλος και μου λέει «είχαμε την συζήτησή σου με τον Γέροντα και θέλει να έρθης οπωσδήποτε στις 21 Νοεμβρίου». Αφού μου το ζητά ο Γέροντας σκέφθηκα ότι πρέπει να πάω. Μου λέει, επίσης, ο π. Κύριλλος ότι θα έρθη στην Αθήνα με το χέρι του οσίου Δαυΐδ, άμα θέλω να πάω να το προσκυνήσω και να τα πούμε από κοντά. Όταν τον είδα από κοντά, του είπα το όνειρό μου και του λέω:

Δευτέρα 27 Νοεμβρίου 2017

Γέροντας Ἰάκωβος Τσαλίκης


Ο γέροντας γεννήθηκε σης 5 Νοεμβρίου 1920 από ευσεβείς γονείς. Την Θεοδώρα από το Λιβίσι της Μικράς Ασίας και τον Σταύρο από την Ρόδο. Η οικογένεια της μητέρας του ήταν γνωστοί στο Πατριαρχείο, ευεργέτες των σχολείων της Μάκρης και με σπουδαία εκκλησιαστική παράδοση.
Στις αρχές του 1922 «Τούρκοι πιάσανε τον πατέρα του ο οποίος οδηγήθηκε στα βάθη της Ασίας. Μετά την καταστροφή η οικογένεια του ακολούθησε τον σκληρό δρόμο της προσφυγιάς.
Το καράβι τους μετέφερε στην Ιτέα και από εκεί πήγαν στην Άμφισσα Εκεί για καλή τους τύχη το 1925 βρήκαν τον πατέρα του μικρού Ιακώβου και μαζί πλέον η οικογένεια μετακινήθηκε στο χωριό Φαράκλα της Εύβοιας.
Ο μικρός Ιάκωβος ήταν επτά χρονών και είχε μάθει απέξω την θεία Λειτουργία χωρίς να γνωρίζει γράμματα. Το 1927 πήγε σχολείο και διακρίθηκε για τις επιδόσεις του. Η αγάπη του για την εκκλησία ήταν έκδηλη.
Την ίδια χρονιά εμφανίσθηκε μπροστά του η Αγία Παρασκευή και του φανέρωσε το λαμπρό εκκλησιαστικό του μέλλον ενώ συχνά διάβαζε ευχές, προσευχόταν και θεράπευε συγχωριανούς του.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2017

Δρόσος καί ἴαμα-Βίος Ἁγίας Μεθοδίας τῆς ἐν Κιμώλω (5 Ὀκτωβρίου 1908)


Image may contain: 1 person, standing and hat

 Η ΚΙΜΩΛΙΑ ΓΡΑΦΕΙ ΣΕΣΩΣΜΕΝΟΥΣ ΜΕΘΟΔΙΚΩΣ!

 Η Αγία Μεθοδία γεννήθηκε στην Κίμωλο 10 Νοεμβρίου 1861, από ευσεβείς γονείς τον Ιάκωβο και την Μαρία Σάρδη, οι οποίοι είχαν τρεις γιους και πέντε θυγατέρες. Η δεύτερη απ’ αυτές ονομαζόταν Ειρήνη, η μετέπειτα Μεθοδία. Από μικρή φαινόταν η κλήση της ότι θα φέρη πολλούς πνευματικούς καρπούς. Επιθυμούσα την αφιέρωση στον Χριστόν, πιέσθηκε παραλλήλως από τους γονείς της να κάνη οικογένεια και από υπακοήν υπήκουσε στην έντονη θέλησή τους και πανδρεύθηκε Χιώτη ναυτικόν. Ο γάμος δεν τής εμείωσε τον θείον έρωτά της για τον Χριστόν. Κάποια μέρα ο σύζυγός της ναυγάγησε στις μικρασιατικές ακτές και δεν επέστρεψε ποτέ στην Κίμωλον. 
  Εκείνη τότε απεφάσισε να εκπληρώση την πρώτην επιθυμία της. Έτσι εκάρη μοναχή από τον τότε Επίσκοπο Σύρου Μεθόδιο. Για να απαλλαγή από κάθε μάταιη συναναστροφήν, έμεινε έγκλειστη σε μικρό κελλί στο Στιάδι του Μέσα κάστρου Κιμώλου. Έκανε αυστηροτάτην άσκηση. Κοιμόταν ελάχιστα σε ξύλινο κρεββάτι δίχως στρώμα και την υπόλοιπη νύκτα προσηύχετο δακρυρροούσα. Το φαγητό της ελάχιστον. Ό,τι της έδιδαν αμέσως τα μοίραζε στους πτωχούς. Όντως επίγειος άγγελος και ουράνιος άνθρωπος!.. Με την πρακτικήν αρετή και τους πνευματικούς αγώνες της νέκρωσε την σάρκα και απέρριψε κάθε γήινο φρόνημα, ανελθούσα στην τελειοτέραν αρετή -την θεωρία των αϋλων- η οποία έχει ως βάση και συνεργό την αδιάλειπτη προσευχή. Με αυτή την αρετή καθάρισε την ψυχή και την καρδιά της και φωτίσθηκε από το Πανάγιον Πνεύμα. Έγινε διδάσκαλος της μετανοίας, της ευσεβείας, κάθε θεοφιλούς πράξεως, στην ιδιαιτέρα πατρίδα της και πέραν αυτής, αξιωθείσα θαυματουργιών. Ο λόγος της Αγίας ήτο δρόσος και ίαμα. 
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Κυριακή 20 Αυγούστου 2017

