Ὁ Ὅσιος Παΐσιος γιὰ τὴν μέλλουσα ζωὴ

Ὁσίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Δ΄ - Οἰκογενειακὴ Ζωή, ἔκδοση Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Βασιλικά Θεσσαλονίκης

 

– Γέροντα, ἔφερα γλυκὰ νὰ κεράσετε.

– Δὲς πὼς χαίρονται! Στὴν ἄλλη ζωὴ θὰ λέμε: «Μὲ τί χαζὰ χαιρόμασταν! Τί μᾶς συγκινοῦσαν τότε!». Ἐνῶ τώρα σκιρτάει ἡ καρδιὰ γι’ αὐτά.

– Γέροντα, πῶς θὰ τὸ καταλάβουμε αὐτὸ ἀπὸ τώρα;

– Ἅμα τὸ καταλάβετε αὐτὸ ἀπὸ τώρα, δὲν θὰ τὸ πεῖτε μεθαύριο στὴν ἄλλη ζωή. Πάντως, ὅσοι βρίσκονται ἐκεῖ ἐπάνω, καλὰ περνοῦν. Ξέρεις τί ἐργόχειρο κάνουν ἐκεῖ στὸν Οὐρανό; Συνέχεια δοξολογοῦν τὸν Θεό.

– Γέροντα, γιατί τὸ σῶμα τοῦ νεκροῦ λέγεται «λείψανο»;

– Γιατί εἶναι ὅ,τι μένει ἐδῶ στὴ γῆ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο μετὰ τὸν θάνατο. Ὁ κυρίως...

ἄνθρωπος, ποὺ εἶναι ἡ ψυχή, φεύγει στὸν Οὐρανό. 

Στὴν μέλλουσα Κρίση θὰ ἀναστήσει ὁ Θεὸς καὶ τὸ σῶμα, γιὰ νὰ κριθεῖ μὲ αὐτὸ ὁ ἄνθρωπος, γιατί μὲ αὐτὸ ἔζησε καὶ ἁμάρτησε. Στὴν ἄλλη ζωὴ ὅλοι θὰ ἔχουν τὸ ἴδιο σῶμα – πνευματικὸ σῶμα -, τὸ ἴδιο ἀνάστημα, καὶ οἱ κοντοὶ καὶ οἱ ψηλοί, τὴν ἴδια ἡλικία, καὶ οἱ νέοι καὶ οἱ γέροι καὶ τὰ μωρά, ἀφοῦ ἡ ψυχὴ εἶναι ἴδια. Θὰ ὑπάρχει δηλαδὴ μία ἀγγελικὴ ἡλικία.

– Γέροντα, στὴν ἄλλη ζωὴ ὅσοι θὰ εἶναι στὴν Κόλαση θὰ βλέπουν αὐτοὺς πού θὰ εἶναι στὸν Παράδεισο;

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ ἅγιος Πορφύριος μιλάει γιά τόν Παράδεισο

 Άκου να δης τι μου πέρασε στο νου μου, τι ωραίο πράγμα είναι αυτός ο Παράδεισος· «ίνα βλέπωσι δια παντός το πρόσωπον του Πατρός μου του εν ουρανοίς», λέει στο Ευαγγέλιο, και θέλω να πω, να ο Παράδεισος δεν έχει ούτε κρυστάλλινα νερά, ούτε λουλούδια, ούτε τριαντάφυλλα, ούτε, ούτε, ούτε. Όλα τα έχει ο Παράδεισος. Το παν έχει, αλλά το παν είναι το πρόσωπο του Θεού. Αυτό είναι: το πρόσωπο του Θεού. Με καταλάβατε; Αυτό είναι το παν, όλα· και τα λουλούδια και τα κρυστάλλινα νερά και τα παραδείσια πουλάκια και, και, και όλα. Θα μου πης, «εκείνα δεν είναι;». Μπορεί να είναι και εκείνα, όλα μπορεί να είναι, ναι, αλλά όλα τα μεγαλεία περικλείονται στο πρόσωπο του Θεού.

