Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου Ἡ διαρκής ἐξέλιξη στόν Μέλλοντα Αἰώνα

Η αιώνια ζωή δεν είναι στάση, αλλά μια διαρκής κίνηση, γι' αυτό οι άγιοι συνεχώς θα γίνονται χωρητικότεροι στην μέθεξη της ακτίστου δόξης του Θεού. Αυτή είναι μια αλήθεια πού τονίζεται στην βιβλικοπατερική Παράδοση.

Η θεολογική υποδομή της αλήθειας αυτής φαίνεται σε δύο σημεία. Το πρώτον, ότι ο άνθρωπος πλάστηκε κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν Θεού.

Η φράση «καθ' ομοίωσιν» δείχνει την κίνηση, την φορά προς τον Θεό. Και, φυσικά, αυτό υπονοεί ότι δεν θα υπάρχει τέλος της τελειώσεως, γιατί αυτό θα σήμαινε τελεία και πλήρη ομοίωση με τον Χριστό. Το δεύτερον, πού συνδέεται με το προηγούμενο, έχει σχέση με την διαφορά μεταξύ ακτίστου και κτιστού. Το κτιστό ποτέ δεν μπορεί να γίνει άκτιστο. Κινείται μεν το κτιστό προς το άκτιστο, αλλά δεν είναι δυνατόν να γίνει κατά φύσιν άκτιστο. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο πάντοτε θα κινήται και δεν θα υπάρχει τέλος και πέρας αυτής της κινήσεως.

   

Οι άγιοι κατά την θεωρία του Θεού, καταλαβαίνουν πολύ καλά την κτιστότητα και την τρεπτότητα της φύσεώς τους. Και αυτό το αισθάνονται ως πτώση. Βέβαια, αυτό λέγεται από την άποψη ότι συγκρινόμενο το κτιστό προς το άκτιστο βλέπει την μηδαμινότητά του. Γι' αυτό όσοι είδαν τον Θεό κατάλαβαν την φθαρτότητα, την θνητότητα και, όπως ο Αβραάμ, είπαν «εγώ ειμί γη και σποδός». Αυτή η διαρκής κίνηση και εξέλιξη φαίνεται σε πολλά αγιογραφικά χωρία. Ο ρηματικός τύπος του διαρκούς ενεστώτος πού χρησιμοποιείται σε πολλές φράσεις, όπως «μετανοείτε», «γρηγορείτε» κ.λ.π. δείχνει ότι δεν πρόκειται για μια στάσιμη κατάσταση, αλλά για μια διαρκή εξέλιξη και από αυτήν ακόμη την ζωή.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἑνός ἐστι χρεία»,μέρος β΄ (τελευταῖο)

ΟΜΙΛΙΑ Δ΄

Δέν ἔχουμε τίποτα στήν ἐξουσία μας· οὔτε τόν ἑαυτό μας ἐξουσιάζουμε, οὔτε τήν γυναῖκα μας, οὔτε τά παιδιά μας, οὔτε τόν πλοῦτο, οὔτε τήν ὑγεία, τίποτα. Ὅλα εἶναι ἐπισφαλῆ, ὅλα κρέμονται σέ μιά κλωστή, διότι μποροῦμε νά τά χάσουμε ὅλα καί μετά θάνατος. Ξέρεις ποῦ θά πᾶς; Ὄχι! Ξέρεις τόν δρόμο; Ὄχι! Ἄρα, ποιός θά σέ ὁδηγήση ἐκεῖ πού θά πᾶς; Ἐφ᾿ ὅσον ὁ Θεός μόνος θά σέ ὁδηγήση, κοίταξε νά τά φτιάξης τώρα μέ τόν Θεό, γιατί ἄν δέν τά φτιάξης μαζί Του, θά σέ ὁδηγήση κάποιος ἄλλος στά τρομερά τοῦ Ἅδου, ἐκεῖ πού δέν μπορεῖ νά διορθωθῆ τίποτα.

Πόσοι περπατοῦσαν στόν δρόμο κι ἀπό ἕνα τροχαῖο ἔμειναν στό τόπο; Μέσα σέ στιγμές χρόνου, ἐκεῖ πού τραγουδοῦσε κάποιος, τόν χτύπησε ἕνας ἄλλος μέ τό αὐτοκίνητο κι ἔμεινε στόν τόπο. Μέ τό τραγούδι στό στόμα πῆγε στό δικαστήριο τοῦ Θεοῦ. Αὐτός εἶναι ὁ ἄνθρωπος!

Ἡ καρδιά του δουλεύει σάν τό ρολόϊ. Χάλασε τό ἐλατήριο τοῦ ρολογιοῦ, σταμάτησε νά λειτουργῆ. Σταμάτησαν οἱ κτύποι τῆς καρδιᾶς τοῦ ἀνθρώπου, τελείωσε ἡ ὑπόθεσις. Γι᾿ αὐτό εἶπεν ἡ Γραφή:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὑπάρχει δευτέρα παρουσία...Θά ξανασυναντηθοῦμε!

ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ… ΘΑ ΞΑΝΑΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ!

(ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ)

Όλοι μας στη γειτονιά γνωρίζαμε το 17χρονο ψηλόλιγνο, συμπαθητικό αγόρι, που έκανε τις βόλτες του καθισμένο στο αναπηρικό καροτσάκι.

Τον Μιχάλη. Το ευγενικό, υπομονετικό, κάπως μελαγχολικό αγόρι. Τώρα o  Μιχάλης έφυγε για την αιωνιότητα. Πήγε στην άλλη, στην αληθινή ζωή.

Ταξίδεψε με τον Χριστό, συντροφιά στους κόσμους της αληθείας, του φωτός, της Ανάστασης, της Βασιλείας των Ουρανών. Φεύγοντας άφησε στους δικούς του ένα συγκλονιστικό μήνυμα. Το άκουσα από το στόμα του πατέρα του: Εκείνο το απόγευμα ήμασταν κοντά του, η μητέρα του, η γιαγιά του, ο θείος του, εγώ και δυο νοσοκόμες.

Και ενώ προηγουμένως βρισκόταν σε κώμα, άνοιξε τα μάτια του, μας κοίταξε με καθαρό βλέμμα και με φωνή βροντερή… (μέχρι τότε σχεδόν δεν μιλούσε και ότι έλεγε ήταν χαμηλόφωνα), είπε:

«Είστε όλοι έτοιμοι να ακούσετε τον μεγάλο λόγο; Είστε έτοιμοι και ψύχραιμοι; Εγώ είμαι έτοιμος, εσείς είστε;» (Πρώτη φορά χρησιμοποιούσε τέτοια γλώσσα). Έκανε μικρή παύση και συνέχισε:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἄς εἴμεθα λοιπόν πάντοτε προσεκτικοί καί ἕτοιμοι διά τό ἀνεπίστροφον ταξίδιον τοῦ Οὐρανοῦ. ( Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης )

Ο καιρός της παρούσης ζωής παρέρχεται ανεπαίσθητα, αθόρυβα και το ποινικόν κάθε ανθρώπου βαρύνεται με την πάροδον του χρόνου, χωρίς τούτο να γίνεται αντιληπτόν απ’ αυτόν τον ίδιον. Κάποια ημέρα θα το εννοήση και θα απορήση και θα είπη: Άράγε που ήταν τόσα αμαρτήματα συναγμένα και εγά ο τάλας τα ηγνόουν; Οίμοι, τον ταλαίπωρον, τι με περιμένουν τώρα! Πως θα περάσω τα τελώνια!

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Γιατί σταμάτησες νά μοῦ κάνης κομποσχοίνι; Κάθε μέρα, ὅσο ζῆς, θά μοῦ κάνης τό κομποσχοινάκι, γιατί κάθε μέρα λαβαίνω τό δῶρο σου». ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ

Θυμάστε, σάς είπα κάποτε γιά ένα άτομο, πού ήρθε και μου είπε ότι δέν πιστεύει πώς υπάρχει αιώνιος ζωή; Ξαφνικά μιά μέρα πέθανε ο καλύτερός του φίλος, πολύ νέος άνθρωπος. Από τον πόνο πού αισθάνθηκε, ήρθε μιά μέρα, μέ βρήκε, μιλήσαμε καί τού είπα να του κάνη κάθε μέρα ένα κομποσχοινάκι τριαντα- τριάρι κι ας μή πιστεύη. Μετά από λίγο καιρό σταμάτησε να κάνη τό κομποσχοίνι.

 Παρουσιάστηκε τότε ο φίλος του καί του λέει: «Γιατί σταμάτησες να μου κάνης κομποσχοίνι; Κάθε μέρα, όσο ζής, θά μου κάνης τό κομποσχοινάκι, γιατί κάθε μέρα λαβαίνω τό δώρο σου». Ας χάσουμε καί λίγο ύπνο. Είναι τέτοιες οί καταστάσεις τώρα, πού πρέπει να χάνουμε λίγο ύπνο, να εγκρατευώμαστε στο φαγητό μας καί σ’ όλα μας.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἱερά Μητρόπολις Πειραιῶς:Μεταθανάτια ἐμπειρία ἤ ἀληθινή αἰώνια ζωή;

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 12η Ιουνίου 2017

ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗ Ή ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ;

Η ζωή και ο θάνατος! Ιδού τα δύο μεγάλα μυστήρια για την κορωνίδα της δημιουργίας, τον άνθρωπο. Πιο είναι επί τέλους το νόημα της παρούσης ζωής; Ποιος είναι ο προορισμός μας; Τι υπάρχει πέραν του τάφου; Υπάρχει σκοπός στη ζωή μας ή ήρθαμε τυχαία στον κόσμο, ζούμε τυχαία και κάποια στιγμή θα πάψουμε να υπάρχουμε; Κάποιοι μας έφεραν σ’ αυτή τη ζωή, χωρίς να μας ρωτήσουν. Και από τότε που γεννηθήκαμε, είμαστε υποχρεωμένοι να ζήσουμε σ’ αυτό τον κόσμο, σ’ ένα κόσμο που είναι γεμάτος βάσανα, θλίψεις και πόνους, με τελική κατάληξη τον βιολογικό μας θάνατο.

