Σχετικά μέ τό νά μήν ἀπελπιζόμαστε

 

Ἅγιος Ἀμφιλόχιος (Ἐπίσκοπος Ἰκονίου)

Κάποιος ἀδελφός νικήθηκε ἀπό τό πάθος τῆς πορνείας καί ἔκανε τήν ἁμαρτία καθημερινά., ἀλλά καί καθημερινά ζητοῦσε ἔλεος ἀπό τόν Κύριό του μέ δάκρυα καί προσευχές. 

Ἐνεργώντας λοιπόν ἔτσι, τόν ξεγελοῦσε ἡ κακή συνήθεια, καί ἔκανε τήν ἁμαρτία· ἔπειτα πάλι, μετά τήν ἁμαρτία, πήγαινε στήν ἐκκλησία, καί βλέποντας τήν ἱερή καί σεβάσμια εἰκόνα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἔπεφτε μπροστά της μέ πικρά δάκρυα καί ἔλεγε: 

«Σπλαχνίσου με, Κύριε, καί πάρε ἀπό ἐπάνω μου αὐτόν τόν ὕπουλο πειρασμό, γιατί μέ ταλαιπωρεῖ φοβερά καί μέ τραυματίζει μέ τίς πικρές ἡδονές. Δέν ἔχω πρόσωπο, Κύριε, νά ἀντικρύσω καί νά δῶ τήν ἁγία εἰκόνα σου καί τήν ὑπέρλαμπρη μορφή τοῦ προσώπου σου, ὥστε νά γλυκαθεῖ ἡ καρδιά μου».

 

Τέτοια ἔλεγε, καί ὅταν ἔβγαινε ἀπό τήν ἐκκλησία ἔπεφτε πάλι στόν βοῦρκο. Ὅμως καί πάλι δέν ἀπελπιζόταν γιά τή σωτηρία του, ἀλλά ἀπό τήν ἁμαρτία ξαναγύριζε στήν ἐκκλησία καί ἔλεγε τά παρόμοια πρός τόν φιλάνθρωπο Κύριο καί Θεό: «Ἐσένα, Κύριε, βάζω ἐγγυητή, ὅτι ἀπό ἐδῶ καί πέρα δέν θά ξανακάνω αὐτή τήν ἁμαρτία· μόνο, ἀγαθέ, συγχώρησέ μου ὅσες ἁμαρτίες σοῦ ἔκανα ἀπό τήν ἀρχή μέχρι τώρα». Καί ἀφοῦ ἔδινε αὐτές τίς φοβερές ὑποσχέσεις, πάλι γύριζε στή βαριά ἁμαρτία του. Καί ἔβλεπε κανείς τή γλυκύτατη φιλανθρωπία καί τήν ἄπειρη ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ νά ἀνέχεται καθημερινά καί νά ὑπομένει τήν ἀδιόρθωτη καί βαριά παράβαση καί τήν ἀχαριστία τοῦ ἀδελφοῦ καί νά θέλει ἀπό πολλή εὐσπλαχνία τή μετάνοιά του καί τήν ὁριστική ἐπιστροφή του. Γιατί αὐτό δέν γινόταν γιά ἕνα, δύο ἤ τρία χρόνια, ἀλλά γιά δέκα καί περισσότερο.

 Βλέπετε ἀδελφοί, τήν ἄμετρη ἀνοχή καί τήν ἄπειρη φιλανθρωπία τοῦ Κυρίου; Πῶς κάθε φορὰ δείχνει μακροθυμία καί καλοσύνη, ὑπομένοντας τίς βαριές ἀνομίες καί ἁμαρτίες μας; Γιατί αὐτό πού συγκλονίζει καί προκαλεῖ θαυμασμό σχετικά μέ τήν πλούσια εὐσπλαχνία τοῦ Θεοῦ εἶναι ὅτι ὁ ἀδελφός, ἐνῶ ὑποσχόταν καί συμφωνοῦσε νά μήν ξανακάνει τήν ἁμαρτία, ἀποδεικνυόταν ψεύτης.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Βάζει ὁ ἕνας στόν ἄλλο μετάνοια καί μοῦ καταστρέφουν ὅλη τή δουλειά»

  Από το Γεροντικό

Δύο αδέλφια πήγαν μαζί στην έρημο και ασκήτευαν στην ίδια καλύβη. Ο διάβολος, φθονώντας την αγάπη τους, βάλθηκε να τους χωρίσει.

