«Οἱ μακαρισμοί τοῦ Ἁγίου Παϊσίου»

Ἐπιμέλεια: Ἠλιάδης Χριστόδουλος - Φιλόλογος

Στὶς 2 Δεκεμβρίου τοῦ 1972, ὁ Ἅγιος Παΐσιος, ἔστειλε μιὰ ἐπιστολὴ στὶς μοναχὲς στὴ Σουρωτή, ξεκινώντας ἔτσι τὸ λόγο του... «Σήμερα μὲ ἐπίασε μιὰ τρέλα καὶ πῆρα τὸ μολύβι, ὅπως κάνει ὁ τρελὸς ποὺ γράφει τὰ ξεσπάσματά του στοὺς τοίχους»... Συνεχίζοντας, μᾶς παρέθεσε τοὺς δικούς του μακαρισμοὺς ποὺ εἶναι πολὺ παρηγορητικοὶ καὶ ἐλπιδοφόροι γιὰ τὴν ἐδῶ καὶ τὴν ἄλλη ζωή...

Μακάριοι ὅσοι ἀγαπήσανε τὸν Χριστὸ περισσότερο ἀπ’ ὅλα τά τοῦ κόσμου καὶ ζοῦν μακριά τοῦ κόσμου καὶ σιμὰ στὸν Θεό, μὲ τὶς παραδεισένιες χαρές, ἐπὶ τῆς γῆς.

Μακάριοι ὅσοι κατόρθωσαν νὰ ζοῦν στὴν ἀφάνεια καὶ ἀπέκτησαν μεγάλες ἀρετὲς καὶ δὲν ἀπέκτησαν οὔτε καὶ μικρὸ ὄνομα.

Μακάριοι ὅσοι κατόρθωσαν νὰ κάνουν τὸν παλαβὸ καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο προφύλαξαν τὸν πνευματικό τους πλοῦτο.

Μακάριοι ὅσοι δὲν κηρύττουν μὲ λόγια τὸ Εὐαγγέλιο, ἀλλὰ τὸ ζοῦνε καὶ κηρύττουν μὲ τὴν σιωπή τους, μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία καὶ τοὺς προδίδει.

Μακάριοι ὅσοι χαίρονται, ὅταν τοὺς κατηγοροῦν ἀδίκως, παρὰ ὅταν τοὺς ἐπαινοῦν δικαίως γιὰ τὸν ἐνάρετο βίο τους. Ἐδῶ εἶναι τὰ σημάδια τῆς ἁγιότητος καὶ ὄχι στὸν ξερὸ ἀγώνα τῶν σωματικῶν ἀσκήσεων καὶ τὸν μεγάλο ἀριθμὸ τῶν ἀγώνων, ποὺ ὅταν δὲν γίνονται μὲ ταπείνωση καὶ μὲ σκοπὸ τὴν ἀπέκδυση τοῦ παλαιοῦ μας ἀνθρώπου, μόνον ψευδαισθήσεις δημιουργοῦν.

Μακάριοι αὐτοὶ ποὺ....

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τροπάρια τῶν Μακαρισμῶν Ὄρθρου Μ.Πέμπτης

«Ἡ ζωηφόρος σου πλευρά, ὡς ἐξ Ἐδέμ πηγή ἀναβλύζουσα, τήν Ἐκκλησίαν σου, Χριστέ, ὡς λογικόν ποτίζει παράδεισον, ἐντεῦθεν μερίζουσα, ὡς εἰς ἀρχάς, εἰς τέσσαρα Εὐαγγέλια, τόν κόσμον ἀρδεύουσα, τήν κτίσιν εὐφραίνουσα καί τά ἔθνη πιστῶς διδάσκουσα προσκυνεῖν τήν βασιλείαν σου».

Ἡ ζωηπάροχή σου πλευρά, Χριστέ, σάν πηγή πού ἀνέβλυζε ἀπό τήν Ἐδέμ, ποτίζει τήν Ἐκκλησία σου, πού μοιάζει μέ λογικό Παράδεισο μοιράζοντας, ὅπως ἡ πηγή ἐκείνη, μοίραζε σέ τέσσερις ἀρχές (ποταμούς), αὐτή σέ τέσσερα Εὐαγγέλια, πού ποτίζουν (μέ τή σοφία τούς) τόν κόσμο, εὐφραίνουν τήν κτίση, καί διδάσκουν τά ἔθνη νά προσκυνοῦν μέ πίστη τή Βασιλεία σου.

Μιά ὡραία ἀναλογία ἐξαίρεται ἐδῶ μεταξύ τῆς πηγῆς τῆς Ἐδέμ καί τῆς κεντηθείσας πλευρᾶς τοῦ Ἰησοῦ στό σταυρό. Στήν παλαιά Ἐδέμ ὑπῆρχε πηγή, ἡ ὁποία πότιζε τόν Παράδεισο καί στή συνέχεια χωριζόταν σέ τέσσερις «ἀρχές» (δηλαδή ποταμούς).

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τροπάριο καί Μακαρισμοί Μεγάλης Πέμπτης

Τό Τροπάριον

«Ὅτε οἱ ἔνδοξοι μαθηταί ἐν τῷ νιπτῆρι τοῦ δείπνου ἐφωτίζοντο, τότε Ἰούδας ὁ δυσσεβής, φιλαργυρίαν νοσήσας, ἐσκοτίζετο· καί ἀνόμοις κριταῖς σέ τόν δίκαιον κριτήν παραδίδωσι. Βλέπε, χρημάτων ἐραστά, τόν διά ταῦτα ἀγχόνῃ χρησάμενον· φεῦγε ἀκόρεστον ψυχήν τήν διδασκάλῳ τοιαῦτα τολμήσασαν. Ὁ περί πάντας ἀγαθός, Κύριε, δόξα σοι».

Ὅταν οἱ ἔνδοξοι μαθητές κατά τή διάρκεια τοῦ νιπτήρα λάμβαναν τό φῶς τοῦ Θεοῦ, τότε ὁ δυσσεβής Ἰούδας, καταληφθείς ἀπό τή φοβερή νόσο τῆς φιλαργυρίας, γέμιζε ἀπό τό σκοτάδι τῆς παρανομίας. Ἔτσι, σκοτισμένος, παρέδιδε σέ ἄνομους κριτές (νά δικαστεῖς) ἐσένα, τό δίκαιο Κριτή. Βλέπε, ἐσύ πού ἀγαπᾶς τά χρήματα, αὐτόν πού γιά χάρη τους, χρησιμοποίησε τήν ἀγχόνη (κρεμάστηκε)· ἀπόφευγε τήν ἀχόρταγη ψυχή, πού τόλμησε τέτοια πράγματα στό Διδάσκαλο. Σ᾽ ἐσένα, Κύριε, πού εἶσαι πρός ὅλους ἀγαθός, δόξα σοι.