Η ΠΡΩΤΗ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ τοῦ Γέροντος Σωφρονίου Σαχάρωφ μέ τόν Ἅγιο Σιλουανό τόν Ἀθωνίτη…


  [Ο Γέροντας Σωφρόνιος (1896–1993), έζησε περίπου πέντε χρόνια (Φθινόπωρο του 1925–Πάσχα του 1930) στην Μονή του Αγίου Παντελεήμονος, πριν ακόμη γνωρίσει προσωπικά τον Άγιο Σιλουανό (1866–1938). Ο Γέροντας, χειροτονήθηκε διάκονος το 1930. Και, κάθε φορά που έβγαινε να θυμιάσει τους μοναχούς, αισθανόταν δέος και ντροπή, όταν περνούσε μπροστά από τον Άγιο. Μέχρι τότε όμως δεν έτυχε να συνομιλήσει μαζί του.
Λίγο χρόνο μετά την χειροτονία του, ήλθε να τον επισκεφθεί ο ερημίτης μοναχός π.Βλαδίμηρος, με τον οποίον συζήτησαν διάφορα πνευματικά θέματα. Κατανυγμένος από την συζήτηση και από την όλη πνευματική ατμόσφαιρα της συνομιλίας, ο π.Βλαδίμηρος, απευθύνει ξαφνικά το ερώτημα στον τότε νεαρό ιεροδιάκονο:
–«Πάτερ Σωφρόνιε, πες μου ένα λόγο για την σωτηρία της ψυχής μου· πώς μπορώ να σωθώ;».
Την αφήγηση για την συνέχεια του λόγου την αφήνουμε εξ ολοκλήρου στον μακαριστό Γέροντα Σωφρόνιο:]
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Παρασκευή 18 Αυγούστου 2017

Οἱ Ὅσιοι Παρθένιος καί Εὐμένιος καί ἡ Ἱερά Μονή Κουδουμᾶ. Συγκλονιστικές μαρτυρίες θαυμάτων.


Συγκλονιστικές μαρτυρίες θαυμάτων με τους νεοφανείς αγίους Παρθένιο και Ευμένιο στον Κουδουμά Κρήτης.

