Ἡ Θεία Λατρεία στό Ἅγιον Ὄρος

Ἡ Λατρεία τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν Ἁγιορείτη μοναχὸ δὲν εἶναι κάτι περιθωριακὸ ἢ ἐπὶ μέρους, ἀλλὰ κατέχει τὴν κεντρικὴ θέσι στὴ ζωή του. Στὴν Θεία Λατρεία λατρεύει = ὑπηρετεῖ, προσφέρεται στὸν Θεό. Ἐκφράζει καὶ αὐξάνει τὴν ἀγάπη του πρὸς τὸν Θεό. Πραγματοποιεῖ τὸν μυστικὸ γάμο μὲ τὸν Νυμφίο Χριστό, γιὰ τὸν ὁποῖον ἄλλως τε καὶ ἐξῆλθε τοῦ κόσμου.

Στὴν Θεία Λατρεία (μὲ κέντρο τὴν Θ. Εὐχαριστία) ὄχι μόνο προσφέρεται στὸν Θεό, ἀλλὰ καὶ ἀποκτᾶ, οἰκειοῦται τὸν Θεό [ἡ ρίζα -λα- (λατρεία) σημαίνει κτῆσι].

Στὴν Θεία Λατρεία ἀποκτᾶ τὸ ὀρθόδοξο ἦθος, τὸ ἦθος τοῦ Χριστοῦ, ἦθος θυσιαστικὸ καὶ ἀγαπητικό, ὥστε νὰ μὴ ζῆ γιὰ τὸν ἑαυτό του (ἀνθρωποκεντρικά), ἀλλὰ γιὰ τὸν Θεὸ (θεανθρωποκεντρικά) καὶ τὸν ἀδελφό του, καὶ ὅλη του ἡ ζωὴ νὰ γίνεται θυσία καὶ προσφορά.

Στὴν Θεία Λατρεία βλέπει τὸν Χριστὸ γεννώμενον ἐν Βηθλεέμ, διδάσκοντα, θαυματουργοῦντα, πάσχοντα, ἀναστάντα, ἀναληφθέντα, πέμποντα τὸν Παράκλητο, καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης. Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης γράφει ὅτι στὸν ὀρθόδοξο Ναὸ ὑπάρχουν ὅλα τὰ πανάγια προσκυνήματα τῆς Ἁγίας Γῆς καὶ ὅτι ὁ Ναὸς εἶναι ἐπίγειος οὐρανός.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἀρχιμ. Κύριλλος Κωστόπουλος, Ἡ θέση τῆς γυναίκας στή Θεία Λατρεία

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ

Ἀρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου,Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Πατρῶν-Δρος Θεολογίας

Ὅπως γνωρίζουμε ὅλοι, ὁ Χριστιανισμὸς ἀνύψωσε τὴν γυναίκα καὶ ἐξίσωσε τὰ δύο φύλα. Ὀντολογικά, θεολογικὰ καὶ ὑπαρξιακὰ γκρεμίσθηκε ὁ μεσότοιχος ποὺ χώριζε τὰ δύο φύλα: «οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ» (Γαλ. 3, 28), διατρανώνει ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος. Καὶ τοῦτο γιὰ τὸν λόγο ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν σώζεται ὡς φύλο, ἀλλὰ ὡς πρόσωπο.

Μέσα στὴν ἀνθρώπινη κοινωνία ὁ ἄνδρας κινεῖται ὡς κεφαλή, ὅπως χαρακτηρίζεται καὶ στὴν Ἁγία Γραφή (Α´ Κορ. 11, 3), ἐνῶ ἡ γυναίκα λειτουργεῖ ὡς καρδία. Ὁ Ὅσιος Μάξιμος τὸ προσδιορίζει μὲ σαφήνεια: «Ἀνήρ ἐστιν ὁ τῆς φυσικῆς ἐν πνεύματι θεωρίας ἐπιμελούμενος νοῦς [...] γυνὴ δὲ τοῦ τοιούτου νοός ἐστιν ἡ σύνοικος αἴσθησις» (Πρὸς Θαλάσσιον, 25, PG 90, 332A). Ὁ ἐγκέφαλος διαθέτει τὴν λογική, τὴν κρίση, τὴν σκέψη. Ἡ καρδία διαθέτει τὸ συναίσθημα, τὴν ἀγάπη, τὸ μυστήριο. Ἂν ποτὲ ἤθελε ὁ ἐγκέφαλος –στὸν ἀνθρώπινο ὀργανισμό– νὰ γίνη κι αὐτὸς καρδία ἢ ἡ καρδία νὰ γίνη καὶ αὐτὴ ἐγκέφαλος, τὸ ἀποτέλεσμα θὰ ἦταν νὰ μεταβληθῆ ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς σὲ ἕνα τέρας.

Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ πιστεύουμε ἀκραδάντως ὅτι ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ γυναίκα – καρδία ἠθέλησε παντοιοτρόπως νὰ γίνη κι αὐτὴ ἐγκέφαλος – ἄνδρας, ἄρχισε νὰ διαταράσσεται ὁ ὀργανισμὸς τῆς ἀνθρώπινης κοινωνίας καὶ νὰ μεταβάλλεται σὲ τερατῶδες μόρφωμα μὲ τὰ ἀλλοπρόσαλλα ἀποτελέσματα ποὺ ὅλοι γευόμαστε.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τί εἶναι ἡ«Μικρή Εἴσοδος» στήν Θεία Λειτουργία

 π. Ανδρέας Αγαθοκλέους

H θεία Λειτουργία ως η κεντρική πράξη ενός ζωντανού οργανισμού, της εκκλησίας, δέχτηκε πολλές τροποποιήσεις κατά τη δισχιλιετή πορεία της. Μια απ’ αυτές είναι της «μικρής εισόδου». 

Μέχρι τον 7ο αιώνα η Λειτουργία άρχιζε με την είσοδο τού Ευαγγελίου στο ναό. Ο ιερέας, ντυμένος τα άμφιά του, έπαιρνε το Ευαγγέλιο από το σκευοφυλάκιο, όπου φυλασσόταν, και το έφερνε, μαζί με το λαό, στο ναό για να το τοποθετήσει στην αγία τράπεζα.

 

Σήμερα η μικρή είσοδος γίνεται ως εξής: ο ιερέας παίρνει από την αγία τράπεζα το Ευαγγέλιο και το δίνει στο διάκονο. Έρχονται μετά από τη βόρεια πύλη του ιερού στο μέσο του ναού, το υψώνει ο διάκονος και λέει δυνατά «Σοφία! Ορθοί!». Προηγουμένως ο ιερέας θα πει χαμηλόφωνα την «ευχή της εισόδου» και θα ευλογήσει «την είσοδο των αγίων» του Θεού, δηλαδή την ωραία πύλη. Στη συνέχεια εισέρχονται στο ιερό δια της ωραίας πύλης και τοποθετείται το Ευαγγέλιο στην αγία τράπεζα. Όταν δεν υπάρχει διάκονος, την είσοδο θα την κάνει ο ιερέας.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Λάβετε, φάγετε τοῦτο ἐστί τό σῶμα μου, τό ὑπέρ ὑμῶν κλώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν»

 

Ένας σκητιώτης με μεγάλη επίδοση στην πρακτική χριστιανική ζωή, απλοϊκός στην πίστη, έπεφτε σε σφάλματα λόγω της αγραμματοσύνης του. Έλεγε: «Ο άρτος που παίρνουμε με την Θεία Κοινωνία δεν είναι αληθινά σώμα Χριστού, αλλά ομοίωμα». 

Δύο γέροντες άκουσαν ότι λέει αυτά τα λόγια και επειδή από τον τρόπο της ζωής του γνώριζαν ότι αυτός ήταν μεγάλος, σκέφτηκαν ότι από ακακία και αφελότητα μιλάει έτσι. Ήρθαν λοιπόν και του λένε: (…)

«Ας κάνουμε προσευχή στον Θεό αυτήν την εβδομάδα γι’ αυτό το μυστήριο της πίστεώς μας και έχουμε πεποίθηση ότι ο Θεός θα μας φανερώσει την αλήθεια». Ο Γέροντας δέχτηκε με χαρά αυτή την πρόταση και προσευχόταν στον Θεό με τα λόγια: «Κύριε, Εσύ γνωρίζεις ότι δεν απιστώ κινούμενος από κακία, αλλά για να μην πλανηθώ από άγνοια. Φανέρωσέ μου την αλήθεια , Κύριε, Ιησού Χριστέ». Οι Γέροντες γύρισαν στα κελλιά τους και παρακαλούσαν κι αυτοί τον Θεό με την προσευχή. […] Και ο Θεός άκουσε και τους δύο.

