Ὅταν λέμε «Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησον με», ὁ πειρασμὸς κατακαίεται, μόνο ποὺ ἀκούει τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ !

 

Γέροντος Ἀρσενίου Σπηλαιώτου

– Παππού, βοήθησε μέ. 

– Τί ἔχεις, παιδί μου; μωρὲ πολὺ τρομαγμένος φαίνεσαι. 

– Ἐ, νὰ Γέροντα. ὁ πειρασμὸς δὲν μὲ ἀφήνει ἥσυχο. Καὶ στὸν ὕπνο, ἀλλὰ καὶ φανερὰ ξύπνιο μὲ πολεμᾶ. Στὸν ὕπνο φωνές, ἀπειλές. Στὴν ἀγρυπνία τὸ ἴδιο. Μόλις ἀρχίσω τὸν κανόνα μου χτυπᾶ τὴν πόρτα, ἀκούω ἄγριες φωνές, ἀπειλές. Ἀπὸ τὸν φόβο μου τρέμω σὰν ψάρι. Ποῦ νὰ πάω νὰ γλυτώσω! 

– Μωρέ, ἐσὺ μεγάλος ἀγωνιστὴς εἶσαι. Σὲ κατάλαβε ὁ σατανᾶς καὶ γελᾶ μαζί σου.Ὅταν λέμε «Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησον μέ», ὁ πειρασμὸς κατακαίεται, μόνο ποὺ ἀκούει τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ. Πάση θυσία μηχανεύεται νὰ μᾶς καταφέρει νὰ σιωπήσουμε. Βάζει μέριμνες, ἰδέες, περισπασμούς, καὶ ὅ,τι ἄλλο φανταστεῖς. Μόνον εὐχὴ νὰ μὴ λέμε. Ἐσένα σὲ βρῆκε δειλό. Σοὺ λέει. ἢ σταματᾶς τὴν εὐχὴν ἢ μπαίνω νὰ σὲ σκοτώσω. Ἐσύ… τὸ΄ χαψες. Βρὲ μὴν τὸν φοβᾶσαι. εἶναι ψεύτης. 

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γέροντας Ἀρσένιος Σπηλαιώτης: Ὁ πειρασμός οὔτε τρίχα δέν θά μᾶς πειράζει, ἄν δέν ἔχει τήν ἄδεια ἀπό πάνω

- Παππού, βοήθησέ με.

- Τι έχεις, παιδί μου; μωρέ πολύ τρομαγμένος φαίνεσαι.

- Ε, να Γέροντα^. ο πειρασμός δεν με αφήνει ήσυχο. Και στον ύπνο, αλλά και φανερά ξύπνιο με πολεμά. Στον ύπνο φωνές, απειλές. Στην αγρυπνία το ίδιο. Μόλις αρχίσω τον κανόνα μου χτυπά την πόρτα, ακούω άγριες φωνές, απειλές. Από τον φόβο μου τρέμω σαν ψάρι. Πού να πάω να γλυτώσω!

- Μωρέ, εσύ μεγάλος αγωνιστής είσαι. Σε κατάλαβε ο σατανάς και γελά μαζί σου. Όταν λέμε «Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», ο πειρασμός κατακαίεται, μόνο που ακούει το όνομα του Χριστού. Πάση θυσία μηχανεύεται να μας καταφέρει να σιωπήσουμε. Βάζει μέριμνες, ιδέες, περισπασμούς, και ό,τι άλλο φανταστείς. Μόνον ευχή να μη λέμε. Εσένα σε βρήκε δειλό. Σου λέει^. ή σταματάς την ευχήν ή μπαίνω να σε σκοτώσω. Εσύ… το΄ χαψες. Βρε μην τον φοβάσαι^. είναι ψεύτης.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

"Ἔχω ἐντολή ἀπό τόν ἄγγελό μου νά μήν πῶ σέ κανέναν τίποτα...."

Να σου πω κι ένα περιστατικό που μας συνέβη, όπου αν δεν είχε χάρισμα ο Γέροντας (Ιωσήφ ο Ησυχαστής), λίγο έλειψε να μας φάει (ο μισόκαλος) ένα καλογέρι μέσα από τα χέρια μας.