Ένα βράδυ ο νεώτερος πήγε ν’ ανάψει το λυχνοστάτη, τον αναποδογύρισε και χύθηκε το λάδι. Ο μεγαλύτερος θύμωσε και του έδωσε ένα μπάτσο.Τότε ο πιο μικρός, χωρίς να ταραχτεί, έσκυψε, του έβαλε μετάνοια και είπε ταπεινά:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Τίνος εἶναι τό παιδί μάνα;»

Μια αλλιώτικη πεθερά…Δεν έχεις ξαναδιαβάσει τέτοιο αληθινό γεγονός!!!

  Εντελώς έξω από τη δική μας λογική!!!

 

Όλη νύχτα ,η Νίκη η νεαρή μάνα με τα δύο μικρά παιδιά γύριζε στο στρώμα της.

Πώς θα το κρατούσε μυστικό το ότι μεγάλωνε μέσα της ένα νέο παιδί που δεν ήταν του άνδρα της ο οποίος έλειπε στην ξενιτιά;

Είχε σχεδόν αποφασίσει να πάει και να τελειώσει τη ζωή της πέφτοντας στο ποτάμι παρακάτω από το χωριό με τη μεγάλη ρουφήχτρα.

Τα παιδιά θα τα άφηνε στην πεθερά της που έμενε μαζί τους και ήταν χρυσός άνθρωπος. 

Το πρωί αποφάσισε να της πει την τρομερή της απόφαση. 

Το κακό δεν θεραπεύεται με κακό αλλά μόνο με καλό, θα το λύσουμε το θέμα. 

Η Αρετή, η εφευρετική πεθερά είχε ένα αγροτόσπιτο στην άκρη του χωριού και μέσα σε 20 μέρες αφού το άσπρισε και ετοίμασε μετακόμισαν εκεί μάνα, δύο παιδιά και η πεθερά. Στο χωριό είπαν ότι πήγαν νωρίτερα για να είναι έτοιμοι και θα παρακολουθούν το σιτάρι για τη συγκομιδή. 

Πέρασαν 5 μήνες.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Κύριε λάλησε Ἐσύ στήν καρδιά του γιά τήν μετάνοια μου..!

  Διηγείται ο πατήρ Ραφαήλ Νόικα:

 Κάποιος μοναχός μου είπε: Μάλωσα με έναν μοναχό (από ένα άλλο μοναστήρι) αλλά ύστερα ματάνοιωσα και ήθελα να του ζητήσω συγγνώμη. 

 Εκείνος όμως ούτε ήθελε να ακούσει για εμένα, τόσο πληγωμένος ήταν. 

   Και σκεφτόμουν, αύριο, μεθαύριο θα φύγω και θέλω και να Κοινωνήσω. Πλήγωσα τον αδελφό μου και πώς θα πλησιάσω την Θεία Κοινωνία. Αλλά και πώς να συνεχίσω και την Οδό της Μετανοίας, αφού δεν με θέλει πια ο αδελφός μου. Εγώ θέλω να του ζητήσω συγγνώμη αλλά εκείνος ούτε θέλει να ακούσει για μένα. 

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Εἴμαστε εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, κι «ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί» (Α΄ Ἰωάν. Δ΄ : 16).»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Κάθε στιγμή εἶμαι ὀφειλέτης στόν Κύριο, πνευματικά καί σωματικά. Πνευματικά γιά τίς ἁμαρτίες μου, σωματικά, ἐπειδή λαβαίνω χάρισμα ὅλες τίς ὑλικές δωρεές Του, ὅπως τροφή, χρήματα, ροῦχα, ἀέρα, ζέστη, φῶς καί γενικά ὅλα τά χρειαζούμενα τῆς ζωῆς.