Όταν συμπληρώθηκε η εβδομάδα , ήρθαν στην εκκλησία την Κυριακή. Κάθισαν μόνοι οι τρεις σε ένα μιντέρι- στη μέση ήταν ο Γέροντας.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τό Ἐκκλησιαστικό Πολίτευμα

 Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Όταν επισκέπτεται τον τόπο μας ένας αξιωματούχος, ακολουθεί συνήθως η ακρόαση, δηλαδή η συνάντηση, στην οποία του αναφέρουμε τα αιτήματά μας, του ζητάμε ικανοποίηση μερικών επιθυμιών μας που αναφέρονται στην ζωή και την κοινωνία στην οποία ζούμε. 

Το ίδιο συμβαίνει και με την θεία Ευχαριστία. Μετά την έλευση του Χριστού επάνω στην Αγία Τράπεζα ακολουθούν τα αιτήματά μας και η έκφραση των εσωτερικών αισθημάτων μας. Κυρίως θα αναφερθούν τρία βασικά γεγονότα.

 Πρώτον, αμέσως μετά την μεταβολή των Τιμίων Δώρων αισθανόμαστε την ανάγκη να πούμε στον Πατέρα - Θεό μας - ότι προσφέρουμε την θεία Λειτουργία για να τιμήσουμε και τους Αγίους, τους Προφήτας, τους Δικαίους της Παλαιάς Διαθήκης, τους Οσίους και Ομολογητάς και κάθε δίκαιο άνθρωπο που τελείωσε την ζωή του εν Χριστώ. Πάνω από όλους προσφέρουμε την θεία Λειτουργία και στην Παναγία μας, γι’ αυτό και λέμε “εξαιρέτως”, δηλαδή εξαιρετικώς - ιδιαιτέρως “τής Παναγίας αχράντου, υπερευλογημένης, ενδόξου, Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας”. Οι Άγιοι ενώθηκαν με τον Χριστό. Την ώρα αυτή μνημονεύουμε και τον άγιο που εορτάζει εκείνη την ημέρα, γιατί πιστεύουμε ότι αυτήν την ημέρα ιδιαιτέρως βρίσκεται ανάμεσά μας.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ Θεία Κοινωνία

 Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Όλα τα μυστήρια της Εκκλησίας, αγαπητοί μου αδελφοί, συνδέονται στενά με την θεία Ευχαριστία. Βαπτιζόμαστε και χριόμαστε με το άγιο Μύρον για να μπορέσουμε ως μέλη της Εκκλησίας να λάβουμε μέρος σε αυτό το Μυστικό Δείπνο και να λάβουμε μέσα μας τον Χριστό. 

Το μυστήριο της Ιερωσύνης γίνεται, ώστε να υπάρξουν οι Επίσκοποι, που θα τελούν την θεία Λειτουργία και οι οποίοι θα χειροτονήσουν Πρεσβυτέρους για να τελούν επ’ ονόματί τους την θεία Ευχαριστία.

Τα μυστήρια της Εξομολογήσεως και του Ευχελαίου γίνονται για να μας προετοιμάσουν να συμμετάσχουμε πραγματικά μέσα στην θεία Ευχαριστία, αλλά και το μυστήριο του Γάμου γίνεται ώστε το ανδρόγυνο να συμμετάσχη στην θεία Ευχαριστία, να αισθάνεται την ενότητά του όχι απλώς σε ένα βιολογικό επίπεδο, αλλά ως ενότητα με τον Χριστό.