Οι Όσιοι Παρθένιος και Ευμένιος κατάγονταν από τα Πιτσίδια Πυργιωτίσσης και ήταν τέκνα της ευλογημένης συζυγίας του Χαρίτωνος και της Μαρίας Χαριτάκη. Από τη μικρή τους ηλικία αποκαλύφθηκε η μοναχική τους κλίση με διάφορα θαυμαστά γεγονότα που βίωσαν.
Ο Παρθένιος γεννήθηκε το 1829 μ.Χ. και έλαβε το κοσμικό όνομα Νικόλαος, ενώ μερικά χρόνια αργότερα, το 1846 μ.Χ. γεννήθηκε και ο Ευμένιος, κατά κόσμον Εμμανουήλ. Ο Νικόλαος αγαπούσε την ησυχία από μικρός και αποστρεφόταν τα παιχνίδια, ενώ τηρούσε όλες τις καθορισμένες από την Εκκλησία, ημέρες νηστείας. Δεν εντρύφησε στα γράμματα σε αντίθεση με τον μικρό αδελφό του, ο οποίος διδάχθηκε από κάποιον δάσκαλο του χωριού του.
Το 1856 μ.Χ. έφυγε από τη ζωή ο πατέρας τους και τότε άρχιζαν να ετοιμάζονται για να αναχωρήσουν και εκείνοι να ακολουθήσουν το μοναχικό βίο. Μέχρι την αναχώρησή τους μεσολάβησαν αρκετά θαύματα• άλλωστε από τη μικρή του ηλικία ο μικρός Νικόλαος, είχε γευθεί την παρουσία και τη χάρη του Κυρίου πολύ έντονα στη ζωή του. Το πρώτο θαύμα συνέβη όταν μικρό παιδί, έπεσε σε ένα βαθύ πηγάδι. Έτρεξαν τότε οι κάτοικοι να τον βγάλουν από εκεί πιστεύοντας ότι θα βγάλουν το παιδί νεκρό. Ο Νικόλας όμως δεν είχε πάθει απολύτως τίποτα και όλοι θαύμασαν το γεγονός.
Το δεύτερο θαύμα ήταν η πληροφορία που έλαβε από το Θεό ότι το καράβι που επρόκειτο να ταξιδέψει θα βυθιζόταν. Ο ανάδοχός του ήθελε να πάρει μαζί τον Νικόλαο για να τον κάνει ναυτικό. Ο Νικόλας όμως επιθυμούσε τον μονήρη βίο και γι” αυτό βρήκε μία δικαιολογία για να μην ταξιδέψει και εξαφανίστηκε. Το τρίτο και καθοριστικό θαύμα που ώθησε την μητέρα τους να δώσει την ευχή της για να ακολουθήσουν το μοναχικό βίο ήταν το εξής: Η μητέρα έδωσε εντολή να ανάψουν το φούρνο για να ψήσει τα ψωμιά. Ο Νικόλαος δεν τον άναψε και στο παράπονο της μητέρας του απάντησε: « Για να δεις μάνα πως εμάς τα δυό παιδιά σου ο Θεός θέλει να γίνουμε μοναχοί, να βάλεις τα ψωμιά στο φούρνο χωρίς να τον ανάψουμε, χωρίς φωτιά». Πραγματικά έτσι έγινε και Ώ! του θαύματος τα ψωμιά ψήθηκαν, η μητέρα θαύμασε Δόξασε το Θεό που κατέστησε τα δυό τέκνα της σκεύος εκλογής της χάριτος του Αγίου Πνεύματος.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Σάββατο 5 Αυγούστου 2017

Βίος καί πολιτεία τῶν Ὁσίων Πατέρων Παρθενίου καί Εὐμενίου!


ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΩΝ ΟΣΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΠΑΡΘΕΝΙΟΥ ΚΑΙ ΕΥΜΕΝΙΟΥ!

Οἱ Ὅσιοι Παρθένιος καὶ Εὐμένιος κατάγονταν ἀπὸ τὰ Πιτσίδια Πυργιωτίσσης καὶ ἦταν τέκνα τῆς εὐλογημένης συζυγίας τοῦ Χαρίτωνος καὶ τῆς Μαρίας Χαριτάκη. Ἀπὸ τὴ μικρή τους ἡλικία ἀποκαλύφθηκε ἡ μοναχική τους κλίση μὲ διάφορα θαυμαστὰ γεγονότα ποὺ βίωσαν.
Ὁ Παρθένιος γεννήθηκε τὸ 1829 καὶ ἔλαβε τὸ κοσμικὸ ὄνομα Νικόλαος, ἐνῶ μερικὰ χρόνια ἀργότερα, τὸ 1846 γεννήθηκε καὶ ὁ Εὐμένιος, κατὰ κόσμον Ἐμμανουήλ. Ὁ Νικόλαος ἀγαποῦσε τὴν ἡσυχία ἀπὸ μικρὸς καὶ ἀποστρεφόταν τὰ παιχνίδια, ἐνῶ τηροῦσε ὅλες τὶς καθορισμένες ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἡμέρες νηστείας.
  Δὲν ἐντρύφησε στὰ γράμματα σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν μικρὸ ἀδελφό του, ὁ ὁποῖος διδάχθηκε ἀπὸ κάποιον δάσκαλο τοῦ χωριοῦ του.
Τὸ 1856 ἔφυγε ἀπὸ τὴ ζωὴ ὁ πατέρας τους καὶ τότε ἄρχιζαν νὰ ἑτοιμάζονται γιὰ νὰ ἀναχωρήσουν καὶ ἐκεῖνοι νὰ ἀκολουθήσουν τὸ μοναχικὸ βίο. Μέχρι τὴν ἀναχώρησή τους μεσολάβησαν ἀρκετὰ θαύματα· ἄλλωστε ἀπὸ τὴ μικρή του ἡλικία ὁ μικρός Νικόλαος, εἶχε γευθεῖ τὴν παρουσία καὶ τὴ χάρη τοῦ Κυρίου πολὺ ἔντονα στὴ ζωή του. Τὸ πρῶτο θαῦμα συνέβη ὅταν μικρὸ παιδί, ἔπεσε σὲ ἕνα βαθὺ πηγάδι. Ἔτρεξαν τότε οἱ κάτοικοι νὰ τὸν βγάλουν ἀπὸ ἐκεῖ πιστεύοντας ὅτι θὰ βγάλουν τὸ παιδὶ νεκρό. Ὁ Νικόλας ὅμως δὲν εἶχε πάθει ἀπολύτως τίποτα καὶ ὅλοι θαύμασαν τὸ γεγονός.
            Τὸ δεύτερο θαῦμα ἦταν ἡ πληροφορία ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τὸ Θεὸ ὅτι τὸ καράβι ποὺ ἐπρόκειτο νὰ ταξιδέψει θὰ βυθιζόταν. Ὁ ἀνάδοχός του ἤθελε νὰ πάρει μαζὶ τὸν Νικόλαο γιὰ νὰ τὸν κάνει ναυτικό. Ὁ Νικόλας ὅμως ἐπιθυμοῦσε τὸν μονήρη βίο καὶ γι' αὐτὸ βρῆκε μία δικαιολογία γιὰ νὰ μὴν ταξιδέψει καὶ ἐξαφανίστηκε.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Δευτέρα 26 Ιουνίου 2017

