Περί ἀναισθησίας

Αναισθησία και στα σώματα και στις ψυχές είναι απονεκρωμένη αίσθηση, πολυκαιρισμένη και μονιμοποιημένη αμέλεια, ναρκωμένη σκέψη. Είναι μητέρα της λήθης.

Ο ανάλγητος είναι άφρων φιλόσοφος. Είναι αυτός που εξηγεί το θέλημά του Θεού στους άλλους προς δική του κατάκριση. Αυτός που είναι τυφλός και διδάσκει τους άλλους πώς να βλέπουν. Μιλά στους άλλους για τη θεραπεία του τραύματός των, ενώ συνεχώς ερεθίζει και χειροτερεύει το δικό του. Μιλά εναντίον του πάθους, και συνεχώς τρέφεται με όσα το προκαλούν. Ικανοποιώντας το εξοργίζεται κατά του εαυτού του και δεν ντρέπεται τα λόγια του ο ταλαίπωρος.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Περί πνευματικῆς ἀναισθησίας» μέρος η΄

ΟΜΙΛΙΑ1η

π.Ἀθανασίου Μυτιληναίου

“Λόγοι Ἀφυπνίσεως”

 Τρόποι ἀποφυγῆς τῆς πνευματικῆς ἀναισθησίας.

  Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δέν ἔχει καταληφθεῖ ἀπό τήν ἀναισθησία ὁλοκληρωτικά, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀκόμη κάποια εὐαισθησία , ἀνησυχεῖ μήπως καταληφθεῖ ἀπ᾿ αὐτή τήν μαινάδα, ὅπως λέγει ὁ ἱερός Πατήρ, καί σκέφτεται πῶς θά μποροῦσε νά ἀπαλλαγεῖ ὁλότελα ἀπό τήν ἀναισθησία.

 

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος γι᾿ αὐτόν τόν σκοπό συνιστᾶ τά ἑξῆς.

«Ἐπίμενε μελετῶν ἀγρυπνίᾳ πολλῇ κρίσιν αἰωνίαν», νά ἐπιμένεις νά μελετᾶς μέ πολλή ἀγρυπνία, δηλαδή πολύ νά μελετᾶς, «κρίσιν αἰωνίαν», ὅτι θά κριθοῦμε· νά μελετᾶς βιβλία καί κείμενα τέτοια, τά ὁποῖα ὁμιλοῦν γιά τήν Κρίση τοῦ Θεοῦ.

 »Ὅρα τήν ἐμήν αἰτίαν πόσον ἐν σοί τίκτομαι, καί κατά τῆς μητρός αὐτῆς – δηλαδή τῆς αἰτίας– ἀγωνίζου». Ἐρεύνησε ποῦ ὀφείλεται αὐτή σου ἡ ἀναισθησία, σέ τί πάθος, σέ τί κατάσταση ὀφείλεται, καί ὅταν βρεθεῖς ὅτι εἶναι στή γαστριμαργία ἤ στή φιλαργυρία, τότε νά πολεμήσεις αὐτή τήν αἰτία.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/09/blog-post_108.html#more

 

 

«Περί πνευματικῆς ἀναισθησίας» μέρος ζ΄

ΟΜΙΛΙΑ 1η

 π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

“Λόγοι Ἀφυπνίσεως”

 Ὁ ἀναίσθητος καί οἱ εὐσεβεῖς.

 Τώρα ὅμως ὁ ἀναίσθητος θά πάρει ἐπιθετική στάση ἀπέναντι σ᾿ ἐκείνους πού ἔχουν αἴσθηση. Εἶναι πολύ φυσικό· διότι ὁ ἀναίσθητος ἀναισθητεῖ μέν γιά τά πνευματικά, ἀλλά εἶναι πολύ θερμός καί ἐπιθετικός ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν αἴσθηση πνευματική. «Ἐγώ κατανυσσομένους ὁρῶσα μυκτηρίζω». Ἅμα βλέπω ἄλλους οἱ ὁποῖοι κατανύγονται, ἔχουν θρησκευτικότητα, ἔχουν πνευματικότητα, ἐγώ αὐτούς τούς κοροϊδεύω. «πάντα τά τικτόμενα ἐξ ἀνδρείας καί πόθου ἀγαθά, ἐγώ ἀποκτέννειν ὑπό τοῦ ἐμέ γεγενηκότος πατρός μεμάθηκα», ἔτσι μέ ἔμαθε ὁ Διάβολος, ὁ πατέρας μου· νά σκοτώνω ὅ,τι βλέπω νά γεννιέται καί νά γίνεται ἔργο ἀπό τήν ἀνδρεία καί ἀπό τόν εὐσεβῆ πόθο· ἐγώ θά πάω νά τό καταστρέψω!

