Λόγος περί ἐκτρώσεων

Λόγος περί εκτρώσεων

Ὁ πασίγνωστος ἅγιος καὶ πολὺ μορφωμένος, μακαριστὸς Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος (1930-1989) διηγεῖτο ἀπὸ τὴν μεγάλη του ἐξομολογητικὴ ποιμαντικὴ πείρα τὸ ἑξῆς:

‘’Κάποτε μιὰ μητέρα ἑνὸς ἑπτάχρονου –περίπου- ἀγοριοῦ ἔμεινε ἔγκυος γιὰ δεύτερη φορά. Βασανίστηκε ἀπὸ δαιμονόπληκτους λογισμοὺς νὰ κάνει ἔκτρωση. Τηλεφώνησε στὸν γυναικολόγο της, πνευματικοπαίδι τοῦ π. Ἐπιφανίου καὶ τῆς ἀνακοίνωσε τὸν προβληματισμό της νὰ ‘’ρίξει’’ τὸ παιδάκι ποὺ κυοφοροῦσε. Ὁ γυναικολόγος τῆς φωτίσθηκε ἀστραπιαία ἀπὸ τὸν Χριστό μας καὶ τῆς συνέτισε μὲ τὸν ἀκόλουθο τρόπο:

Δέχομαι, τῆς εἶπε ἀπὸ τὸ τηλέφωνο, νὰ σοῦ κάνω τὴν ἄμβλωση ποὺ θέλεις μὲ μιὰ προϋπόθεση, θὰ ἔλθεις αὔριο τὸ πρωὶ στὸ ἰατρεῖο μου μαζὶ μὲ τὸ πρῶτο σου παιδί, μὲ τὸ ἀγοράκι σου.  Ἔκπληκτη ἡ μάνα συμφώνησε.

Τὴν ἄλλη ἡμέρα ἔγκυος καὶ πρῶτο παιδὶ πιστοὶ στὸ ραντεβοὺ μὲ τὸν γυναικολόγο γιὰ τὴν ἔκτρωση. Τότε ὁ εὐλαβὴς χειρουργὸς-γυναικολόγος ἀπαίτησε ἀπὸ τὴ μάνα νὰ μπεῖ μέσα στὸ χειρουργεῖο μαζὶ μὲ τὸ ἀνήλικο ἀγοράκι της καὶ νὰ ξαπλώσει στὸ χειρουργικὸ τραπέζι γιὰ τὴν ἐπέμβαση-φόνο.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ ἀγάπη “φονεύει” τόν φόνο (Ἀρχ. Κύριλλος Κωστόπουλος, Ἱεροκήρυκας Ἱ. Μ. Πατρῶν)

Ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης μᾶς ἀποκαλύπτει τὸ «τὶ» τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ: «Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί».[i] Ὅταν τὸ δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, ὁ ἄνθρωπος, ζῆ «ἐν τῷ Θεῷ», τότε ἀποκτᾶ τὸ χάρισμα τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τὸν συνάνθρωπο. Καὶ τοῦτο γιατὶ ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ συνεκτικὴ ἐκείνη δύναμη, ἡ ὁποία συγκρατεῖ καὶ ὁδηγεῖ τὰ πάντα σὲ μία ἁρμονικὴ συμπόρευση καὶ κοινωνία. Ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος τονίζει: «Τὸ γὰρ πάντων αἴτιον τῶν κακῶν, τὸ μὴ εἶναι ἀγάπην».[ii] Καὶ ὁ Μ. Βασίλειος συμπερασματικῶς ἀποφαίνεται: «Εἰ γὰρ ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν, ὁ τὴν ἀγάπην οὐκ ἔχων τῆς θείας ἐστέρηται χάριτος».[iii]

Eἶναι πλέον βεβαιωμένο ὅτι ὁ σημερινὸς μηδενιστικὸς πολιτισμός μας ὁδηγεῖ τὸν ἄνθρωπο στὸ περιθώριο, στὸ κλείσιμο στὸν ἑαυτόν του, στὴν βία τὴν φονικὴ κατὰ τοῦ πλησίον ἢ στὴν κατάθλιψη. Τὸ «ἐγὼ» τὸ ἀντιλαμβάνεται ὡς ἄτομο – ἀτομικότητα. Κυρίως στὸν χῶρο τῆς κοινωνιολογίας καὶ τῆς πολιτικῆς τὸ «ἐγὼ» ταυτίζεται μὲ τὴν ἔννοια τῆς ἀριθμητικῆς ἀτομικότητος. Ἔτσι ἡ ἀνθρώπινη ὕπαρξη ἐντάσσεται στὴν ἀπρόσωπη κοινωνικὴ μονάδα, χωρὶς νὰ  ἀντιλαμβάνεται τὴν σχέση της μὲ τὸν «ἄλλον».

