Ἀποφθέγματα καί νουθεσίες π. Εὐσεβίου Γιαννακάκη

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ

π. Ευσεβίου Γιαννακάκη

* Η μεγαλύτερη δύναμις στην υδρόγειο σφαίρα είναι η Χάρις του Θεού.
Να είμαστε αχόρταγοι για τη θεία Χάρη. Να μη χορταίνουμε.
Όταν έρχεται η θεία Χάρη, θα στεκόμαστε με αυτοσυγκέντρωση, αυτοέλεγχο, προσευχή.
Με τη συνεχή προσπάθεια η κάθε ψυχή, με θέληση αγαθή και με τη χάρη του Θεού, προάγεται και προκόπτει στην αρετή και στην αγιότητα.

*

* Όποιος αγωνίζεται κατά της αμαρτίας, γράφει τις ωραιότερες σελίδες στο βιβλίο του Θεού. Γιατί όλα γράφονται εκεί.
Όσοι έφυγαν με αρετή, τους έτυχε μεγάλη υποδοχή στον ουρανό.
Μόνιμος υπάλληλος, σου λέει, στο Δημόσιο. Τί είναι αυτό μπροστά στην αιωνιότητα; Έχουμε εξασφαλίσει θέση μονιμότητας Εκεί;
Όλο και να προσθέτουμε ένα κομμάτι στη γέφυρα της αγιότητος που θα μας οδηγήσει στον ουρανό.

* Ο πονηρός ψιθυρίζει την απιστία. Ούτε ένα γιώτα δεν θα παραλειφθεί από όσα είπε ο Κύριος. Υπάρχει κόλαση και Παράδεισος. Και μάλιστα εμείς οι πιστοί θα κριθούμε αυστηρότερα.

Πνευματικά συνεργεία οι ακολουθίες.

*   Η νοερά προσευχή πρέπει να γίνεται ανά πάσαν στιγμή. Δεν έχει σημασία αν είναι εντατική ή αδύνατη. Στο δρόμο, στο αυτοκίνητο πού ξέρει ο καθένας τί κάνεις, αν είσαι προσηλωμένος στο Θεό; Νους, στόμα, καρδιά κύκλο ή νοερά προσευχή. Χάνεται ο λογισμός. Απομονώνεται, εξαφανίζεται.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὅποιος ἀγωνίζεται κατά τῆς ἁμαρτίας, γράφει τίς ωραιότερες σελίδες στό βιβλίο τοῦ Θεοῦ

 

Όποιος αγωνίζεται κατά της αμαρτίας, γράφει τις ωραιότερες σελίδες στο Βιβλίο του Θεού. Γιατί όλα γράφονται εκεί!

Γέροντας Ευσέβιος Γιαννακάκης -Εκοιμήθη στις 19/6/1995.

https://proskynitis.blogspot.gr/2017/06/blog-post_18.html?m=1

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Οἱ ἐφεδρεῖες μας. Γέρων Γρηγόριος Ἱ.Μ.Δοχειαρίου.Ὁ πατήρ Εὐσέβιος ὁ ἐφημέριος τοῦ Ἱπποκρατείου

Ο πατήρ Ευσέβιος, ο εφημέριος του Ιπποκρατείου

Ο πατήρ Ευσέβιος, ο εφημέριος του Ιπποκράτειου νοσοκομείου, άκουγε στο επίθετο Γιαννακάκης και ήταν, όπως καί ο πατήρ Ηλίας, μοναχός τής 'Αγίας Λαύρας των Καλαβρύτων. Χρόνια ήτανε λαμπάδα τοις εν σκότη πορευομένοις, χωρίς ποτέ να κάνη καψίλα καί να μειώση το  φως. Υπήρξε γλυκύτατος καί αδελφικός με τον προσερχόμενο στήν εξομολόγηση. ’Άφηνε πάντα ένα πλατύ χαμόγελο απροσποίητο, πού έλεγες: «Βρήκα κι εγώ επιτέλους την ημέρα πού θα μου χαμογελάσει». Τό απόβραδο εξομολογούσε , άλλα κοντά του ένιωθες την αυγή μιας λαμπρής ημέρας. Συμβούλευε χωρίς να υψώνει την φωνή του· ψιθυριστά, όπως η μάννα το άρρωστο παιδί:

- Υπομονή καί θα τό περάσουμε καί αυτό. Έχομεν, θάρσει, έχομεν αρχιερέα δυνάμενον βαστάσαι τας ασθενείας ημών.