 Ὁ ἀναίσθητος καί ἡ... καλή ζωή.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/09/blog-post_34.html#more

«Περί πνευματικῆς ἀναισθησίας» μέρος στ΄

ΟΜΙΛΙΑ 1η

π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

“Λόγοι Ἀφυπνίσεως”

Κατά τή θεία Λατρεία στέκονται πέτρινοι!

«Ἐν προσευχῇ παριστάμενοι, λιθώδεις ὅλοι καί σκληροί καί σκοτεινοί τυγχάνουσι.»¹, ἐνῶ παρίστανται στήν προσευχή, εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου πετρώδεις καί σκληροί καί σκοτεινοί.

Τούς βλέπετε νά πᾶνε στήν ἐκκλησία ἤ νά στέκονται σέ μία ὁμήγυρι προσευχομένων ἀνθρώπων. Πῶς ὅμως μένουν; Λιθώδεις, πέτρινοι· οὐδεμία συγκίνηση, οὐδεμία κατάνυξη τῆς καρδιᾶς, τίποτα. Καμία αἴσθηση· τίποτε! Σκληροί, σκοτεινοί! Σκληρό μάτι! Σέ βλέπουν μέ ἕνα μάτι σκληρό, πού πολλές φορές γυαλίζει· ἕνα μάτι σκοτεινό, ἀβυσσῶδες, πού ἄν μποροῦσες νά σκύψεις στό χεῖλος αὐτῆς τῆς ἀβύσσου, θά τρόμαζες μέ τό τί ὑπάρχει στόν ἀπύθμενο πυθμένα αὐτῆς τῆς κολάσεως τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου τοῦ σκοτεινοῦ!

Ἀλλά ἄς ἔλθω καί στά ἠπιώτερα. Βλέπετε πῶς μπαίνουν στήν ἐκκλησία Χριστιανοί, ἄνθρωποι βαπτισμένοι. 

 Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/09/blog-post_72.html

«Περί πνευματικῆς ἀναισθησίας» μέρος ε΄

ΟΜΙΛΙΑ 1η

π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

“Λόγοι Ἀφυπνίσεως”

Ὄχι μόνο ἀναίσθητοι, ἀλλά καί θηριώδεις!

Καί συνεχίζει ὁ ἱερός Πατήρ, προσωποποιώντας τήν ἀναισθησία, καί λέγει: «Οἱ ἐμοί ὑπόσπονδοι», ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μέ λατρεύουν καί μοῦ προσφέρουν σπονδή, «νεκρούς ὀρῶντες γελῶσιν», βλέπουν νεκρούς καί γελοῦν.

Ἀλλά, ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ, εἶναι πολύ εὐρεῖα αὐτή ἡ παρατήρηση ἐδῶ τοῦ ἱεροῦ Πατρός. Δέν εἶναι μόνον οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι πού ἁπλῶς βλέπουν νεκρούς καί γελοῦν. Τό νά δεῖς ἕναν πού πέθανε ἤ πού πεθαίνει καί νά γελᾶς, εἶναι ἕνα κάτι· τό νά παίρνεις ὅμως ἕναν γερό ἄνθρωπο, ἕναν ζωντανό ἄνθρωπο, καί νά τόν βασανίζεις καί νά γελᾶς μέ τό νά γίνεσαι θηριώδης ἀπέναντί του, αὐτό εἶναι πολύ βαρύτερο ἀπό τό νά γελᾶς μπροστά σέ ἕναν νεκρό.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/09/blog-post_26.html#more

«Περί πνευματικῆς ἀναισθησίας» μέρος δ΄

ΟΜΙΛΙΑ 1η

π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

“Λόγοι Ἀφυπνίσεως”

Οἱ δύο φάσεις τῆς ἀναισθησίας.