 Τό πρόσωπο τοῦ Ἰούδα κατέχει κεντρική θέση στήν ἱστόρηση τοῦ πάθους τοῦ Χριστοῦ. Ἤδη ἡ ὑμνογραφία τῶν προηγούμενων ἡμερῶν τῆς Μ. Ἑβδομάδας ἀσχολήθηκε ἀρκετά μέ τόν προδότη μαθητή. Τό τροπάριο ἐπανέρχεται στό ἴδιο θέμα, τόσο περισσότερο ὅσο ἡ προδοσία ἦταν ἐπί θύραις.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΙ: «Μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοί κληρονομήσουσιν τήν γῆν»

 

https://paraklisi.blogspot.gr/2017/01/blog-post_873.html

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς - Λόγος ἕκτος

Λόγος ἕκτος· πῶς αὐτὴν ἀπὸ τῶν μυστηρίων λαβόντες φυλάξομεν.

1. Ἃ μὲν οὖν τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς εἰς αὐτὸν τὸν Χριστὸν ἀναφέρει καὶ ὧν ἐκείνῳ μόνῳ προσῆκε, ταῦτά ἐστιν. Ἐπεὶ δὲ τὸ μὲν συστῆναι τὴν ζωὴν ἐξ ἀρχῆς τῆς τοῦ Σωτῆρος χειρὸς ἐξήρτηται μόνης, τό γε μὴν φυλάξαι παγεῖσαν καὶ μεῖναι ζῶντας καὶ τῆς ἡμετέρας ἔργον σπουδῆς· ἀνάγκη δὲ καὶ τῶν ἀνθρωπίνων ἐνταῦθα καὶ τοῦ παρ’ ἡμῶν συντελοῦντος, ὥστε μὴ διαφθεῖραι λαβόντας ἀλλὰ διὰ τέλους σῶσαι τὴν χάριν καὶ τὸν θησαυρὸν ἐνθένδεν ἐν χεροῖν ἔχοντας ἀπελθεῖν, καὶ ταῦτα σκοπεῖν δι’ ὧν ἔξεστιν ἀνῦσαι λοιπὸν ἂν εἴη τῷ νῦν ἀγῶνι· καὶ τοῦ περὶ τῆς ζωῆς ἡμῖν λόγου γένοιτ’ ἂν καὶ τοῦτο μέρος εἰκότως.

2. Καθάπερ γὰρ ἐπὶ τῶν πραγμάτων αὐτῶν εἰκός ἐστι καὶ συμβαῖνον, τὴν ζωὴν οὐκ ἀγαπᾶν δεξαμένους οὐδὲ καθεύδειν ὡς ἂν τὸ πᾶν ἔχοντας, ἀλλὰ καὶ δι’ ὧν φυλάξομεν προσῆκε ζητεῖν, τὸν ἴσον τρόπον κἀν τοῖς λόγοις ἂν ἔχοι, καὶ τοῖς περὶ τῶν προτέρων τοὺς περὶ τῶν δευτέρων προσθεῖναι, καὶ ὅθεν ἐζήσαμεν καὶ ὅπως καὶ τί παθόντες εἰπόντας, ἔπειτα τί ποιοῦντες οὐ προδώσομεν τὴν εὐδαιμονίαν ἀκόλουθον ἂν εἴη διεξελθεῖν.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://www.hristospanagia3.blogspot.gr/

Γιατί στό εὐαγγέλιο δέν γίνεται καθόλου λόγος περί εὐτυχίας; (Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Σε μια ορφανή…

Πώς δεν λέγεται, τίμια ψυχή; Περί τίνος λέγεται στο Ευαγγέλιο περισσότερο απ ό,τι περί ευτυχίας; Εμένα μου φαίνεται, ότι το Ευαγγέλιο θα μπορούσε να ονομαστεί «το Βιβλίο της Ευτυχίας» και η διδαχή του Χριστού «διδαχή περί ευτυχίας». Εσένα σίγουρα σε μπέρδεψε το ότι στο Ευαγγέλιο δεν αναφέρεται ειδικά η ίδια η λέξη ευτυχία. Όμως αντί αυτής της λέξης χρησιμοποιούνται άλλες λέξεις, όπως «μακαριότητα», «χαρά», «αγαλλίαση», «παράδεισος», «σωτηρία», «αιώνια ζωή». Ειδικά η λέξη «μακαριότητα» σημαίνει ευτυχία με την καλύτερη έννοια. Όταν ξέρεις αυτό, τότε διάβασε ξανά την ομιλία του Κυρίου στους μακαρισμούς (Ματθ. 5). Η πρώτη διδαχή την οποία ο Χριστός ανήγγειλε στον κόσμο, ήταν η διδαχή περί ευτυχίας. Κατά τη διδαχή του Χριστού οι μακάριοι ή ευτυχισμένοι είναι εκείνοι που είναι ταπεινοί στο πνεύμα μπροστά στον Θεό, αφού είναι δικό τους το βασίλειο των ουρανών.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἑρμηνεία τῶν Μακαρισμῶν ἀπό τόν Γέροντα Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο. Μακαρισμός ἔνατος (Μέρος Δ΄)

Χθές, γιά παράδειγμα, γι­ορ­τά­ζα­με τή μνή­μη τοῦ ἁ­γί­ου Χα­ρα­λάμ­πους, πρός τι­μήν τοῦ ὁ­ποί­ου ἀ­νή­κει ὁ να­ός ὅπου βρι­σκό­μα­στε. Ξέ­ρετε τί θά πεῖ νά σοῦ κά­νουν ἐκ­δο­ρά, νά σέ γδέρ­νουν, νά σοῦ βγά­ζουν τό δέρ­μα, καί νά χαί­ρε­σαι; Εἶ­ναι κα­τα­πλη­κτι­κό! Μά δέν πο­νᾶ;

Ἄν­θρω­πος εἶ­σαι, καί βέβαια πο­νᾶς· ἀλ­λά κά­που ὁ πό­νος σβή­νει μέ­σα στήν ἀ­γά­πη καί στή χα­ρά τοῦ Χρι­στοῦ. Εἶ­ναι κα­τα­πλη­κτι­κό! Ὅ­λοι οἱ Μάρ­τυ­ρες εἶ­χα­ν χα­ρά. Δέν ὑ­πῆρ­ξε κα­νείς Μάρ­τυ­ρας πού νά μήν εἶ­χε χα­ρά. Καί ἄν ὁ Χρι­στός ἔ­πα­θε, τό­τε καί γιά τόν πι­στό ἡ χα­ρά θά βγεῖ μέ­σα ἀ­πό τά πα­θή­μα­τα, μέ­σα ἀ­πό τόν δι­ωγ­μό, τόν ὀ­νει­δι­σμό καί τή δυ­σφή­μι­ση πού μπο­ρεῖ νά τοῦ κά­νουν οἱ ἄλ­λοι.

