Γιά τά φαγητά καί τά ποτά, ποιά καί πότε πρέπει νά ἀποφεύγονται

 Του Παλλαδίου

ΠΟΤΕ δεν θ' αμαρτήσεις, όταν τρως με μέτρο και όταν εγκρατεύεσαι πάλι με μέτρο. Προτιμότερο είναι να πίνεις κρασί με διάκριση, παρά να πίνεις νερό με υπερηφάνεια. και πάρε σαν παράδειγμα εκείνους πού

έπιναν το κρασί με ευσεβή διάκριση, καθώς κι εκείνους πού το περιφρονούσαν από άλογη έπαρση: Ό Ιωσήφ ήπιε κάποτε κρασί, όταν ήταν στην Αίγυπτο (Γεν. 43:33). Άλλα και ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός ήπιε με τους μαθητές του, και γι' αυτό κατηγορήθηκε σαν «φάγος και

οινοπότης» (Ματθ. 11:19. Λουκ. 7:34). Αντίθετα, οι Μανιχαϊοι και μερικοί από τους Έλληνες σοφούς, πού έπιναν μόνο νερό, υποδουλώθηκαν στην οίηση και δεν μπόρεσαν ν' αποφύγουν τον όλεθρο της αγνωσίας του Θεού. Γιατί αυτά καθεαυτό τα φαγητά και τα ποτά ούτε αξιοκατάκριτα είναι ούτε επαινετά. Αξιοκατάκριτη ή επαινετή είναι ή διάθεση εκείνων πού τα χρησιμοποιούν με κακό ή καλό τρόπο αντίστοιχα. 

Ό Κύριος είπε γι' αυτούς πού χρησιμοποιούν τα υλικά πράγματα ή απέχουν άπ' αυτά, ότι «από των καρπών αυτών επιγνώσεσθε αυτούς» (Ματθ. 7:16,20). και αυτοί (οι καρποί) είναι, κατά τον απόστολο, «αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθοσύνη, πίστης, πραότης, εγκράτεια» (Γαλ. 5:22). 

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἐγώ εἶμαι αὐτός πού ἐσεῖς ὀνομάζετε σατανά καί διάβολο»

Ὑπόθεση Θ΄(9)

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

Ἀπό τό Γεροντικό

Κάποτε πού ὁ ἀββᾶς Μακάριος πήγαινε κάπου πολύ βαθιά στήν ἔρημο συναντήθηκε μέ κάποιον πολύ γέρο πού κουβαλοῦσε φορτίο· τό σῶμα του ἦταν παντοῦ καλυμμένο μέ πολλά δοχεῖα πού τό καθένα εἶχε ἕνα φτερό, καί αὐτά ἦταν τό ροῦχο του. Ὅταν τόν εἶδε ὁ ἀββᾶς Μακάριος στάθηκε, καί ἐκεῖνος τόν ρώτησε:

«Γιατί περιπλανιέσαι σέ τούτη τήν ἔρημο;» «Ἐπειδή θέλω νά βρῶ τόν Θεό», τοῦ ἀποκρίθηκε ὁ ἀββᾶς, «φεύγω μακριά ἀπό τήν πλάνη. Ἐσύ ὅμως, γέρο, πές μου, ποιός εἶσαι; Γιατί σέ βλέπω νά ἔχεις παράξενη καί ἀσυνήθιστη ἐμφάνιση. Τί εἶναι αὐτά πού σέ σκεπάζουν;»

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Δέν θέλεις, Κύριε, νά κλαίω καί νά λυπᾶμαι...

Όποιος πέφτει στην αμαρτία για δεύτερη φορά, με την ελπίδα της κατοπινής μετάνοιας, αυτός πορεύεται με πανουργία ενώπιον του Θεού.

Τον άνθρωπο αυτόν τον βρίσκει απροσδόκητα ο θάνατος. Κι έτσι δεν φτάνει στον καιρό πού, σύμφωνα με την ελπίδα του, θα μετανοούσε.