 Να, είδες εκεί είναι η εορτή, όπου «ήχος καθαρός εορταζόντων και των καθορόντων του Σου προσώπου το κάλλος το άρρητον», διαρκώς να βλέπω το πρόσωπον του Πατρός μου του εν ουρανοίς. Αυτός είναι ο Παράδεισος: «του οράν τον Κύριον δια παντός». Δηλαδή, πώς να πούμε; Τώρα βλέπεις τον Θεό, ζεις τον Θεό, ενούσαι με την πηγή της ζωής, με την πηγή της χαράς, ενούσαι με το παν. Ο Θεός είναι το άκρως εφετόν. «Των εφετών η ακρότης». Να ο Παράδεισος.

 

– Πώς να φτάσουμε όμως σε αυτήν την αγάπη;

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἑνός ἐστι χρεία»,μέρος β΄ (τελευταῖο)

ΟΜΙΛΙΑ Δ΄

Δέν ἔχουμε τίποτα στήν ἐξουσία μας· οὔτε τόν ἑαυτό μας ἐξουσιάζουμε, οὔτε τήν γυναῖκα μας, οὔτε τά παιδιά μας, οὔτε τόν πλοῦτο, οὔτε τήν ὑγεία, τίποτα. Ὅλα εἶναι ἐπισφαλῆ, ὅλα κρέμονται σέ μιά κλωστή, διότι μποροῦμε νά τά χάσουμε ὅλα καί μετά θάνατος. Ξέρεις ποῦ θά πᾶς; Ὄχι! Ξέρεις τόν δρόμο; Ὄχι! Ἄρα, ποιός θά σέ ὁδηγήση ἐκεῖ πού θά πᾶς; Ἐφ᾿ ὅσον ὁ Θεός μόνος θά σέ ὁδηγήση, κοίταξε νά τά φτιάξης τώρα μέ τόν Θεό, γιατί ἄν δέν τά φτιάξης μαζί Του, θά σέ ὁδηγήση κάποιος ἄλλος στά τρομερά τοῦ Ἅδου, ἐκεῖ πού δέν μπορεῖ νά διορθωθῆ τίποτα.

Πόσοι περπατοῦσαν στόν δρόμο κι ἀπό ἕνα τροχαῖο ἔμειναν στό τόπο; Μέσα σέ στιγμές χρόνου, ἐκεῖ πού τραγουδοῦσε κάποιος, τόν χτύπησε ἕνας ἄλλος μέ τό αὐτοκίνητο κι ἔμεινε στόν τόπο. Μέ τό τραγούδι στό στόμα πῆγε στό δικαστήριο τοῦ Θεοῦ. Αὐτός εἶναι ὁ ἄνθρωπος!

Ἡ καρδιά του δουλεύει σάν τό ρολόϊ. Χάλασε τό ἐλατήριο τοῦ ρολογιοῦ, σταμάτησε νά λειτουργῆ. Σταμάτησαν οἱ κτύποι τῆς καρδιᾶς τοῦ ἀνθρώπου, τελείωσε ἡ ὑπόθεσις. Γι᾿ αὐτό εἶπεν ἡ Γραφή:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἡ κόλασις», Ἀρχ. Σεραφείμ Δημόπουλος

“ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ”
Ἀρχιμ. Σεραφείμ Δημόπουλος
μέρος ε΄ «Ἡ κόλασις»

Ἐδιηγήθη στούς ἐπισκέπτες της μία μοναχή.

Οἱ γονεῖς μου ἦσαν δύο πολύ ἀντίθετοι χαρακτῆρες καί ἔζησαν τήν ζωή τους πολύ διαφορετικά. Ὁ πατέρας μου ἦταν ὁλιγομίλητος, ἐσωστρεφής, καί πάντοτε ἄρρωστος. Τόν θυμᾶμαι πολύ καλά. Πάντοτε ξαπλωμένος στό κρεββάτι, ἄρρωστος. Ὅταν ἦταν καλά ἐπέβλεπε στήν καλλιέργεια τῶν κτημάτων μας καί πάλι ξαπλωνόταν στό κρεββάτι. Ἡ τύχητοῦ πῆγε κόντρα καί στόν θάνατο. Ὅταν πέθανε ἔπιασε μιά καταρρακτώδης βροχή. Τρεῖς μέρες καί τρεῖς νύχτες ἦταν τό λείψανο στό σπίτι μας. Τέλος μέ πολύ δυσκολία τό θάψαμε. Ἡ μητέρα μου ἦταν ἕνας πολύ διαφορετικός ἄνθρωπος. Εὔσαρκη, ζωηρή, ὑγιής, κοινωνική, χαρούμενη. Γύριζε ἀργά τή νύχτα στό σπίτι, ἀπό τά γλέντια καί τίς διασκεδάσεις. Ὅταν πέθανε ὁ πατέρας μου, τότε τό κακό παραέγινε. Ἡ ἁμαρτωλή της ζωή δέν εἶχε ὅριο. Θυμᾶμαι πολύ καλά καί τό θάνατό της. Ἦταν μιά ἡλιόλουστη ἀνοιξιάτικη ἡμέρα. Οἱ φίλοι της τῆς ἔκαμαν μιά πολυτελῆ κηδεία. Ὅταν γύρισα ἀπό τό κοιμητήριο σκέφθηκα. Ποίου τήν ζωή νά μιμηθῶ; Σέ ποίου τά ἴχνη νά βαδίσω;