Καί τό θαυ­μα­στό ξέ­ρε­τε ποι­ό εἶ­ναι; Τούς μα­θη­τές τοῦ Χρι­στοῦ –δι­α­βά­ζου­με στίς Πρά­ξεις, στό 5ο κε­φά­λαι­ο– τούς συ­νέ­λα­βαν, τούς ἔ­βα­λαν φυ­λα­κή, ἐ­πει­δή κή­ρυτ­ταν ἐ­κεῖ στήν αὐ­λή τοῦ να­οῦ τοῦ Σο­λο­μῶν­τος, καί ἀφοῦ τούς ἔ­δει­ραν ἀ­νε­λέ­η­τα, τούς ἔ­βγα­λαν ἀ­πό τή φυ­λα­κή καί τούς πα­ράγ­γει­λαν νά μή κη­ρύσ­σουν τό ὄνο­μα τοῦ Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ! Ἀλλά, ὅπως γρά­φει στό βι­βλί­ο τῶν Πρά­ξε­ων: «Οἱ μὲν οὖν ἐ­πο­ρεύ­ον­το χαί­ρον­τες ἀ­πὸ προ­σώ­που τοῦ συ­νε­δρί­ου, ὅ­τι ὑ­πὲρ τοῦ ὀ­νό­μα­τος αὐ­τοῦ κα­τη­ξι­ώ­θη­σαν ἀ­τι­μα­σθῆ­ναι»^[1]. Αὐτοί λοιπόν, οἱ μα­θη­τές, ἔ­φυ­γαν ἀ­πό τό συ­νέ­δριο, γεμᾶτοι χαρά γιατί κα­τα­ξι­ώ­θη­καν –ὄ­χι ἀ­ξι­ώ­θη­καν, ἀλλά κα­τα­ξι­ώ­θη­καν !– νά ἀ­τι­μα­σθοῦν γιά χάρη τοῦ ὀνόματος τοῦ Χρι­στοῦ!

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἑρμηνεία τῶν Μακαρισμῶν ἀπό τόν Γέροντα Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο. Μακαρισμός ἔνατος (Μέρος Γ΄)

Μι­λή­σα­με τήν πε­ρα­σμέ­νη φο­ρά γιά τόν ἔνατο μα­κα­ρι­σμό, ἀγαπητοί, ἀλλά δέν τόν ὁ­λο­κλη­ρώ­σα­με, για­τί ὁ χρό­νος μας εἶ­χε ἐ­ξαν­τλη­θεῖ. Σᾶς τόν ξα­να­δι­α­βά­ζω γιά ὑπενθύμηση: «μα­κά­ριοί ἐ­στε ὅ­ταν ὀ­νει­δί­σω­σιν ὑ­μᾶς καὶ δι­ώ­ξω­σι καὶ εἴ­πω­σι πᾶν πο­νη­ρὸν ῥῆ­μα κα­θ’  ὑ­μῶν ψευ­δό­με­νοι ἕ­νε­κεν ἐ­μοῦ. χαί­ρε­τε καὶ ἀ­γαλ­λιᾶ­σθε, ὅ­τι ὁ μι­σθὸς ὑ­μῶν πο­λὺς ἐν τοῖς οὐ­ρα­νοῖς· οὕ­τω γὰρ ἐ­δί­ω­ξαν τοὺς προ­φή­τας τοὺς πρὸ ὑ­μῶν»^[1].

Αὐ­τά λέ­ει ὁ ἔνατος μα­κα­ρι­σμός. Ἐδῶ, ὅ­πως σᾶς ἔ­λε­γα τήν πε­ρα­σμέ­νη φο­ρά, θέλω νά σᾶς πῶ ὅ­τι σχετικά μέ τήν ἀξία τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν –συζητού­σαμε γι’ αὐτό τό θέμα μιά ἄλλη φορά στίς ἀπορίες πού μοῦ ὑποβάλλετε– συμ­πτω­μα­τι­κά βρῆ­κα ἕνα χαρακτη­ρι­στικό ἀπόσπασμα στόν Ἐ­πί­κτη­το. Αὐτός εἶναι νε­ο­στω­ϊ­κός φι­λό­σο­φος, ἔζησε ἀνάμεσα στόν 5ο καί 12ο μ.Χ. αἰώνα καί κατα­γόταν ἀπό τήν Ἱεράπολη τῆς Φρυ­γίας. Ἦταν θαυ­μά­σι­ος ἄν­θρω­πος, καί λυπᾶμαι πού δέν ἔ­χω και­ρό νά σᾶς πῶ πιό πολ­λά. Θά σᾶς διαβάσω τό κεί­με­νο, γιατί συ­νη­θί­ζω νά λέ­ω τά κεί­με­να, γιά νά ἔ­χου­με μί­α πρό­σβα­ση. Εἶ­ναι πά­ρα πο­λύ ση­μαν­τι­κό νά συνηθίζουν τά αὐ­τιά μας νά ἀ­κοῦν τά ἀρ­χαῖ­α κεί­με­να· εἶ­ναι μί­α θε­τι­κή προ­σφο­ρά· ἀλλά πρέπει βέ­βαι­α νά ὑπάρ­χει καί ἡ ἀ­πό­δο­ση, ἡ με­τά­φρα­ση.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἑρμηνεία τῶν Μακαρισμῶν ἀπό τόν Γέροντα Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο. Μακαρισμός ἔνατος (πρώτη ὁμιλία Μέρος β΄) Ὁ δεύ­τε­ρος τρό­πος, με­τά ἀ­πό τόν ὀ­νει­δι­σμό, πού ἐφαρμόζουν ὅσοι θέ­λουν νά πει­ρά­ξουν τόν Χρι­στια­νό, εἶ­ναι κά­τι πιό δυ­να­μι­κό: εἶ­ναι ὁ δι­ωγ­μός. Στε­ροῦν τήν ἐ­λευ­θε­ρί­α, κα­κο­ποι­οῦν –ὅ­ταν ἔ­χου­με πλέ­ον προ­χω­ρη­μέ­νες κα­τα­στά­σεις, καί μά­λι­στα σ’ ἕ­να ἄ­θε­ο κρά­τος– στε­ροῦν τόν ἄν­θρω­πο ἀ­πό κοι­νω­νι­κά ἀ­γα­θά ἤ ὅ,τι ἄλλο... Ὁ ὁ­μο­λο­γη­τής θε­ω­ρεῖ­ται κοι­νω­νι­κά ἐ­πι­κίν­δυ­νος. Πό­σες φο­ρές, σέ ἀ­νά­λο­γα κα­θε­στῶ­τα, οἱ ἄν­θρω­ποι αὐ­τοί δέν κλεί­στη­καν σέ ψυ­χι­α­τρεῖ­α, ὡς κοι­νω­νι­κῶς ἐπι­κίν­δυ­νοι! Ναί. Ὅ­λα αὐ­τά βέ­βαι­α ἀ­πο­τε­λοῦν ἕ­να μαρ­τύ­ριο. Εἶ­ναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ὅ­τι ἡ Ἐκ­κλη­σί­α μας ἔ­χει ἰδι­αί­τε­ρη τά­ξη Ἁγίων πού λέ­γον­ται Ὁ­μο­λο­γη­τές. Ἔ­χου­με Ὁ­μο­λο­γη­τές καί Μάρ­τυρες. Ὁ Ὁμολογητής εἶναι ὁ Ἅγιος πού ὑπέστη διώξεις ἐπειδή ὁμολόγησε μέ παρρησία τήν πίστη του στόν Χριστό. Παράδειγμα ἔχουμε τόν μέγα Ἀθανάσιο, πού πολέμησε μέ σθένος τούς αἱρετικούς, ἰδιαίτερα τούς ὁπαδούς τοῦ Ἀρείου. Ὁ Μάρτυρας εἶναι ὁ Ὁμολογη­τής πού ἐξαιτίας τῆς ὁμολογίας γιά τήν πίστη του στόν Χριστό, ἔφθασε μαρτυρικά στόν θάνατο. Διαβάστε περισσότερα » στις 2:00:00 μ.μ. 0 σχόλια Ετικέτες ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΙ, ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ, π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Ὁ δεύ­τε­ρος τρό­πος, με­τά ἀ­πό τόν ὀ­νει­δι­σμό, πού ἐφαρμόζουν ὅσοι θέ­λουν νά πει­ρά­ξουν τόν Χρι­στια­νό, εἶ­ναι κά­τι πιό δυ­να­μι­κό: εἶ­ναι ὁ δι­ωγ­μός. Στε­ροῦν τήν ἐ­λευ­θε­ρί­α, κα­κο­ποι­οῦν –ὅ­ταν ἔ­χου­με πλέ­ον προ­χω­ρη­μέ­νες κα­τα­στά­σεις, καί μά­λι­στα σ’ ἕ­να ἄ­θε­ο κρά­τος– στε­ροῦν τόν ἄν­θρω­πο ἀ­πό κοι­νω­νι­κά ἀ­γα­θά ἤ ὅ,τι ἄλλο...

