Ὁ ἅγιος ἡγούμενος Πορτιανός, ἐπίγειος δοῦλος, ὁ ὁποῖος κληρονόμησε τήν ἐπουράνια βασιλεία. Ἡ μνήμη του ἑορτάζεται τήν 24η Νοεμβρίου 527 μ.Χ. Γαλλικό Πατερικό

 

  ΠΌΣΑ ΑΓΑΘΑ χορηγεί ό Παντοδύναμος Θεός στό όνομά Του σε όσους έχουν αφιερώσει πιστά τόν έαυτό τους στήν διακονία Του με τά καλά τους έργα! Τούς ύπόσχεται μεγάλα βραβεία στον ούρανό, άλλά συχνά, επίσης, τούς έπιτρέπει νά γνωρίσουν άπό αύτήν τήν ζωή τί θά άπολαύσουν. Διότι συχνά έλευθερώνει δούλους καί καθιστά ένδοξους εκείνους οί όποιοι είναι έλεύθεροι, όπως λέχθηκε άπό τόν Συγγραφέα των Ψαλμών: Ό έγείρων άπό γης πτωχόν καί άπό κοπριάς άνυψων πενητα τον καθίσαι αυτόν μετά άρχόντων, μετά άρχόντων λαόν αυτόν (Ψαλμ. 112: '7-8).

 

Σχετικά μέ αύτό ή Άννα, ή σύζυγος τού Έλκανά, είπε: Πλήρεις άρτων ήλαττωθησαν, καί οί πεινωντες παρήκαν γην [Υπήρξαν άνθρωποι, οί όποιοι ήσαν πολύ πλούσιοι καί έπείνασαν, άλλά καί άνθρωποι, οί όποιοι έπείνων καί έγιναν τόσον πλούσιοι, ώστε έγκατεστάθησαν πλουσίως εν τή χώρα!] (Α' Σαμ. 2: -Α' Βασιλ. στήν Μετάφραση τής Παλ. Διαθήκης των Έβδομήκοντα). Καί σχετικά μέ αύτό ή Παρθένος Μαρία, ή ίδια ή Μητέρα τού Σωτήρος μας, είπε: Καθεΐλε δυνάστες άπό θρόνων και ύψωσε ταπεινούς (Λουκ. I: 52). Καί ό ίδιος ό Κύριος λέει στό Ευαγγέλιο:

Όντως έσονται οί έσχατοι πρώτοι καί οί πρώτοι έσχατοι (Ματθ. 20: Ιό). Έτσι, είθε τό Θείο έλεος να λάμψει μέ τήν αγάπη Του στούς πτωχούς, γιά να κάνει μεγάλους τούς μικρούς, καί να κάνει τούς ασθενείς συγκληρονόμους του Μονογενούς Του Υιού. Διότι υψώνει τήν πτώχεια αυτού του κόσμου μέχρι τόν ουρανό, στόν όποιο ή έπίγεια βασιλεία δέν μπορεί να ανυψωθεί, έτσι ώστε να έρθει ό χωρικός στήν θέση, στην οποία δέν αξίζει να έρθει εκείνος πού φορά τήν πορφύρα.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ Ὁρθοδοξία στή Γαλλία. Ὁ Ἑβραῖος καί τό θαῦμα μέ τήν ἁγία εἰκόνα. Γαλλικό Πατερικό. Ἅγιος Γρηγόριος τῆς Τούρ.

Θά πρέπει νά σημειωθεί ότι τά παρεκκλήσια καί οι μικρές εκκλησίες του χωριού τής Γαλατίας δέν ήταν βεβαίως στό στύλ τής βασιλικής ή, όπως συνηθιζόταν, φτιαγμένες από πέτρα. Ήταν γενικά από ξύλο, καί οι εικόνες τους ήταν ζωγραφισμένες σέ ξύλα καί κρέμονταν στούς τοίχους. 