Πῶς τότε θά μποροῦσα νά μή νιώθω χαρά τό νά συγχωρῶ«τά ὀφειλήματα» τῶν ἀδελφῶν μου, τόσο τά πνευματικά ὅσο καί τά ὑλικά, ὅταν ὁ Κύριος μοῦ συγχωρεῖ ἀμέτρητες φορές τό πλῆθος τῶν παραπτωμάτων μου;

Πῶς μπορῶ νά κάνω ἀλλιῶς ἀπό τό νά δίνω ἐλεύθερα τά δῶρα πού ἀνήκουν στόν Κύριο, ὅταν Ἐκεῖνος μοῦ χορηγεῖ ἐλεύθερα ἀμέτρητες πνευματικές καί ὑλικές εὐλογίες, ὅπως φωτισμό νοῦ καί καρδιᾶς, πλῆθος γνώσης, εἰρήνη καί καρδιακή εὐφροσύνη, καθώς καί κάθε ἄλλο ἀγαθό;

Διαβάστε περισσότερα »

« «Ἡ ἀγάπη πάντα ὑπομένει» »

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

«Ἡ ἀγάπη πάντα ὑπομένει» (Α΄Κορ. Ιγ΄ : 4). Αὐτό σημαίνει πώς ἡ ἀγάπη ποτέ δέν τιμωρεῖ ἀμέσως ἐκεῖνον πού ἁμαρτάνει, ἀλλά ὑπομένει καρτερικά τήν πτώση του, τόν διδάσκει καί τόν διορθώνει. Ἡ φύση τῆς κακίας, ἀντίθετα, εἶναι νά λειτουργεῖ ἀνταγωνιστικά, νά τόν τιμωρήσει ἀμέσως καί αὐστηρότατα, νά τόν κάνει δυστυχή. Εἶναι ἐκπληκτικό τό πόσο κακοί καί ἀνυπόμονοι εἴμαστε! Ὅταν ἁμαρτάνει ὁ ἀδελφός μας δέ λυπόμαστε γιά τήν ἁμαρτία του, δέν κλαῖμε ἀπό συμπάθεια κι ἀδελφική ἀγάπη γιά τή θελημένη παραφροσύνη του, γιά τό πάθος του. Ἀντίθετα, τόν περιφρονοῦμε γιά τήν ἁμαρτία του, κακιώνουμε μαζί του. Καί μπορεῖ ταυτόχρονα νά ἤμαστε κι ἐμεῖς στή θέση του, νά ἤμαστε ἔνοχοι γιά τά ἴδια παραπτώματα μ᾿ αὐτόν καί νά μᾶς εἶχαν συγχωρέσει οἱ ἄλλοι. Ἴσως μέ τήν ἐπιείκεια καί τή συγκατάβαση τῶν ἀνωτέρων μας νά διορθώσαμε κάπως τά σφάλματά μας, τά πάθη καί τήν κακία μας καί νά γίναμε καλλίτεροι. Ἄν τυχαίνει ἀκόμα καί τώρα νά εἴμαστε ἔνοχοι γιά τά ἴδια παραπτώματα, ἀλλ᾿ ἴσως ὄχι τόσο σοβαρά ὅσο ἐκεῖνα τοῦ ἀδελφοῦ μας, σημαίνει πώς εἴμαστε κι ἐμεῖς ὑπεύθυνοι γι᾿ αὐτόν. Πῶς λοιπόν μποροῦμε νά μήν εἴμαστε ἐπιεικεῖς στούς ἀδελφούς μας πού σφάλλουν;

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ Ἱερά Μητρόπολη Γλυφάδας περί τῶν νέων προβληματικῶν μεθόδων συγχώρεσης

Η συγχώρεση αποτελεί Μυστήριο της Εκκλησίας και είναι δωρεά του Αγίου Πνεύματος. Στην Ορθοδοξία, η συγχώρεση δεν είναι μια αφηρημένη, θεωρητική έννοια, αλλά ένα Μυστήριο με σωτηριολογική διάσταση. Ο Ορθόδοξος Χριστιανός γνωρίζει όχι απλώς θεωρητικά, αλλά κυρίως βιωματικά, ότι η συγχώρεση από τον Θεό πραγματοποιείται διαμέσου του Μυστηρίου της Εξομολογήσεως, όπου ο άνθρωπος ο οποίος προσέρχεται με μετάνοια, ταπεινώνεται, ελκύει τη Χάρη του Θεού, ελευθερώνεται από τα πάθη του και μεταμορφώνεται εν Χριστῴ. Έτσι ανακαινισμένος ο άνθρωπος, είναι σε θέση, χωρίς ανθρώπινη βοήθεια, αλλά με μόνη τη βοήθεια του Θεού, να συγχωρέσει όσους τον αδίκησαν ή τον έβλαψαν καθ᾿ οιονδήποτε τρόπο.