Ὁ ὁ­μο­λο­γη­τής θε­ω­ρεῖ­ται κοι­νω­νι­κά ἐ­πι­κίν­δυ­νος. Πό­σες φο­ρές, σέ ἀ­νά­λο­γα κα­θε­στῶ­τα, οἱ ἄν­θρω­ποι αὐ­τοί δέν κλεί­στη­καν σέ ψυ­χι­α­τρεῖ­α, ὡς κοι­νω­νι­κῶς ἐπι­κίν­δυ­νοι! Ναί. Ὅ­λα αὐ­τά βέ­βαι­α ἀ­πο­τε­λοῦν ἕ­να μαρ­τύ­ριο.

Εἶ­ναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ὅ­τι ἡ Ἐκ­κλη­σί­α μας ἔ­χει ἰδι­αί­τε­ρη τά­ξη Ἁγίων πού λέ­γον­ται Ὁ­μο­λο­γη­τές. Ἔ­χου­με Ὁ­μο­λο­γη­τές καί Μάρ­τυρες. Ὁ Ὁμολογητής εἶναι ὁ Ἅγιος πού ὑπέστη διώξεις ἐπειδή ὁμολόγησε μέ παρρησία τήν πίστη του στόν Χριστό. Παράδειγμα ἔχουμε τόν μέγα Ἀθανάσιο, πού πολέμησε μέ σθένος τούς αἱρετικούς, ἰδιαίτερα τούς ὁπαδούς τοῦ Ἀρείου. Ὁ Μάρτυρας εἶναι ὁ Ὁμολογη­τής πού ἐξαιτίας τῆς ὁμολογίας γιά τήν πίστη του στόν Χριστό, ἔφθασε μαρτυρικά στόν θάνατο.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἑρμηνεία τῶν Μακαρισμῶν ἀπό τόν Γέροντα Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο. Μακαρισμός ἔνατος (πρώτη ὁμιλία Μέρος α΄)

Α­γα­πη­τοί μου φί­λοι, ἀ­πό τό­τε πού ἦλ­θε ὁ Κύ­ριος στή γῆ, ὁ κό­σμος χω­ρί­στη­κε σέ δύ­ο στρα­τό­πε­δα: σ’ ἐ­κεί­νους πού πί­στε­ψαν καί ἔ­γι­ναν μα­θη­τές Του καί σ’ ἐ­κεί­νους πού Τόν ἀρ­νή­θη­καν ὡς Θε­ό καί πῆ­ραν ἐχ­θρι­κή στά­ση ἀ­πέ­ναν­τί Του.

Ὅ­λη αὐ­τή ἡ κα­τά­στα­ση ἀποδίδεται μέ τήν προφη­τεία τοῦ Συ­με­ών τοῦ Θε­ο­δό­χου –τή μνήμη του γι­ορ­τά­σα­με χθές, 3 Φε­βρου­α­ρί­ου– πού δέ­χθηκε στήν ἀγ­κα­λιά του τό βρέ­φος Ἰ­η­σοῦ. Τόν ἀ­πο­κά­λε­σε «ση­μεῖ­ον ἀν­τι­λε­γό­με­νον»^[1].

Ση­μεῖ­ον θά πεῖ θαῦ­μα, ἤ ἀ­κό­μη στοι­χεῖ­ο ἀ­να­φο­ρᾶς. Ἐ­δῶ θε­ω­ρεῖ­ται κα­λύ­τε­ρα ὡς θαῦ­μα· ἕ­να θαῦ­μα, πού οἱ ἄν­θρω­ποι θά πά­ρουν δι­α­φο­ρε­τι­κή στά­ση ἀ­πέ­ναν­τί Του, δη­λα­δή θά προ­κα­λεῖ καί τήν πί­στη ἀλ­λά καί τήν ἀν­τι­λο­γί­α, τήν ἀ­πι­στί­α. Εἶ­ναι λοι­πόν πά­ρα πο­λύ φυ­σι­κό, ὅσοι ἔ­χουν πι­στέ­ψει στόν Ἰ­η­σοῦ Χρι­στό νά γί­νον­ται καί ἐ­κεῖ­νοι ση­μεῖ­α ἀν­τι­λε­γό­με­να μέ­σα στήν Ἱ­στο­ρί­α. Αὐ­τό προ­σέ­ξτε το· πρέ­πει νά τό συ­νει­δη­το­ποι­ή­σου­με.

Ὁ Χρι­στός τό εἶ­πε ὡς ἑ­ξῆς: «εἰ ἐ­μὲ ἐ­δί­ω­ξαν, καὶ ὑ­μᾶς δι­ώ­ξου­σιν· εἰ τὸν λό­γον μου ἐ­τή­ρη­σαν, καὶ τὸν ὑ­μέ­τε­ρον τη­ρή­σου­σιν. ἀλ­λὰ ταῦ­τα πάν­τα ποι­ή­σου­σιν ὑ­μῖν διὰ τὸ ὄ­νο­μά μου»^[2]. Δηλαδή: Ἄν ἐ­μέ­να μέ κατα­δί­ω­ξαν, θά καταδι­ώ­ξουν καί ἐ­σᾶς· ἄν ἐ­φάρ­μο­σαν τόν λό­γο μου, τό­τε καί τόν δι­κό σας λό­γο, πού θά μι­λά­ει γιά μέ­να, θά τόν τη­ρή­σουν. Ὅ­λα αὐτά , εἴ­τε ἀπο­δο­χή εἴ­τε ἀ­πόρ­ρι­ψη, θά τά κάνουν σ’  ἐσᾶς γιά τό ὄ­νο­μά μου –τό ση­μεῖ­ο τό ἀν­τι­λε­γό­με­νο.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἑρμηνεία τῶν Μακαρισμῶν ἀπό τόν Γέροντα Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο. Μακαρισμός ὄγδοος (Μέρος Β΄)