π. Παῦλος Σαβάμπε Τακούμα - Ὁ σαμουράι πού ἔγινε ὀρθόδοξος ἱερέας!



Ο π.Παύλος Σαβάμπε Τακούμα ήταν ο πρώτος ορθόδοξος ιερέας της Ιαπωνίας και ένας από τους τρεις πρώτους ορθοδόξους χριστιανούς.Ήταν γιος ενός σαμουράι και γαμπρός ενός σιντοιστη ιερέα.Ήταν φανατικός εθνικιστής και μισούσε κάθε ξένη επιρροή στην χώρα του.
Για καλύτερη κατανόηση της καταστάσεως στην Ιαπωνία κατα τον 19ο και τις αρχές του 20ου αιώνα διαβάστε τον βίο του Αγιου Νικολάου Κασάτκιν(ΕΔΩ)-του φωτιστού των Ιαπώνων-απ'όπου και ο θαυμαστός τρόπος με τον οποίο ο π.Παύλος ασπάστηκε την Ορθοδοξία.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τετάρτη 14 Ιουνίου 2017

Ὅσιος Παναγῆς Μπασιάς (Παΐσιος)


 Αποτέλεσμα εικόνας για ανακομιδη λειψανων αγιου παναγη μπασια

  Ο Όσιος Παναγής ο Μπασιάς γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλληνίας, το 1801 , και ήταν γιός ευσεβών και επιφανών γονέων, του Μιχαήλ Τυπάλδου – Μπασιά και της Ρεγγίνας Δελλαπόρτα. Έμαθε Ιταλικά, Γαλλικά, Λατινικά και καταρτίσθηκε στη φιλοσοφία και τη θεολογία. 

  Μικρός ακόμα χειροθετείται αναγνώστης και στην αρχή της σταδιοδρομίας του διορίζεται γραμματοδιδάσκαλος και εξασκεί το λειτούργημα του διδασκάλου, αλλά εμπνεόμενος από τα ριζοσπαστικά κηρύγματα του Κοσμά Φλαμιάτου και Ευσεβίου Πανά, εκκλησιαστικών αναστημάτων της εποχής, οι οποίοι υπεράσπιζαν ότι οι Άγγλοι (κυρίαρχοι της Επτανήσου) προστάτες, ουσιαστικά τύραννοι, επιβουλεύονται το ορθόδοξο φρόνημα των κατοίκων, αφήνει το δημόσιο σχολείο και παραδίδει μαθήματα κατ’ οίκον συνεχίζοντας την αποστολή του.

 Σε ηλικία 20 ετών, μετά τον θάνατο του πατέρα του, έχοντας έμφυτη κλίση και επηρεαζόμενος από την προσωπικότητα του πολιούχου μεγάλου ασκητού Αγίου Γερασίμου και του γείτονός του, επίσης μεγάλου ασκητού Αγίου Ανθίμου, εγκαταλείπει τα πάντα και φθάνει στο «Ξηροσκόπελο», μικρό νησάκι στην κάτω Λειβαθώ Βλαχερνών και τόπο εξορίας κληρικών από του Άγγλους.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τρίτη 2 Μαΐου 2017

Ἀρχιμ. Ἰουστίνος Πόποβιτς. Ὁ μεγαλύτερος Σέρβος μετά τόν Ἅγιο Σάββα



Αρχιμ. Ιουστίνος Πόποβιτς
Ο μεγαλύτερος Σέρβος μετά τόν Άγιο Σάββα


Τό κουνούπι, καλείται νά μιλήσει γιά τά πετάγματα καί τίς υψώσεις του αετού, του μεγαλύτερου σερβικού αετού στήν ιστορία του σερβικού έθνους καί τούτης της αγιασμένης επαρχίας (του Βάλιεβο). Αν ο Κύριος δεν μεταμόρφωνε κάθε λέξη σέ Χερουβείμ, σέ Σεραφείμ, σέ Αγγέλους, δέν θά μπορούσα εγώ επάξια, ούτε κατά διάνοιαν να επαινέσω τον μεγαλύτερο Σέρβο μετά τόν Άγιο Σάββα, τόν Ισαπόστολο Άγιο Επίσκοπο Νικόλαο τόν Σέρβο.