Σήμερα, ο όρος «συγχώρεση» χρησιμοποιείται ευρέως σε διάφορα περιβάλλοντα. Να τονιστεί εξαρχής ότι η συγχώρεση της Εκκλησίας δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με αυτό που νοείται ως συγχώρεση στην ψυχοθεραπεία, στα νέα προγράμματα εκπαίδευσης και στον αποκρυφισμό. Η χρήση του Χριστιανικού όρου «συγχώρεση», όπως και πολλών άλλων Ορθόδοξων Χριστιανικών όρων και εννοιών, με διαφορετική νοηματοδότηση, συνιστά τακτική της «Νέας Εποχής», η οποία μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση, ακόμα και μεταξύ του Ορθοδόξου πληρώματος.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος - Ὁ Θεός δέν θέλει τήν τιμωρία τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἀλλά τήν μετάνοιά του

Υπάρχει τίποτε ίσο με αυτήν την οργή; Ο προφήτης καλεί μάρτυρα τον ουρανό, θρηνεί, σπαράζει, οδύρεται, φωνάζει∙ «Δεν ξεχωρίζει τραύμα πουθενά, δεν ξεχωρίζει μώλωπας »∙ ο Θεός οργίζεται, δεν δέχεται θυσία, ούτε πρωτομηνιά ούτε Σάββατο, ούτε αλεύρι, ούτε προσευχή, ούτε χέρια ικετευτικά.

Είδες πληγή; Είδες αρρώστια αθεράπευτη, όχι ενός ούτε δύο, ούτε δέκα, αλλά χιλιάδων ανθρώπων; Τι λέει, λοιπόν, ύστερα από αυτά; «Λουσθήτε και καθαρισθήτε» ( Ησ. 1,16 ). 

Επομένως υπάρχει αμαρτία, που δεν συγχωρείται; Όχι. Το λέει ο ίδιος ο Θεός και δεν ακούω τι λέτε εσείς∙ και λέγει «Λουσθήτε». 

Για ποιόν σκοπό Κύριε, έλεγες εκείνα; Για ποιον σκοπό λες τα τωρινά; Για ωφέλεια λέω και τα δυό∙ τα πρώτα για να φοβίσω, τα δεύτερα για να ελκύσω. Αν δεν τους ακούς, δεν έχουν ελπίδα σωτηρίας∙ αν δεν έχουν ελπίδα σωτηρίας πώς λέγεις «λουσθήτε»; 

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ Κύριος ὑποδέχεται τόν ἀδίκως καταδικασθέντα νέγρο.

 Στην Αμερική εκτός από τους ορθοδόξους μετανάστες Ελληνοαμερικανούς, Ρώσους και λοιπούς ορθοδόξους υπάρχουν περίπου και 1.000.000 ντόπιοι Αμερικανοί, Λατινοαμερικάνοι, Εβραίοι, Ινδιάνοι, Εσκιμώοι και λοιποί από Αλάσκα, μέχρι την Γη του πυρός –το τελευταίο άκρο της Λατινικής Αμερικής- κοντά στο Νότιο Πόλο. Όλοι αυτοί έχουν βαπτιστεί ορθόδοξοι τα τελευταία 30 χρόνια και αγωνίζονται ορθόδοξα με φιλότιμο, εξομολόγηση, υπακοή, ορθόδοξη ασκητικότητα, θεία κοινωνία κλπ. Ειδικό διορθόδοξο ποιμαντορικό έργο γίνεται σε όλες τις ΗΠΑ και μάλιστα σε πολλές ιδιωτικές και κρατικές φυλακές ακόμη και σε πτέρυγες μελλοθανάτων.