Η πιο λεπτομερής αναφορά σέ αυτές τίς εικόνες σέ ταμπλώ τού 6ου αιώνα βρίσκεται στό έργο τού Αγ. Γρηγορίου Ή Δόξα των Μαρτύρων (κεφ. 22), όπου διαβάζουμε, στήν διήγηση γιά τόν Εβραίο πού έκλεψε μία εικόνα καί τήν τρύπησε, τα παρακάτω, τά οποια είναι επίσης μία εντυπωσιακή μαρτυρία γιά την αληθινά Ορθόδοξη στάση τής Εκκλησίας τής Γαλατίας αυτόν τον καιρό, σε άντίθεση μέ τό εικονοκλαστικό συναίσθημα, πού κατέλαβε μέρος τής Γαλατίας (καθώς επίσης καί τής Χριστιανικής Ανατολής) στόν αιώνα τού Καρλομάγνου. Αυτά είναι τά λόγια του Αγ. Γρηγορίου: «Ή πίστη, πού έχει παραμείνει αγνή ανάμεσα μας μέχρι σήμερα, μας προκαλεί να αγαπούμε τόν Χριστό μέ τέτοια αγάπη, ώστε οί πιστοί πού τηρούν τόν νόμο του χαραγμένο στις καρδιές τους επιθυμούν να έχουν καί τήν ζωγραφισμένη του εικόνα, σε ανάμνηση τής χάριτός Του, σε ορατά ξύλα τά όποια κρεμούν στούς ναούς καί στά σπίτια τους...

 Ένας Εβραίος, ο οποιος έβλεπε συχνά σε έναν ναό μία εικόνα αυτού του είδους, ζωγραφισμένη επάνω σε ξύλο,  ακουμπισμένη στόν τοίχο, είπε στόν εαυτό του:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ Θηβαϊδα τῆς Γαλάτιας. Οἱ ἅγιοι Ρωμανός καί Λουπίσινος. Οἱ οἰκιστές τῆς ἐρήμου τῆς Γιούρα. Γαλλικό γεροντικό 2

 

TΟ ΕΤΟΣ 444 (πού αποτελεί τήν μοναδική ακριβή χρονολογία στόν Βίο των Πατέρων τής Πουρά), ό Αγ. Ιλαρίων τής Άρλ (μαθητής ό ίδιος του Άγ. Όνοράτου του Λεράν) ταξίδεψε στη Μπεζανσόν, στήν άκρη τής Γιούρα, σχετικά με τήν πασίγνωστη διαμάχη πού άναφέρθηκε νωρίτερα σέ αύτήν τήν εισαγωγή (ό συγγραφέας του Βίου παίρνει τό μέρος του Πάπα Αγ. Λέοντος σέ αύτήν τήν διαμάχη). Επειδή είχε μάθει γιά τήν φήμη των Αγίων Ρωμανού καί Λουπισίνου, «κάλεσε τόν μακάριο Ρωμανό, ό όποιος δέν βρισκόταν μακριά άπό την πόλη τής Μπεζανσόν, μέσω κληρικών πού στάλθηκαν γιά αύτόν τον σκοπό. Εξυμνώντας, μέ ένα μεγαλοπρεπές έγκώμιο τήν πρωτοβουλία του καί τόν τρόπο τής ζωής του, του άπένειμε τήν τιμή τής ίερωσύνης και αφού τόν γέμισε τιμές, τόν άφησε νά επιστρέφει στήν μονή» (κεφ. 18).

Αυτό συνέβη ίσως περίπου δεκαπέντε χρόνια άπό τόν καιρό της άνάληψης άπό τόν 'Άγ. Ρωμανό τής έρημιτικής ζωής, όταν πρέπει να ήταν περίπου πενήντα χρόνων. Οί Ρωμαιοκαθολικοί λόγιοι έν γένει ύποθέτουν ότι πρέπει νά ύπήρχαν ήδη άρκετοί ιερείς στό άκμάζον κοινόβιο, έχοντας ύπόψη τους τήν μεταγενέστερη Λατινική πρακτική.

Αλλά, πρέπει νά θυμόμαστε ότι ή μοναστική έμπνευση των Πατέρων της Γιούρα προέρχεται άπό τήν Ανατολή, όπου ύπήρχαν πολλά μοναστήρια χωρίς κανέναν ιερέα- τό όνομαστό μοναστήρι του Άγ. Σάββα του Ηγιασμένου, γιά παράδειγμα, είχε πάνω άπό 150 μοναχούς προτού να άποκτήσει ένα καί μοναδικό ιερέα, καί ό ίδιος ό Άγ. Σάββας, νεαρότερος σύγχρονος του Άγ. Ρωμανού, ονομάζεται ό «Ηγιασμένος» ή «Χειροτονημένος» διότι, κατέχοντας τόν ιερατικό βαθμό, αποτελούσε άξιοσημείωτη εξαίρεση άνάμεσα στίς τάξεις των μοναχών, καί μάλιστα και τών ήγουμένων. ("Όπως καί ό Άγ. Ρωμανός, ήταν περίπου 50 ετών όταν ό έπίσκοπός του τόν άνάγκασε νά χειροτονηθεί ώς ό πρώτος ιερέας στο κοινόβιό του).