Τοῦ πατέρα ἤ τῆς μητέρας;

Ἔτσι ὅπως ἤμουν ξαπλωμένη στό κρεββάτι καί σκεφτόμουνα, μέ πῆρε ἐλαφρός ὕπνος. Ἦλθε ὁ ἄγγελλος μου μέ χτύπησε στόν ὦμο, καί μοῦ εἶπε. Θέλεις νά δῆς τόν πατέρα σου, καί τή μητέρα σου; Ἀκολούθησέ με.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Μαζί μέ τόν Ἅγιο Βασίλειο τοῦ Ὄστρογκ στόν παράδεισο

 Η Σάβετα Μ. από το Μπαρ, δουλεύοντας ως καθαρίστρια στο αστυνομικό τμήμα στο χωριό Όστρογκ, στις 29 Απριλίου του 1926 αποφάσισε να πλύνει τα ρούχα μη ξέροντας ότι αυτή την ημέρα είναι η πανήγυρη του Αγίου Βασιλείου.

Μόλις πήρε το σαπούνι και έβαλε τα χέρια της στο νερό, ό­λο το νερό έγινε αίμα και μάτωσαν τα χέρια της! Αμέσως έφυγε στη βρύση για να τα ξεπλύνει, να αλλάξει το νερό για να συνε­χίσει. Δεύτερη φορά έγινε το ίδιο και ξαφνιάστηκε βλέποντας ότι δεν υπάρχει ούτε ένα μικρό τραύμα στα χέρια της αλλά το αίμα υπάρχει.

 

 Αυτό επαναλήφθηκε και για τρίτη φορά, όμως αυτή την φο­ρά δεν πρόλαβε να φτάσει μέχρι τη βρύση διότι ζαλίστηκε και έπεσε στο χώμα. Έτσι την βρήκαν κάποιοι περαστικοί και την μετέφεραν στο Τμήμα προσπαθώντας να την συνεφέρουν, όμως τίποτα δεν κατάφεραν. Ύστερ’ από μία ώρα άνοιξε τα μάτια της και το πρώτο που ρώτησε ήταν: Ποιά πανήγυρη είναι σή­μερα;

 

Όταν της είπαν ότι είναι η γιορτή του Αγίου Βασιλείου του Όστρογκ, μετά από κάποιες ανάσες η Σάβετα είπε τα εξής: Ό­ταν έπεσα βρέθηκα σε ένα περιβάλλον με πολλά λουλούδια και όμορφα δένδρα. Μέσα σε τούτη την ομορφιά βρίσκονταν πολλά μονοπάτια που περνούσαν ανάμεσα από τα φυτά.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἔβλεπα τόν Παράδεισο πνευματικά» - «..... περνοῦν μόνο ἐκεῖνοι πού ἔχει ὁ Θεός διαλέξει νά περνοῦν αὐτόν τόν δρόμο»

Ὁ Γέρων Ἰάκωβος Τσαλίκης

Τόν θέλω τόν Παράδεισο, αὐτός εἶναι ὁ προορισμός μου, νά βρῶ μιά ἀκρίτσα νά ἀναπαύωμαι, νά μήν βασανίζωμαι σέ ᾿ κείνο τό αἰώνιο πῦρ τῆς κολάσεως καί τίποτε ἄλλο δέν θέλω.