Κάποιος δυστυχής νέγρος –πρώην προτεστάντης- είχε άδικα συλληφθεί και κατηγορηθεί για τρείς φόνους και είχε καταδικασθεί να εκτελεσθεί μέσα σε θάλαμο αερίων.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ μάνα ‘’σκεπάζει’’ τή νύφη

Κάπου στο λιμάνι του Πειραιά έμενε μια γριά χήρα με τον μονάκριβο γιό της. Ο γιός της αγάπησε στα είκοσι δυο του μια εικοσάχρονη και την παντρεύτηκε. Την πρώτη νύχτα του γάμου την βρήκε μη παρθένα. Ήταν το 1946 μετά την κατοχή. Μανιάτης αυτός το πήρε βαριά προσβολή και πρότεινε στη Μάνα του, την χήρα, να χωρίσει την γυναίκα του. Η καλή του η μανούλα του είπε να δει με έλεος την γυναίκα του και να την συγχωρέσει σαν αδελφή του πεπλανημένη. Το παλληκάρι άκουσε τη μητρική γνώμη, ανέχθηκε την γυναίκα του και δεν την πρόσβαλε ή την υποτίμησε δεικτικά ποτέ, ούτε την ρεζίλεψε σε συγγενείς και φίλους. Η μάνα, η χήρα, το 1948 πέθανε και την θάψανε στο νεκροταφείο της Ανάστασης στον Πειραιά.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ συγχώρησις τῶν ἀδελφῶν προϋπόθεσις τῆς ἑνώσεώς μας μέ τόν Χριστό

Γέροντας Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ι.Μ. Οσίου Γρηγορίου († 2014)

Ευχαριστούμε τον Κύριο, που μας αξίωσε κι απόψε, αδελφωμένοι όλοι, να εορτάσουμε την Κυριακή της Τυρινής· και θα μας αξιώση μετ’ ολίγον να συγχωρηθούμε και συγχωρημένοι και αγαπημένοι να μπούμε στην ευλογημένη και αγία περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Είναι Παράδοσις της Εκκλησίας μας και του Ορθοδόξου Γένους μας απόψε οι ορθόδοξοι Χριστιανοί και στις πόλεις και στα χωριά, εκεί που υπήρχε παλαιότερα ευσέβεια και όπου υπάρχει ακόμα κάποια ευσέβεια, οι Χριστιανοί να πηγαίνουν στον Εσπερινό της Συγχωρήσεως, να ακούν τα ωραία γράμματα, τα οποία ωθούν την ψυχή του ανθρώπου προς τον πνευματικό αγώνα, και εν συνεχεία να συγχωρούνται από τον ιερέα και μεταξύ των. Και μετά να πηγαίνουν στα σπίτια των, να παραθέτουν κοινή τράπεζα, συγγενείς και φίλοι, και να ευφραίνωνται οικογενειακώς. Και συγχωρεμένοι όλοι οι Χριστιανοί να αρχίζουν την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, και μάλιστα σε μερικά μέρη να κρατούν και το Τριήμερο.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γιά τό πῶς οἱ άνθρωποι πρέπει νά γίνουν σάν παιδιά, ὥστε νά γίνουν ὑιοί τοῦ Θεοῦ, «ἀμήν λέγω ὑμῖν, ἐάν μή στραφῆτε καί γένησθε ὡς τά παιδία, οὐ μή εἰσέλθητε εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν» (Ματθ., 18:3)

Γιά το πώς οι άνθρωποι πρέπει να γίνουν σάν παιδιά, ώστε να γίνουν υιοί του Θεού, «αμήν λέγω υμίν εάν μη στραφήτε καί γένησθε ως τά παιδία, ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών» (Ματθ., 18:3)

Αυτά λέγει Κύριος και ο λόγος Του είναι άγιος και αληθινός. Τι πλεονέκτημα έχουν τα παιδιά έναντι των μεγάλων;’Έχουν τρία πλεονεκτήματα: την πίστη, την υπακοή καί την συγχωρητικότητα. Τό παιδί ρωτάει τον γονιό του γιά τα πάντα και, ασχέτως του τί απαντά εκείνος, πιστεύει τόν γονιό του. Τό παιδί υπάκουει στον γονιό του καί εύκολα υποτάσσει το θέλημά του στο θέλημα του γονιού του.