Ένας αδελφός έκανε συνεχώς αυτή την προσευχή στο Θεό:

– Κύριε, δεν έχω φόβο Θεού!

Στείλε μου λοιπόν κεραυνό ή καμιάν άλλη τιμωρία ή αρρώστια ή δαιμόνιο, μήπως κι έτσι έρθει σε φόβο η πωρωμένη μου ψυχή.

Άλλοτε πάλι παρακαλούσε κι έλεγε:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὅλα τὰ νικάει ὁ ἄνθρωπος μὲ τὴν ὑπακοὴ στὴν ἀλήθεια, ἀφοῦ εἶναι εἰκόνα καὶ ὁμοίωμα τοῦ Θεοῦ

Ἡ σύνεση τῶν ἁγίων εἶναι τούτη, τὸ ὅτι ἀπέκτησαν ἐπίγνωση τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ. Γιατὶ ὅλα τὰ νικάει ὁ ἄνθρωπος μὲ τὴν ὑπακοὴ στὴν ἀλήθεια, ἀφοῦ εἶναι εἰκόνα καὶ ὁμοίωμα τοῦ Θεοῦ. Ἀπ᾿ὅλα τὰ πάθη, πάλι, τὸ φοβερότερο εἶναι νὰ ἀκολουθεῖ κανεὶς τὴν καρδιά του, νὰ ὑπακούει δηλαδὴ στὸ θέλημά του καὶ ὄχι στὸ νόμο τοῦ Θεοῦ.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://www.hristospanagia3.blogspot.gr/

Πῶς πρέπει νὰ μετανοοῦμε (Μικρός Εὐεργετινός)

Νὰ μὴν ἀναβάλλουμε τὴ μετάνοια γιὰ τὸ μέλλον. Μετὰ τὸ θάνατο δὲν ὑπάρχει διόρθωση.

Τοῦ ἀββᾶ Μάρκου

Ἂν κάποιος πέσει σὲ μία ἁμαρτία καὶ δὲν λυπηθεῖ ἀνάλογα μὲ τὸ σφάλμα του, εὔκολα θὰ ξαναπιαστεῖ στὸ ἴδιο δίχτυ.

Ὅταν ἀποφεύγεις τὴν κακοπάθεια καὶ τοὺς ἐξευτελισμούς, μὴν ἰσχυρίζεσαι πὼς θὰ μετανοήσεις μὲ ἄλλες ἀρετές, γιατὶ ἡ κενοδοξία καὶ ἡ ἀποφυγὴ τῆς κακοπάθειας ἀπὸ τὴ φύση τους ὑποδουλώνουν στὴν ἁμαρτία ἀκόμα καὶ μὲ εὔλογες προφάσεις.

Τοῦ ἁγίου Ἐφραὶμ

Ἀδελφοί, ὁ τωρινὸς καιρὸς εἶναι καιρὸς γιὰ μετάνοια. Μακάριος λοιπὸν εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ δὲν ἔπεσε καθόλου στὰ δίχτυα τοῦ ἐχθροῦ. Μακάριος εἶναι γιὰ μένα κι ἐκεῖνος ποὺ ἔπεσε στὰ δίχτυα του, ἀλλὰ κατόρθωσε νὰ τὰ σκίσει καὶ νὰ τοῦ ξεφύγει ὅσο βρίσκεται στὴν παροῦσα ζωή.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἀντιμετώπιση τῆς ἀδικίας. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀντιμετώπιση τῆς ἀδικίας. Μικρός Εὐεργετινός. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης. Ὁμιλία 09-05-2009

http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Ὁ μοναχός καί ὁ λαϊκός …