 Όμως μπορούμε στην συνέχεια να πούμε ότι και η θεία Ευχαριστία τελείται για να έχουμε την δυνατότητα να κοινωνήσουμε του Σώματος και του Αίματος του Χριστού. Βέβαια, εάν κάποιος έχη επισκεφθή τον πνευματικό του πατέρα και δεν του επιτρέψη προσωρινά να κοινωνήση, ώστε να τον προετοιμάση για μια καλή συμμετοχή στην θεία Κοινωνία και τότε η συμμετοχή στην θεία Ευχαριστία μπορεί να τον βοηθήση με την προσευχή.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Προετοιμασία γιά τήν Θεία Κοινωνία

 Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Μετά την ευχή της αναφοράς, αγαπητοί μου αδελφοί, που είναι το κεντρικότερο τμήμα της θείας Λειτουργίας και κατ’ αυτήν μεταβάλλεται, με το Άγιο Πνεύμα, ο άρτος και ο οίνος σε Σώμα και Αίμα του Χριστού,

και τις δεήσεις μας, που απευθύνουμε στον Χριστό, για το εκκλησιαστικό μας πολίτευμα, η Εκκλησία μας μας προετοιμάζει για να κοινωνήσουμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού.

 

Η θεία Λειτουργία δεν γίνεται απλώς για να προσευχηθούμε, γιατί αν είχε αυτόν τον σκοπό, τότε θα μπορούσαμε να την αντικαταστήσουμε με άλλες ακολουθίες, ήτοι τον Εσπερινό, τον Όρθρο, την Παράκληση κ.λ.π. Αλλά η θεία Λειτουργία γίνεται για να κοινωνήσουμε, δηλαδή να λάβουμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού και να αποκτήσουμε κοινωνία με τον Χριστό. Δεν νοείται να λειτουργούν οι Κληρικοί μέσα στο άγιον Βήμα και να μη κοινωνούν του Σώματος και του Αίματος του Χριστού. Και στην παλαιότερη εποχή όλοι οι Χριστιανοί κοινωνούσαν, εννοείται, βέβαια, εάν δεν είχαν κάποιο εμπόδιο για την θεία Κοινωνία.

 Ερμηνεύοντας κάπως περισσότερο αυτό το γεγονός θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι, όπως φαίνεται στις επιστολές των αγίων Αποστόλων, οι Χριστιανοί στην αρχαία εποχή είχαν μέσα στην καρδιά τους ενεργούσαν την Χάρη του Θεού.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Η Ἁγία Ἀναφορά

 † Ο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Αναλύοντας στα Κηρύγματα αυτά την θεία Λειτουργία, αγαπητοί μου αδελφοί, φθάσαμε στο κεντρικό τμήμα της θείας Ευχαριστίας που λέγεται “αναφορά”, κατά την οποία με το Άγιον Πνεύμα θα μεταβληθή ο άρτος και ο οίνος σε Σώμα και Αίμα Χριστού. Ακριβώς αυτό το γεγονός θα αναλύσουμε με λίγα και απλά λόγια σήμερα.

Η ευχή της αναφοράς αναγνωρίζεται από την προτροπή του διακόνου “στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου, πρόσχωμεν την αγίαν αναφοράν εν ειρήνη προσφέρειν”. Λέγεται αναφορά, γιατί αναφέρεται - προσφέρεται αυτή η προσευχή και η θυσία όχι σε ένα επίγειο θυσιαστήριο, αλλά στο επουράνιο θυσιαστήριο.

Στην πραγματικότητα η ευχή της αναφοράς αρχίζει από την αποστολική ευχή “η Χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και η αγάπη του Θεού και Πατρός και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος είη μετά πάντων ημών” και τελειώνει πάλι με την ευχή και ευλογία “καί έσται τα ελέη του μεγάλου Θεού και σωτήρος ημών Ιησού Χριστού μετά πάντων ημών”. Τα μεγαλύτερα γεγονότα στην ζωή μας γίνονται με τις ευλογίες του Θεού.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Μόλις ἀρχίζω νά διαβάζω τήν εὐχή, ἡ Ἁγία Tράπεζα κυκλώνεται ἀπό θεϊκή φωτιά....Δέν ξέρω τί νά κάνω»

 Τον περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης, ο π. 'Ιωάννης. Ήταν έγγαμος, οικογενειάρχης από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας.

Τις καθημερινές εργαζόταν στά χωράφια, ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην Εκκλησία. 

Στη Θεία Λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς.

 

Την ώρα μάλιστα του καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. Οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε...» όσο πιο αργά μπορούσαν αλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε, δέκα, δεκαπέντε λεπτά ή και περισσότερο. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε ή έξι φορές. 