 Τό παιδί είναι συγχωρητικό καί, μολονότι προκαλεί εύκολα, συγχωρεί γρήγορα. Ο Κύριός μας απαιτεί καί τά τρία αυτά από όλους τους ανθρώπους, δηλαδή πίστη, υπακοή καί συγχωρητικότητα. Επιθυμεί οι άνθρωποι να πιστεύουν σ’ Αυτόν απροϋπόθετα, χωρίς όρους, όπως ένα παιδί πιστεύει στον γονιό του- καί να είναι συγχωρητικοί ο ένας μέ τον άλλον, αμνησίκακοι, χωρίς να απαντούν στο κακό με κακό.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ γέρων Ἰάκωβος Τσαλίκης-Ὁ Ἅγιος τῆς μυστικῆς Θείας Λειτουργίας

Ο ΓΕΡΩΝ ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΣΑΛΙΚΗΣ Ο ΄΄ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΙΤΕ!΄΄

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ.

 

Του  Ανδρέα Χριστοφόρου

Ήταν τέλος του 1985, 26 Δεκεμβρίου και δεν ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα τον Άγιο Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη.
Φτάσαμε στο Μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ οικογενειακώς με την γυναίκα και τα τρία τότε παιδάκια μας και ενώ στάθμευα το αυτοκίνητο έξω από την Μονή , προσέξαμε ότι στο διπλανό αυτοκίνητο ήταν ανοικτές διάπλατα και οι τέσσερις πόρτες, ενώ από μέσα στο Ναό ακούγονταν φωνές αγριεμένου ορμητικού δαιμονίου, που έβριζαν το Χριστό τους παπάδες, τον Αγ. Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη.
Μπαίνοντας στον Ναό είδαμε τον Άγιο Γέροντα με πετραχήλι, κρατώντας στα χέρια του λείψανα Αγίων, να τα ακουμπά στο κεφάλι μιας κοπέλας που τιναζότανε με οργή και ούρλιαζε με αντρική άγρια φωνή.

Μονή Οσίου Δαυίδ, 20/11/16, Μνημόσυνο Αγίου Γέροντα Ιακώβου Τσαλίκη

 

Καθήμενος μπροστά στον Τάφο του Αγίου Γέροντα, ώρα 05:30

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἐξομολόγηση μέ καρδιά συντετριμμένη

Ένας ευλαβής μοναχός, απ’ το Βουνό του Ολύμπου, λεγόμενος Σωφρόνιος, ήρθε και μου διηγήθηκε κάποιο συμβάν, όμοιο μ’ εκείνο που είναι γραμμένο στο ιερό βιβλίο της Κλίμακος. Μας αφηγήθηκε δηλαδή, ότι στον Όλυμπο υπήρχε κάποιος Γέροντας πολύ ενάρετος, πραγματικά θεοφόρος, στον οποίο σύχναζαν πολλοί αδελφοί μοναχοί, για ν’ ακούσουν απ’ το άγιο στόμα του λόγους ψυχικής σωτηρίας.

Καθώς, λοιπόν, καθόταν οι αδελφοί και άκουγαν τον άγιο Γέροντα να τους ομιλεί πάνω σε θέματα ψυχωφελή, ήρθε και κάποιος λαϊκός, έβαλε μετάνοια στον Γέροντα και στάθηκε παράμερα. Όταν ο Γέροντας τον παρατήρησε προσεχτικά και τον ρώτησε για ποιό λόγο ήρθε κοντά του, εκείνος απάντησε:

-΄Ηρθα να εξομολογηθώ τις αμαρτίες μου στην αγιωσύνη σου, άγιε Γέροντα. Ο Γέροντας τον ξαναρωτά:

-Θέλεις να τα εξομολογηθείς ιδιαιτέρως, τέκνον μου, στην μετριότητα μου, ή μπροστά σε όλους τους αδελφούς;

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Κυριακή ΙΑ’ Ματθαίου: Τό εὐαγγέλιο τῆς συγχώρησης (Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. ιη’ 23-35)

Όταν ο Κύριος Ιησούς άφηνε την τελευταία Του πνοή στο σταυρό, ακόμα και τη στιγμή αυτή της επιθανάτιας αγωνίας Του, προσπαθούσε να κάνει καλό στους ανθρώπους. Δε σκεφτόταν τον εαυτό Του. Στους ανθρώπους ήταν ο νους Του, γι’ αυτό και παράδωσε ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα που έδωσε ποτέ στο ανθρώπινο γένος. Κι αυτό είναι η διδασκαλία Του για τη συγχώρηση. «Πάτερ, άφες αυτοίς· ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» (Λουκ. κγ’ 34).