»Διάβασα λίγο (κάποτε), προσευχήθηκα καί πλάγιασα, δέν κοιμήθηκα. Καί μετά ἄρχισα νά βλέπω αὐτά. Ἄρχισε ἡ ψυχή μου νά ἀνεβαίνει στά οὐράνια νοερῶς καί ἔβλεπε τόν Παράδεισο πνευματικά. Ξαφνικά βλέπω, ὄχι φαντάσματα καί τέτοια δαιμονικά, βλέπω ὅτι βρίσκομαι κάπου. Καί βλέπω ἕναν γέρο ὅπου τόν ᾿λέγαν Ἠλία, μέ μιά μηλωτή καί βάδιζα σ᾿ ἕναν φαρδύ δρόμο, πού ἦταν ἕνας δρόμος ὅλο βιολέτες κάθε λογῆς καί γαρύφαλλα σπαρτά σάν τό στάρι. Καί λέω:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Μέ γύρισε σ’ ὅλες τίς Κολάσεις. Τρομερές ἦταν! Τό τί γινόταν ἐκεῖ πέρα! Φοβερά πράγματα! Δέν μπορῶ νά τά περιγράψω. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ.

Άλλη φορά είδα ένα μικρό κοριτσάκι τριών έτών, πού τό λέγανε Αγγέλα. Φορούσε ένα σιέλ φουστανάκι και στά χέρια του κρατούσε ένα μικρό μπιλάκι. Ερχεται κοντά μου -έμοιαζε σαν να μη πατούσε στη γη- καί μου λέει: «Θα σε σκοτώσω μ’ αυτό, θα σε πάρω». «Άχ! Πώς θα με πάρης;». «Θά σέ πάρω μ’ αυτό τό μπιλάκι, δεν θα σ’ άφήσω». Ετρεχε αυτή, έτρεχα καί εγώ, σάν να μη πατούσα στή γη καί μέ πήγε σ’ όλες τις Κολάσεις. Μέ κυνηγούσε, καί έβλεπα σπήλαια, τρώγλες, φοβερά πράγματα. Την ρωτάω: «Τί είναι εδώ;». «Εδώ είναι οι Κολάσεις», μ’ απάντησε καί μέ κυνηγούσε με το μπιλάκι- «θα σ’ το ρίξω, θα σ’ το ρίξω», έλεγε. Ετρεχα εγώ, έτρεχε κι αυτή, για να μου τά δείχνη όλα. Να δης εκεί πέρα σπήλαια, πρόσωπα ρυτιδιασμένα, τί να πω! Ενα δάκτυλο ρυτίδα. Τα μαλλιά τους ήταν όρθια σάν αγκάθια, τά φορέματά τους κουρελιασμένα. Παντού γκρεμισμένα χαλάσματα. Τό κάθε σπήλαιο είχε μέσα κολασμένους. Ηταν σάν μιά μάζα -πώς τους θάβεις όλους μαζί, έτσι ήταν- μαζεμένοι και ούρλιαζαν, σπάραζαν, κλαίγανε και οδύρονταν. Όσο μου έλεγε θά σου ρίξω το μπιλάκι, τόσο εγώ έτρεχα.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἁγίου Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτη -Ὁ θρῆνος τοῦ Ἀδάμ

Ὁ Ἀδάμ, ὁ πατέρας τῆς οἰκουμένης, ἐγνώριζε στόν Παράδεισο τή γλυκύτητα τῆς θείας ἀγάπης. Ἔτσι, μετά τήν ἔξωσή του ἀπό τόν Παράδεισο γιά τό ἁμάρτημά του, ἐγκαταλειμμένος ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, θλιβόταν πικρά καί ὀδυρόταν μέ βαθεῖς στεναγμούς. Ὅλη ἡ ἔρημος ἀντηχοῦσε ἀπό τούς λυγμούς του. Ἡ ψυχή του βασανιζόταν μέ τή σκέψη: «Ἐλύπησα τόν ἀγαπημένο μου Θεό». Δέν μετάνοιωνε τόσο γιά τήν Ἐδέμ καί τό κάλλος της, ὅσο γιά τήν ἀπώλεια τῆς θείας ἀγάπης, πού τραβᾶ ἀχόρταγα τήν ψυχή στό Θεό.