Εκεί στον Άη- Βασίλη κοινοβίασε σ΄εμάς ένας βλάχος ο "πάτερ Γιάννης" πολύ ευλαβής, αλλά απλός άνθρωπος. Για ένα διάστημα όμως σταμάτησε να λέει τους λογισμούς του στον Γέροντα. Τον φωνάζει ο Γέροντας:

"Δεν έχεις κανένα λογισμό να εξομολογηθείς;".

"Όχι, όχι πολύ καλά είμαι".

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἀπό τή ζωή τοῦ Γέροντα Ἀρσένιου τοῦ Σπηλαιώτη

Μια μέρα στο Μοναστήρι μας, όπου ο παππούς διήνυσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ένας αδελφός του είπε:

- Παππού, έκαμα τις μετάνοιές μου, αλλά έπαθα υπερκόπωσιν.

- Πόσες μετάνοιες έκαμες;

- Εκατόν πενήντα.

Γυρίζει σε λίγο ο παππούς και λέγει: «Μωρέ, έκαμε 150 μετάνοιες κι έπαθεν υπερκόπωσιν!». Το ‘λεγε με όλην του την απλότητα και εθαύμαζε.

Επειδή έτυχε να συναθροισθούν μερικοί νέοι εκεί, βρήκα την ευκαιρία και τον ερώτησα για να ωφεληθούμε.

- Εσείς, παππού, πόσες μετάνοιες εκάμνατε;

- Εμείς όταν ήμασταν νέοι βγάζαμε μέχρι 3000 μετάνοιες και τα κομποσχοίνια τα τραβούσα όλη νύχτα με σταυρούς. Μια φορά, όμως, επιάστηκεν ο ώμος μου και το ‘πα στον Γέροντα. Από τότε μ’ έβαλε να κάμνω δίχως σταυρούς τα κομποσχοίνια, εκτός βέβαια αυτά που υποχρεώνει ο καθημερινός μας κανόνας.

- Αν είναι ευλογημένο, πέστε μας λίγα λόγια από τους αγώνες σας με τον Γέροντα.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ Παναγία μας φανερώθηκε σέ ἁγίους καί εἶπε ὅτι ὅποιον λέει τούς Χαιρετισμούς της κάθε μέρα θά τόν φυλάει καί σέ αὐτήν καί στή μετά θάνατον ζωή.

Μικρές διδαχές του παππού

Αν και ο παππούς από ταπείνωσιν σε κοινές συνάξεις ποτέ δεν ελάμβανε τον λόγον όμως το δωμάτιόν του αποτελούσε μια μικρή αίθουσα διδασκαλίας εις την οποίαν κατέφευγαν πολλοί αδελφοί προς στηριγμόν και του υπέβαλαν πολλές ερωτήσεις. Ἐνας αδελφός ρώτησε:

--Παππού όταν υπηρετούμε στο διακόνημα πρέπει να λέμε και την ευχήν;

--Βεβαίως, η ευχή δεν πρέπει να σταματά.

--Προσπαθούμε να λέμε συνέχεια την ευχή αλλά ο νους μας περισπάται.

--Όταν λέμε την ευχή όσο μπορούμε ζορίζουμε και το μυαλό να καταλαβαίνουμε τι λέμε. Αυτό όμως για να το πετύχουμε θέλει πολλήν βία. Όμως όταν δουλεύεις λέγε συνέχεια με το στόμα "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με". Ο νους σίγουρα φεύγει πάει στην δουλειά. Ταξιδεύει εδώ κι εκεί. Όμως το αυτί ακούει, κάτι πιάνει και σιγά σιγά το κατεβάζει στην καρδιά. Αλλά και να μην καταλαβαίνεις εσύ την ευχή όμως ο πονηρός καταλαβαίνει πολύ καλά και τρέμει μόνο που ακούει το όνομα του Χριστού.

Εχθές μου λέγει ο μάγειρας:

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/