Ποτέ ως τότε δεν είχαν ακουστεί τέτοια λόγια στους τόπους εκτέλεσης. Αντίθετα μάλιστα, εκείνοι που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο με τον ίδιο τρόπο, είτε αθώοι ήταν είτε ένοχοι, συνήθως επικαλούνταν θεούς και ανθρώπους για εκδίκηση. «Εκδικηθείτε», ήταν ο λόγος που ακουγόταν συχνά μπροστά στο ικρίωμα και δυστυχώς ακούγεται ως τις μέρες μας από τους μελλοθάνατους, ακόμα κι από εκείνους που προτού θανατωθούν κάνουν το σταυρό τους.

Ο Χριστός, προτού παραδώσει την τελευταία Του πνοή, συγχώρεσε όλους εκείνους που τον βασάνισαν, τον μυκτήρισαν και τον θανάτωσαν. Προσευχήθηκε στον ουράνιο Πατέρα Του να τους συγχωρέσει, αλλά προχώρησε ακόμα παραπέρα. Τους δικαιολόγησε, βρήκε ελαφρυντικό γι’ αυτούς. Είπε, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἀποφθέγματα Πατέρων περὶ ἀνεξικακίας.

Εἶπε ὁ ἀββᾶς Ζήνων:

«Ἐκεῖνος ποὺ θέλει ν᾿ ἀκούσει γρήγορα ὁ Θεὸς τὴν προσευχή του, μόλις σταθεῖ ὄρθιος καὶ ὑψώσει τὰ χέρια του γιὰ νὰ προσευχηθεῖ πρὸς τὸ Θεό, πρὶν ἀπ᾿ ὅλα καὶ προτοῦ ἀκόμα εὐχηθεῖ γιὰ τὴ δική του ψυχή, ἂς προσευχηθεῖ ἀπὸ τὰ κατάβαθα τῆς ψυχῆς του γιὰ τοὺς ἐχθρούς του. Καὶ μ᾿ αὐτή του τὴν πράξη, γιὰ ὅτι κι ἂν παρακαλέσει τὸ Θεό, θὰ εἰσακουστεῖ».

Ἐνῷ καθόταν κάποτε ὁ ἀββᾶς Ἰωάννης ὁ Κολοβὸς μπροστὰ ἀπὸ τὴν ἐκκλησία, τὸν περιτριγύρισαν οἱ ἀδελφοὶ καὶ τοῦ ἐμπιστεύονταν τοὺς λογισμούς τους. Τὸν εἶδε κάποιος ἀπ᾿ τοὺς Γέροντες καὶ ἐπειδὴ πολεμήθηκε ἀπὸ φθόνο, τοῦ εἶπε:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τό πιό σημαντικό ἀπ’ ὅλα εἶναι ἡ ἀγάπη”

*Καταπληκτική και ιδιαίτερα διδακτική ιστορία!
Ερώτηση: Θά θέλαμε νά μας πείτε κάτι γιά τόν πατέρα Αμβρόσιο, τόν πρώτο σας πνευματικό;
Πατήρ Θαδδαίος: Ό αρχιμανδρίτης Αμβρόσιος δίδασκε αυτό, πού ό ίδιος είχε διδαχθεί από τους γέ­ροντές του, δηλαδή ότι ό Κύριος ζητάει από μας νά έ­χουμε αγάπη. Αυτήν τήν αγάπη τήν είχε ο πατήρ Αμ­βρόσιος. Είχε αγάπη καί υπομονή γιά όλους. Δεν κα­τηγορούσε, ούτε διόρθωνε ποτέ κανέναν, ούτε μοναχό ούτε δόκιμο. Δέν τιμωρούσε, ούτε κατέκρινε κανένα, παρ’ όλο που στό μοναστήρι του υπήρχανε πολλά προβλήματα καί ενοχλητικά γεγονότα, σάν αυτά πού υπάρχουν σέ κάθε σπίτι. Ποτέ, γιά παράδειγμα δεν επέπληττε κανένα γιά τόν τρόπο πού εργαζόταν.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ ζημιά πού προκάλεσε ἕνας χωρικός στά κτήματα τῆς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Δαβίδ τοῦ Γέροντος

