Ἅγιον Ὄρος, ἕνα λιμάνι σωτηρίας

Γέροντος Εφραίμ, Προηγουμένου Ι. Μονής Φιλοθέου

 

Η σημερινή ομιλία μας θα έχει σαν θέμα το Άγιον Όρος. Το Άγιον Όρος είναι ένας τόπος ξεχωριστός. Είναι ένας προορισμένος τόπος, όπου μονάζουν, είναι αφιερωμένοι άνθρωποι του Θεού. 

Άνθρωποι που θέλησαν να δουλεύσουν για την αγάπη του Θεού, να τον λατρέψουν με όλες τις δυνάμεις τους, με σκοπό να αγιάσουν τους εαυτούς των και συγχρόνως να βοηθήσουν τον κόσμο με τις προσευχές τους και με το καλό τους παράδειγμα. Το να γίνει κανείς μοναχός, δεν είναι τόσο εύκολο. Πρωτίστως είναι κλήσις Θεού. Η κλήσις Θεού δεν είναι και υποχρεωτική. Τον τόπο αυτό, το Άγιον Όρος, τον έχει διαλέξει η Παναγία μας. Μάλλον της εδόθη κλήρος, όταν οι Απόστολοι έβαλαν κλήρους σε ποιον τόπο ο καθένας θα κηρύξει το Χριστό. Της Παναγίας μας ο κλήρος έπεσε το Όρος του Άθωνος. Το Όρος αυτό, κατά την Αγιορειτική παράδοση, το επισκέφθηκε η Παναγία, όταν ήταν κατοικούμενο από ειδωλολάτρες. Όταν οι ειδωλολάτρες αντίκρυσαν την Παναγία Μητέρα, εθαύμασαν για την καλλονή της και είπαν ότι μόνο μια θεά θα μπορούσε να έχει τέτοια ομορφιά. Η Παναγία μας το ευλόγησε το Όρος αυτό και, σαν δικό της περιβόλι, το γέμισε από αφιερωμένους ανθρώπους, ζώντας εν παρθενία και αγνότητι.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Η ΜΟΝΑΧΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΗ ΛΟΥΒΑΡΗ ΗΓΟΥΜΕΝΗ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΦΑΡΜΑΚΟΛΥΤΡΙΑΣ ΑΙΓΙΝΗΣ. "Παραμονή τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου 8-11-93 πῆγε στήν Μονή μία κυρία πού ἔμενε κάποια τετράγωνα πιό κάτω ἀπό τό μοναστήρι. Εἶπε ὅτι τήν ὥρα πού ἔκανε τό ἀπόδειπνο ἔβλεπε πάνω ἀπό τό Μοναστήρι τρεῖς μεγάλους φωτεινούς σταυρούς. "

Η ΜΟΝΑΧΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΗ ΛΟΥΒΑΡΗ ΗΓΟΥΜΕΝΗ.

Η κατά κόσμον Μαρία όταν ήταν δέκα οκτώ ετών προβληματίσθηκε για την πορεία που θα ακολουθούσε. Η μητέρα της και η γιαγιά της, Μικρασιάτισσες μέ ευσέβεια, λάτρευαν τον Θεό όπως είχαν διδαχθεί από τους άγιους Πατέρες της πατρίδας τους, πού την άφησαν ξεριζωμένες, χωρίς να φέρουν τίποτα από τά τόσα αγαθά που είχαν. Ήρθαν πρόσφυγες, μέ μόνο εφόδιο μέ την πίστη...

Η Μαρία είχε μια καθαρότητα στις σκέψεις, μία ακεραιότητα στον χαρακτήρα, μία τελειότητα σε ό,τι έφτιαχνε, πού τά διατήρησε ως τό τέλος της ζωής της.

Μια φορά στην προσευχή της, τότε που ήταν δέκα οκτώ ετών, κοιτούσε την εικόνα του Χριστού, την έβλεπε ερευνητικά, ευλαβικά και άκουσε στα βάθη της ψυχής της μία φωνή ουράνια, ανεξήγητη να λέει το όνομά της «Μαρία». Μόνο η ίδια πού έζησε αυτό τό μυστικό κάλεσμα, μπορούσε να καταλάβει και να εξηγήσει τί συνέβη. Αυτό ήταν! Καμία αμφισβήτηση, καμία αμφιβολία, καμία μετακίνηση, στις σκέψεις και στα αισθήματα της για την απόφασή της...

Από την Νίκαια πήγαινε στον Γέροντα Ιερώνυμο, στο μετόχι της Αναλήψεως στον Βύρωνα με τά πόδια για τις αγρυπνίες, παρ' όλο πού εργαζόταν και ήταν όρθια όλη την ήμερα.Έγινε μεγαλόσχημη μοναχή στην Μονή Αγίου Δημητρίου στο Ζάλογγο και ονομάστηκε «Χριστοδούλη ».Γνώριζε εκεί τον Μητροπολίτη. Έπρεπε να συνεχίσει να εργάζεται.

Φορούσε μαύρο μαντήλι δετό και από μέσα είχε κεντημένο το «Ιησούς Χριστός Νικά». Ήταν λιγομίλητη. Ούτε συζητήσεις, ούτε κουβέντες.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΗΣ ΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΜΑΚΡΙΝΗΣ. ΠΟΡΤΑΡΙΑ ΒΟΛΟΥ "Ὅταν τελείωσαν οἱ 40 λειτουργίες, οἱ γονεῖς της ἐμφανίστηκαν καί στήν ἴδια καί στόν πνευματικό της καί τούς εὐχαρίστησαν γιά ὅ,τι ἔκαναν γιά τήν ἀνάπαυσή τους. Ἀπό τότε καί ὡς τά τέλη της δέν ἔπαυσε νά μιλᾶ στούς ἀνθρώπους γιά τό ὄφελος ἀπό τά Ἱερά Σαρανταλείτουργα. "

Η ΜΟΝΑΧΗ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ. ΗΓΟΥΜΕΝΗ.

Η  Μαρία Βασσοπούλου γεννήθηκε το 1921 στο χωριό Χατζηλέρι της Δυτικής Μικράς Ασίας πού υπαγόταν στην Ιερά Μητρόπολη Εφέσου. Ο πατέρας της Φώτιος γεννήθηκε στις Μηλιές του Πηλίου και η μητέρα της Αναστασία Κεχαγιά γεννήθηκε στην Καρδίτσα. Ο Φώτιος ήταν έμπορος και η Αναστασία δασκάλα του κεντήματος. Μετακόμισαν και εγκαταστάθηκαν στο Χατζηλέρι της Μικράς Ασίας αναζητώντας μια καλύτερη επαγγελματική τύχη. Και οι δύο ήταν άνθρωποι ήρεμοι και πράοι, ευσεβείς, καλόγνωμοι και πολύ ελεήμονες. Ο πατέρας της λέγεται ότι άφηνε κρυφά κατά την διάρκεια της νύκτας καλάθια μέ τρόφιμα στις πόρτες πτωχών οικογενειών, ενώ για την μητέρα της λέγεται ότι ζούσε μέ προσευχή και μελέτη ως μοναχή στον κόσμο. 

Το σπιτικό τους στολίσθηκε μέ την γέννηση τεσσάρων παιδιών, του Νικηφόρου και της Γεωργίας (πού κοιμήθηκαν μικρά), της Μαρίας (Γερόντισσα) και του Γεωργίου. Μέ τά γεγονότα του 1922, την Μικρασιατική καταστροφή και τον ξεριζωμό, η οικογένεια Βασσοπούλου πήρε τον δρόμο της επιστροφής για την ελεύθερη Μητέρα Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στον προσφυγικό συνοικισμό της Νέας Ιωνίας Βόλου. Εκεί η μικρή Μαρία φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο, όπου τελείωσε τις τρεις μόνο τάξεις του, επειδή οι περιστάσεις της εποχής ήταν δύσκολες. Στα επτά της χρόνια δέχθηκε αποκάλυψη της θείας Χάριτος.

Διαβάστε περισσότερα »
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἁγία μου, κράτησέ με στούς Ἁγίους Τόπους!

π.Ιγνάτιος Καζάκος

Ηλθα στην Αγία Γη ως ταπεινός προσκυνητής, λαικός, δάσκαλος αγγλικών, τον Αύγουστο του 1994. Θεικά, "μαγεύτηκα" από όλα τα Πανάγια μέρη του Κυρίου μας.
Δεν ήθελα να φύγω, αλλά η παρέα, που είχαμε έλθει μαζί, με πίεζαν να επιστρέψουμε στην Ελλάδα σε μερικές ημέρες.
 Ηταν η τρίτη μέρα που ήμασταν στους Αγίους Τόπους. Βρισκόμασταν στην Ιεριχώ,στην Ερημο του Ιορδάνου, στη Μονή του Αββά Γερασίμου του Ιορδανίτου. Εμεινα εντελώς μόνος μέσα στον κεντρικό ναό του μοναστηριού.
Με τράβηξε, μου άρεσε πολύ, μιά παλιά τοιχογραφία-αγιογραφία που απεικονίζει τον Οσιο Ζωσιμά και την Οσία Μαρία την Αιγυπτία. Πήγα κοντά της...,στην αγία,την ακούμπησα με το χέρι μου, και της λέω:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Τόν τόπον φυλάσσω»:Τό μυστήριο τοῦ μοναχισμοῦ καί ὁ κόσμος

Ὁ μοναχισμὸς εἶναι μυστήριο. Καὶ ὡς μυστήριο εἶναι ἀκατάληπτος. Ὅποια περιγραφή, ἀνάλυση καὶ σχολιασμός, ἐγγίζουν περισσότερο τὶς ἐξωτερικὲς πτυχές του καὶ ὄχι τὴν κρυμμένη οὐσία του.

Ὁ μοναχισμὸς παραμένει στὸν πυρῆνα του ὁ ἴδιος ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἕως συντελείας τοῦ αἰῶνος. Συγκλονισμένος ἀπὸ τὸν λόγο τοῦ Ἰησοῦ, «Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἔξεις θησαυρῷ ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι» (Ματθ. 19,21), ὁ ἄνθρωπος ἀποτάσσεται τὴν ὀργανωμένη κοινωνία γιὰ νὰ μεταφυτευθεῖ σὲ ἕναν ἄλλον κόσμο, ὅπου οἱ συνθῆκες βοηθοῦν στὴν ἐπιδίωξη τῆς εὐαγγελικῆς τελειότητας.

Ὄχι μόνο ὁ μοναχισμὸς ἀλλὰ καὶ ὁ κόσμος παραμένει ὁ ἴδιος. Ἴδια καὶ ἀπαράλλακτη εἶναι καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου: πάθη, χαρές, ἀγωνίες, καημοί, πόθοι, μάχη τοῦ φωτὸς μὲ τὸ σκοτάδι. Καθὼς λέει ὁ ἅγιος Μακάριος, ὁ φαινόμενος αὐτὸς κόσμος καὶ οἱ παροχές του, ὅσο περισσότερο φαίνεται ὅτι θάλπουν τὸ σῶμα, τόσο τὰ πάθη παροξύνουν καὶ αὐξάνουν τὴν κάκωσή τῆς ψυχῆς.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

“Τόν τόπον φυλάσσω”: Τό μυστήριο τοῦ μοναχισμοῦ καί ὁ κόσμος

Ὁ μοναχισμὸς εἶναι μυστήριο. Καὶ ὡς μυστήριο εἶναι ἀκατάληπτος. Ὅποια περιγραφή, ἀνάλυση καὶ σχολιασμός, ἐγγίζουν περισσότερο τὶς ἐξωτερικὲς πτυχές του καὶ ὄχι τὴν κρυμμένη οὐσία του.

Ὁ μοναχισμὸς παραμένει στὸν πυρῆνα του ὁ ἴδιος ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἕως συντελείας τοῦ αἰῶνος. Συγκλονισμένος ἀπὸ τὸν λόγο τοῦ Ἰησοῦ, «Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἔξεις θησαυρῷ ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι» (Ματθ. 19,21), ὁ ἄνθρωπος ἀποτάσσεται τὴν ὀργανωμένη κοινωνία γιὰ νὰ μεταφυτευθεῖ σὲ ἕναν ἄλλον κόσμο, ὅπου οἱ συνθῆκες βοηθοῦν στὴν ἐπιδίωξη τῆς εὐαγγελικῆς τελειότητας.

Ὄχι μόνο ὁ μοναχισμὸς ἀλλὰ καὶ ὁ κόσμος παραμένει ὁ ἴδιος. Ἴδια καὶ ἀπαράλλακτη εἶναι καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου: πάθη, χαρές, ἀγωνίες, καημοί, πόθοι, μάχη τοῦ φωτὸς μὲ τὸ σκοτάδι. Καθὼς λέει ὁ ἅγιος Μακάριος, ὁ φαινόμενος αὐτὸς κόσμος καὶ οἱ παροχές του, ὅσο περισσότερο φαίνεται ὅτι θάλπουν τὸ σῶμα, τόσο τὰ πάθη παροξύνουν καὶ αὐξάνουν τὴν κάκωσή τῆς ψυχῆς. Ἡ μοναστικὴ φιλοσοφία ἀποτελεῖ ἀντίβαρο. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ λόγος τοῦ μοναχισμοῦ εἶναι πάντοτε ἐπίκαιρος, ἂν καὶ βέβαια ὄχι πάντα δεκτὸς ἀπὸ τὸν κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/