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ Θηβαϊδα τῆς Γαλατίας. Οἱ ἅγιοι Ρωμανό καί Λουπίσινος. Οἱ οἰκιστές τῆς ἐρήμου τῆς Γιούρα. Γαλλικό γεροντικό.1

  Η ΓΑΛΑΤΙΑ ΤΟΥ ΤΕΤΑΡΤΟΥ ΑΙΩΝΑ είχε τόν 'Άγ. Μαρτίνο με τά άσκητικά του θαύματα καί τά κοινόβια των αναχωρητών ή στροφή του νέου αιώνα είδε τήν ίδρυση τής νησιωτικής μονής του Λερόν, ή όποια έφερε τήν παράδοση των Πατέρων της Αίγυπτου στήν Γαλατία καί παρήγαγε πολλούς επισκόπους καί μοναστικούς ιδρυτές· οί πρώτες δεκαετίες του 5ου αιώνα είδαν την ίδρυση πολυάριθμων μοναστικών κοινοτήτων στά νότια τής Γαλατίας, συνήθως κοντά σέ πόλεις πού συχνά είχαν ιδρυθεί άπό έπισκόπους, και τήν έξάπλωση τού Ανατολικού μοναστικού κανόνα καθώς καί την διδασκαλία μέσα άπό τά συγγράμματα του Αγ. Κασσιανού. Μέχρι το τέλος τής ζωής του Αγ. Κασσιανού (434). ό Ορθόδοξος μοναχισμός ήταν ήδη μέ αύτόν τόν τρόπο καλά έδραιωμένος στήν Γαλατία.

Τότε συνέβη ένα φαινόμενο, τό όποιο μάς είναι οικείο άπό την μεταγενέστερη ιστορία τής «Βόρειας Θηβάΐδας» τής Ρωσίας άπό τον 14ο μέχρι τόν Ι7ο αιώνα: ή φυγή τών μοναχών καί τών υποψηφίων μοναχών, όχι μόνο άπό τίς πόλεις καί τά άλλα κατοικημένα κέντρα, αλλά άκόμη καί άπό καθιερωμένα μοναστήρια στήν άπόλυτη άπομόνωση της δασώδους ερήμου τής Γαλατίας. Αναμφισβήτητα, βιβλία όπως ό Ύμνος της Έρημου του Αγ. Εύχερίου έπηρέασαν αύτό τό κίνημα· άλλά ή κύρια παρόρμηση ήταν ή ίδια πού είχε παράγει τήν άρχική φυγή στήν έρημο τής Αίγύπτου έναν αιώνα νωρίτερα: ή στοιχειώδης Χριστιανική έμπνευση νά παραδώσει κανείς τά πάντα στόν Θεό, νά έγκαταλείψει όλα τα πράγματα καί τίς επιρροές αυτού του κόσμου γιά νά προετοιμάσει καλύτερα τόν έαυτό του γιά τήν Ούράνια Βασιλεία.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ Ἁγία Ραντεγούντ καί τό τεμάχιο Τιμίου Ξύλου. Τό εἶδα μέ τά μάτια μου τό μεγάλο θαῦμα τοῦ Τιμίου Ξύλου. Γαλλικό Πατερικό. Ἅγιος Γρηγόριος τῆς Τούρ

Η ΑΓΙΑ ΡΑΝΤΕΓΚΟΥΝΤ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΜΑΧΙΟ ΤΙΜΙΟΥ ΞΥΛΟΥ.