Ἡ ἀναισθησία, ἀγαπητοί μου, ἔχει δύο φάσεις· ἡ δεύτερη φάση λέγεται πώρωση. Σ᾿ αὐτή δέν ὑπάρχει οὐδεμία δυνατότητα πλέον διακρίσεως τοῦ καλοῦ ἀπό τό κακό. Ἐκεῖνος πού ἔχει πάθει πώρωση δέν ξεχωρίζει τί εἶναι καλό καί τί κακό· δηλαδή ἔχει παντελή ἔλλειψη αὐτογνωσίας. Μπορεῖ νά κάνει τό κακό, νά κάνει ἔγκλημα, καί νά γελᾶ! νά μήν αἰσθάνεται ἀπολύτως τίποτε. Ἀπολύτως! Ἔχουμε τό φαινόμενο τῆς πωρώσεως· εἶναι ἡ ἀναισθησία στό τελευταῖο της στάδιο. Ὁ ἄνθρωπος αὐτός πιά δέν ἔχει ἐλπίδα νά σωθεῖ· εἶναι νεκρός, πνευματικά νεκρός.

Ἀλλά ἡ πρῶτη φάση, ἡ πιό συνηθισμένη, εἶναι αὐτή πού τήν συναντᾶμε στούς Χριστιανούς μας, ὅπως θά δεῖτε στή συνέχεια τῆς ἀναλύσεως, σ᾿ ἕνα βαθμό ὑπερβολικά ἁπλωμένο καί βαθύ. Ἐμφανίζεται σέ αὐτή ἡ ἀναισθησία εἴτε ὡς πρακτική ἀμετανοησία εἴτε ὡς μή πρόοδος στήν πνευματική ζωή.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/09/blog-post_23.html#more

«Περί πνευματικῆς ἀναισθησίας» μέρος γ΄

ΟΜΙΛΙΑ 1η

π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

“Λόγοι Ἀφυπνίσεως”

Ἀναισθησία: μία βαρύτατη νόσος.

Τί εἶναι αὐτή ἡ πνευματική ἀναισθησία; Κατ᾿ ἀρχάς εἶναι νόσος, εἶναι ἀρρώστια· ὅπως ἀκριβῶς θά λέγαμε ὅτι αὐτός ὁ ἄνθρωπος δέν βλέπει, συνεπῶς κάτι ἔχουν τά μάτια του, εἶναι ἄρρωστα· ἤ δέν ἀκούει· κάτι ἔχουν τά αὐτιά του, δέν ἀκούει. Νόσος ὅμως βαρύτατη. Βαρύτατη!

Ὁ Διάβολος ἐπιδιώκει τή βλάβη τῶν αἰσθήσεών μας,

ἐνῶ ὁ Χριστός τή θεραπεία τους.

Ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ μία παρέκβαση· ἀνοίγω μιά παρένθεση. Ξέρετε γιατί οἱ δαίμονες κυριαρχοῦσαν πάνω στούς ἀνθρώπους καί τούς ἔκαναν δαιμονισμένους ἤ κουφούς ἤ τυφλούς ἤ παραλυτικούς; Γιά νά μή μποροῦν νά πᾶνε νά ἀκούσουν, νά περπατήσουν καί νά ἀκούσουν τά λόγια τοῦ Θεοῦ ἤ νά δοῦν μέ τά μάτια τους τά θαυμάσια τοῦ Θεοῦ.

Μήν πηγαίνετε πολύ μακρυά. Ὅταν ἕνας ἄνθρωπος λέει «ὅταν θά γεράσω θά μετανοήσω», ὅταν ἔρχεται τό γῆρας –πού εἶναι γνωστό ὅτι δέν ἔρχεται μόνο του, ἀλλά συνοδεύεται μέ τήν καταστροφή τῶν αἰσθήσεων– ὁ ἄνθρωπος δέν ἀκούει πιά πολλές φορές ἤ δέν βλέπει. Πάει ὁ πνευματικός στό κρεββάτι τοῦ θανάτου καί προσπαθεῖ νά ἐπικοινωνήσει μέ τόν ἄνθρωπο αὐτό, πού κάποτε ἔλεγε «ὅταν θά γεράσω θά μετανοήσω»· ἀλλά ματαίως, ἡ ἐπικοινωνία εἶναι ἀδύνατη.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/09/blog-post_54.html#more

«Περί πνευματικῆς ἀναισθησίας» μέρος β΄

 

ΟΜΙΛΙΑ 1η

π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

“Λόγοι Ἀφυπνίσεως”

Ἡ πνευματική ἀναισθησία τοῦ νέου Ἰσραήλ.

– Ἀνάγκη αὐτοκριτικῆς.