Λειτουργούσε με πολλή  Ταπείνωση καί η προτροπή και η παράκλησή του στήν σύναξη τού 'Αγίου Λουκά ήταν:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ μεγαλύτερη δύναμις στήν ὑδρόγειο σφαίρα, εἶναι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ.

Η μεγαλύτερη δύναμις στην υδρόγειο σφαίρα, είναι η Χάρις του Θεού.

Γέροντας Ευσέβιος Γιαννακάκης

https://proskynitis.blogspot.gr/

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ Γέρων Εὐθύμιος τῆς Καλύβης τῆς Ἀναστάσεως στή Καψάλα γράφει γιά τήν Ἁγία Μορφή τοῦ Γέροντα Εὐσεβίου Γιαννακάκη

Αρκετοί αγιορείτες, οι όποιοι στα φοιτητικά τους χρόνια είχαν Πνευματικό τον π. Ευσέβιο, και άλλοι πού μαθήτευσαν κοντά του, μιλούν σήμερα με πολλή ευγνωμοσύνη και Αγάπη για εκείνον. Ένας απ’ αυτούς, ο π. Ευθύμιος, ιερομόναχος στην Καλύβι της Αναστάσεως, γράφει:

«Τον π. Ευσέβιο γνώρισα το έτος 1974, όταν πρωτοπήγα στην Αθήνα για εισαγωγικές εξετάσεις. Στη συνέχεια ως φοιτητής εκκλησιαζόμουν στον Άγιο Λουκά του Ιπποκράτειου και εξομολογούμην σ’ εκείνον, όσον καιρό ήμουν στην Αθήνα. Αποτελούσα μέλος μιας μικρής συνάξεως με ιεροσπουδαστές της Ροζαρίου και θεολόγους φοιτητές. Τακτικά μάς συγκέντρωνε ο Γέροντας και μάς βοηθούσε πνευματικά με την πείρα του και την διάκρισή του. Ήταν η λατρευτική ζωή του παρεκκλησίου όαση πνευματική, και ο σεβαστός π. Ευσέβιος φύλακας άγγελος στα δύσκολα φοιτητικά χρόνια.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

ΤΟ ΜΑΚΑΡΙΟΝ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΓΙΑΝΝΑΚΑΚΗ."«Μες’ τίς πύλες τοῦ οὐρανοῦ... Ἀφήνω τή σαβούρα τῆς γῆς... Αἰωνιότητα... Ἀνοίγουν οἰ πύλες τοῦ οὐρανοῦ... Ἀνοίγουν οἱ σελίδες οἱ ἁπλές τοῦ οὐρανοῦ... Να ’ναι καλό τό Κριτήριο... Λαμπρότερα, ἀκτινοβολιότερα, φωτεινότερα, ἁγιότερα."

ΠΟΤΕ ΗΞΩ ΚΑΙ ΟΦΘΗΣΟΜΑΙ ΤΩ ΠΡΟΣΩΠΩ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. (ΨΑΛΜΟΣ ΜΑ ,3)

Ο π. Ευσέβιος όχι μόνο προαισθανόταν το τέλος της επίγειας ζωής του, άλλα ήταν πλέον βέβαιος. Γαλήνιος περίμενε την εις Κύριον εκδημία του. Στις 13 Ιουνίου, είπε ήρεμα και νηφάλια στη Γερόντισσα: «Φεύγω, αναχωρώ... Να πάρουν ευχή οι αδελφές».

Με δυνατό καρδιοχτύπι συγκεντρωθήκαμε. Όλες, βαθιά συγκινημένες, με συναισθήματα απερίγραπτα περνούσαμε μία- μία στο κελί του να πάρουμε την ευχή του. Ο φιλόστοργος Πατέρας μας είχε να πει στην καθεμιά μια ιδιαίτερη ευχή: «Ζυμωμένη με την Αγία Γραφή», «Χαρούμενη, καλόκαρδη», «Πάντα να νικάς», «Άφθαστη να είσαι ουρανός!», «Να μη στενοχωριέσαι να είσαι δυνατή, για να είσαι παράδειγμα», «Πάντα να λάμπεις και να ακτινοβολείς». Στο τέλος είπε σε όλες: «Να είσθε αγαπημένες' μια ψυχή και μια καρδιά».