Από τα πανάρχαια ακόμη χρόνια προβληματίστηκε ο άνθρωπος πάνω σ’ αυτά τα μεγάλα οντολογικά και υπαρξιακά ερωτήματα και προσπάθησε, μέσω των θρησκειών και του φιλοσοφικού στοχασμού, να δώσει αυθεντικές απαντήσεις. Αλλά και μέχρι σήμερα πολλοί άνθρωποι που έχουν φιλοσοφικές αναζητήσεις, και τολμούν να ανυψώσουν τις σκέψεις και τους προβληματισμούς των πέρα από τα στενά βιολογικά πλαίσια της παρούσης ζωής, βασανίζονται με παρόμοια ερωτήματα. Όμως πέρα από την φιλοσοφία και την θρησκεία υπάρχουν και οι επιστήμες της Ιατρικής, της Γενετικής και της Βιοτεχνολογίας, που εμπλέκονται στο πρόβλημα της ζωής και του θανάτου, και φιλοδοξούν να δώσουν όχι απλά απαντήσεις, αλλά να καταργήσουν το θάνατο!

Αφορμή για το παρόν άρθρο μας πήραμε από πρόσφατο δημοσίευμα στο περιοδικό «ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ», με θέμα: «ΜΠΟΡΕΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ;

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Πιό εὔκολα, μπορῶ νά σᾶς πῶ ὅτι αὔριο δέν θά βγεῖ ὁ ἥλιος, παρά ὅτι δέν ὑπάρχει ἡ ἄλλη ζωή»

 Ὁ Γέρων Πορφύριος πάντοτε τόνιζε στὰ παιδιά μου ὅτι ὑπάρχει ἡ αἰώνια ζωή. Πιὸ εὔκολα, τοὺς ἔλεγε, μπορῶ νὰ σᾶς πῶ ὅτι αὔριο δὲν θὰ βγεῖ ὁ ἥλιος, παρὰ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ ἄλλη ζωή. Τὸ ξέρουμε αὐτό, τὸ βλέπουμε. 

Κ.Ἰ.: Ὁ Γέρων Πορφύριος εἶχε τὸ χάρισμα νὰ βλέπει καὶ ἀπὸ τὶς δύο ὄχθες. 

Χ.Χ.: Ναί, πράγματι. Ἔλεγε στὰ παιδιά μου πόσο ὡραία εἶναι ἡ ἄλλη ζωὴ κι ὅτι τὸ σῶμα μας, αὐτὸ ποὺ μπαίνει μέσα στὸν τάφο, εἶναι μὲν δικό μας, ἀλλά, ὅπως εἶπε καὶ σ’ ἐμένα τὴν ἴδια, «τὴν ὥρα ποὺ βάζουν τὸ σῶμα μας μέσα στὸν τάφο, αὐτὸ γίνεται ὅπως τὸ κοστούμι τοῦ ἀνθρώπου». 

Κι αὐτὰ τὰ λόγια του μὲ βοήθησαν πάρα πολὺ στὶς δύσκολες ἔκεινες ὧρες τῆς κηδείας καὶ τῆς ταφῆς τοῦ συζύγου μου. 

Ὁ Γέρων Πορφύριος ἀποκάλυψε στὰ παιδιά μου, ποὺ τὸν ἀγαποῦσαν πάρα πολύ, πολλὲς θεολογικὲς ἀλήθειες, χρησιμοποιώντας μόνο τὰ παραδείγματα καὶ τὰ παραμύθια. 

Κάποια στιγμὴ ὁ μεγάλος μου γυιὸς μοῦ εἶπε: «Καλά, μαμά, τὸ κατάλαβα ὅτι ὁ μπαμπᾶς μας εἶναι καλὰ ἐκεῖ, ποὺ πῆγε. Ἀλλὰ τώρα θὰ πρέπει ἐγὼ νὰ περιμένω ἑβδομῆντα, ὀγδόντα χρόνια, γιὰ νὰ τὸν ξαναδῶ;». Τὸ εἶπα στὸν Γέροντα κι ἐκεῖνος μοῦ εἶπε νὰ πῶ στὸ γυιό μου νὰ ρωτήσει ἕνα ἡλικιωμένο ἄνθρωπο πότε ἔφτασε στὰ ὀγδόντα του χρόνια καὶ ν’ ἀκούσει τὴν ἀπάντηση, ποὺ θὰ τοῦ ἔδινε. Πράγματι ὁ γυιός μου ὑπέβαλε αὐτὴ τὴν ἐρώτηση στὸν πατέρα μου. Κι ἐκεῖνος τοῦ ἀπάντησε: «Παιδί μου, σὰν νά ’ταν χθές, ποὺ πέρασαν τὰ χρόνια».  