Τίθεται ὅμως ἕνα ἐρώτημα· ἕνα ἐρώτημα γιά αὐτοκριτική. Μήπως αὐτή ἡ πνευματική ἀναισθησία δέν ὑπάρχει μόνο στόν λαό τοῦ Ἰσραήλ, ἀλλά ὑπάρχει καί στόν νέον Ἰσραήλ, τόν Ἰσραήλ τῆς χάριτος, δηλαδή τό χριστιανικό ἔθνος; –ὅταν λέμε χριστιανικό ἔθνος, ἐννοοῦμε τούς ἁπανταχοῦ τῆς γῆς Χριστιανούς. Μήπως καί στούς Χριστιανούς ὑπάρχει αὐτή ἡ πνευματική ἀναισθησία;

Πρέπει νά ὁμολογήσουμε ὅτι τουλάχιστον στίς ἡμέρες μας αὐτή ἡ πνευματική ἀναισθησία ὑπάρχει, καί μάλιστα σέ ποσοστό τρομακτικό καί σέ βαθμό ἀπελπιστικό. Οἱ Χριστιανοί μας σήμερα εἶναι πνευματικά ἀναίσθητοι. Οἱ Χριστιανοί μας!

Διαβάστε περισσότερα »
 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/09/blog-post_35.html

«Περί πνευματικῆς ἀναισθησίας» μέρος α΄

ΟΜΙΛΙΑ 1η

π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

“Λόγοι Ἀφυπνίσεως”

«ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι»

Ρωμ: ιγ΄ : 11

Σωματικές αἰσθήσεις, βλάβες καί νέκρωσή τους.

Ἐάν κάποτε διαπιστώσουμε ὅτι μία αἴσθησή μας δέν ἀνταποκρίνεται λειτουργικῶς, ἀνησυχοῦμε καί καταφεύγουμε στόν γιατρό. Ὅταν ἐπί παραδείγματι τά μάτια μας ἀλλοιώνουν τό σχῆμα ἤ τό χρῶμα τῶν ἀντικειμένων, ἤ ἀκόμη τά αὐτιά μας δέν μποροῦν νά συλλάβουν χαμηλῆς ἀντάσεως ἤ ὑψηλῆς συχνότητος ἤχους, ὁμοίως ἀνησυχοῦμε, καί καταφεύγουμε στόν γιατρό. Ἐάν ὑπάρχει αὐτή ἡ κατάσταση, ἐάν δηλαδή οἱ αἰσθήσεις δέν μᾶς πληροφοροῦν ἐπακριβῶς ἀλλά ἀσθενοῦν, τότε ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι δέν μποροῦμε νά ἔχουμε εἰκόνα τοῦ ἐξωτερικοῦ μας κόσμου· ἀλλά ἐάν δέν ἔχουμε εἰκόνα τοῦ ἐξωτερικοῦ μας κόσμου, δέν μποροῦμε νά προσαρμοσθοῦμε σ᾿ αὐτόν.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/09/blog-post_49.html#more

Περί πνευματικῆς ἀναισθησίας

† αρχιμανδρίτου ΑΘΑΝ. ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

 «Αναισθησία εστὶ νενεκρωμένη αίσθησις, εκ χρο­νίας νόσου και αμελείας εις αναισθησίαν καταλήξασα.»
(Άγ. Ιωάννης ο Σιναΐτης, Κλίμαξ.)

«Οίδα σου τα έργα, ότι όνομα έχεις ότι ζης, και νεκρός ει. γίνου γρηγορών…»
(Αποκ. 3,1-2)

Σωματικές αισθήσεις, βλάβες και νέκρωσή τους.

Εάν κάποτε διαπιστώσουμε ότι μία αίσθησή μας δεν ανταποκρίνεται λειτουργικώς, ανησυχούμε και καταφεύγουμε στον γιατρό. Όταν επί παραδείγματι τα μάτια μας αλλοιώνουν το σχήμα ή το χρώμα των αντικειμένων, ή ακόμη τα αυτιά μας δεν μπορούν να συλλάβουν χαμηλής εντάσεως ή υψηλής συχνότητος ήχους, ομοίως ανησυχούμε, και καταφεύγουμε στον γιατρό. Εάν υπάρχει αυτή η κατάσταση, εάν δηλαδή οι αισθήσεις δεν μας πληροφορούν επακριβώς αλλά ασθενούν, τότε αντιλαμβάνεσθε ότι δεν μπορούμε να έχουμε εικόνα του εξωτερικού μας κόσμου. αλλά εάν δεν έχουμε εικόνα του εξωτερικού μας κόσμου, δεν μπορούμε να προσαρμοσθούμε σ’ αυτόν.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/08/blog-post_42.html#more

ΟΣΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΑΙΓΥΠΤΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑΣ (ΑΓ ΙΩΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΛΙΜ...

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

hristospanagia3.blogspot.gr

hristospanagia.gr