Ὁ ἄνθρωπος, ὅμως, ὁ ὁποῖος κοινωνεῖ μὲ τὸν Προσωπικὸ Τριαδικὸ Θεό, δικαιώνεται ὡς ὀντότητα, ὅταν ἔχη ἄμεση ἀγαπητικὴ σχέση μὲ τὸν συνάνθρωπο, μὲ τὸν «ἄλλον», ἀφοῦ εἶναι πρόσωπο, ὅποιας ἡλικίας κι ἂν εἶναι ὁ «ἄλλος».

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὅσιος Παΐσιος: Οἱ ἐκτρώσεις εἶναι φοβερή ἁμαρτία – Ἡ Προσευχή γιά τίς ἀμβλώσεις

-Γέροντα, κάποια κυρία σαράντα χρόνων, που έχει μεγάλα παιδιά, είναι έγκυος τριών μηνών. Ό άνδρας της την απειλεί πώς, αν δεν κάνη έκτρωση, θα την χωρίσει.

-Αν κάμει έκτρωση, θα την πληρώσουν τα άλλα παιδιά τους με αρρώστιες και ατυχήματα.

Σήμερα οι γονείς σκοτώνουν τα παιδιά με τις εκτρώσεις και δεν έχουν την ευλογία του Θεού. Παλιά, αν γεννιόταν ένα παιδάκι άρρωστο, το βάπτιζαν, πέθαινε αγγελούδι, και ήταν πιο ασφαλισμένο.

Είχαν οι γονείς και άλλα γερά παιδιά, είχαν και την ευλογία του Θεού. Τώρα γερά παιδιά τα σκοτώνουν με τις εκτρώσεις και διατηρούν στην ζωή άλλα που είναι αρρωστημένα. Τρέχουν οι γονείς στην Αγγλία, στην Αμερική να τα θεραπεύσουν.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ θάνατος γεννᾶ θάνατο

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΓΕΝΝΑ ΘΑΝΑΤΟ

τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΛΑΜΙΑΣ»

.             Ἄκρως διαλυτικὸ τῆς οἰκογένειας στοιχεῖο εἶναι οἱ Ἐκτρώσεις. Συχνὰ ξεχνᾶμε ὅτι Δημιουργὸς καὶ Ἀρχηγὸς τῆς ζωῆς εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Θεός, ἐξ ἀρχῆς, ἀπὸ τὸν Παράδεισο. Γήινα, σωματικὰ καὶ οἰκονομικὰ κριτήρια κυριαρχοῦν στὴ σκέψη καὶ τὴν ἀπόφασή μας καὶ ἀντὶ νὰ σώσουμε μία ζωή, ὑπηρετοῦμε τὸν θάνατο. Ὅμως μὲ τὴν ἐντολὴ Τοῦ Θεοῦ «αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε» καὶ μὲ τὴ δύναμή Του οἱ γονεῖς γίνονται συνδημιουργοί τοῦ Θεοῦ καὶ μεταδίδουν κι αὐτοὶ μὲ τὴ σειρά τους τὴ ζωὴ στὰ τέκνα τους. Δὲν εἶναι δική τους ἡ ζωή, ἀλλὰ πηγάζει ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ φτάνει διαδοχικὰ σ΄αὐτοὺς διὰ μέσου τῶν γονέων τους. Τὰ παιδιά μας στὴν οὐσία δὲν εἶναι δικά μας, ἀλλὰ δικά Του, τὰ ὁποία καὶ τὰ ἐμπιστεύεται ὁ Θεὸς στοὺς γεννήτορες γιὰ νὰ ζήσουν, νὰ δοῦν τὸ φῶς τῆς ζωῆς καὶ νὰ ἀνατραφοῦν «ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου», νὰ εἰσέλθουν διὰ τοῦ βαπτίσματος στὴν Ἐκκλησία καὶ διὰ τῶν Μυστηρίων στὴν ἄνω Βασιλεία.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/blog-post_2.html 