Ο Γέρων Ιάκωβος δεν θεώρησε σκόπιμο να αφήσει απαρατήρητη τη ζημιά που προκάλεσε κάποιος χωρικός στα χτήματα της Μονής. Γιατί θεωρούσε ότι η περιουσία της Μονής δεν είναι δική του αλλά του αγίου (στην προκείμενη περίπτωση του Οσίου Δαβίδ).

Κάποιο απόγευμα, τον επεσκέφθη στην Μονή ένας χωρικός της περιοχής, μεγάλης ηλικίας, ο οποίος του είπε: «Έμαθες τα νέα Γέροντα; Ποιά νέα βρε; Δεν έμαθες ότι κόψανε τις ελιές από το κτήμα της Μονής στο γυαλό και κάνανε καμίνι; Και ρίξανε πάνω στους κομμένους κορμούς χώμα για να μην φαίνονται. Όχι δεν έμαθα, αλλά ποιος τις έκοψε; Ξεύρω κι εγώ Γέροντα, ρώτησε στο χωριό να μάθεις».

Στενοχωρήθηκα πολύ, κύριε Δημήτρη μου, και δεν ήξερα τί να κάνω· καλόγερος άνθρωπος να τρέχω στις αστυνομίες και τα αγρονομεία, να κάνω μηνύσεις και δικαστήρια.

Είναι αυτά πράγματα για μένα; Πάνω στην απελπισία μου σκέφθηκα τον Όσιο Δαβίδ, ιδρυτή και προστάτη της Μονής.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἡ προσευχή μέ τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ» μέρος η΄

Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου

Πολλοί ἀπό τούς χριστιανούς ρωτοῦν:

Πῶς νά προσευχώμεθα;

Ὑπάρχουν ἀμέτρητες προσευχές, πού γίνονται μέ διαφορετικό τρόπο ἡ κάθε μία καί πού ἐδόθησαν ἀπό τούς Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας. Ἔχουν δέ ὅλες τους πνεῦμα ἀληθείας καί πολλή τήν ὠφέλεια. Ἡ συντομότερη ὅμως καί δυνατώτερη προσευχή εἶναι τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με», ἡ ΕΥΧΟΥΛΑ δηλαδή, πού πρέπει νά τήν λέμε μέ πολλή ταπείνωσι, μέ πολλή πίστι καί μέ πολλή συντριβή, σάν νά εἶναι -καί εἶναι- παρών ὁ Θεός..., ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος μπροστά μας!

Καί ἄς μήν ξεχνᾶμε τήν διαβεβαίωσι, πού μᾶς δίδει ἡ Ἁγία Γραφή: «Τό γάρ τί προσευξόμεθα καθό δεῖ οὐκ οἴδαμεν, ἀλλ᾿ αὐτό τό Πνεῦμα (τό Ἅγιον) ὑπερεντυγχάνει ὑπέρ ἡμῶν στεναγμοῖς ἀλαλήτοις»¹.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἀφυπνιστικά περί μετανοίας καί ἐξομολογήσεως (Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου)

Ἠλιάδης Σάββας, δάσκαλος

 

...Aποσπάσματα από ομιλίες του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, αναφερόμενα στο μυστήριο της Μετανοίας και Εξομολογήσεως. Ένα Μυστήριο, το οποίο πολεμάται με φοβερό μίσος από το διάβολο και επηρεάζει τις ψυχές ώστε να απέχουν, με σκοπό να καταφέρει την απώλειά τους.

Η Μετάνοια και η Εξομολόγηση είναι η ανανέωση της αναγεννήσεως, που πήραμε από το Βάπτισμα. Κι επειδή κανένας άνθρωπος δεν είναι αναμάρτητος, έστω κι αν ζήσει μια στιγμή στη ζωή αυτή, έχουμε απόλυτη ανάγκη από το μυστήριο αυτό. Χωρίς Μετάνοια και Εξομολόγηση είναι αδύνατη η σωτηρία.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/