Δύο ανθρώπους έχει η σέρβικη Εκκλησία καί τό έθνος. Πρώτος ο "Άγιος Σάββας, ο πρώτος Ισαπόστολος ως τώρα. Συγχώρησέ με "Άγιε δέσποτα! Εσύ είσαι γιά μένα καί γιά κάθε υγιή σερβική ψυχή ο δεύτερος Ισαπόστολος Επίσκοπος Ζίτσης, ο Σέρβος "Άγιος Χρυσόστομος!
Όλα όσα έχει πει, είναι θησαυρός ουράνιος. Όλα όσα έχει γράψει, είναι άφθαρτο, Ουράνιο, αιώνιο χρυσάφι. Πράγματι, αν κάνετε μιάν επισκόπηση των μεγάλων Αγίων του Θεού, των μεγάλων συγγραφέων τής Εκκλησίας του Χριστού, μετά τόν 'Άγ. Ιωάννη τόν Χρυσόστομο, τον ήλιο της Κωνσταντινουπόλεως, π πλησιέστερός του είναι ο 'Άγ. Επίσκοπος Νικόλαος, ο 'Άγ. Δαμασκηνός, ο Γρηγόριος Παλαμας καί ελάχιστοι ακόμη....
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Κυριακή 30 Απριλίου 2017

Ὁλίγες μαρτυρίες γιά τόν Ἅγιο Νικόλαο Ἀχρίδος. Ἁγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς






ΟΛΙΓΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ ΑΧΡΙΔΟΣ
Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς


Στά τέλη του 19ου αι. παρουσίασαν σέ κάποιον επίσκοπο, τής τότε μικρής Σερβίας, ένα αγόρι (τόν Νικόλα Βελιμίροβιτς), γιά νά τόν στείλει στή Θεολογική Σχολή. Τί μπορεί νά κάνει αυτό τό αγόρι; είπε ο δεσπότης κοιτάζοντάς το. Γιατί νά στείλουμε στή Σχολή αυτό τό αδύνατο παιδί; Δέν θά αντέξει εκεί, θά πεθάνει καί άδικα θά ξοδέψουμε τά χρήματα. Βλέποντας όμως ο δεσπότης πόσο τό παιδί διψούσε γιά γράμματα, αποφάσισε μολαταύτα νά τό στείλει στή Θεολογία. "Ετσι γίνονται αυτά: αυτό πού στά μάτια των ανθρώπων φαντάζει μικρό, είναι μεγάλο μπροστά στό Θεό (Α'Κορ. 1, 27-28).

Αυτός ήταν ο Νικόλαος, ο μέγας Άγιος καί Χρυσόστομος των ημερών μας. Καθώς μεγάλωνε σωματικά ο μικρός Βελιμίροβιτς, αύξανε ακόμη περισσότερο στό πνεύμα. Καθώς τό σφουγγάρι απορροφά μέσα του τό νερό, έτσι καί αυτός ποτιζόταν από τίς επιστήμες.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Παρασκευή 7 Απριλίου 2017

Κάποτε γνώρισα ἕναν ἅγιο…


Θυμάμαι κάπου στα 1997-98, συνόδευσα τον μακαριστό γέροντα μου και πνευματικό μου Πατέρα, Επίσκοπο Κερνίτσης κυρό Λεόντιο, στην αγιοτόκο Μυτιλήνη την οποία και επισκεπτόταν συχνά ο Επίσκοπος Λεόντιος μιας και έτρεφε μεγάλη ευλάβεια στα ιερά Προσκυνήματα της ιεράς νήσου, στην Παναγιά της Αγιάσου αλλά και στον Ταξιάρχη στο Μανταμάδο. Ήταν καλοκαίρι νομίζω, όταν πήγαμε στο νησί όπου τον καλούσε ο αγαπημένος του φίλος Σεβ. Μητροπολίτης κ. Ιάκωβος για να παραστεί σε κάποια πανήγυρη της επαρχίας του.
Εκεί λοιπόν, συνήντησα έναν γέροντα Ιερομόναχο, λίγο ρακένδυτο, λίγο ατημέλητο. Σε κάποια στιγμή, είδα πως με κοιτούσε επίμονα. Τον πλησίασα και ζήτησα την ευχή του. Μου έδωσε το χέρι του και το ασπάστηκα. Λίγο αργότερα, ρώτησα τον μακαριστό γέροντα μου ποιος ήταν αυτός ο Ιερομόναχος και ο παππούς ο Λεόντιος μου λέει: »Αυτός είναι άγιος άνθρωπος, είναι ο παπά Φώτης!»
Λίγο αργότερα την ώρα που οι Ιερείς ξεκίνησαν να ντύνονται, βλέπω τον παπά Φώτη να βγάζει από ένα μπόγο μια παπαδική κεντητή στολή με καφτάνι! Ένα αριστούργημα παλαιάς κεντητικής τέχνης! Τότε, ανόητος νεαρός εγώ, σκέφθηκα χωρίς να πω τίποτα σε κανέναν, ρούχα δεν έχει να βάλει, καφτάνι ήθελε…

Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2017

Οἱ πνευματικὲς «τρέλλες» τοῦ π. Παϊσίου


Ἡ πνευματική του βιογραφία μᾶς ὑπενθυμίζει μεγάλες μορφές ἀσκητῶν τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας. Τό ἀδύνατο σῶμα του ἄντεχε αὐτήν τήν ἄσκηση, γιατί λάμβανε Χάρη ἀπό τόν Θεό.
Ἔκανε μεγάλες πνευματικές «τρέλλες» γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, στόν ὕπνο, τό φαγητό, τίς μετάνοιες, τίς ὁδοιπορίες, τόν ἐγκλεισμό σέ σπηλιές, τήν διαμονή σέ κουφάλες βελανιδιῶν, τήν κατάβαση σέ γκρεμό γιά ἡσυχία, τήν στέρηση, τήν ἀκρότατη ἡσυχία, τήν ἀδιάλειπτη προσευχή καί τήν ὀδύνη τῆς καρδιᾶς γιά ὅλον τόν κόσμο, τήν φιλανθρωπία, τήν συνάντηση μέ ἀρκοῦδες καί τήν ἐπίδειξη εὐγένειας σέ αὐτές, τήν ἀτρομία καί ἀφοβία του γιά πράγματα πού προκαλοῦν φόβο. Δέν φοροῦσε παπούτσια στήν ἔρημο τοῦ Σινᾶ, γι’ αὐτό «εἶχαν σχιστεῖ οἱ φτέρνες του καί ἔτρεχαν αἷμα».

Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2017

Λόγος στήν Κυριακὴ τῶν Φώτων.Ἁγίου Λουκᾶ, Ἀρχιεπ. Κριμαίας

 Τὸ Εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα τῶν Θεοφανίων περιέχει ἕναν λόγο τοῦ Χριστοῦ μεγάλης σπουδαιότητας. Σ’ αὐτὸν τώρα θέλω λίγο νά στρέψω τὴν προσοχὴ σας.
Τοῦ μεγάλου αὐτοῦ γεγονότος τῆς Θεοφάνειας τοῦ Κυρίου προηγεῖται κήρυγμα στίς ὄχθες τοῦ Ἰορδάνη ποταμοῦ, τοῦ Ἰωάννου, τοῦ Προδρόμου τοῦ Κυρίου, τοῦ μείζονος μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων πού γέννησαν ποτέ οἱ γυναῖκες. Τὸ φλογερὸ του κήρυγμα τῆς μετανοίας γιά τὸ ὁποῖο προετοιμαζόταν εἴκοσι ὁλόκληρα χρόνια στήν ἔρημο τῆς Ἰουδαίας τραβοῦσε πρὸς αὐτὸν μεγάλο πλῆθος ἀνθρώπων. Ὁ πύρινος λόγος τοῦ κηρύγματός του ἔκαιγε τίς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων τοὺς ὁποίους βάπτιζε στά νερὰ τοῦ Ἰορδάνη καθαρίζοντας τίς ἁμαρτίες τους.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Κυριακή 21 Αυγούστου 2016

Σταλαγματιές ἀπό τόν ὠκεανό τῆς ἁγιότητος. Ταπεινές ἐμπειρίες ἀπό τόν Ἅγιο Παΐσιο

  Ἔργο Χρήστου Θωμᾶ.
  
