Πῶς θά ἑορτάσουμε τά Χριστούγεννα; (Α΄), Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:Πῶς θά ἑορτάσουμε τά Χριστούγεννα; 

(Α΄)Ὁμιλία στίς 10-12-2016 (Σύναξη ἀγοριῶν)

Σκέφτηκα νά ποῦμε δύο λόγια γιά τό πῶς θά περάσουμε καλά τά Χριστούγεννα. Τό ἔχετε σκεφτεῖ; Δέν εἶναι ἔτσι... τυχαῖο. Θά σᾶς πῶ μιά ἱστορία. Κάποτε στά παλιά τά χρόνια ἤτανε ἕνας πολύ μεγάλος ἅγιος, πού ἤτανε καί προφήτης, ἤτανε καί βασιλιάς καί λεγότανε Δαβίδ.

- Τόν ἔχετε ἀκούσει τόν προφήτη καί βασιλιά Δαβίδ; Ξέρετε πότε ἔζησε περίπου; Ἔζησε πρίν τόν Χριστό ἤ μετά τόν Χριστό;

- Πρό Χριστοῦ.

- Πόσα χρόνια πρίν τόν Χριστό, ξέρεις;

- ....................

Λίγο παραπάνω... 1.000 χρόνια πρίν ἀπό τόν Χριστό. Κι, ὅμως, εἶχε τέτοιο χάρισμα πού μᾶς εἶπε γιά τόν Χριστό σάν νά Τόν ἔβλεπε. Πῶς θά φανερωθεῖ, ὅτι εἶναι ὁ Θεός, πῶς θά δοξαστεῖ... Ἔχει λοιπόν πολλές προφητεῖες σ’ αὐτά πού ἔγραψε.

- Τί ἔγραψε ὁ Δαυίδ; Ξέρετε; Πού τό ἔχουμε καί στήν Ἐκκλησία καί τό διαβάζουμε; Ἔχει γράψει ἕνα βιβλίο...

- Τό ψαλτήρι.

- Τό ψαλτήρι. Πόσους ψαλμούς ἔχει τό ψαλτήρι; Ἔχει 150 ψαλμούς. Δέν εἶναι ὅλοι τοῦ Δαυίδ βέβαια, ἀλλά οἱ πιό πολλοί εἶναι τοῦ προφήτη καί βασιλιά Δαυίδ. Λοιπόν αὐτός, πού ἦταν τόσο ἅγιος ἄνθρωπος, προσέξτε νά δεῖτε τί ἔπαθε, ὅταν πῆγε λίγο νά χαλαρώσει, νά ξεκουραστεῖ... Γι’ αὐτό λέω ἔχει σχέση καί μέ μᾶς αὐτό πού τώρα θά σᾶς πῶ, γιατί τώρα θά σταματήσουν τά σχολεῖα σέ λίγο, ἔτσι δέν εἶναι; Πότε σταματᾶνε τά σχολεῖα; Στίς 23, σέ 15 μέρες περίπου. Λοιπόν.. καί θά πεῖτε τώρα νά χαλαρώσω λίγο, νά ξεκουραστῶ. Ἀλλά πρέπει νά προσέχουμε, ὅταν πᾶμε νά ξεκουραστοῦμε. Γιατί, ξέρετε, καί τότε παραμονεύει ὁ διάβολος.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ Ἀγάπη οὐκ ἀσχημονεῖ - Τά Χαρακτηριστικά τῆς Ἀληθινῆς Ἀγάπης ̎ ̎ Α΄ Κορ. Κεφ. 13, στίχος 5, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

̎Ἡ Ἀγάπη οὐκ ἀσχημονεῖ - Τά Χαρακτηριστικά τῆς Ἀληθινῆς Ἀγάπης ̎ ̎

Α΄Κορ. Κεφ. 13, στίχος 5

Ὁμιλία σέ νέους στίς 23-8-2017

Θά ἀνοίξουμε τήν πρός Κορινθίους Α΄ ἐπιστολή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου στό 13^ο Κεφάλαιο: «ἀδελφοί, ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τά ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τό κακόν, οὐ χαίρει ἐπί τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δέ τῇ ἀληθείᾳ· πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει».