 

Τελικά, πλησίασαν κάποτε τούς επιτρόπους και τούς είπαν το πρόβλημά τους. Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στον λειτουργό. 

 

- Πάτερ Ιωάννη, συχνά καθυστερείς την ώρα του καθαγιασμού. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα. Δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή, για να μη γίνεται χασμωδία; 

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Θαυμαστές διηγήσεις γιά τό Μυστήριο τῶν Μυστηρίων

 Είναι γραμμένο στη Βίβλο του Λειμώνος ότι, ήταν ένας Ιερέας ανάξιος και πάντοτε, όταν ήθελε να λειτουργήσει, ασθενούσαν όλα τα μέλη του.

Την ώρα δε, που ήθελε να κοινωνήσει τα χέρια του έτρεμαν τόσο, που κινδύνευε να του πέσει το Άγιο Ποτήριο και είχε μεγάλο αγώνα ο άθλιος μέχρι να τελειώσει την Λειτουργία.

Μία μέρα έτυχε να είναι παρών ένας ευλαβής και ενάρετος πνευματικός, ο οποίος είδε ένα εξαίσιο θέαμα. Δηλαδή, την ώρα, που ήθελε να κοινωνήσει ο Ιερέας, μετατράπηκε ο Μαργαρίτης και έγινε βρέφος, ζωντανό και εκώλυε αυτόν της Ιεράς Μεταλήψεως. 

Τούτο επάλευε με τον Ιερέα και τον εμπόδιζε να μη κοινωνήσει αυτού.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἄν δέν μπορεῖτε νά ἀκούσετε ὄσα διαβάζονται στήν ἐκκλησία, τότε καλύτερα νά λέτε μέσα σας τήν εὐχή τοῦ Ἰησοῦ»

 Πολύ αυστηρός ήταν ο Γέροντας με εκείνους που κουβέντιαζαν μέσα στο ναό, και ιδιαίτερα με τις γυναίκες: «Διδάσκειν δὲ γυναικὶ οὐκ ἐπιτρέπω» ( Α΄Τιμ.2, 12 ) , επανελάμβανε αυστηρά το λόγο του Απόστολου.

- Αν δεν μπορείτε να ακούσετε όσα διαβάζονται στην εκκλησία, έλεγε, τότε καλύτερα να λέτε μέσα σας την ευχή του Ιησού. Ιδιαίτερα προσπαθήστε να ακούτε προσεκτικά την ανάγνωση του Αποστόλου και του Ευαγγελίου.

Για να προκαλέσει την προθυμία και την προσοχή συχνά ερωτούσε: 

- Ποιο Ευαγγέλιο διαβάστηκε σήμερα; Ποιός θα μας το διηγηθεί;

Κατά την εξομολόγηση πάντοτε εξηγούσε όλες τις στιγμές της Θείας Λειτουργίας. 

Για παράδειγμα:

- Όταν ο ιερεύς με το διάκονο βγαίνουν από τη βόρεια πύλη και εισέρχονται με το Ευαγγέλιο στην Ωραία Πύλη, αυτή η στιγμή ονομάζεται «Μικρά Είσοδος» και συμβολίζει ότι ο Ιησούς Χριστός εξέρχεται στο κήρυγμα. Όποιος θα ζήσει χριστιανικά, κατά τη διδασκαλία του Ευαγγελίου, θα εισέλθει στη Βασιλεία των Ουρανών.

Όταν οι λειτουργοί κατά τη διάρκεια του Χερουβικού από τη βόρεια πύλη με τα Τίμια Δώρα περνούν μέσα από την Ωραία Πύλη, η στιγμή αυτή ονομάζεται «Μεγάλη Είσοδος» και συμβολίζει ότι ο Ιησούς Χριστός πορεύεται στα εκούσια Πάθη χάριν ημών των αμαρτωλών.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Περί τῶν τελουμένων κατά τήν Θ. Λειτουργία

Πολύ αυστηρός ήταν ο Γέροντας με εκείνους που κουβέντιαζαν μέσα στο ναό, και ιδιαίτερα με τις γυναίκες: «Διδάσκειν δὲ γυναικὶ οὐκ ἐπιτρέπω» ( Α΄Τιμ.2, 12 ) , επανελάμβανε αυστηρά το λόγο του Απόστολου.