Δείτε εδώ το Ά Μέρος

Ἀλλά ρωτάω τό ἑξῆς: Ἄν κανείς εἶ­ναι προ­σω­πι­κό­τη­τα πού μπο­ρεῖ νά στέ­κε­ται, αὐ­τό θά φο­β­ηθεῖ; Καί γιατί δέν παίρ­νει μί­α στά­ση δυ­να­μι­κή καί ὄχι πα­θη­τι­κή; Πρέπει νά πολε­μή­σει. Νά δείξει πώς οἱ ἄλλοι καροϊδεύουν ἐ­κεῖ­νο πού ἔχει ἀ­ξί­α, ἐ­νῶ ἄ­ξιο κο­ρο­ϊ­δί­ας εἶ­ναι ἐ­κεῖ­νο πού αὐ­τοί ζοῦν. Ναί. Νά μή ­συ­σταλεῖ, νά μή μα­ζευ­τεῖ, νά μή συ­ρρι­κνω­θεῖ. Νά κάνει ἐ­πί­θε­ση. Νά τούς δεί­ξει ὅ­τι δέν εἶναι ἄξιος κο­ρο­ϊ­δίας. Πάν­τως ἄς τό προ­σέ­ξου­με αὐ­τό, σέ ὅποιο περιβάλλον κι ἄν βρισκόμαστε, στό σπί­τι μας, στό σχολεῖο, στόν στρα­τό, στή δουλειά μας, ὁ­που­δή­πο­τε. Ἄς κο­ρο­ϊ­δεύουν, ἄς λένε ὅ,τι θέ­λουν!

Παι­διά, δο­κι­μά­στε το. Μέ­νε­τε στα­θε­ροί στό εὐ­αγ­γε­λι­κό ἦ­θος, καί θά δι­και­ώ­νε­στε ἑ­κα­τό τοῖς ἑ­κα­τό, για­τί ὁ Θε­ός θά σᾶς δίνει δύ­να­μη. Καί κά­ποι­α φο­ρά, ὄ­χι στόν ἄλ­λο κό­σμο ἀλλά στήν πα­ροῦ­σα ζω­ή, θά σᾶς δεί­ξει ὅ­τι δι­α­λέ­ξα­τε κα­λό δρό­μο, ὅ­τι δέν κά­νε­τε λά­θος, ὅτι ἐ­κεῖ­νοι πού σᾶς κορόιδεψαν –ὁ πα­λιός σας συμ­μα­θη­τής, ὁ πα­λιός σας συ­νά­δελ­φος, ὁ ὁ­ποι­οσ­δή­πο­τε– θά ἔρθουν κάποια μέρα νά σᾶς ποῦν: «Εἶ­χες δί­καιο. Εἶ­ναι κα­λός ὁ δρό­μος πού πῆ­ρες. Ἐ­μεῖς πλα­νη­θή­κα­με».

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἑρμηνεία τῶν Μακαρισμῶν ἀπό τόν Γέροντα Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο. Μακαρισμός ὄγδοος (Μέρος A΄)

Συ­νε­χί­ζου­με, ἀγαπητοί μου, τό πε­ρί μα­κα­ρι­σμῶν θέ­μα μας. Βρι­σκό­μα­στε στόν ὄ­γδο­ο μα­κα­ρι­σμό, πού λέει: «μα­κά­ριοι οἱ δε­δι­ωγ­μέ­νοι ἕ­νε­κεν δι­και­ο­σύ­νης, ὅ­τι αὐ­τῶν ἐ­στιν ἡ βα­σι­λεί­α τῶν οὐ­ρα­νῶν»^[1]. Δη­λα­δή θά λέ­γα­με ὅ­τι εἶ­ναι εὐ­τυ­χι­σμέ­νοι ὅσοι ἐ­φαρ­μό­σουν τούς ἑ­πτά προ­η­γού­με­νους μα­κα­ρι­σμούς. Ὁ Θε­ός θά τούς εὐ­λο­γεῖ, καί οἱ ἄν­θρω­ποι θά τούς τι­μοῦν ἰ­δι­αίτερα. Μέ­σα στή ζω­ή θά εἶ­ναι ἕ­να ὡραῖ­ο, ζων­τα­νό πα­ρά­δειγ­μα πρός μίμηση. Ἔ­τσι βέ­βαι­α μπο­ροῦ­με νά φαν­τα­στοῦ­με ἐ­κεί­νους πού ἐ­φάρ­μο­σαν, του­λά­χι­στον ἕ­ως τώ­ρα, τούς ἑ­πτά μα­κα­ρι­σμούς.

Ἀλ­λά δυ­στυ­χῶς τά πράγ­μα­τα δέν εἶ­ναι ἔ­τσι. Ἐ­δῶ ὑ­πάρ­χει ἡ πιό πε­ρί­ερ­γη καί ἐκ πρώ­της ὄ­ψε­ως ἀ­νε­ξή­γη­τη συμ­πε­ρι­φο­ρά. Μό­λις ἀρ­χί­σει ὁ ἄν­θρω­πος νά ζεῖ μί­α πνευ­μα­τι­κή ζω­ή, ἐν­ταγ­μέ­νος ἀ­κρι­βῶς μέ­σα στόν χῶ­ρο καί στό πνεῦ­μα τῶν μα­κα­ρι­σμῶν, ἀρ­χί­ζει ἕ­νας ἀστα­μά­τη­τος πό­λε­μος, καί ἀπό τόν Διά­βο­λο καί ἀπό τούς ἀν­θρώ­πους ἐ­κείνους πού ἀ­νή­κουν στόν Δι­ά­βο­λο, καί λειτουργοῦν ὡς ὄρ­γα­νά του, ὅπως ἀναφέρεται στή Σο­φί­α Σο­λο­μῶν­τος, δηλαδή «τῆς ἐ­κεί­νου με­ρί­δος»^[2].