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Διδαχές π. Εὐσεβίου Γιαννακάκη (1910-1995)

Η μεγαλύτερη δύναμις στην υδρόγειο σφαίρα είναι η Χάρις του Θεού. Να είμαστε αχόρταγοι για τη θεία Χάρη. Να μη χορταίνουμε Όταν έρχεται η θεία Χάρη, θα στεκόμαστε με αυτοσυγκέντρωση, αυτοέλεγχο , προσευχή. Με τη συνεχή προσπάθεια η κάθε ψυχή , με θέληση αγαθή και με τη χάρη του Θεού, προάγεται και προκόπτει στην αρετή και στην αγιότητα. Όποιος αγωνίζεται κατά της αμαρτίας, γράφει τις ωραιότερες σελίδες στο βιβλίο του Θεού. Γιατί όλα γράφονται εκεί.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ ὁδύνη τοῦ καρκίνου στόν γέροντα Εὐσέβιο Γιαννακάκη

Η οδύνη της νόσος του καρκίνου

 
Την Τρίτη της Διακαινησίμου ταξίδεψε στην Αθήνα για την κηδεία πνευματικού του τέκνου. Εκεί έμαθε ότι ο μεγάλος αδελφός του, ο Χρήστος, ήταν άρρωστος. «’Άς πάμε να τον δούμε» είπε, παρ’ όλο πού βιαζόταν να επιστρέψει στο Μοναστήρι. Οι μοναχές πού τον συνόδευαν απόρησαν, διότι δεν συνήθιζε να επισκέπτεται τούς συγγενείς του.
Τον βρήκε με λίγο πυρετό. Τον σταύρωσε και τού είπε.
— Είσαι έτοιμος για τον Παράδεισο;
— Εβδομήντα χρόνια ετοιμάζομαι γι’ αυτή την ώρα, απάντησε ο αδελφός του.
— Προσεύχεσαι;
— Μέρα-νύχτα.
— Σ’ ευχαριστώ, αδελφέ μου, για όλα όσα μου προσέφερες από τα νεανικά μου χρόνια, πρόσθεσε ο Γέροντας. Όταν ήρθα από το χωριό, εσύ με έβαλες στην πνευματική ζωή. Εκεί πού θα πάς, να προσεύχεσαι για μάς, για όλο το Μοναστήρι. Κι εμείς θα προσευχόμαστε για σένα. Καλή αντάμωση στον ουρανό.
Τον ασπάσθηκε στο μέτωπο και έφυγε. Βγαίνοντας από το δωμάτιο είπε:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Δόξα τῇ μακροθυμία Σου Κύριε...

Γέροντας Εὐσέβιος Γιαννακάκης

Ἀπό κάθε γωνιά τῆς γῆς τόσες ἄσχημες ἀναθυμιάσεις ἀνεβαίνουν στό θρόνο Του. Κι ὅμως ὁ Θεός ἀγαπάει , ἀνέχεται, μακροθυμεῖ.
Μέ τόν πόνο, μέ τή δοκιμασία ἐπισκέπτεται τούς ἀνθρώπους, καί ὅσοι ἔχουν καλή διάθεση ὁμολογοῦν τά σφάλματα τούς ἐνώπιον τοῦ Πνευματικοῦ, χῦνουν δάκρυα, γίνονται ἄλλοι ἄνθρωποι.
Αὐτοί, πού, ἄν τούς γνωρίζαμε λίγα χρόνια πρίν, θά τούς βομβαρδίζαμε μέ τά λόγια μας.

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τό μυστήριο τῆς μετανοίας. Στό Ἰπποκράτειο νοσοκομεῖο. Π. Εὐσέβιος

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ.

Οι επισκέψεις του στους ασθενείς και οι ιερές ακολουθίες αποτελούσαν, όπως και ο ίδιος γράφει, «ένα προοίμιο, μια προεργασία για το κύριο και σημαντικότερο μέρος της αποστολής του» , πού ήταν η θεραπεία της ψυχής διά των ιερών Μυστηρίων της’ Εξομολογήσεως και της Θείας Ευχαριστίας. Και συνεχίζει: «Επισφράγισμα της όλης πνευματικής εργασίας του Ιερέως και της καλής προαφέσεως του αρρώστου είναι το Μυστήριο της ιεράς Εξομολογήσεως» .