Κ.Κ: Σ’ ἐσᾶς τὴν ἴδια, κυρία Χ., τί ἔλεγε τὶς ὧρες τῆς μοναξιᾶς καὶ τοῦ πόνου σας, ποὺ ὁ ἄνδρας σας πέθανε τόσο πρόωρα καὶ τόσο νέος; 

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

π. Εὐσέβιος Βίττης - Ὁ πλησίον μας, χαρά μας καί δόξα

«Υμείς εστέ η δόξα ημών και η χαρά» (Α’ Θεσ. 2:20)

Τι είναι οι χριστιανοί για τον απόστολο Παύλο; Είναι η δόξα και η χαρά του. Γιατί υπάρχουμε οι χριστιανοί; Υπάρχουμε για το τέλος.

Υπάρχει μία αρχή, αλλά υπάρχει και ένα τέλος. Για τους μη πιστούς υπάρχει μία αρχή που έχει ένα τέλος: το τέλος του παρόντος. Για τους πιστούς υπάρχει μία αρχή, υπάρχει ένα τέλος, που είναι όμως η αρχή χωρίς τέλος. Αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που κάνει τον απόστολο Παύλο να χαίρεται. Διότι θα γίνει κρίσις. Ο απόστολος Παύλος βλέπει τα έσχατα, δεν μένει στο παρόν που είναι περαστικό, αλλά στο μέλλον: «ουκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν».

Πάσχουμε όλοι από ομαδική αμνησία, αδελφοί μου. Ξεχνάμε ότι δεν έχουμε μόνιμη κατοικία. Ο κόσμος αυτός θα τελειώσει κάποτε. Πρέπει να προσβλέπουμε στο τέλος.

Η παρούσα ζωή είναι γεμάτη πόνο και θλίψεις. «Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε», είπε ο Κύριος, και πρώτος αυτός σήκωσε το Σταυρό του μαρτυρίου από τότε που γεννήθηκε μέχρι το τέλος που πέθανε πάνω στον Σταυρό. Αλλά δεν ήταν το τέλος. Αυτή είναι η διαφορά ως προς άλλους ηγέτες που ήρθαν και είπαν πάρα πολλά, αλλά εγκόσμια, όχι όμως για το τέλος το χωρίς τέλος.

Θά έρθει, λοιπόν, η ώρα του θανάτου, η ώρα που περίμενε ο απόστολος Παύλος που επιθυμούσε το τέλος: «επιθυμίαν έχω εις το αναλύσαι και συν Χριστώ είναι». Ο σκοπός της ζωής μας είναι ο Χριστός, η εγκόλπωση του Χριστού μέσα μας, η ένωση μαζί Του. «Εγώ εν αυτοίς και συ εν εμοί, ινα ώσι…εν», είπε ο Κύριος… Να είμαστε ένα, μια ενότητα ακατάλυτη.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἔχουμε προετοιμαστεῖ γιά τήν πραγματική μας πατρίδα;»

«Θα έχετε ήδη συνειδητοποιήσει πόσο απίστευτα γρήγορα κυλάει η ζωή.
Δεν το παρατηρεί κανείς στα νιάτα του όταν όμως τα χρόνια γείρουν πάνω μας, βλέπουμε ότι πολύς καιρός έχει περάσει και πολύ λίγα πράγματα έχουν μείνει σ΄ αυτή τη ζωή.
Πού πηγαίνουμε όταν έρχεται το τέλος της ζωής μας ;
Γνωρίζουμε πού πηγαίνουμε, όσο είμαστε εδώ.
Όμως μετά τι γίνεται ;
Πού πηγαίνουμε ;
Έχουμε προετοιμαστεί για την ουράνια Βασιλεία, για την πραγματική μας πατρίδα ;
Μόνο οι πράοι και οι αγνοί στην καρδία θα εισέλθουν εκεί.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος: «Τί πρέπει νὰ κάνει ὁ χριστιανὸς γιὰ νὰ κληρονομήσει τὴν αἰώνια ζωή;»

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Θέματα ζωῆς Β΄», 

ὁμιλίες τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου,

Ἐκδόσεις Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου, Ὠρωπὸς Ἀττικῆς

 Ὁ Χριστιανός, γιὰ νὰ κληρονομήσει 

τὴν αἰώνια ζωή, πρέπει:

 

1. Μ’ ὅλη του τὴν ψυχὴ ν’ ἀγαπάει τὸ Θεὸ καὶ νὰ τηρεῖ τὶς ἐντολές Του. Ν’ ἀγαπάει, ἐπίσης, τὸ συνάνθρωπό του ὅπως καὶ τὸν ἑαυτό του. Γιατί ὁ Κύριος εἶπε: «Θὰ μείνετε πιστοὶ στὴ ἀγάπη μου, ἂν τηρήσετε ὅλες τὶς ἐντολές μου» (Ἰω. 15:10 ). Καί: «Ἔτσι, θὰ σᾶς ξεχωρίζουν ὅλοι πὼς εἶστε μαθητές μου, ἂν ἔχετε ἀγάπη ὁ ἕνας γιὰ τὸν ἄλλο» (Ἰω. 13:35).