Τό ἴδιο καί κάθε ψυχή πού γνώρισε μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα τό Θεό κι ὕστερα ἔχασε τή χάρη, δοκιμάζει τό ἀδαμιαῖο πένθος. Θλίβεται ἡ ψυχή καί μεταμελεῖται σφοδρῶς, ὅταν προσβάλη τόν ἀγαπημένο Κύριο.
Βασανιζόταν κι ὀδυρόταν στή γῆ ὁ Ἀδάμ κι ἡ γῆ δέν τοῦ ἔδινε χαρά. Νοσταλγοῦσε τό Θεό κι ἐφώναζε:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Στήν Αἰώνια Βασιλεία δέν ὑπάρχουν τόποι χωριστοί, ἀλλά καταστάσεις μετοχῆς καί δεκτικότητας στό Θεῖο»

Όσιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός – Εορτάζει στις 4 Δεκεμβρίου

Μερικά πολύ χαρακτηριστικά και πολύ σημαντικά αποσπάσματα του Ιωάννη Δαμασκηνού, για το θέμα τής Κόλασης:

1. Η Κόλαση δεν είναι τιμωρία του Θεού, αλλά είναι κατάσταση δεκτικότητας. Φαίνεται ότι, Κόλαση και Παράδεισος ως «τόποι» δεν υπάρχουν. Υπάρχει μόνο ο πανταχού παρόν Θεός:

«Και τούτο δε ειδέναι δει, ότι ο Θεός ού κολάζει τινά εν τω μέλλοντι, αλλ’ έκαστος εαυτόν δεκτικόν ποιεί της μετοχής του Θεού. Έστι μεν η μεν μετοχή του Θεού τρυφή, η δε αμεθεξία αυτού κόλασις» (Ιω. Δαμασκηνός, ‘Κατά Μανιχαίων’, PG 94,1545D-1548A).

Δηλαδή:

«Και τούτο οφείλουμε να ξέρουμε, ότι ο Θεός δεν τιμωρεί κανένα στο μέλλον, αλλά ο καθένας κάνει τον εαυτό του δεκτικό στη μετοχή του Θεού. Όμως η μετοχή του Θεού είναι τρυφή, ενώ η αμεθεξία Του, κόλαση» (Μετάφραση: Ν. Ματσούκα, Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 1988, σελ. 105).

#2. Η Κόλαση υπάρχει όχι επειδή οι κολασμένοι είναι… εκπρόθεσμοι, αλλά επειδή ο κολασμένος μένει άτρεπτος στην επιθυμία του για την αμαρτία.

Και πάλι βλέπουμε ότι μόνο ο πανταχού παρών Θεός θα υπάρξει στον μέλλοντα αιώνα διότι όπως λέει το αντικείμενο που ποθούν οι αμαρτωλοί δεν θα υπάρχει. Θα υπάρχει μόνο αυτό που ποθούν οι δίκαιοι, δηλ. ο Θεός:

«… μετά το θάνατο, δεν υπάρχει τροπή μήτε μετάνοια, όχι επειδή ο Θεός δεν δέχεται μετάνοια – ο Ίδιος δεν μπορεί να αρνηθεί τον εαυτό Του ούτε χάνει τη σπλαχνικότητα -, αλλά η ψυχή δεν αλλάζει πια […] οι άνθρωποι μετά το θάνατο έχουν το άτρεπτο, ώστε από το ένα μέρος οι δίκαιοι ποθώντας το Θεό και έχοντας αυτόν πάντοτε να ευφραίνονται, ενώ οι αμαρτωλοί ποθώντας την αμαρτία και μην έχοντας το υλικό της αμαρτίας … να κολάζονται χωρίς να έχουν καμιά παρηγοριά. Γιατί τι είναι κόλαση παρά η στέρηση εκείνου που σφοδρά επιθυμεί κανείς;

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ ὅσιος Συμεών ὁ Θαυμαστορείτης εἶδε στόν παράδεισο θαυμαστούς κήπους. Εἶδε ἐκεῖ, ἐπίσης, τίς ψυχές τόσο τοῦ προπάτορά μας Ἀδάμ ὅσο καί τοῦ ληστή, τοῦ πρώτου ἀνθρώπου πού ὁδηγήθηκε ἀπό τόν Θεάνθρωπο στόν παράδεισο.