Οι ασθενείς με προθυμία ανταποκρίνονταν στη σύστασή του και πήγαιναν να εξομολογηθούν, οι περισσότεροι για πρώτη φορά στη ζωή τους. Ό ίδιος απέδιδε τη δεκτικότητα των άρρωστων στην ευεργετική επίδραση του πόνου.

«Όταν ο πόνος καταλαμβάνει τον άνθρωπο, γράφει, όταν η αρρώστια τον περισφίγγει στο κρεβάτι και τον καθιστά ακίνητο και ανίκανο πλέον και για την πιο ελάχιστη εργασία, τότε ο άνθρωπος θυμάται τον Θεόν του...»

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/blog-post_54.html

Ἄρρωστος στό Ἰπποκράτειο νοσοκομεῖο εἶδε τόν παράδεισο ἐν ζωῇ. Π. Εὐσέβιος Γιαννακάκης

«Κάποιος άλλος, σαράντα πέντε περίπου χρόνων και πατέρας δύο παιδιών, αν και η κατάσταση της υγείας τον ήταν πολύ άσχημη, εξομολογήθηκε και κοινώνησε με ευχαρίστηση. Την επόμενη ημέρα ο ιερεύς τον επισκέφτηκε και πάλι. Το πρόσωπό του ήταν ήρεμο, καθώς τον διακατείχε μία απέραντη αισιοδοξία. Με χαμηλή και μισοσβησμένη φωνή είπε:

—     Σήμερα φεύγω, πάτερ... για τον ουρανό, και ή χαρά μου είναι πολύ μεγάλη. Εάν δεν φύγω, θα λυπηθώ, διότι είναι ενδεχόμενο μέσα στην παλιοκοινωνία να λερώνει κανείς την ψυχή του. Η ζωή η βρώμικη συνοδεύεται από πολύ πόνο και πολλή πικρία...

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/blog-post_269.html

Δημιουργική συνεργασία. Γέρων Εὐσέβιος Γιαννακάκης

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ.

Είχε πολύ καλή και δημιουργική συνεργασία όχι μόνο με το νοσηλευτικό αλλά και με το ιατρικό και το διοικητικό προσωπικό. Ή άμεμπτη πολιτεία του τον έκανε εξαρχής αποδεκτό και σεβαστό σε όλους.

Προσευχόταν όχι μόνο στην άγια Προσκομιδή και στις αιτήσεις τών καθημερινών ακολουθιών -«υπέρ των εργαζομένων αδελφών ημών εν τω ίδρύματι τούτω»- αλλά και στις κατ’ ιδίαν προσευχές του. Στις λιτανείες μέσα στο νοσοκομείο και στις διάφορες τελετές έκανε δέηση «υπέρ τού προέδρου, τού διοικητικού συμβουλίου, τών καθηγητών, υφηγητών και λοιπών ιατρών, τού διοικητικού και νοσηλευτικού προσωπικού». Απέδιδε τιμή σε όλους. Στην ονομαστική τους εορτή έβγαζε «ύψωμα» στο όνομά τους και το πήγαινε ο ίδιος στο γραφείο τους. Επίσης, όταν πανηγύριζε ό Ναός στη μνήμη τού Αγίου Λουκά και της Όσιας Ξένης, έστελνε σε όλα τά τμήματα άρτους από το γραφείο του διευθυντού μέχρι το θυρωρείο.

Κατά τις εορταστικές εκδηλώσεις στο αμφιθέατρο τού νοσοκομείου -κοπή βασιλόπιτας, εθνικές επέτειοι- στον ολιγόλεπτο χαιρετισμό του δεν παρέλειπε να τονίσει την άξια και το μέγεθος της αποστολής πού ασκούν οι εργαζόμενοι στον τραχύ τομέα του πόνου.

Την 1’Ιανουαρίου τού έτους 1960 είχε πει μεταξύ άλλων:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/blog-post_95.html 

Κάτι ζητάει ἀπό σένα παιδί μου ὁ Θεός. Γέρων Εὐσέβιος Γιαννακάκης

ΚΑΤΙ ΖΗΤΑΕΙ ΑΠΟ ΣΕΝΑ  ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ Ο ΘΕΟΣ.