Αγ. Ράντεγκουντ ( 13 Αύγουστου 587), κόρη του βασιλιά της Θουριγγίας, συνελήφθη καί φυλακίσθηκε από τόν Βασιλιά των Φράγκων Κλοταίρ Α' καί υποχρεώθηκε διά τής βίας να τόν παντρευτεί. Αργότερα βρήκε καταφύγιο στόν Αγ. Μεδάρδο, Επίσκοπο Σουασόν, έγινε μοναχή καί ίδρυσε μονή στο Πουατιέ. πού βρισκόταν κάτω από τήν καθοδήγηση του Αγ. Καισαρίου τής Αρλ.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ Ὀρθοδοξία στή Γαλλία. Ἅγιος Γρηγόριος τῆς Τούρ. Γαλλικό Πατερικό. Ἕνας ἄγγελος τόν ἀποδοκιμάζει.

ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ότι πρέπει νά προσθέσουμε στήν αφήγηση αυτή πώς ο Θεός θέλησε νά τόν αποδοκιμάσει έτσι ώστε να μήν αμαρτάνει ούτε ακόμη καί λόγω της έλλειψης σοβαρότητας των άλλων. Καθώς ο ευλογημένος Μαρτίνος τόν είχε θεραπεύσει από ανίατη ασθένεια, γιά νά μπορέσει νά πάει τήν επόμενη ημέρα στήν εκκλησία, εντούτοις, γιά νά μήν κουραστεί στήν διάρκεια της λειτουργίας, είχε δώσει εντολή σέ έναν άπό τούς ιερείς του νά τελέσει τήν ακολουθία. 

Ο ιερέας όμως αυτός πρόφερε τά Ιερά λόγια μέ τέτοιο χονδροειδή τρόπο, ώστε ορισμένοι από τούς βοηθούς άρχισαν νά τόν κοροϊδεύουν, λέγοντας ότι θά ήταν προτιμότερο νά σιωπά παρά νά μιλά τόσο κακόγουστα. 

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ Ὀρθοδοξία στή Γαλλία. Ἅγιος Γρηγόριος τῆς Τούρ. Γαλλικό πατερικό. Ὁ ζῆλος του κεντρίζεται ἀπό ἕναν ἄγγελο.

ΕΦ ΟΣΟΝ ΕΧΟΥΜΕ μόλις μιλήσει γιά τήν Γέννηση του Κυρίου, θά αναφέρουμε τί συνέβη στον επίσκοπο μας μία ημέρα των Χριστουγέννων. Κατά τήν διάρκεια της πιο Ιερής νύχτας αυτής της ιεροτελεστίας, εξαντλημένος από τις τελετές της αγρυπνίας, είχε ξαπλώσει γιά μιά στιγμή στό κρεβάτι του, όταν ένας άνδρας προχώρησε γρήγορα πρός τό μέρος του καί του είπε: «Σήκω καί επέστρεψε στην εκκλησία». Εκείνος ξύπνησε, έκανε τό σημείο του σταυρού, καί ξανακοιμήθηκε.

 Ο άνδρας δεν παραιτήθηκε, αλλά τόν προειδοποίησε γιά δεύτερη φορά· αισθανόμενος όμως τόν εαυτό του ακόμη βαρύ γιά να ξυπνήσει, ξανακοιμήθηκε.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γαλλικό Πατερικό. Ἅγιος Γρηγόριος τῆς Τούρ. Τό ὅραμα τοῦ φωτός στόν Ναό τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΗΤΑΝ ΕΠΙΜΟΝΟΣ στήν προσευχή ιδιαίτερα τίς ώρες τής νύχτας πού ήταν αφιερωμένες στην ανάπαυση. Η εορτή τής Ευλογημένης Παρθένου Μαρίας έφθασε. 

 Ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ό όποιος βρισκόταν τότε εκεί, ανέλαβε τό καθήκον, άκολουθώντας έθιμό του, να πάει καί να προσευχηθεί μυστικά ένώ όλοι οί υπόλοιποι ήταν βυθισμένοι στόν ύπνο, καί κοιτάζοντάς το από απόσταση, είδε το παρεκκλήσιο να λάμπει μέ δυνατό φως. Φαντάσθηκε, λοιπόν, ότι κάποιοι θερμότεροι τόν είχαν προλάβει στόν εορτασμό της αγρυπνίας· έκπληκτος, παρόλα αυτά, πού έβλεπε αυτό τό μεγάλο φως, κατευθύνθηκε προς τό μέρος από όπου ερχόταν: όλα ήταν σκεπασμένα μέσα στην σιωπή. 