Ἡ ἀγάπη λέει μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, δηλαδή εἶναι πάντοτε χρηστή, εἶναι πάντοτε καλοσυνάτη. Πάντοτε ὁ ἄνθρωπος πού ἔχει ἀγάπη εἶναι χρηστός, καλός, εἶναι ἀγαθός καί εἶναι καί χρήσιμος, πραγματικά χρήσιμος στούς ἄλλους ἀνθρώπους. Ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ. Δέν ζηλεύει ἡ ἀγάπη. Ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται. Δέν κομπάζει, δέν ὑπερηφανεύεται, δέν καυχιέται. Οὐ φυσιοῦται. Ὁ ἄνθρωπος πού ἔχει ἀγάπη δέν ἔχει φουσκωμένα τά μυαλά του. Φυσίωσις εἶναι αὐτό πού λέμε ἔχει πάρει ἀέρα τό κεφάλι του, ἔχει ὑπερηφάνεια, ἔχει μεγάλη ἰδέα γιά τόν ἑαυτό του. Ὁ ἄνθρωπος πού ἔχει ἀληθινή ἀγάπη δέν ἔχει ὑπερηφάνεια. Οὐκ ἀσχημονεῖ. Ἡ ἀγάπη δέν ἀσχημονεῖ, δέν κάνει ἄσχημα πράγματα. Οὐ ζητεῖ τά ἑαυτῆς. Ἡ ἀληθινή ἀγάπη δέν ζητεῖ τά δικά της. Δέν ζητάει ὁ ἄνθρωπος πού ἀγαπάει τό δικό του συμφέρον ἀλλά τό συμφέρον τοῦ ἄλλου. Ἡ ἀγάπη οὐ παροξύνεται. Δέν παροργίζεται ὁ ἄνθρωπος πού ἔχει ἀγάπη, δέν φτάνει σέ παροξυσμό, δέν χάνει τόν ἔλεγχο τοῦ ἑαυτοῦ του. Οὐ λογίζεται τό κακόν. Ἡ ἀγάπη δέν βάζει κακό λογισμό γιά τόν ἄλλον. Οὐ χαίρει ἐπί τῇ ἀδικίᾳ. Δέν χαίρεται μέ τήν ἀδικία, ἀλλά συγχαίρει, πραγματικά χαίρεται μέ τή χαρά τοῦ ἄλλου καί λυπᾶται μέ τή λύπη τοῦ ἄλλου. Πάντα στέγει. Στεγάζει τά πάντα. Πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει, αὐτός πού ἔχει ἀληθινή ἀγάπη.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἡ ἁπλότητα τοῦ χωρικοῦ πού ἔδωσε τροφή στόν Χριστό», Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:«Ἡ ἁπλότητα τοῦ χωρικοῦ πού ἔδωσε τροφή στόν Χριστό»

Ὁμιλίασέ παιδιά στίς 02-07-2016

Θά σᾶς διαβάσω μία πολύ ὡραία ἱστορία πού τήν εἶχε διηγηθεῖ ἕνας Γέροντας Ρῶσος. Τούς Ρώσους Γέροντες τούς λένε Στάρετς. Αὐτός ἦταν ὁ Στάρετς Ζαχαρίας καί διηγήθηκε ἕνα ὡραῖο περιστατικό γιά ἕναν νέο, ὁ ὁποῖος ἤτανε πολύ ἁπλός, δέν ἔλεγε ποτέ ψέματα, δέν εἶχε καθόλου πονηρία καί ἀγαποῦσε πάρα πολύ τήν ἀλήθεια. Ὅλοι πρέπει νά λέμε πάντα τήν ἀλήθεια.

Αὐτός, λοιπόν, προσπαθοῦσε νά κάνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Αὐτό πού θά σᾶς διηγηθῶ εἶναι πραγματικό γεγονός. Ἔγινε στή Ρωσία σέ ἕνα μέρος ὄχι πολυσύχναστο, σ’ ἕνα μέρος πού ἦταν στήν ὕπαιθρο. Ἐκεῖ λοιπόν, κοντά σ’ ἕνα χωριό ζοῦσε ἕνας νέος χωρικός, ὀρφανός, τελείως ἀγράμματος ἀλλά πολύ ἐργατικός. Συνεχῶς, πάντοτε ἐργαζόταν καί δέν πέρασε οὔτε μιά στιγμή μέ ὀκνηρία στή ζωή του, μέ τεμπελιά. Κι ἐμεῖς δέν πρέπει νά τεμπελιάζουμε... Ἡ ψυχή του ἦταν καθαρή σάν κρύσταλλο. Σέ κάθε ὑπόθεση, πάντοτε, ἄκουγε τήν συνείδησή του. Ἡ συνείδηση εἶναι ἡ φωνή τοῦ Θεοῦ πού ἔχουμε μέσα μας κι, ὅταν πᾶμε νά κάνουμε κάτι κακό, μᾶς λέει «μήν τό κάνεις αὐτό». Ἔτσι λοιπόν, αὐτός ὁ νέος πάντοτε ἄκουγε τήν συνείδησή του καί δέν ἔλεγε, ἐγώ θά τό κάνω κι ἄς λέει μέσα μου ἡ φωνή τοῦ Θεοῦ ὅτι δέν πρέπει. Κι ἄν κάποιος δέν ὑπακούει στή συνείδησή του μιά φορά, δυό φορές, τρεῖς φορές, μετά τί γίνεται; Ξέρετε;

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/