Ἕνας ἀδελφὸς ρώτησε τὸν ἀββᾶ Ποιμένα: – Ἀββᾶ, ἦταν δυὸ ἄνθρωποι, ὁ ἕνας μοναχὸς καὶ ὁ ἄλλος κοσμικός. Μιὰ νύχτα ὁ μοναχὸς ἀποφάσισε νὰ πετάξει τὸ σχῆμα του μόλις θὰ ξημέρωνε. Ὁ κοσμικὸς πάλι ἀποφάσισε νὰ γίνει μοναχός. Καὶ οἱ δυὸ ὅμως πέθαναν τὴν ἴδια νύχτα, κι ἔτσι δὲν πρόφτασαν νὰ πραγματοποιήσουν τὶς προθέσεις τους. Σὰν τί θὰ θεωρηθοῦν ἄραγε;

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ταπεινός εἶναι αὐτός πού χαίρεται ὅταν τόν περιφρονοῦν

Από το Ευεργετινό

Κάποιος Κωνσταντίνος, άνθρωπος πάρα πολύ ευλαβής, κατοικούσε στην πόλη Αγκώνα της Ιταλίας και υπηρετούσε στο ναό του αγίου πρωτομάρτυρος Στεφάνου. Κάποτε που τελείωσε το λάδι και επειδή δεν είχε με τι να ανάψει τα κανδήλια, τα γέμισε με νερό, έβαλε το συνηθισμένο φυτίλι στο καθένα απ’ αυτά και τα άναψε σαν να είχαν λάδι.
Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος, ενώ έκανε τέτοια θαύματα, ακούστε τι ταπείνωση είχε.
Επειδή η φήμη του είχε διαδοθεί σε όλες τις γύρω περιοχές από πολλά θαύματα που έκανε μέσω αυτού ο Άγιος Θεός, πήγαιναν πολλοί για να τον δουν και να πάρουν κάτι από τη Χάρη που είχε η παρουσία του. Κάποια φορά πήγε και ένας γεωργός από μέρος μακρινό για να τον δει.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/08/blog-post_529.html#more

« Γιατί ἡ μέλλουσα χάρη δίνεται σέ ὅλους ἀνάλογα μέ τήν ποιότητα καί τήν ποσότητα τῆς δικαιοσύνης τους»

Τοιχογραφία τοῦ Ἐμμανουήλ Πανσέληνου

(ἔζησε γύρω στό 13ο με 14ο αἰώνα) 

στό Πρωτάτο τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Τοῦ ἁγίου Μαξίμου

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

Ἄν ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ Πατέρα καί Θεός ἔγινε Υἱός ἀνθρώπου καί ἄνθρωπος, ἀκριβῶς γιά νά κάνει θεούς καί παιδιά τοῦ Θεοῦ τούς ἀνθρώπους, ἄς πιστέψουμε ὅτι ἐκεῖ θά φτάσουμε, ὅπου τώρα εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός πιό ψηλά ἀπό ὅλους τούς οὐρανούς¹ ὡς κεφαλή ὅλου τοῦ σώματος (τῆς Ἐκκλησίας)², καθώς ἔγινε γιά χάρη μας πρόδρομος μας³ πρός τόν Πατέρα ὡς ἄνθρωπος. Γιατί στή σύναξη τῶν θεῶν, αὐτῶν δηλαδή πού θά σωθοῦν, θά σταθεῖ ὁ Θεός Λόγος ἀνάμεσά τους⁴, μοιράζοντας τίς ἀμοιβές τῆς οὐράνιας μακαριότητας, χωρίς νά ὑπάρχει καμιά ἀπόσταση ἀνάμεσα σέ αὐτόν καί τούς ἄξιους.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/01/blog-post_322.html#more

 

Ἡ ὑπακοή καί ἡ ὠφέλειά της.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Η ΥΠΑΚΟΗ ΚΑΙ Η ΩΦΕΛΕΙΑ ΤΗΣ. ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΣΑΒΒΑ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
 ΣΤΙΣ 23/08/2008
ΜΙΚΡΟΣ ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟΣ, ΥΠΟΘΕΣΗ ΙΘ΄
http://hristospanagia3.blogspot.gr