Ἁγίου Ἀναστασίου Σιναΐτου: περί τῶν βιαίως ἀποθνησκόντων

TOY EN ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ

Απόκρισις περί των βιαίως αποθνησκόντων*
*Ερωτήσεις και αποκρίσεις περί διαφόρων κεφαλαίων
εκ διαφόρων προσώπων, Ερώτησις ιη’, PG 89, 500Α-513Β

Ερώτησις: Άραγε όλοι όσοι πέφτουν από ύψος ή καλύπτονται από χώματα ή πνίγονται, το παθαίνουν αυτό από θεία απειλή και παραχώρησι ή από ενέργεια του πονηρού;

Απόκρισις: Ότι είναι ανεξερεύνητα τα κρίματα του Θεού και ανεξιχνίαστοι αι οδοί αυτού, όπως λέει και η Γραφή[1], είναι φανερό. Παρά ταύτα όμως δεν είναι αλήθεια ότι όλοι όσοι πεθαίνουν με βίαιο θάνατο το παθαίνουν αυτό εξ αιτίας των αμαρτιών τους. Διότι και οι γιοι του Ιώβ, παρ' όλο που ήταν δίκαιοι, θάφτηκαν κάτω από τα ερείπια του σπιτιού τους[2]. Αλλά και ο Χριστός μας το διδάσκει αυτό λέγοντας ότι δεν ήσαν αμαρτωλότεροι απ’ όσους κατοικούσαν την Ιερουσα­λήμ εκείνοι οι δεκαοκτώ άνδρες, πάνω στους οποίους έπεσε ο πύργος του Σιλωάμ[3]· ούτε πάλι εκείνοι των οποίων το αίμα ο Πιλάτος ανέμιξε με τις θυσίες[4].

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/11/blog-post_870.html

Χρῆστος Σαλταούρας, Περί ἐξεικονισμένου ἤ μή ἐξεικονισμένου ἐμβρύου

ΠΕΡΙ ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΜΕΝΟΥ Ή ΜΗ ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΜΕΝΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

Χρήστος Σαλταούρας

« ἐὰν δὲ μάχωνται δύο ἄνδρες καὶ πατάξωσι γυναῖκα ἐν γαστρὶ ἔχουσαν καὶ ἐξέλθῃ τὸ παιδίον αὐτῆς μὴ ἐξεικονισμένον, ἐπιζήμιον ζημιωθήσεται· καθότι ἂν ἐπιβάλῃ ὁ ἀνὴρ τῆς γυναικός, δώσει μετὰ ἀξιώματος· ἐὰν δὲ ἐξεικονισμένον ᾖ, δώσει ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς,  ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος, χεῖρα ἀντὶ χειρός, πόδα ἀντὶ ποδός,  κατάκαυμα ἀντὶ κατακαύματος, τραῦμα ἀντὶ τραύματος, μώλωπα ἀντὶ μώλωπος.» Έξοδος 21: 22- 25

Η παρούσα περικοπή από το κείμενο των Εβδομήκοντα έχει γίνει αφορμή ποικίλων παρερμηνειών εκ μέρους πολλών. Σύμφωνα με το εν λόγω χωρίο εάν μάχονται δύο άνδρες και χτυπήσουν έγκυο γυναίκα και αυτή αποβάλει το έμβρυο, τότε αναλόγως του αν το έμβρυο εξέλθει «ἐξεικονισμένον» ή «μὴ ἐξεικονισμένον», (σχηματισμένο δηλαδή ή ασχημάτιστο), υπάρχουν οι εξής συνέπειες:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/09/blog-post_518.html#more

Προσοχή στα λόγια μας!

* Μερικές γυναίκες, που θέλουν να κάνουν έκτρωση, πάνε και συμβουλεύονται: «Τι να κάνω βρε αδελφή;»

«Τι θες και το κρατάς, τόσα παιδιά έχεις, δεν το ρίχνεις!»

Αυτή λίγο ήθελε, ήταν κατά το ήμισυ αποφασισμένη. Συμπλήρωσε και το άλλο μισό η άλλη με τον λόγο της και πάει, ρίχνει το παιδί και γίνεται ο φόνος! Βέβαια έχει και η άλλη την ευθύνη για τον μισό φόνο.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr