π. ΙΑΚΩΒΟΣ ΒΑΛΟΔΗΜΟΣ
ΜΙΑ ΑΓΙΑΣΜΕΝΗ ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΔΙΝΟ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ
Ο
π. Ιάκωβος γεννήθηκε το 1870 στην πονεμένη και αλύτρωτη Βόρειο
Ήπειρο, στο χωριό Βοδίνο του Αργυροκάστρου. Το κοσμικό του όνομα ήταν
Ευάγγελος Μπαλοδήμος. Οι γονείς του, άνθρωποι ευσεβείς και φτωχοί, τον
μεγάλωσαν με φόβο θεού χωρίς να μπορέσουν όμως να του προσφέρουν κοσμική
μόρφωση.
Σε
ηλικία 15 ετών μετέβη στην Κωνσταντινούπολη όπου εργάσθηκε ως
μικροπωλητής. Εκεί γνώρισε το θέλημα του Θεού από τον Κωνσταντίνο
Καλλίνικο, έναν υπέροχο κήρυκα του ευαγγελίου, στα κηρύγματα του οποίου
βρήκε ότι ποθούσε η άδολη ψυχή του. Στη ζωή του τον βοήθησε ένας
έμπειρος πνευματικός, ο οποίος τον συνέδεσε με άλλους έξι εργατικούς
νέους που ασκούσαν ο καθένας το επάγγελμά του αλλά ζούσαν μαζί
κοινοβιακώς και αγωνίζονταν για τον πνευματικό τους καταρτισμό, με
νηστείες, ακολουθίες και προσευχές.
Στη νεανική
του ηλικία ταλαιπωρήθηκε από έντονο και συνεχή πονόδοντο. Ένας
γνωστός του καταστηματάρχης του συνέστησε να προσευχηθεί στον άγιο
Αντύπα. Βρήκε την εικόνα του την κρέμασε στο προσκέφαλο και έκανε την
προσευχή του. σε λίγες μέρες το θαύμα έγινε και ο πόνος σταμάτησε
οριστικά. από τότε και για 65 χρόνια μέχρι τον θάνατό του δεν
ξαναπόνεσε από τα δόντια του, ωστόσο δεν παρέλειψε ποτέ καθημερινά να
ψάλλει το απολυτίκιο του αγίου, αλλά και να λειτουργεί από ευγνωμοσύνη
στις 11 Απριλίου στην εορτή του αγίου Αντύπα.
Με τους φίλους του μετέβη στό Άγιον Όρος όπου εκάρησαν μοναχοί. Ο π.
Ιάκωβος χειροτονήθηκε ιερέας και έμεινε εκεί 3 χρόνια. Κινούμενος ωστόσο
από αγάπη και πόνο για τη δυστυχισμένη ιδιαίτερη πατρίδα του, τη
Βόρειο Ήπειρο, επέστρεψε εκεί και ορίστηκε εφημέριος σε 1 χωριό διπλανό
από το δικό του, την Πέπελη, μένοντας στη Ιερά Μονή της Παναγιάς στην
τοποθεσία Ζωνάρια. εργάσθηκε για πολλά χρόνια εκεί προσπαθώντας να
γνωρίσει στούς συγχωριανούς του το θέλημα του Θεού.