Η θέση του παραδείσου καθορίζεται από την Αγία Γραφή «προς την Ανατολή». Προς αυτήν την κατεύθυνση βρίσκεται ο παράδεισος σε σχέση μέ τη γη. Η μακαρία Θεοδώρα μάς πληροφορεί ότι μετά την έξοδό της από τό σώμα κατευθύνθηκε μέ τούς αγγέλους, πού τή συνόδευαν ως τά ουράνια σκηνώματα, προς την Ανατολή. Ο μεγάλος όσιος Συμεών ο Θαυμαστορείτης είδε τόν παράδεισο στην Ανατολή.
 Στην Ανατολή τόν είδε καί η οσία Ευφροσύνη τού Σουζντάλ κατά τό θαυμαστό όραμά της. Οι ορθόδοξοι ναοί χτίζονται πάντοτε μέ τό ιερό βήμα τους προς την Ανατολή. Οι ορθόδοξοι χριστιανοί, όταν προσεύχονται, στρέφονται προς την Ανατολή. Τά σώματα των νεκρών τοποθετούνται στραμμένα προς την Ανατολή —προς τόν παράδεισο της τρυφής. Σ’ εκείνους πού δεν ικανοποιούνται από τή διαβεβαίωση της Αγίας Γραφής ότι η θέση του παραδείσου βρίσκεται «προς την Ανατολή», απευθύνουμε τά λόγια τού οσίου Γρηγορίου του Σιναϊτου: «Η Γραφή συνηθίζει να βεβαιώνει τά δύσκολα ζητήματα μέ απλότητα καί λιτότητα».

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἀρχίζουν ἐδῶ ἀπό τή γῆ

Η αθανασία του ανθρώπου ξεκινά από τη σύλληψή του μέσα στην κοιλία της μητέρας του. Και πότε αρχίζει ο παράδεισος και η κόλαση του ανθρώπου; 

Από την ελεύθερη επιλογή για το θεϊκό αγαθό ή για το δαιμονικό κακό, για τον Θεό ή για τον διάβολο. Και ο παράδεισος μα και η κόλαση του ανθρώπου αρχίζουν εδώ από τη γη για να συνεχιστούν αιώνια στην άλλη ζωή. 

Τί είναι ο παράδεισος;

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

ΗΓΟΥΜΕΝΗ ΜΑΡΙΑ,Τήν ρώτησα μία φορά πῶς θά εἶναι ἐκεῖ, στόν Παράδεισο καί ἄν θά βρίσκονται κάποιοι σέ καλύτερη κατάσταση ἀπό κάποιους ἄλλους. Ἡ ἀπάντηση της ἦταν.....

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2016/05/blog-post_85.html

Γιατί αὐτούς, καί στόν Παράδεισο νά τούς ἔβαζε ὁ Θεός, πάλι θά ὑπέφεραν.

«Με τον θάνατο πεθαίνει η αμαρτία. Γι΄ αυτό είπε ο Θεός στον άνθρωπο : “Να πεθάνεις”. Αλλιώς θα ήταν η αμαρτία αθάνατη. 
Και την κόλαση ο Θεός από αγάπη την επέτρεψε. Να πάει ο αμαρτωλός με τους ομοίους του να παρηγοριέται. 
Γιατί αυτούς, και στον Παράδεισο να τους έβαζε ο Θεός, πάλι θα υπέφεραν. Φαντάσου να είναι κάποιος, που δεν αγαπά τον Χριστόν, σε μια ατελείωτη Θεία Λειτουργία ! Θα βαριόταν, θα έπληττε, θα δυσανασχετούσε !

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ κόλαση καί ὁ παράδεισος

Η ΚΟΛΑΣΗ ΚΑΙ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ:

ΤΟΠΟΣ Ή ΤΡΟΠΟΣ ;

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΤΟΥΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ

ΤΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ

Οι άγιοι Πατέρες για τον Παράδεισο και την Κόλαση

Είναι πολύ σημαντικό να δούμε την διδασκαλία των αγίων Πατέρων για τον Παράδεισο και την Κόλαση, γιατί αυτοί είναι οι απλανείς διδάσκαλοι της Εκκλησίας, οι φορείς της αμιάντου Παραδόσεως, και γι' αυτό η Αγία Γραφή δεν μπορεί να ερμηνευθεί έξω από την Θεόπνευστη διδασκαλία τους. Άλλωστε, η Εκκλησία, που είναι το θεανθρώπινο Σώμα του Χριστού, γράφει την Αγία Γραφή και την ερμηνεύει. Η γενική διδασκαλία των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας είναι ότι ο Παράδεισος και η Κόλαση δεν υπάρχουν εξ επόψεως του Θεού, αλλά εξ επόψεως του ανθρώπου. Βεβαίως, υπάρχει Παράδεισος και Κόλαση σαν δύο τρόποι ζωής, αλλά δεν είναι ο Θεός που τους δημιούργησε. Στην πατερική παράδοση φαίνεται καθαρά ότι δεν υπάρχουν δύο τόποι, αλλά ο ίδιος ο Θεός είναι Παράδεισος για τους αγίους και ο ίδιος ο Θεός είναι Κόλαση για τους αμαρτωλούς.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ σωτήρια ἔξωσις τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Παράδεισο καί ἡ ὀλέθρια «ἀντέξωσις» τοῦ Θεοῦ ἀπό τόν κόσμο (Ἡλιάδης Σάββας, Δάσκαλος)