2. Νὰ ταπεινώνει τὴν ψυχὴ του μπροστὰ στὸν Θεὸ καὶ ποτὲ νὰ μὴν ταπεινώνει τὸν πλησίον του. Γιατί «καρδιὰ συντετριμμένη καὶ ταπεινωμένη ὁ Θεὸς δὲν θὰ τὴν καταφρονήσει» (Ψαλμ. 50:19). Νὰ πενθεῖ γιὰ τὶς ἁμαρτίες του. Νὰ θλίβεται πικρὰ γιὰ τὶς ἁμαρτίες τοῦ πλησίον του. Νὰ χαίρεται, ὅταν ὁ πλησίον του εἶναι εὐτυχισμένος, καὶ νὰ μὴν τὸν φθονεῖ γιὰ τὴν εὐτυχία του. Νὰ δέχεται μὲ ὑπομονὴ καὶ νὰ συμβουλεύει μὲ καλοσύνη ὅσους τοῦ ἐναντιώνονται. Νὰ ἐπιδιώκει πάντα τὴν ἐκτέλεση δικαίων καὶ θεάρεστων ἔργων, ποὺ συντελοῦν στὴ διατήρηση τῆς καθαρότητος τῆς ψυχῆς.

3. Νὰ αἰσθάνεται εὐσπλαχνία γιὰ τοὺς δυστυχισμένους. Νὰ ἐργάζεται μ’ ὅλες του τὶς δυνάμεις γιὰ τὴν εἰρήνη, ὅπως τὴ θέλει ὁ Κύριος· γιατί ἔτσι θὰ ὀνομαστεῖ παιδὶ τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 5:9). Νὰ μὴ δειλιάζει ὅταν βρίζεται, ὅταν κατηγορεῖται, ὅταν κατατρέχεται, ἀκόμα καὶ ὅταν θανατώνεται γιὰ τὴ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ὁμολογία τῆς πίστεως στὸ Χριστό.

4. Νὰ πολεμάει κάθε αἱρετικὴ διδασκαλία καὶ νὰ δέχεται τὴν ὀρθὴ πίστη τῆς ἁγίας...

Ἐκκλησίας μας γιὰ τὸν Τριαδικὸ Θεό.

5. Ν’ ἀγαπάει τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ μὴ μολύνει ποτὲ τὴ γλώσσα του μὲ τὸ ψέμα. Νὰ μὴν κάνει ποτὲ κακὸ στὸν πλησίον του.

6. Νὰ μὴν κατηγορεῖ. Νὰ μὴν κοροϊδεύει. Νὰ μὴν κάνει τίποτε ἀπ’ ὅσα ἀπαγορεύει ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ.

7. Νὰ δίνει ἐλεημοσύνη ἔστω ἀπὸ τὸ ὑστέρημά του, χωρὶς νὰ ζητάει ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἐνίσχυση γιὰ τὴν καλὴ αὐτὴ πράξη.

8. Νὰ δίνει εὐχές, ὅταν τοῦ δίνουν κατάρες. Ἂν κάποιος τὸν πάρει ἀγγαρεία γιὰ ἕνα μίλι, νὰ πάει μαζί του δύο (Ματθ. 5:41), δίχως νὰ βαρυγγωμήσει ἢ νὰ ξεστομίσει κακὸ λόγο. Νὰ μὴν ὁρκίζεται ποτέ, ἀλλὰ νὰ ἐφαρμόζει τὴν παραγγελία τοῦ Κυρίου: «Τὸ «ναὶ» σας νὰ εἶναι ναὶ καὶ τὸ «ὄχι» σας νὰ εἶναι ὄχι» (Ματθ. 5:37).

9. Νὰ ὑμνολογεῖ τὸ Θεὸ καὶ νὰ προσεύχεται σ’ Αὐτὸν μὲ κατάνυξη.

10. Νὰ συλλογίζεται πάντα τὸ θάνατό του, τὴ μέλλουσα κρίση καὶ τὴν ἀπολογία ποὺ θὰ δώσει γιὰ τὰ ἔργα του. Νὰ συλλογίζεται πάντα τὶς ἁμαρτίες του, παρακαλώντας τὸ Θεὸ νὰ τοῦ τὶς συγχωρήσει.

11. Νὰ κάνει μὲ ζῆλο καλὲς πράξεις, χωρὶς ὅμως νὰ καυχιέται γι’ αὐτές, ὅπως ὁ Φαρισαῖος.

12. Νὰ ἀποφεύγει τὴ λαιμαργία, τὴ μέθη, τὴν ἐπιορκία, τὴν ἄσκοπη φλυαρία, τὸ φθόνο, τὶς διαμάχες, τὴν κακεντρέχεια, τὴν πλεονεξία, τὴν αἰσχροκέρδεια, τὴν ὀργή, τὴν πορνεία, τὴ μοιχεία καί, γενικά, τὴν ἀσέλγεια.