Ἐ­δῶ ἀ­μέ­σως τώρα θά προσπαθήσουμε νά κα­τα­νο­ή­σου­με τό για­τί ξε­σπά­ει αὐ­τός ὁ πό­λε­μος ἐ­ναν­τί­ον τῶν πνευ­μα­τι­κῶν ἀν­θρώ­πων, ἐ­νῶ θά πε­ρι­μέ­να­με νά θε­ωροῦνται ὑ­πό­δειγ­μα ζω­ῆς μέ­σα στό κοι­νω­νι­κό μας σύ­νο­λο. Αὐ­τό τό για­τί θά ἐπιχειρήσουμε, ἀ­γα­πη­τοί μου, νά ἀνα­λύ­σου­με ἀ­πό­ψε.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἑρμηνεία τῶν Μακαρισμῶν ἀπό τόν Γέροντα Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο. Μακαρισμός ἕβδομος (Μέρος Β΄)

Δείτε εδώ:Ἑρμηνεία τῶν Μακαρισμῶν ἀπό τόν Γέροντα Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο. Μακαρισμός ἕβδομος (Μέρος Α΄)

Ὅ­ταν ὁ Θε­ός δη­μι­ούρ­γη­σε τόν ἄν­θρω­πο, δέν τόν ἐγ­κα­τέ­λει­ψε, δέν τόν ἄ­φη­σε μό­νο του, ἔ­στω καί ἄν ὑπο­τε­θεῖ ὅ­τι ἦ­ταν μέ­σα στή μα­κα­ρι­ό­τη­τα τοῦ Πα­ρα­δεί­σου. Ὁ Θε­ός ζη­τοῦ­σε πάν­τα νά ἔ­χει κοι­νω­νί­α μέ τόν ἄν­θρω­πο, νά ἔχει φι­λι­κές σχέ­σεις μαζί του –τό ὑ­πο­γραμ­μί­ζω: φιλικές– καί αὐ­τό βέ­βαι­α θά παρέμενε ἄν οἱ πρω­τό­πλα­στοι, ὁ Ἀ­δάμ καί ἡ Εὔα, εἶ­χαν εἰ­ρή­νη καί ἁ­γι­ό­τη­τα καρ­διᾶς.

Δυ­στυ­χῶς ὅ­μως αὐ­τή ἡ ἁ­γι­ό­τη­τα χάθηκε γρή­γο­ρα, για­τί θέ­λη­σαν, ὅ­πως σᾶς εἶ­πα προ­η­γου­μέ­νως, νά αὐ­το­νο­μη­θοῦν. Ἔ­τσι ταυ­τό­χρο­να ἔφυγε καί ἡ εἰ­ρή­νη.

Θυμηθεῖτε, τότε πού ὁ Χρι­στός ἐμφανίστηκε γιά μιά ἀκόμα φορά μέ­σα στόν Πα­ρά­δει­σο... λέγοντας ἐκεῖ­νο τό «Ἀ­δάμ, ποῦ εἶ;»^[1]. Ὅ­πως ἀ­κρι­βῶς ὁ ἐ­πι­σκέ­πτης χτυ­πά­ει τήν πόρ­τα τοῦ σπι­τιοῦ, καί δέν παίρ­νει ἀπάν­τη­ση, γιατί ὁ νοι­κο­κύ­ρης μά­λι­στα τρέ­πε­ται σέ φυ­γή καί πά­ει καί κρύ­βε­ται στό ὑ­πό­γει­ο τοῦ σπι­τιοῦ του! Ἔτσι δι­και­ο­λο­γεῖ­ται καί ὁ διάλογος μεταξύ Θεοῦ καί ἀνθρώ­που. «Ἀ­δάμ , ποῦ εἶ­σαι; Για­τί κρύ­φτη­κες;». «Εἶ­μαι γυ­μνός , γι’ αὐ­τό ντρέ­πο­μαι» λέ­ει ὁ Ἀδάμ. «Ποι­ός σοῦ εἶ­πε ὅ­τι εἶ­σαι γυ­μνός ; Ποι­ός ἦρ­θε καί σοῦ τό σφύ­ρι­ξε στό αὐ­τί αὐ­τό ;». Εἴ­δα­τε; φι­λι­κή σχέ­ση. Δέν ἦταν ἡ πρώ­τη φο­ρά πού ἐμ­­φα­νι­ζό­ταν ὁ Θε­ός Λό­γος στούς πρω­το­πλά­στους· ὄ­χι, δέν ἦ­ταν ἡ πρώ­τη φο­ρά. Γι’ αὐ­τό σᾶς εἶ­πα ὅ­τι ὑ­πῆρ­χε αὐ­τή ἡ φι­λι­κή σχέ­ση.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/ 

Ἑρμηνεία τῶν Μακαρισμῶν ἀπό τόν Γέροντα Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο. Μακαρισμός ἕβδομος (Μέρος Α΄)

 Αγα­πη­τοί μου, σ’ ἕ­να μου­σεῖ­ο ὑ­πάρ­χει ἕ­νας ζω­γρα­φι­κός πί­να­κας, μί­α ἐ­λαι­ο­γρα­φί­α, πού πα­ρι­στά­νει μιά κα­ται­γί­δα στή θά­λασ­σα. Ἄ­γρια κύ­μα­τα, μαῦ­ρα σύν­νε­φα καί ζω­η­ρές λάμ­ψεις αὐ­λα­κώ­νουν τόν οὐ­ρα­νό. Τά συν­τρίμ­μια ἑ­νός ναυ­α­γί­ου ἐπιπλέ­ουν στούς ἀ­φρούς τῆς θά­λασ­σας, καί κά­που - κάπου φαί­νε­ται κα­νέ­να χέ­ρι νά βγαί­νει ἀ­πό τή θά­λασ­σα ζητώντας ἀ­πελ­πι­σμέ­να βο­ή­θεια. Ἔ­ξω ἀ­πό τήν ἐ­πι­φά­νεια τῆς θά­λασ­σας προ­βάλ­λει ἕ­νας βρά­χος, πού πά­νω του σπά­ζουν τά κύ­μα­τα. Σ’ ἕ­να κοί­λω­μα τοῦ βρά­χου ὑ­πάρ­χει λί­γη πρα­σι­νά­δα, καί καθισμένο πάνω της ἕ­να ἀ­γρι­ο­πε­ρί­στε­ρο κοι­τά­ζει ἤ­ρε­μο καί ἀ­τά­ρα­χο τήν κα­ται­γί­δα.

Ἡ εἰ­κό­να αὐ­τή φα­νε­ρώ­νει τήν εἰ­ρή­νη πού βα­σι­λεύ­ει στήν ψυ­χή τοῦ Χρι­στια­νοῦ, πού ­μέ­σα στίς κα­ται­γί­δες τῆς ζω­ῆς μέ­νει ἤ­ρε­μος, ἀ­τά­ρα­χος καί εἰ­ρη­νι­κός, για­τί ἡ εἰ­ρή­νη του εἶ­ναι ὁ Θε­ός.

Γι’ αὐ­τό λέ­ει ὁ ἕβδομος μα­κα­ρι­σμός: «μα­κά­ριοι οἱ εἰ­ρη­νο­ποι­οί, ὅ­τι αὐ­τοὶ υἱ­οὶ Θε­οῦ κλη­θή­σον­ται»^[1]. Εὐ­τυ­χι­σμέ­νοι εἶναι ἐ­κεῖ­νοι πού ἔ­χουν τήν εἰ­ρή­νη, πού φέρνουν τήν εἰ­ρή­νη –αὐ­τό θά πεῖ εἰ­ρη­νο­ποι­ός– γιατί αὐ­τοί θά ἀ­πο­κλη­θοῦν ″παι­διά τοῦ Θε­οῦ ″.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἔχεις ὅσα λένε οἱ μακαρισμοί τοῦ Χριστοῦ;

Ο Χριστός και Θεός μας φωνάζει καθημερινά ολοκάθαρα διά του ευαγγελίου του, «μακάριοι είναι οι πτωχοί στο φρόνημα, διότι δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών».