-      Αν δεν μπορείτε να ακούσετε όσα διαβάζονται στην εκκλησία, έλεγε, τότε καλύτερα να λέτε μέσα σας την ευχή του Ιησού. Ιδιαίτερα προσπαθήστε να ακούτε προσεκτικά την ανάγνωση του Αποστόλου και του Ευαγγελίου.

Για να προκαλέσει την προθυμία και την προσοχή συχνά ερωτούσε:

-      Ποιο Ευαγγέλιο διαβάστηκε σήμερα; Ποιός θα μας το διηγηθεί;

Κατά την εξομολόγηση πάντοτε εξηγούσε όλες τις στιγμές της Θ. Λειτουργίας. Για παράδειγμα:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Μία συγκλονιστική διήγηση γιά τήν Παναγιά μας

Κάποτε ο Μοναχός Ηλιόδωρος από την Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους, έβλεπε την Παναγία να θυμιάζει τα στασίδια που δεν υπήρχαν Μοναχοί, ενώ μερικά που είχαν Μοναχούς δεν τα θυμίαζε.

Αυτό του έκανε μεγάλη εντύπωση και με δάκρυα παρακάλεσε την Παναγία να του λύσει αυτή την απορία. Μετά από τριήμερη προσευχή του αποκάλυψε η Παναγία:

«Τα στασίδια που είναι άδεια τα θυμιάζω, γιατί αυτά είναι θέσεις των Μοναχών, οι οποίοι βρίσκονται σε υπηρεσίες και διακονήματα της Μονής, αλλά έχουν -ενώ εργάζονται- συνέχεια το νου τους στην κοινή προσευχή και στο Ναό και συμπροσεύχονται με τους ευρισκομένους εδώ.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τά ἄμφια τῶν κληρικῶν

Ἄμφια τῶν Κληρικῶν

Ἀπὸ τὸν 3ο αἰώνα μ.Χ., παράλληλα με τὴν διαμόρφωση ξεχωριστῶν χώρων γιὰ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας χρησιμοποιοῦνται στὴν ἀνατολὴ καὶ εἰδικὰ ἄμφια γιὰ τοὺς ἱερεῖς. Ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν ἀκριβὴ προέλευσή τους, τὰ ἱερατικὰ ἄμφια θὰ διατηρήσουν κάποια ἰδιαιτερότητα στὸ χρῶμα καὶ τὴν ἐξέλιξή τους, ὥστε νὰ ἀποτελέσουν εἰδικὰ ἄμφια γιὰ τὸν κλῆρο. Ὡστόσο, τὰ ἱερατικὰ ἄμφια στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν ἀποτελοῦν ἁπλὰ τελετουργικὰ ἐνδύματα, ἀλλὰ καὶ σύμβολα ποὺ ἐκφράζουν ἔννοιες πνευματικές. Ὁ συμβολισμὸς ἐξάλλου ὑπῆρξε ἀρχαιότατη συνήθεια τῆς Ἐκκλησίας. Ἀκόμη καὶ ὁ ἱερέας φορώντας τὰ ἄμφια τὴν ὥρα τῆς λειτουργίας διαφοροποιεῖται ὄχι μόνο ἀπὸ τοὺς ὑπόλοιπους πιστοὺς ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του.

Ἡ θεολογικὴ σημασία τῶν ἀμφίων, ἡ ὁποία ὑπαγόρευσε τὴ χρήση τους, εἶναι ὅτι ὁ Λειτουργὸς δὲν τελεῖ ἀφ᾿ ἑαυτοῦ τὰ μυστήρια, ἀλλὰ δυνάμει Χριστοῦ καὶ τῆς Ἱερωσύνης τῆς Ἐκκλησίας, τὴν ὁποία κατέχει διὰ τῆς χειροτονίας «ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ», «ἐνδεδυμένος τὴν τῆς Ἱερατείας χάριν».

