Μάρκ. α 1-8
Δεν υπάρχει αληθινή σοφία χωρίς αγάπη, ούτε και αληθινή αγάπη χωρίς σοφία.
Σοφία χωρίς αγάπη είναι όπως η σοφία τού φιδιού, ιδιοτελής και
φαρμακερή. Αγάπη χωρίς σοφία είναι μια νεροποντή, την ώρα που η άνυδρη
γη αναζητά ένα ψέκασμα νερού.
Πόσο αμέτρητη είναι η σοφία τού Θεού! Τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί
μαζί της, εκτός από τη θεϊκή αγάπη. Η αγάπη κι η σοφία τού Θεού,
που αποκαλύφθηκαν στη δημιουργημένη φύση, είναι τα μέγιστα δώρα Του.
Ακόμα κι αυτά όμως δεν είναι παρά σκιά, αν συγκριθούν με τη σοφία και
την αγάπη που αποκάλυψε ο Θεός μέσω του Κυρίου Ιησού Χριστού, στο έργο
τής σωτηρίας τού ανθρώπου. Πόσο μεγίστη είναι η σοφία κι η αγάπη τού
Θεού που αποκαλύφθηκαν στην πρώτη Δημιουργία! Αυτή όμως ήταν η σοφία της
δημιουργίας κάποιου που δεν υπήρχε, η αγάπη που δίνει σε κάποιον που
δεν έχει γεννηθεί ακόμα. Η σοφία που αποκαλύφθηκε στη Νέα Κτίση, είναι η
σοφία της θεραπείας κάποιου που είναι σοβαρά άρρωστος. Η αγάπη τής Νέας
Κτίσης όμως, είναι η αγάπη τής αυτοθυσίας.