Ακούγοντας λοιπόν εμείς αυτό οφείλουμε να προσέχουμε και να εξετάζουμε με ακρίβεια τους εαυτούς μας, αν είμαστε πραγματικά τέτοιοι πτωχοί, ώστε να είναι και δική μας η βασιλεία των ουρανών τόσο, ώστε να έχουμε με συναίσθηση της ψυχής σίγουρη την κτήση αυτής και τόσο να κατέχουμε τον πλούτο της, ώστε να αι­σθανόμαστε αδίστακτα ότι υπάρχουμε μέσα σ’ αυτήν και να ευφραινόμαστε εντρυφώντας με τα εκεί καλά. Διότι ο Κύριος είπε ότι αυτή βρίσκεται μέσα μας. Σημεία και απόδειξη ότι αυτή βρίσκεται μέσα σε κάποιον, είναι ότι αυτός δεν επιθυμεί κανένα από τα ορώμενα και φθειρόμενα, εννοώ δηλαδή τα πράγματα και τα τερπνά του κόσμου αυτού, ούτε πλούτο, ούτε δόξα, ούτε τρυφή, ούτε άλλη βιωτική ή σωματική απόλαυση, αλλά τόσο απέχει από όλα αυτά και με τόση αηδία διάκειται προς αυτά κατά τη ψυχή και προαίρεση, με όση διάκεινται εκείνοι που διαπρέπουν στην εξουσία και τη βασιλική τιμή προς εκείνους που ζουν επάνω σε πορνική σκηνή, και όσο αποστρέφονται τη δυσωδία και το βόρβορο όσοι φορούν καθαρά ρούχα και είναι αλειμμένοι με ευωδιαστό μύρο. Διότι εκείνος που περιστρέφεται γύρω από ένα πράγμα αυτών των ορωμένων ούτε είδε τη βασιλεία εκείνη των ουρανών ούτε οσφράνθηκε ούτε γεύθηκε την ευφροσύνη και γλυκύτητά της.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἑρμηνεία τῶν Μακαρισμῶν ἀπό τόν Γέροντα Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο. Μακαρισμός ἕκτος (Μέρος B΄)

Ἔ­χου­με ὅ­μως καί μιά εἰ­δι­κό­τε­ρη κα­θα­ρό­τη­τα τῆς καρ­διᾶς.

Ὁ ἱ­ε­ρός Χρυ­σό­στο­μος, πά­νω σ’ αὐ­τό, γρά­φει: «Κα­θα­ροὺς δὲ ἐν­ταῦ­θά φη­σιν, ἤ τοὺς κα­θο­λι­κὴν ἀ­ρε­τὴν κε­κτη­μέ­νους καὶ μη­δὲν ἑ­αυ­τοῖς συ­νει­δό­τας πο­νη­ρόν, ἢ τοὺς ἐν σω­φρο­σύ­νῃ δι­ά­γον­τας»^[1]. Δηλα­δή: Καθαρούς ἐδῶ λένε εἴ­τε ἐ­κεί­νους πού ἔ­χουν ἀ­πο­κτή­σει τήν ὅ­λη ἀ­ρε­τή –γιά τήν ὁ­ποί­α ἀμέσως με­τά θά μιλήσουμε– καί πού δέν σκέ­φτονται τί­πο­τε τό πο­νη­ρό, ἤ ἐ­κεί­νους πού ζοῦν μέ σω­φρο­σύ­νη, δη­λα­δή ἁ­γνό­τη­τα ψυ­χῆς καί σώ­μα­τος. Νά πῶς παίρνει θέση ὁ Ἅγιος γιά τό σῶ­μα! Προ­σέ­ξτε το αὐ­τό, για­τί πρέ­πει νά ποῦ­με ὅ­τι ὑ­πάρ­χει μί­α πε­ρί­ερ­γη ἀν­τί­λη­ψη.

Μί­α φο­ρά ἔκανα μί­α συ­ζή­τη­ση μ’ ἕ­ναν για­τρό. Λα­ϊ­κός ἤ­μουν, νέ­ος, πο­λύ νέ­ος, καί μοῦ ἔλεγε ὅτι δέν ἔ­χει κα­μί­α σχέ­ση ἡ ἁ­γνό­τη­τα τῆς ψυ­χῆς, μέ τήν ἁ­γνό­τη­τα τοῦ σώ­μα­τος, καί ἔ­φε­ρε ὡς πα­ρά­δειγ­μα τή Μα­ρί­α τή Μα­γδα­λη­νή, λέγοντας ὅτι δέν ἦταν ἁγνή στό σῶμα. Ἔλεγε ὅτι ἦ­ταν μέν ἁ­γνή στήν ψυ­χή, ἐ­πει­δή ἀ­κο­λού­θη­σε τόν Κύ­ριο, ὄ­χι ὅμως καί στό σῶ­μα, καί ἰσχυ­ρι­ζόταν ὅ­τι αὐτά εἶ­ναι δυ­ό ξέ­χω­ρα πράγ­μα­τα. Κα­ταρ­χάς ἔ­κα­νε ἕ­να λά­θος, διότι πρῶ­τα - πρῶ­τα ἡ Μα­ρί­α ἡ Μα­γδα­λη­νή δέν ὑ­πῆρ­ξε ἀ­νή­θι­κη, δέν ὑ­πῆρ­ξε πόρ­νη.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/b.html

Ἑρμηνεία τῶν Μακαρισμῶν ἀπό τόν Γέροντα Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο. Μακαρισμός ἕκτος (Μέρος Α΄)

Αγα­πη­τοί μου, ἄν οἱ πέντε προ­η­γού­με­νοι μα­κα­ρι­σμοί, πού ἤ­δη ἀ­να­πτύ­ξα­με, κα­θο­ρί­ζουν μιά κα­τά­στα­ση πού μᾶλ­λον ἐκ­φρά­ζε­ται ἐ­ξω­τε­ρι­κά, ὁ ἕ­κτος μα­κα­ρι­σμός κα­θο­ρί­ζει μί­α κα­τά­στα­ση ὁ­λό­τε­λα ἐ­σω­τε­ρι­κή καί φα­νε­ρώ­νει τήν ἀ­φε­τη­ρί­α ὅ­λων τῶν ἐ­ξω­τε­ρι­κῶν ἐκ­δη­λώ­σε­ων.

Ὁ μα­κα­ρι­σμός αὐ­τός, ὁ ἕ­κτος, λέει: «μα­κά­ριοι οἱ κα­θα­ροὶ τῇ καρ­δί­ᾳ , ὅ­τι αὐ­τοὶ τὸν Θε­ὸν ὄ­ψον­ται»^[1]. Εὐ­τυ­χι­σμέ­νοι αὐ­τοί πού εἶ­ναι κα­θα­ροί στήν καρ­διά , για­τί αὐ­τοί θά δοῦν τόν Θε­ό. Προ­σέξ­τε: το­νί­ζε­ται τό «αὐ­τοὶ»· «ὅ­τι αὐ­τοὶ τὸν Θε­ὸν ὄ­ψον­ται».