τοῦ Ἱερέως Ἰωάννου Σπυρίδη, Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου Γιαννιτσῶν
Τιμοῦμε καί συγγράφουμε λόγους γι᾽ αὐτόν πού δέν τοῦ ἄρεσαν ποτέ οἱ τιμές καί τά λόγια καί δέν ἀναπαυόταν σέ ἐγκώμια, ἀλλά χαιρόταν νά ζεῖ τήν ἐν χριστῷ μυστική ζωή. 
 Ἐπεδίωκε ὁ Ἅγιος Παΐσιος τήν ἀφάνεια μέχρι τέλους τῆς ζωῆς του καί ταπεινά χαιρόταν ἀκόμη καί ὅταν τόν κατηγοροῦσαν. Ἔλεγε γιά κάποιον πού τόν κατηγοροῦσε ἔντονα: «αὐτός εἶναι ὁ εὐεργέτης μου». Βέβαια ἡ μεγαλύτερη τιμή εἶναι νά προσπαθήσουμε νά τόν μιμηθοῦμε, κατά τό δυνατόν.
Ἕνας ἀπό αὐτούς πού γνώρισαν προσωπικά τόν Ἅγιο Παΐσιο εἶναι καί ὁ γράφων. Ἀξιώθηκα πολλές φορές νά τόν ἐπισκεφτῶ καί νά συναναστραφῶ μαζί του. στάθηκα τυχερός καί αἰσθάνομαι εὐγνώμων πρός τό Θεό γιά δύο λόγους: ὁ πρῶτος εἶναι ὅτι ἀξιώθηκα νά φιλοξενηθῶ γιά πέντε χρόνια στό περιβόλι τῆς Παναγίας ὡς μαθητής στήν Ἀθωνιάδα σχολή, σ’ αὐτόν τόν εὐλογημένο καί ἁγιασμένο τόπο, πού ὅπως ἔλεγε ἕνας ἀσκητής πού γνώρισα, ὁ γερο-Χαράλαμπος ὁ κομποσχοινάς, «τά χώματα ἐδῶ τῆς Παναγίας εἶναι ἁγιασμένα» καί ὁ δεύτερος λόγος εἶναι ὅτι συνδέθηκα πνευματικά μέ τόν εὐλαβέστατο ἁγιορείτη ἱερομόναχο π. Παΐσιο Κυριακοῦ, πνευματικό σήμερα τῆς ἱερᾶς μονῆς τοῦ Ἁγίου Ἰλαρίωνος Μογλενῶν στήν Ἀριδαία, καί ὁ ὁποῖος ἕλκει τήν καταγωγή του ἀπό τά Γιαννιτσά καί πιό συγκεκριμένα ἀπό τήν ἐνορία τοῦ Ἁγίου Γεωργίου.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Πέμπτη 18 Αυγούστου 2016

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης «ὁ Ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ»

τοῦ Μητροπολίτου Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας κ. Ἰωήλ
 
«Δίκαιοι εἰς τόν αἰῶνα ζῶσι καί ἐν Κυρίῳ ὁ μισθός αὐτῶν»
Ἕνας παλαιός Ἐπίσκοπος, ὁ Ἐπίσκοπος Νεαπόλεως Λεόντιος, σέ ἕνα σύγγραμμά του γράφει πώς μέ τρεῖς τρόπους διαπαιδαγωγεῖται ὁ ἄνθρωπος.
Ὁ πρῶτος εἶναι ἡ συνείδηση τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ συνείδηση εἶναι ἱκανή «πρός διδασκαλίας ὑπόθεσιν», δηλαδή γιά νά συμβουλεύση τόν ἄνθρωπο πρός τά ἀγαθά ἤ νά τόν ἀποτρέψη ἀπό τά κακά. Βέβαια ἡ συνείδηση τοῦ ἀνθρώπου λειτουργεῖ σωστά, ἐάν ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἀγωνιστής καί σπουδαῖος στά πνευματικά καί ὁ νοῦς του εἶναι διαρκῶς στό Θεό. 
Ὁ δεύτερος τρόπος εἶναι ὁ γραπτός νόμος τοῦ Θεοῦ, πού δόθηκε στούς ταπεινότερους πνευματικά. Ἐάν ἕνας ἄνθρωπος ἀποκρούη καί τόν πρῶτο καί τόν δεύτερο τρόπο «τῆς πρός ἀρετήν φε- ρούσης ὁδοῦ», δηλαδή τό δρόμο πού ὁδηγεῖ στόν Χριστό, τότε ὑπάρχει καί τρίτος δρόμος. Εἶναι τά ζωντανά παραδείγματα τῶν ἁγίων. 