13. Νὰ μὴν ἔχει καμιὰ σχέση μὲ τὴ μαγεία, νὰ μὴ χρησιμοποιεῖ μαγικὰ καὶ νὰ μὴν καταφεύγει ποτὲ σὲ μάγους, μάντεις καὶ γητευτές. Νὰ διατηρεῖ τὸν ἑαυτὸ του ἁγνό, ὥστε νὰ μεταλαμβάνει ἄξια τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ.

14. Νὰ συντρέχει τὰ ὀρφανά, τὶς χῆρες καὶ τοὺς ξένους. Νὰ μὴν ἀρνεῖται τὴ βοήθειά του σ’ ἐκεῖνον ποὺ τὴν χρειάζεται. Νὰ δίνει δανεικὰ δίχως τόκο σ’ ἐκεῖνον ποὺ τοῦ ζητάει, γιατί, ὅσα ἔχει, ἀπὸ τὸ Θεὸ τὰ ἔχει καὶ σ’ Αὐτὸν ἀνήκουν.

15. Νὰ λυπᾶται ὡς ψυχικὰ τυφλούς τούς ἐχθρούς τῆς πίστεως καὶ ν’ ἀγωνίζεται μ’ ὅλες του τὶς δυνάμεις γιὰ τὸ φωτισμό τους, νὰ φεύγει μακριὰ ὅμως, ἀπὸ κείνους ποὺ ἐμμένουν στὴν τύφλωσή τους.

16. Νὰ παραμένει σταθερὰ ἀγαθός, εὐσεβής, ἁγνὸς κι ἀφοσιωμένος στὸ Θεό. Νὰ κατευθύνεται σὲ κάθε ἐνέργειά του ἀπὸ τὴν ἐνθύμηση καὶ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου, σύμφωνα μὲ τὸ ψαλμικό: «Βλέπω τὸν Κύριο πάντοτε μπροστά μου» (Ψαλμ. 15:8).

17. Νὰ μὴ διατηρεῖ μνησικακία στὴν ψυχή του, ἀλλὰ νὰ συγχωρεῖ ἀμέσως ἐκεῖνον ποὺ τοῦ φταίει. Γιατί ὁ Κύριος εἶπε: «Ἂν συγχωρήσετε τοὺς ἀνθρώπους γιὰ τὰ παραπτώματά τους, θὰ σᾶς συγχωρήσει κι ἐσᾶς ὁ οὐράνιος Πατέρας σας» (Ματθ. 6:14).

18. Νὰ κρίνει μὲ δικαιοσύνη καὶ φόβο Θεοῦ. Νὰ μὴν κατακρίνει, νὰ μὴν περιφρονεῖ καὶ νὰ μὴν ἐξευτελίζει τὸν πλησίον γιὰ τ’ ἁμαρτήματά του. Γιατί ὁ Κύριος εἶπε: «Μὴν κρίνετε τοὺς συνανθρώπους σας, γιὰ νὰ μὴ σᾶς κρίνει κι ἐσᾶς ὁ Θεὸς» (Ματθ. 7:1).

19. Νὰ σωφρονίζει τὸν πλησίον μὲ ἀγάπη. Νὰ ὑπερασπίζει τὸν ἀδικημένο. Νὰ προστατεύει τὸν ἀδύνατο. Νὰ βοηθάει τὸν ἀνάπηρο. Νὰ νουθετεῖ τὸν παραστρατημένο.

20. Νὰ ἀγαπᾶ τὴν ἀνάγνωση πνευματικῶν βιβλίων, τὴν ἀκρόαση τοῦ θείου λόγου καὶ τὶς ψυχωφελεῖς συζητήσεις.

21. Νὰ τιμᾶ τοὺς γονεῖς του καὶ νὰ μὴν τοὺς κακολογεῖ ποτέ.

22. Νὰ συχνάζει στὶς ἱερὲς ἀκολουθίες, ποὺ τελοῦνται στὸ ναό. Νὰ μὴν ἀμφιβάλλει γιὰ τὰ θαύματα, ποὺ γίνονται ἀπὸ τὸ Θεὸ σὲ κάθε ἐποχή.

23. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ζεῖ μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο, ἔχοντας παντοτινὰ τὸ Θεὸ στὴν καρδιά του μὲ ἐπίγνωση, θὰ κληρονομήσει τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ποὺ ἔχει ἑτοιμαστεῖ γιὰ τοὺς ἁγίους ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ κόσμου καὶ ποὺ εὔχομαι νὰ κληρονομήσουμε ὅλοι μας, μὲ τὴ χάρη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Σ’ Αὐτὸν ἀνήκει ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμη στοὺς ἀτελεύτητους αἰῶνες. Ἀμήν.

 

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἄλλος χθές, ἄλλος σήμερα, ἄλλος.....»