Ἀλ­λά ποι­ά εἶ­ναι αὐ­τή ἡ καρ­διά, πού πρέ­πει νά εἶ­ναι κα­θα­ρή, καί ποι­ά εἶ­ναι αὐ­τή ἡ κα­θα­ρό­τη­τα; Ἔ­χου­με λοι­πόν νά δοῦ­με δύ­ο θέ­μα­τα: ποι­ά εἶ­ναι ἡ καρ­διά, πού πρέ­πει νά μεί­νει κα­θα­ρή, καί ποι­ά εἶ­ναι ἡ κα­θα­ρό­τη­τα, πού κά­νει τήν καρ­διά νά εἶ­ναι κα­θα­ρή.

Ὅ­λοι γνω­ρί­ζου­με τήν καρ­διά μας, καί μά­λι­στα ἄν βά­λου­με τό χέ­ρι μας στό στῆθος μας κά­που ἀριστερά τήν αἰ­σθα­νό­μα­στε νά κτυ­πά­ει. Ἡ καρ­διά εἶ­ναι ἕνας μῦς· δέν εἶ­ναι κόκ­κα­λα· πού ὅμως εἶ­ναι σπου­δαι­ό­τα­το ὄρ­γα­νο, καί ἄν στα­μα­τή­σει λί­γο, πε­θαί­νου­με.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/blog-post_149.html

Τά χαρακτηριστικά τῶν Ἁγίων_mp3

Π. Σάββας 2010-06-26_Τά χαρακτηριστικά τῶν Ἁγίων_mp3. Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 26-06-2010 (Θερινές Συνάξεις γυναικῶν).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/mp3_10.html

Ἑρμηνεία τῶν Μακαρισμῶν ἀπό τόν Γέροντα Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο. Μακαρισμός πέμπτος (Μέρος Β΄)

Ὁ εὐ­αγ­γε­λι­στής Ἰ­ω­άν­νης λέ­ει: «Τε­κνί­α μου, μὴ ἀ­γα­πῶ­μεν λό­γῳ μη­δὲ τῇ γλώσ­σῃ , ἀλ­λ’ ἔρ­γῳ καὶ ἀλη­θεί­ᾳ»^[1]. Παι­δά­κια μου, λέει, ἄς μήν ἀ­γα­πᾶ­με μέ τά λό­για οὔτε μέ τή γλώσ­σα μό­νο, ἀλλά μέ ἔργα ἀλη­θι­νά. Καί ὁ ἱ­ε­ρός Χρυ­σό­στο­μος μᾶς ση­μει­ώ­νει τά ἑξῆς: «Ἐν­ταῦ­θα οὐ τοὺς διὰ χρη­μά­των ἐ­λε­οῦν­τας μό­νον ἐμοὶ δο­κεῖ λέ­γειν, ἀλ­λὰ τοὺς διὰ πραγ­μά­των». Δηλα­δή: Ὅ­ταν λέ­ει ἐ­δῶ ὁ Κύ­ριος ″μα­κά­ριοι οἱ ἐ­λε­ή­μο­νες ″, δέν ἐν­νο­εῖ μό­νον ἐκεί­νους πού δί­νουν γε­νι­κό­τε­ρα χρή­μα­τα. «Ποι­κί­λος γὰρ ὁ τῆς ἐ­λε­η­μο­σύ­

νης τρό­πος, καὶ πλα­τεῖ­α αὕ­τη ἡ ἐν­το­λή»^[2], δι­ό­τι εἶ­ναι ποι­κί­λος ὁ τρό­πος τῆς ἐ­λε­η­μο­σύ­νης , πο­λύ­πλευ­ρος , καί ἡ ἐν­το­λή αὐτή εἶ­ναι πλα­τειά, ἔχει εὐ­ρύ φά­σμα, ὅ­πως σᾶς εἶ­πα στήν ἀρ­χή.

Ἐ­λε­η­μο­σύ­νη λοι­πόν εἶ­ναι ἡ προσφορά, ὄ­χι μό­νο χρη­μά­των, ἀλ­λά καί κάθε χα­ρί­σμα­τος, τα­λάν­του, κάθε ἱ­κα­νό­τη­τος, κάθε ἀ­γα­θοῦ, κάθε κα­λῆς γνώ­σε­ως.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/blog-post_73.html

Ἑρμηνεία τῶν Μακαρισμῶν ἀπό τόν Γέροντα Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο. Μακαρισμός πέμπτος (Μέρος Α΄)

Τό νά εἶ­σαι δί­και­ος εἶ­ναι σπου­δαῖ­ο, ἀλλά δέν εἶ­ναι τό μο­να­δι­κό γνώ­ρι­σμα τοῦ κα­λοῦ Χρι­στια­νοῦ. Γι’ αὐ­τό καί ὁ Κύ­ριος, με­τά ἀ­πό τόν μα­κα­ρι­σμό τῆς δι­και­ο­σύ­νης, πού λέ­γα­με τήν πε­ρασμέ­νη φο­ρά, ἀνα­φέ­ρε­ται στόν πέμ­πτο μα­κα­ρι­σμό, τόν μα­κα­ρι­σμό τῆς ἐ­λε­η­μο­σύ­νης: «μα­κά­ριοι οἱ ἐ­λε­ή­μο­νες , ὅ­τι αὐ­τοὶ ἐ­λε­η­θή­σον­ται»^[1], εὐ­τυ­χι­σμέ­νοι αὐ­τοί πού εἶ­ναι ἐ­λε­ή­μο­νες , για­τί αὐ­τοί θά ἐ­λε­η­θοῦν.

Ἡ ἐ­λε­η­μο­σύ­νη, μα­ζί μέ τή δι­και­ο­σύ­νη τοῦ πε­ρα­σμέ­νου μα­κα­ρι­σμοῦ πού ἀναλύσαμε, κά­νει τόν ἄν­θρω­πο ἀ­λη­θι­νή εἰ­κό­να τοῦ Θε­οῦ πά­νω στή γῆ, για­τί ὁ Θε­ός εἶ­ναι καί δί­και­ος καί ἐ­λε­ή­μων, κι ἔ­τσι καί ὁ ἐλεή­μων ἄν­θρω­πος δί­νει μί­α πο­λύ κα­λή παρουσία στό πε­ρι­βάλ­λον του, ὡς εἰ­κό­να τοῦ Θε­οῦ. Σέ ὅ­λη τήν Πα­λαιά Δι­α­θή­κη πα­ρα­τη­ροῦ­με ὅ­τι ὁ Θε­ός ἐμ­φα­νί­ζε­ται καί δί­και­ος καί ἐ­λε­ή­μων· πο­τέ μό­νο δί­και­ος καί πο­τέ μό­νο ἐλε­ή­μων, ἀλ­λά καί τά δύ­ο μα­ζί.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/blog-post_10.html