«Ὁ πιστός πρέπει νά δέχεται πρόθυμα ὅσα προέρχονται ἀπό τόν πνευματικό του πατέρα, γιατί εἶναι συμφέροντα, ἀκόμη καί ἄν προξενοῦν λύπη ἤ πόνο. Γιατί ἀνάλογα μέ τόν σκοπό του καί τίς θλίψεις του ὁ Θεός τοῦ δίνει τό ἔλεός του»

Ὑπόθεση ΛΓ΄(33)

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

Ἕνας γέροντας εἶπε: «Ὁ Σωτήρας μας ὡς ἀρχή τῶν μαθημάτων του εἶχε τή θλίψη καί τή στενοχώρια¹. Ὅποιος λοιπόν αὐτή τήν ἀρχή τήν ἀποφεύγει, χάνει τή γνώση τοῦ Θεοῦ. Ὅπως δηλαδή τά γράμματα (τοῦ ἀλφαβήτου) δίνουν στά παιδία τήν ἀρχή τῆς παιδείας, ὥστε νά ἀποκτήσουν τή γνώση, ἔτσι καί ὁ μοναχός πού μέσα σέ θλίψεις καί κόπους ἔχει ὑπακοή, γίνεται συγκληρονόμος τοῦ Χριστοῦ² καί παιδί τοῦ Θεοῦ».

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/07/blog-post_263.html

«Ὁ πιστός πρέπει νά ἔχει ζωή τέτοια πού νά ταιριάζει στό σχῆμα του· γιατί αὐτός πού δέν ζεῖ σύμφωνα μέ τό σχῆμα του, δέν εἶναι πιστός. Τά θεάρεστα γηρατιά δέν χαρακτηρίζονται ἀπό τόν χρόνο, ἀλλά ἀπό τόν τρόπο ζωῆς» μέρος β΄

Ὑπόθεση ΛΒ΄(32)

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

Τοῦ ἀββᾶ Μάρκου

Νά ξέρεις, ἀδελφέ, ὅτι ἐκεῖνος πού δέν παραδίνει τελείως τόν ἑαυτό του στόν σταυρό μέ ταπείνωση καί αἴσθηση τῆς μηδαμινότητάς του καί δέν ρίχνει τόν ἑαυτό του νά τόν πατοῦν ὅλοι καί νά τόν καταφρονοῦν καί νά τόν ἀδικοῦν, νά τόν περιγελοῦν καί νά τόν χλευάζουν, ὑπομένοντας μέ χαρά ὅλα αὐτά γιά χάρη τοῦ Κυρίου, καί μήν ἐπιδιώκοντας διόλου τά ἀνθρώπινα, δόξα ἤ τιμή ἤ ἔπαινο ἤ τήν εὐχαρίστηση τοῦ φαγητοῦ ἤ τοῦ πιοτοῦ ἤ τῆς ἐνδυμασίας, ἀληθινός μοναχός δέν μπορεῖ νά γίνει.

Ἀφοῦ λοιπόν εἶναι μπροστά μας τέτοιοι ἀγῶνες καί βραβεῖα καί στεφάνια, μέχρι πότε ἐμεῖς θά ξεγελοῦμε τόν ἑαυτό μας μέ τήν ὑποκριτική ἐξωτερική εὐσέβεια, ὑπηρετώντας μέ πανουργία τόν Κύριο, ἔτσι ὥστε ἄλλο νά μᾶς νομίζουν οἱ ἄνθρωποι καί ἄλλο νά φαινόμαστε σέ ἐκεῖνον πού γνωρίζει τά κρυφά; Γιατί ἐνῶ ἀπό πολλούς θεωρούμαστε ἅγιοι, εἴμαστε ἀκόμη ἄγριοι στόν χαρακτήρα, δείχνοντας ἐξωτερικά ὅτι ἔχουμε ἀληθινή εὐσέβεια, χωρίς ὅμως νά ἔχουμε ἀποκτήσει στά μάτια τοῦ Θεοῦ τή δύναμή της¹⁵.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/07/blog-post_267.html