*Αντέξωσις = η αμοιβαία έξωσις, εκβολή (lidell-Scott)

Όταν οι Πρωτόπλαστοι εξέπεσαν της εντολής του Θεού, ο Θεός έκανε διάλογο με τον Αδάμ και την Εύα με τρόπο διακριτικό και φιλάνθρωπο, όπως μας λένε οι ερμηνευτές και μάλιστα ο άγιος Χρυσόστομος, για να τους δώσει την ευκαιρία να έλθουν εις εαυτούς και να επανορθώσουν. Ο Θεός ρωτάει τον Αδάμ πού κρύβεται… «όχι επειδή δεν γνώριζε πού ήταν, αλλά επειδή συμβαίνει, σε όσους αμαρτάνουν, να κλείνει το στόμα σαν να έχει ραφτεί, καθώς η αμαρτία δένει τη γλώσσα και πιάνεται από τον έλεγχο της συνείδησης και μένουν οι αμαρτάνοντες κρατούμενοι, σαν σε κάποια δεσμά της σιωπής. Θέλοντας λοιπόν ο Θεός να τον ενθαρρύνει, για να του προσφέρει και τη συγχώρεση, τον πρόλαβε και τον κάλεσε Αυτός πρωτύτερα, ώστε να του διώξει μακριά το φόβο και να του ανοίξει το στόμα με αυτήν την πρόσκληση». (Γεν. 3, 9) (Χρυσόστομος). Να η απέραντη αγάπη και μακροθυμία του Θεού. Ακόμη και την ύστατη στιγμή και με τον ευγενέστερο τρόπο προσπαθεί να τον επαναφέρει στη μετάνοια.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τό ἀπέναντι πεζοδρόμιο ἤ ἄλλως περί ἀποκαταστάσεως τῶν πάντων

ΤΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ 

Ή ΑΛΛΩΣ ΠΕΡΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

Μία χιλιαστική, νεοπατερική, καμπαλιστική κακοδοξία

    Ξεκινάει το άρθρο μας με την εξής διήγηση. «Είναι μια σεβάσμια γιαγιά, η κυρία Σπυριδούλα, που περιμένει υπομονετικά, στην άκρη του πεζοδρομίου. Και ενώ αναμένει κάποιους συγγενείς της να έρθουν να την πάρουν με το αυτοκίνητό τους, εμφανίζονται ξαφνικά δύο νεαροί που βιαστικά χωρίς να τη ρωτήσουν την αρπάζουν και επιχειρούν να την περάσουν στο απέναντι πεζοδρόμιο. Παρόλο την ισχνή αντίστασή της και τις εύλογες διαμαρτυρίες της οι νεαροί κάτω από την ευχαρίστηση και την ηδονή της προσφοράς της δήθεν καλής τους πράξης προς ένα αναξιοπαθούντα συνάνθρωπό τους ξεχνάνε μια βασική πλην όμως ουσιώδη λεπρτομέρεια.  Να συμμεριστούν, να κατανοήσουν και να σεβασθούν την αληθινή επιθυμία της κυρίας Σπυριδούλας και να τη βοηθήσουν να πάει στο απέναντι πεζοδρόμιο αφού όμως εκείνη το είχε ζητήσει και το ήθελε».