Το πέρασμά του από τά κρεβάτια τού πόνου έδινε ελπίδα και παρηγοριά. Έμπαινε σε κάθε θάλαμο χαιρετώντας τούς ασθενείς με καλοσύνη: «Περαστικά σας, καλή ανάρρωση και γρήγορη επάνοδο στα σπίτια σας με διπλή υγεία, ψυχική και σωματική...».

Έπειτα πλησίαζε έναν-έναν στην κλίνη του και έσκυβε πάνω από το προσκέφαλό του με αγάπη πατρική. Ξεκινούσε από την ασθένεια τού σώματος, ρωτώντας τον άρρωστο για την υγεία του, αν πονάει και τί λένε οι γιατροί. «Ό Χριστός, παιδί μου, ο μεγάλος Γιατρός, θα βοηθήσει! Σ’ Εκείνον να καταφεύγουμε με απεριόριστη εμπιστοσύνη». Σταύρωνε κάποιον βαριά άρρωστο με το σημείο τού σταυρού. Το πετραχήλι, ό τίμιος Σταυρός, το Ευχολόγιο ήταν τά όπλα του.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/blog-post_15.html

Πνευματικό νταμάρι οἱ ἀκολουθίες. Γέρων Εὐσέβιος Γιαννακάκης

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΝΤΑΜΑΡΙ ΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ.

Ό φιλόθεος Γέροντας, ζυμωμένος καθώς ήταν με τη Θεία Λατρεία στο Μοναστήρι, γνώριζε και εκτιμούσε βαθιά την αξία της. Συχνά μιλούσε για τον «ανεξάντλητο πλούτο και το άφθαστο μεγαλείο της ’Εκκλησίας για το θησαυρό των ιερών ακολουθιών, απ' όπου αντλεί ο πιστός εφόδια για τον αγώνα του». «Πνευματικό νταμάρι οι ακολουθίες» έλεγε. Φρόντισε, λοιπόν, έξαρχος να εισαγάγει τη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας στο νοσοκομείο, για να παίρνουν οι ασθενείς χάρη και δύναμη.

Από την πρώτη κιόλας εβδομάδα πού διορίσθηκε, καθιέρωσε να ψάλλετε ο Παρακλητικός Κανόνας της Θεοτόκου κάθε Παρασκευή και να τελείται το Μυστήριο τού ιερού Ευχελαίου κάθε Τετάρτη.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/blog-post_33.html

Καταστροφή τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Ἁγίας Λαύρας.Περιγραφή ἀπό τόν Ἱερομόναχο Εὐσέβιο Γιαννακάκη

 

Δεκέμβριος τού 1943.'

Η Μονή της Άγιας Λαύρας ύφίστασταται βαρύ πλήγμα από τους Γερμανούς κατακτητές. Ο π. Ευσέβιος έζησε από πολύ κοντά την ωμότητα της πυρπολήσεως τού Μοναστηριού και της εκτελέσεως των πατέρων. Γεγονότα δραματικά, πού αποτέλεσαν σταθμό όχι μόνο στην ιστορία της Μονής αλλά και στην προσωπική του πορεία- σκηνές φρικτές, στιγμές βαθιάς οδύνης, πού χαράχθηκαν ανεξίτηλα στην καρδιά του και στη μνήμη του.

Κάθε χρόνο, στη θλιβερή αυτή επέτειο, χρέος ιερό τον έφερνε στη Μονή της Μετάνοιας του, για να λάβει μέρος στη Θεία Λειτουργία και στο Μνημόσυνο των εκτελεσθέντων πατέρων. Τέτοια μέρα ξαναζούσε τά γεγονότα εκείνα και με καταφανή συγκίνηση μιλούσε γι’ αυτά. Η αφήγηση  πού ακολουθεί είναι τά προσωπικά βιώματα του π. Ευσεβίου από τις συγκλονιστικές εκείνες ώρες.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/12/blog-post_125.html

Τί εἶπε ἡ ἁγία μορφή τοῦ Ἀθανασίου Χαμακιώτη στόν ἁγιασμένο γέροντα Εὐσέβιο Γιαννακάκη