Τετάρτη 27 Ιουλίου 2016

Ἀδημοσίευτες ἐμπειρίες μέ τόν Ἅγιο Γέροντα Παΐσιο.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Έχοντας γνωρίσει και συναναστραφεί, όσο μου ήταν δυνατό, τον Γέροντα Παΐσιο κατά τα τέσσερα τελευταία  χρόνια της επίγειας ζωής του, το καλοκαίρι εκείνο του 1994, πληροφορήθηκα αρκετές μέρες μετά την 12η Ιουλίου για τον θάνατο του, αφού άλλωστε ο ίδιος είχε αφήσει οδηγίες να μην ανακοινωθεί τίποτα για τουλάχιστον τέσσερις μέρες.
Ήταν γεγονός ότι από το πρώτο λεπτό της αλησμόνητης και πρωτόγνωρης συνάντησης μου μαζί του το 1990, είχα αγκιστρωθεί πνευματικά επάνω του (όπως και αμέτρητοι άλλοι) διότι βρήκα ακριβώς αυτό που έψαχνα εναγωνίως, συνειδητά και ασυνείδητα, σύμφωνα με το «έρχου και ίδε» που μου απηύθυνε από την εφηβεία μου, με τον τρόπο του το Περιβόλι της Παναγίας.  Έκτοτε, βίωσα πριν και μετά το θάνατο του Οσίου Αυτού, πολλά αξιοθαύμαστα γεγονότα που με ανάθρεψαν εξ αρχής και έκτοτε με συντηρούν.

Δευτέρα 18 Ιουλίου 2016

Ἡ μαρτυρικὴ ὁσιακὴ κοίμηση καὶ ὁ ἐνταφιασμὸς τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου στίς 12 Ἰουλίου 1994

Φωτογραφία: Τὸ ἱερὸ σκήνωμα τοῦ Ὁσίου Παϊσίου
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης», ἔκδοση Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Βασιλικά Θεσσαλονίκης 2015
 
«Χθὲς συνεθαπτόμην σοι Χριστέ…»
Στὶς 11 Ἰουλίου, μνήμη τῆς Ἁγίας Εὐφημίας, ὁ Ὅσιος κοινώνησε γιὰ τελευταία φορά. Μὲ πολὺ κόπο γονάτισε ἐπάνω στὸ κρεββάτι, ἔκανε τὸ σταυρό του καὶ μὲ τρεμάμενα χείλη εἶπε: «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλεία σου». Ἔπειτα οἱ ἀδελφές τοῦ ἔφεραν τὴν εἰκόνα τῆς Ἁγίας Εὐφημίας καὶ τὸν δίσκο μὲ τὸ κόλλυβό της. «Ἄκροις δακτύλοις» πῆρε δύο κόκκους ὡς εὐλογία καὶ ἀσπάσθηκε τὴν εἰκόνα τῆς Ἁγίας. Βλέποντας ὅτι δὲν ἦταν στολισμένη, παρατήρησε:

Σάββατο 18 Ιουνίου 2016

Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς: Ὁ σύγχρονος μεγάλος πατέρας καί διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ: Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
 
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
 
              Η σερβική Ορθοδοξία έχει να επιδείξει μια σειρά μεγάλων αγίων, οι οποίοι λάμπρυναν την Εκκλησία του Αγίου Σάββα. Ένας από αυτούς υπήρξε ο νεοφανής άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, μια όντως μεγάλη ασκητική και πατερική μορφή του περασμένου αιώνα.
       Γεννήθηκε την ημέρα του Ευαγγελισμού στα 1894, στην πόλη Βράνιε της νοτίου Σερβίας. Οι ευσεβείς γονείς του Σπυρίδων και Αναστασία του έδωσαν το όνομα Ευάγγελος. Καταγόταν από ιερατική οικογένεια και το επώνυμό του Πόποβιτς σημαίνει Παπαδόπουλος. Μεγάλωσε με ευσέβεια είχε την τύχη να δει να θεραπεύεται θαυματουργικά η μητέρα του στη Μονή Πτσίνσκι από τον άγιο Πρόχορο. Από μικρός συνήθιζε  να μελετά το Ευαγγέλιο και άλλα εκκλησιαστικά βιβλία. Ιδιαίτερα τον σαγήνευε η ανάγνωση συναξαρίων και πατερικών συγγραμμάτων. Θεωρούσε τους Πατέρες της Εκκλησίας ως τους αληθινούς σοφούς.
      Το 1905 ο μικρός Ευάγγελος γράφηκε στην Εκκλησιαστική Σχολή του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι, έχοντας ως δάσκαλό του τον φωτισμένο άγιο Νικόλαο Βελιμίροβιτς.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ LORD JESUS CHRIST 3. ΑΡΧ. ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

«Θεία Ψυχανάλυση». Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Κανὼν Ἱκετήριος εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν

Ὁ Μέγας Παρακλητικὸς Κανὼν τῆς Παναγίας

Παρακλητικός Κανών Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Παρακλητικός Κανών Οσίου Αρσενίου - Βατοπαίδι Χαλκιδικής