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γαλλικό Πατερικό. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος τοῦ Τούρ. Κάνει ἕνα θαῦμα καί ἡ ὑπερηφάνεια του ταπεινώνεται

ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ ΚΑΙ Η ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΤΑΠΕΙΝΩΝΕΤΑΙ

ΚΑΠΟΤΕ ΕΝΩ ΠΗΓΑΙΝΕ από τήν Βουργουνδία στην Ωβέρν, ξέσπασε επάνω του σφοδρή θύελλα. Ο πυκνός αέρας συγκεντρώθηκε σέ μαύρα σύννεφα· ο ούρανός άρχισε νά λάμπει με επαναλαμβανόμενες αστραπές, νά αντηχεί μέ τεράστιες υπόκωφες βροντές· καί όλοι αισθάνθηκαν νά χλομιάζουν καί έτρεμαν τόν κίνδυνο πού τούς απειλούσε. Αλλά ο Γρηγόριος μέ ήρεμη ψυχή, τράβηξε από το στήθος του—διότι πάντα τά φορούσε στόν λαιμό του—μερικά λείψανα αγίων, τά οποια ύψωσε πρός τήν κατεύθυνση πού ήταν τά σύννεφα, προς τά όποια αντιστάθηκε μέ επιμονή· καί τά σύννεφα στήν στιγμή χώρισαν, ορισμένα πρός τά δεξιά καί τά υπόλοιπα πρός τά άριστερά, προσφέροντας στούς ταξιδιώτες μία ατάραχη διαδρομή. 

Η υπερηφάνεια, όμως, πού τόσο συχνά τρέφεται από τίς αρετές, κλέφτης εισχώρησε στήν ψυχή αυτού του νεαρού άνδρα· χάρηκε μέσα του καί απέδωσε στήν δική του άξια εκείνο τό οποίο είχε μόλις απόδοση στά λείψανά του. Αλλά τί βρίσκεται πιο κοντά στήν υπεροψία από μια πτώση;

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γαλλικό πατερικό. Θεραπεύεται ἀπό τόν Ἅγιο Μαρτίνο ὁ Ἅγιος Γρηγόριος τῆς Τούρ.

ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΡΤΙΝΟ.

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ υποδείγματα, στό μέσον των οποίων, όπως μόλις είπαμε, ο Χριστός διαλάμπει όπως στις κορυφές των ορέων, είχε παρατηρήσει τον ένδοξο κύριο Μαρτίνο, ο οποίος υπερβάλλει τούς άλλους σάν τόν Όλυμπο, καί  όποιος επίσης βρίσκεται πλησιέστερα στις φλόγες του ανώτερου αέρα, αντανακλά τους  ίδιους τούς αστέρες μέ μεγαλύτερη λαμπρότητα: τόν Μαρτίνο, υπέρ της  ευλαβούς τιμής του οποίου δίκαια ολόκληρος ό κόσμος συνωμοτεί, και προς τόν οποίο ο Γρηγόριος απέβλεπε μέ φλογερή επιθυμία. Φέροντας τον συνεχώς τόσο στήν καρδιά όσο καί στά χείλη του, εξάπλωνε παντού τήν δόξα του. Αλλά ενώ ήταν Ισχυρά αφοσιωμένος μέ όλες τίς δυνάμεις του πνεύματός του στήν άσκηση των αρετών, η σάρκα του έχανε τι δύναμή της, όπως συνήθως συμβαίνει.

 Είναι ο ίδιος λόγος πού ο Δανιηλ είδε τό σώμα του, στήν προσπάθειά του νά εγερθεί μετά τό όραμα του αγγέλου του, νά έχει χάσει κάθε δύναμη (Δανιήλ 10:8, 16, 17), και να είναι άρρωστος γιά πολλές μέρες. Οσο γιά τίς αρετές, ο Γρηγόριος είναι κέρδος, αλλά όσον αφορά τό σώμα, ήταν ασθενής· καί κάποτε βρέθηκε να έχει πέσει θύμα ενός πυρετού καί μιας αναφυλαξίας του δέρματος το οποίο κατέληξε να κυριαρχήσει επάνω του σέ τέτοιο βαθμό ώστε, έπειδη δέν ήταν πλέον ικανός ούτε να φάει ούτε να πιει, έχασε κάθε έλπίδα οτι θά ζήσει. 

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/