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ

Ο π. Ευσέβιος μέχρι το τέλος της ζωής του -Γέροντας  πολιός και αγιασμένος- διατήρησε το πνεύμα της μαθητείας, γνώρισμα εκείνων οι οποίοι χαριτώθηκαν με τη «μυστική δύναμη της ταπεινοφροσύνης». Από νέος συνήθιζε να ρωτά, να μαθητεύει. Τα πρώτα χρόνια στο «Ιπποκράτειο», για θέματα νοσοκομειακά συμβουλευόταν τούς ευλαβείς κληρικούς π. Αναστάσιο Δραπανιώτη και π. Γεώργιο Κουτή, ως άρχαιοτέρους στη διακονία τού πόνου.

Ό κ. Μ. Καρβελάς γράφει σχετικά:

«Ό Γέροντας είχε στενή φιλία με τούς μακαριστούς π. Αναστάσιο, ιερέα τού “Λαϊκού” Νοσοκομείου και πατέρα δέκα παιδιών, και τον π. Γεώργιο, εφημέριο τού αντικαρκινικού νοσοκομείου “Άγιος Σάββας”. Άφησαν εποχή και οι τρεις τους με το θαυμάσιο έργο τους. Αντάλλασσαν σκέψεις, είχαν κοινές συναντήσεις και έδιναν λύσεις στα προβλήματα. Στο κελλάκι του π. Ευσεβίου λαμβάνονταν αποφάσεις για τον καλύτερο τρόπο προωθήσεως των πνευματικών θεμάτων στα νοσοκομεία. Γι’ αυτό και σήμερα τά νοσοκομεία μας έχουν εκλεκτούς πατέρας, ζηλωτάς, πού ακολουθούν τά βήματα των αειμνήστων πρωτοπόρων...» .

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/12/blog-post_73.html

Ὁ μακαριστός γέρων Σίμωνας Ἀρβανίτης γιά τόν μακαριστό πατέρα Εὐσέβιο Γιαννακάκη

Πνευματικός του για πολλά χρόνια ήταν ό μακαριστός π. Ευθύμιος Μπούκης, εφημέριος τού Ιερού Ναού Υψώσεως τού Τίμιου Σταυρού, στην Κυψέλη. Τον είχε γνωρίσει το 1937 στην Ιερά Μονή Πεντέλης ως «ολιγόλογο, συνετό, χαριτωμένο μοναχό», όπως έλεγε. «Άγια ψυχή. Ψάχνουμε πολύ, ακόμη και στο Άγιο Όρος, για να βρούμε τέτοιες ψυχές, διαποτισμένες με τη χάρη τού θεού και με τη ζωή τη μοναχική και άγια».

Απομαγνητοφωνημένη αφήγηση, 30 Μαΐου 1994.

Μετά από την Εξομολόγηση, ό π. Ευθύμιος έβγαζε το πετραχήλι του και το φορούσε στον π. Ευσέβιο, για να εξομολογηθεί και ό ίδιος. Κατά τη διάρκεια της ασθένειας του κοινώνησε πολλές φορές από τά χέρια του, πριν φύγει για τον ουρανό.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/11/blog-post_781.html

Ὁ μακαριστός Φιλόθεος Ζερβάκος μαζί μέ τόν πατέρα Εὐσέβιο

Το μακαριστό π. Φιλόθεο Ζερβάκο , «το μεγάλο αυτό ανάστημα της Εκκλησίας», όπως έλεγε ο Γέροντας, συνάντησε για πρώτη φορά, το έτος 1953, στον Εσπερινό της εορτής των Αγίων Αναργύρων στο «Λαϊκό» νοσοκομείο. Ο π. Φιλόθεος παρότρυνε τον π. Ευσέβιο -τριτοετή της Θεολογικής Σχολής τότε- να μιλήσει στο εκκλησίασμα. Τελικά το λόγο κήρυξε ο ίδιος. «Την άλλη μέρα όμως, στη Θεία Λειτουργία, δεν μπόρεσα να ξεφύγω» διηγήθηκε κάποτε- «μου επέμεινε πολύ. Μίλησα, αλλά τί είπα; “Πολύ ωραία!” παρατήρησε στο τέλος ο π. Φιλόθεος. Ήταν πολύ επιεικής».