Ἄλλος χθές, ἄλλος σήμερα, ἄλλος αὔριο, ὅλοι ἀναχωροῦμε γιά τήν αἰώνια ζωή. Σημασία δέν ἔχει τό πότε, ἄλλά τό πῶς φεύγει κανείς.

Ἑτοιμαστήκατε καθόλου;

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή,...»

«αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή,

ἵνα γινώσκωσί Σε τόν μόνον ἀληθινόν Θεόν

καί Ὅν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν.»

Ἰω. ιζ΄: 3

Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι

κράτος, αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ ψυχή μετά τό σωματικό θάνατο

  Θέλουμε νά ξεχωρίσουμε τά πράγματα· Τί ἐννοοῦμε ὅταν λέμε «ζωή τῆς ψυχῆς μετά τό σωματικό θάνατο, μέση κατάσταση, Παράδεισο, ῞Αδη, Κόλαση, Βασιλεία, Αἰώνια ζωή»;

Ζωή τῆς ψυχῆς μετά τό σωματικό θάνατο, ἤ ὅπως τήν ὀμομάζουν ἄλλοι «μέση κατάσταση τῶν ψυχῶν» γιά τούς ὀρθόδοξους εἶναι ἡ ζωἠ πού ζεῖ ἡ ψυχή μετά τήν ἔξοδό της ἀπό τό σῶμα μέχρι τή Δευτέρα Παρουσία, ὁπότε, μετά τήν κοινή ᾿Ανάσταση, θά λάβη τό «οἰκεῖον» σῶμα μεταμορφωμένο καί ἄφθαρτο. Τήν ὀνόμασαν αὐτή τήν κατάσταση οἱ Πατέρες «μέση κατάσταση», διότι ἡ ψυχή βρίσκεται σέ κατάσταση ἀναμονῆς καί προσμονῆς τῆς ἀναστάσεως καί τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου. Παραμένοντας στήν κατάσταση αὐτή ἡ ψυχή, προγεύεται τήν παραδείσια μακαριότητα ἤ τίς τιμωρίες τῆς Κολάσεως. Στή μέση κατάσταση δηλαδή οὔτε οἱ δίκαιοι ἀπολαμβάνουν ὅσα θά ζήσουν καί θά ἀπολαύσουν στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, οὔτε οἱ ἀμετανόητοι ἁμαρτωλοί ὑφίστανται τήν τέλεια κόλαση.
Σέ πολλά πατερικά κείμενα πού εἶναι σχετικά μέ τήν ἐσχατολογία παρατηροῦμε νά γίνεται διάκριση ἀνάμεσα στόν Παράδεισο καί στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καί ἀνάμεσα στόν ῞ᾼδη καί στήν Κόλαση.

Διαβάστε περισσότερα »

  http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Πετυχαίνουμε τήν αἰώνια ζωή μέσα ἀπό τόν ἑκούσιό μας θάνατο

Όποιος δεν θυσιάζει τον εαυτό του "ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν" χάριν και της παραμικρής αρετής, ή δεν δίνει αίμα προκειμένου να λάβει πνεύμα, δεν πρόκειται ποτέ να επιτύχει την αρετή. Έτσι έκανε τα πράγματα ο Θεός με τη θεία προνοητική Του δύναμη:

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Τά ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου»

Δημητρίου Παναγόπουλου

ἱεροκήρυκος

Ὁ θάνατος εἶναι ἕνας φωτογραφικός φακός καί ἀνάλογα μέ τήν κατάσταση στήν ὁποία θά σέ ἀποθανατίσει, θά ἔχεις καί τήν ἀνάλογη τύχη μεταθανάτια. Ἄν σέ βρεῖ ὁ θάνατος ἐν μετανοίᾳ θά σωθεῖς καί ἐάν σέ βρεῖ σέ ἀμετανοησία, θά κολαστεῖς. Γι᾿ αὐτό καί πρέπει πάντα νά βρισκόμαστε ἐν μετανοίᾳ καί προετοιμασμένοι, γιατί δέν ξέρουμε ποιά θά εἶναι ἡ τελευταία μέρα τῆς ζωῆς μας. Καί μπορεῖ ἕνας ἄνθρωπος νά κάνει 100 χρόνια χριστιανική ζωή, ἀλλά ἡ τελευταία μέρα τῆς ζωῆς του νά εἶναι ἀντίχριστη καί νά χάσει ἔτσι τήν αἰωνιότητα. Καί ὑπάρχει ἐκδοχή ἕνας ἄλλος ἄνθρωπος νά ζεῖ 100 χρόνια ἀντίχριστα, ἀλλά τήν τελευταία μέρα τῆς ζωῆς του νά ζήσει χριστιανικά καί νά μετανοήσει καί νά κερδίσει τήν αἰωνιότητα. Ὅπου θά σέ βρῶ, ἐκεῖ καί θά σέ κρίνω, λέει ὁ Χριστός.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ Ἴδιος ὄντως εἶναι ἡ Αἰώνια Ζωή.

Μέχρι την Ανάστασή Του, ο Κύριος δίδασκε για την Αιώνια Ζωή, αλλὰ με την Ανάστασή Του έδειξε ότι ο Ίδιος όντως είναι η Αιώνια Ζωή. Μέχρι την Ανάστασή Του, δίδασκε για την Ανάσταση των νεκρών, αλλὰ με την Ανάστασή Του έδειξε ότι ο Ίδιος είναι πράγματι η Ανάσταση των νεκρών.

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς.

 

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Μὲ τὴν ἁμαρτία ὁ ἄνθρωπος ἔγινε θνητὸς καὶ πεπερασμένος· μὲ τὴν ἀνάσταση τοῦ Θεανθρώπου γίνεται ἀθάνατος καὶ αἰώνιος"

Τοῦ Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς

"Ἐγὼ εἶμαι ἡ Ἀνάσταση καὶ ἡ Ζωή"

 

Ἐὰν ὑπάρχει μιὰ ἀλήθεια στὴν ὁποία θὰ μποροῦσαν νὰ συνοψισθοῦν ὅλες οἱ εὐαγγελικὲς ἀλήθειες, ἡ ἀλήθεια αὐτὴ θὰ ἦταν ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ἀκόμη, ἐὰν ὑπάρχει μιὰ πραγματικότητα στὴν ὁποία θὰ μποροῦσαν νὰ συνοψισθοῦν ὅλες οἱ καινοδιαθηκικὲς πραγματικότητες, ἡ πραγματικότητα αὐτὴ θὰ ἦταν ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Μόνο στὴν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἐξηγοῦνται ὅλα τὰ θαύματά Του, ὅλες οἱ ἀλήθειές Του, ὅλα τὰ λόγια Του, ὅλα τὰ γεγονότα τῆς Καινῆς Διαθήκης.

Μέχρι τὴν ἀνάστασή Του ὁ Κύριος δίδασκε γιὰ τὴν αἰώνια ζωή, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀνάστασή Του ἔδειξε ὅτι ὁ Ἴδιος ὄντως εἶναι ἡ αἰώνια ζωή.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἔως ὅτου ἔλθει ὁ θάνατος ἔχουμε καιρό»

Και όμως εξακολουθούν να επιμένουν. «Δεν ευκαιρούμε. Δεν μας αφήνουν οι δουλειές. Έχουμε οικογένεια, έχομε κοινωνικές υποχρεώσεις. Αγωνιζόμαστε μέρα και νύκτα για τον επιούσιο. Η ζωή είναι δύσκολη. Έως ότου έλθει ο θάνατος έχουμε καιρο».

Να αρχίσουμε από την τελευταία πρόταση της δικαιολογίας. Αν επρόκειτο αυτοί που διατυπώνουν αυτή τη δικαιολογία να ζήσουν χιλιάδες χρόνια στον κόσμο αυτό και αν η κρίση γινόταν στο πολύ απώτερο μέλλον, και πάλι δεν θα είχαν δίκαιο να σκέπτονται και να μιλούν κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τί πρέπει νά κάνει ὁ χριστιανός γιά νά κληρονομήσει τήν αἰώνια ζωή; (Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος)

Ο Χριστιανός, για να κληρονομήσει την αιώνια ζωή, πρέπει:

1. Μ’ όλη του την ψυχή ν’ αγαπάει το Θεό και να τηρεί τις εντολές Του. Ν’ αγαπάει, επίσης, το συνάνθρωπό του όπως και τον εαυτό του. Γιατί ο Κύριος είπε: «Θα μείνετε πιστοί στη αγάπη μου, αν τηρήσετε όλες τις εντολές μου» (Ιω. 15:10). Και: «Έτσι, θα σας ξεχωρίζουν όλοι πως είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη ο ένας για τον άλλο» (Ιω. 13:35).

2. Να ταπεινώνει την ψυχή του μπροστά στον Θεό και ποτέ να μην ταπεινώνει τον πλησίον του. Γιατί «καρδιά συντετριμμένη και ταπεινωμένη ο Θεός δεν θα την καταφρονήσει» (Ψαλμ. 50:19). Να πενθεί για τις αμαρτίες του. Να θλίβεται πικρά για τις αμαρτίες του πλησίον του. Να χαίρεται, όταν ο πλησίον του είναι ευτυχισμένος, και να μην τον φθονεί για την ευτυχία του. Να δέχεται με υπομονή και να συμβουλεύει με καλοσύνη όσους του εναντιώνονται. Να επιδιώκει πάντα τη εκτέλεση δικαίων και θεάρεστων έργων, που συντελούν στη διατήρηση της καθαρότητος της ψυχής.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ Ἅγιος Στάρετς Σεβαστιανός γιά τίς καθημερινές δυσκολίες τῆς ζωῆς

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2016/03/blog-post_4.html

http://hristospanagia3.blogspot.gr/