Διατηροῦν κατὰ βάση τὴν παλαιά τους μορφὴ καὶ μὲ αὐτὰ διακρίνονται οἱ ἐπὶ μέρους βαθμοὶ τῆς Ἱερωσύνης. Εἶναι ἑπτά, κατὰ τὸν τύπο τῶν ἑπτὰ χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ τὸν ἱερὸ ἀριθμὸ τῆς πληρότητας. Κατανέμονται ἀναλόγως στοὺς τρεῖς βαθμοὺς τῆς Ἱερωσύνης:

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ ὕμνος τοῦ Ἰουστινιανοῦ "Ὁ μονογενής Ὑιός καί λόγος τοῦ Θεοῦ..."

 Ένας από τους πιο γνωστούς εκκλησιαστικούς ύμνους είναι αυτός τον οποίο ψάλλουμε σχεδόν στην αρχή της θείας λειτουργίας. Είναι ο ύμνος που αρχίζει με την φράση «ο μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού». 

 Σύμφωνα με την παράδοση της εκκλησίας είναι γραμμένος από τον μεγάλο αυτοκράτορα και άγιο της εκκλησίας μας τον μέγα Ιουστινιανό. Ο Ιουστινιανός κυβέρνησε την αυτοκρατία από το 527 μέχρι το 565 μ.Χ. 

 Έζησε σε μια ταραχώδη περίοδο από πλευράς δογματικών αντιθέσεων και η σύνθεση του ύμνου αυτού ουσιαστικά αντικατοπτρίζει τόσο τα πιστεύω του αυτοκράτορα όσο και την προσπάθεια της εκκλησιαστικής πολιτικής του. Από πλευράς φιλολογικής είναι εξαίρετος. Αποτελεί μια πάρα πολύ μεγάλη πρόταση και μάλιστα έχει το χαρακτηριστικό ότι το ρήμα αυτής της μεγάλης προτάσεως βρίσκεται στο τέλος της.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/blog-post_380.html

Πρωτοχρονιά.

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

Ἀπό τό βιβλίο  «ΛΟΓΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ»

Ι. Μ. ΦΟΥΝΤΟΥΛΗ

Τήν 1η Ἰανουαρίου ἑώρτασε ἡ Ἐκκλησία μας τήν Περιτομή τοῦ Χριστοῦ καί τήν μνήμη τοῦ ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου. Τό διπλό αὐτό ἑορτολογικό περιεχόμενο ἔχει μία λαμπρά ἐκπροσώπησι στήν ἀκολουθία τῆς ἡμέρας. Καί δικαίως, γιατί ἡ μέν περιτομή καί ὀνοματοδοσία τοῦ Χριστοῦ κατά τήν ὀγδόη ἡμέρα ἀπό τῆς γεννήσεως Του ἀποτελεῖ, τήν βεβαίωσι τῆς σαρκώσεως καί τῆς προσλήψεως ἀπό τόν Λόγο τοῦ Θεοῦ τῆς τελείας ἀνθρωπίνης μορφῆς ἀναλλοιώτως καί τῆς εἰσόδου Του στόν λαό τοῦ Θεοῦ. Ὁ δέ Μέγας Βασίλειος εἶναι ὁ ἀληθινά μέγας ἱεράρχης, πού μέ τήν ἁγιότητα τοῦ βίου του, τά σοφά του συγγράμματα καί τήν ἔξοχο δρᾶσι του ἀνεδείχθη Πατήρ καί φωστήρ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἐφάμιλλο τοῦ ὁποίου δέν ἐγνώρισε ἴσως ἄλλον ὁ χριστιανικός κόσμος. Καί ἡ δεσποτική ἑορτή τῆς Περιτομῆς καί ἡ μνήμη τοῦ Μεγάλου Βασιλείου περιττό καί νά εἰποῦμε, ὅτι δέν ἔχουν καμμία σχέσι πρός τήν ἔναρξι τοῦ ἔτους, τήν πρωτοχρονιά. Ἡ περιτομή ἐτέθη τήν 1η Ἰανουαρίου, γιατί αὐτή εἶναι ἡ ὀγδόη ἡμέρα ἀπό τά Χριστούγεννα. Ἡ μνήμη τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, γιατί κατά τήν 1η Ἰανουαρίου τοῦ ἔτους 379 συνέβη ὁ θάνατος, ἡ κοίμησις ἐπί τό χριστιανικώτερον, τοῦ ἁγίου Πατρός. Ἡ σύνδεσις τοῦ δευτέρου πρός τήν πρωτοχρονιά, τά δῶρα, τά γλυκίσματα κλπ., ἔχει καθαρῶς λαογραφικό χαρακτῆρα.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/blog-post_1.html

«Ἔχομεν πρός τόν Κύριον»

Μέ τήν ἀπάντησί τους αὐτή οἱ ἐκκλησιαζόμενοι πιστοί χριστιανοί βεβαιώνουν τόν Λειτουργό Ἱερέα ὅτι ἤδη ἔχουν ἀνέλθει σέ οὐράνια ὕψη, στό Θρόνο τοῦ Θεοῦ. Οἱ καρδιές μας, τοῦ λένε, βρίσκονται ἐκεῖ ὅπου ὁ Χριστός, εἰς τά δεξιά τοῦ Θεοῦ καί Πατρός. Καί ὁ Λειτουργός Ἱερεύς μέσα του, νοερά, ἀκούει φωνή πού τόν προτρέπει νά συνεχίση τήν τέλεσι τοῦ θειοτάτου Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας.

Κάποτε, σέ μιά μου ἐπίσκεψι στό μοναστήρι τοῦ Ὁσίου Δαυίδ Εὐβοίας, μοῦ διηγεῖτο ἰδιαιτέρως ὁ π. Ἰάκωβος ὁ μακαριστός, ὁ ἅγιος αὐτός Ἱερεύς καί Λειτουργός τοῦ Ὑψίστου, τά ἑξῆς:

“Οἱ χριστιανοί μας, πάτερ μου, εἶναι δυστυχῶς τυφλοί πνευματικά καί δέν βλέπουν τά ὅσα γίνονται μέσα στή Θεία Λειτουργία.

Μιά φορά λειτουργοῦσα καί δέν μποροῦσα νά κάμω τήν Μεγάλη Εἴσοδο. Στό Χερουβικό καθηλώθηκα μπροστά στήν Ἁγία Τράπεζα, ἀκίνητος ἀπ᾿ αὐτά πού ἔβλεπα... Ἡ μία θεωρία διεδέχετο τήν ἄλλη.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://HristosPanagia3.blogspot.com

«Ἄνω σχῶμεν τάς καρδίας» * μέρος α΄

“ΑΝΩ ΣΧΩΜΕΝ ΤΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ” ἐκφωνεῖ ὁ ἱερεύς. Καί ὁ λαός ἀπαντᾶ: “Ἔχομεν πρός τόν Κύριον”.

Σ᾿ αὐτόν ἀκριβῶς τόν δραματικό διάλογο ζοῦμε πνευματικά τό γεγονός τῆς Μεταμορφώσεως. Ἁρπάζεται ὁ νοῦς, ἁρπάζεται ἡ καρδιά, ἁρπάζεται ὅλος ὁ ἄνθρωπος καί μεταμορφώνεται. Μόνο μεταμορφωμένη ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ἀπό τήν τριαδική ἀποστολική εὐλογία, πού προηγήθηκε, μπορεῖ ἡ ψυχή ν᾿ ἀνέλθη “εἰς ὄρος ὑψηλόν”¹, ἀπό ὅπου θά θεωρήση καί θά ἀπολαύση τήν δεσποτική καί ἀθάνατη Τράπεζα τῆς Αἰωνίου Ζωῆς. Καί πιό ἁπλᾶ: Στό θαῦμα τῆς λειτουργικῆς μεταμορφώσεως, μέ τό “ἄνω σχῶμεν τάς καρδίας”, ἡ παντοδύναμος τριαδική Χάρις τοῦ Χριστοῦ μᾶς ἁρπάζει μέσα ἀπό τόν Ναό, ὅπου ἐκκλησιαζόμεθα, καί μᾶς “ἀναφέρει”, μᾶς ἀνεβάζει δηλαδή, στό ὑψηλό ὄρος τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ Πατρός, ὅπου καί ὁ Θρόνος τῆς θείας Μεγαλωσύνης Του! Κι ἐκεῖ τελεσιουργεῖται τό μυστήριο τῆς Κοινωνίας τοῦ ἁγίου Πνεύματος.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/08/blog-post_304.html#more