Η τελευταία συνάντησή τους έγινε στο Μοναστήρι της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας στα Θαψανά της Πάρου, οκτώ μήνες πριν από την κοίμηση του π. Φιλοθέου.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/11/blog-post_680.html

Ἅγιον Ὄρος καί πατήρ Εὐσέβιος Γιαννακάκης

Ό π. Ευσέβιος επισκεπτόταν σχεδόν κάθε καλοκαίρι το Άγιο Όρος. Την πρώτη φορά, όταν ήταν ακόμη φοιτητής, είχε πάει με το πλοίο από τον Πειραιά. Το Περιβόλι της Παναγίας τον είλκυε σαν ισχυρός πνευματικός μαγνήτης. Αγαπούσε βαθιά το Μοναχισμό, γι’ αυτό και η ψυχή του ευφραινόταν, όταν συναντούσε αληθινούς μοναχούς. «Υπάρχουν άγιοι μοναχοί, πού είναι αφανείς. Πρέπει να ψάξεις πολύ για να τούς βρεις» έλεγε.

Οδοιπορώντας στα δύσβατα και απόκρημνα μονοπάτια τού Άθωνα, περιερχόταν ιερές Μονές, Σκήτες και ασκητήρια ησυχαστών, αναζητώντας άγιους Γέροντες, για να ωφεληθεί από την πνευματική αναστροφή μαζί τους. Δεν πήγαινε ως περιηγητής ή με κριτική διάθεση, αλλά ως ταπεινός προσκυνητής, με απλότητα καρδιάς και πνεύμα μαθητείας. Στις νουθεσίες προς τά πνευματικά του παιδιά συχνά ανέφερε  εμπειρίες του   από το Άγιο   Όρος:

«Εκεί στη Μονή Σταυρονικήτα, ρώτησα κάποιον μοναχό: “Για πέστε μου, πάτερ, τί πάει να πει μοναχός και ποια η πολιτεία του;”. Μια κουβέντα μου είπε : “Τάφος. Είναι τάφος ο μοναχός”». Και ο Γέροντας σχολίαζε:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/11/blog-post_914.html

Ὁ γέρων Εὐθύμιος τῆς Καψάλας γράφει γιά τήν ἁγία μορφή τοῦ γέροντα Εὐσεβίου Γιαννακάκη

Ό ιερεύς π. Παναγιώτης Τ„ ό όποιος διετέλεσε και καθηγητής στην Άθωνιάδα Σχολή, σε ομιλία του στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Άγιου Ιωάννου του Θεολόγου, είχε πει μεταξύ άλλων:

«... Γνωρίζω πολλούς Άγιορείτας, φτασμένους στην αρετή ανθρώπους, πού το όνομα και μόνο του Γέροντα ακούνε, και κάνουν το σταυρό τους. Μιλούν με τά καλύτερα λόγια γι’ αυτόν και τον έχουν άγιο.

»Θα αναφέρω δύο περιστατικά, άγνωστα στους πολλούς, τά οποία γνωρίζω ο ίδιος από πρώτο χέρι: Κάποιος συμφοιτητής μου ήθελε να γίνει μοναχός. Εσκέπτετο να μεταβεί στο Άγιο Όρος... Τούς χρόνους των σπουδών του, ιδίως τούς δύο τελευταίους, είχε αυτόν τον προβληματισμό μέσα του. Ένα απόγευμα το εκμυστηρεύθηκε στον π. Ευσέβιο, αν και δεν ήταν πνευματικό του τέκνο, και εκείνος παραδόξως τον απέτρεψε. Του είπε: “Δεν κάνεις, παιδί μου, για μοναχός”.

»Το αψήφησε• δεν το έλαβε υπόψη του. Πήγε στη Μονή ... (μεγάλη κοινοβιακή Μονή του Άγιου Όρους), έβαλε μετάνοια στο Γέροντα και παρέμεινε δόκιμος. Κάτι δεν πήγαινε καλά, και αυτό ήταν η αιτία να μην προχωρήσει ο Γέροντας στην κουρά του. Ένα καλοκαίρι πού έτυχε να είμαι κι εγώ στη Μονή, ο δόκιμος ανέφερε στον Ηγούμενο αυτό πού του είχε πει ο π. Ευσέβιος.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/11/blog-post_906.html