Η αναγκαστική μεταφορά της όσο και θεάρεστη αν φαίνεται σε μια πρώτη ανάγνωση ως πράξη, στην πραγματικότητα για την ίδια αποτελεί κόλαση, ταλαιπωρία, βιασμό της ελευθερίας της, καταπάτηση του συνειδήσεώς της, αν θέλετε και στραγγαλισμό  του αυτεξουσίου της.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὅσιος Παΐσιος, Ὁ ληστὴς στὸν σταυρὸ ἕνα «εὐλόγησον» εἶπε καὶ σώθηκε

– Δηλαδή, Γέροντα, δὲν πρέπει νὰ ἔχη κανεὶς τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας καὶ τὸν φόβο τῆς κολάσεως;

– Ἂν ἔχη τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας, δὲν θὰ ἔχη τὸν φόβο τῆς κολάσεως. Καὶ γιὰ νὰ ἔχη ὁ ἄνθρωπος τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας, θὰ εἶναι κάπως τακτοποιημένος. Τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἀγωνίζεται μὲ φιλότιμο, ὅσο μπορεῖ, καὶ δὲν ἔχει διάθεση νὰ κάνη ἀταξίες, ἀλλὰ πάνω στὸν ἀγώνα του νικιέται–νικάει, νικιέται–νικάει, ὁ Θεὸς δὲν θὰ τὸν ἀφήση. Ἂν ἔχη λίγη διάθεση νὰ μὴ λυπήση τὸν Θεό, θὰ πάη στὸν Παράδεισο «μὲ τὰ παπούτσια». Ὁ φύσει Ἀγαθὸς Θεὸς θὰ τὸν σπρώξη στὸν Παράδεισο σκανδαλωδῶς. Θὰ οἰκονομήση νὰ τὸν πάρη τὴν ὥρα ποὺ βρίσκεται σὲ μετάνοια. Μπορεῖ σὲ ὅλη του τὴν ζωὴ νὰ παλεύη, ἀλλὰ ὁ Θεὸς δὲν θὰ τὸν ἀφήση· θὰ τὸν πάρη στὴν καλύτερη ὥρα.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τό κλειδί τοῦ Παραδείσου

Όταν ήμουν στον Άγιο Βασίλειο στην περίοδο 1970-80 είχα γνωρίσει μια οικογένεια, μέλος της οποίας ήταν και η υπέργηρη κυρία Κατερίνα, την οποία περιποιείτο η κόρη της Καλλιρρόη. Ο σύζυγος της κυρίας Καλλιρρόης ήταν δικηγόρος και λεγόταν Χριστόφορος Σταμάτουζας.

Η κυρία Κατερίνα, λόγω της ηλικίας της, ήταν συνεχώς σε μια καρέκλα, όπου καθόταν με πολλή δυσκολία. Δεν βάδιζε. Άρχισε να μη βλέπει κιόλας. Ήταν όμως χριστιανή που έκανε τα θρησκευτικά της καθήκοντα: το πρωί την προσευχή της, το βράδυ το Απόδειπνο, τους Χαιρετισμούς… Όταν άρχισε να μη βλέπει, μου έλεγε:

–Στενοχωρούμαι, γιατί δεν ξέρω τώρα πώς να περάσω όλη την ήμερα, πώς να διαβάσω τις προσευχές μου.

Της είπα λοιπόν:

-Να λες το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με».

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τί εἶναι ὁ παράδεισος;

Ο παράδεισος είναι η Βασιλεία του Θεού, η πανευτυχής κατάσταση αυτών που θα σωθούν στην αιωνιότητα.

Η χαρά τους θα είναι η επικοινωνία με το Θεό. Όπως στη ζωή αυτή η αγάπη των δικών μας, η στοργή και το ενδιαφέρον τους, έτσι και στην άλλη ζωή θα «ζούμε» απολαμβάνοντας την αγάπη του Θεού. Θα βλέπουμε το Θεό και τους αγγέλους και θα δοξολογούμε το Θεό για τη δόξα Του, για τα μεγαλεία Του.

Ο Χριστός δε μας περιέγραψε τη δόξα του παραδείσου, γιατί τα ουράνια Μυστήρια δεν τα καταλαβαίνει ο ανθρώπινος νους.

Διαβάστε περισσότερα »

http://www.hristospanagia3.blogspot.gr/

Στὸν Χριστὸ ὑπάρχουν ὅλα τὰ ὡραία, τὰ ὑγιῆ.Ἅγιος Πορφύριος.mp3.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Π. Σάββας 2016-02-18_Στὸν Χριστὸ ὑπάρχουν ὅλα τὰ ὡραία, τὰ ὑγιῆ_Ἅγιος Πορφύριος_mp3. ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΕΔΩ

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 18-02-2016 (Σύναξη στὸ Ἐνοριακὸ κέντρο Ἀμπελειῶν Πέλλης ).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

http://hristospanagia3.blogspot.gr/