«Νεανικές ἀσκήσεις»

 

Ὁ Γέρων Ἰάκωβος Τσαλίκης

Ἡ μητέρα μου ἔκανε μετάνοιες, δεήσεις, προσευχές, νηστεῖες. Ἔτσι γιατρευόμασταν τότε. Ἀπό μικρό, μέ εἶχε μάθει ἡ μανούλα μου νά τηρῶ τήν τάξη τῆς Ἐκκλησίας, νηστεῖες, μετάνοιες. Μικρό παιδάκι, ἄνοιγα (τήν πόρτα) χωρίς νά μέ παίρνουν εἴδηση στίς 12 μέ 1 (ἡ ὥρα) τό βράβυ καί πήγαινα στήν ἐρημιά. ( Ἄλλες φορές) ἔκανα “Λειτουργίες” μέ τά μικρά παιδάκια. Μέ φώναζαν: “ὁ παπα-Ἰάκωβος”. Χαρά μου ἦταν νά πῶ τό “Χριστός Ἀνέστη” καί νά ἠχήση σ᾿ ὅλη τήν πλάση. Πήγαινα σέ ξωκκλήσια. Ἄναβα τά καντήλια, τά περιποιόμουν, σκούπιζα. Εἶδα τήν ἁγία Παρασκευή. Ἤμουν ἁπλό παιδί. Οὔτε νερό δέν ἔπινα χωρίς τήν εὐχή τῆς μητέρας μου. Πρίν κοινωνήσω φίλαγα τό χέρι τοῦ πατέρα, τῆς μητέρας, (καί σάν στρατιώτης) τοῦ Διοικητοῦ μου. “Τίμα τόν πατέρα σου καί τήν μητέρα σου”.

»Ὅταν ἤμουν νέος, ἔκανα τόσες... μετάνοιες, ποτέ δέν τίς μετροῦσα. Τώρα πού γέρασα ἔχω καρδιά, ζάλη, πόνους στά πόδια, στά χέρια... Ὅμως, λέω:

“ Ἄς πεθάνω ἐκεῖ ( στόν ἀγῶνα)”».

«Μικρός ἤμουν εὐσεβής»

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Η ΜΟΝΑΧΗ ΠΕΛΑΓΙΑ ΜΑΡΑΒΕΛΛΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΚΕΧΡΟΒΟΥΝΙΟΥ ΤΗΝΟΥ. «Νόμιζα πώς δέν πατοῦσα στήν γῆ! Οἱ ἀπόκοσμες μελωδίες πού μέ συνόδευαν μοῦ ἔδιναν θάρρος καί ἀνέκφραστη χαρά!»

Γεννήθηκε στο χωριό Μολάοι της Μάνης το έτος 1860. Ήταν το μόνο κορίτσι ανάμεσα στα έξι αγόρια αδέλφια της. Από μικρή στην ηλικία είχε τον πόθο να μονάσει. Ντυνόταν σεμνά με μονόχρωμα ρούχα και αποσυρόταν σε μακρινά εξωκκλήσια, όπου στην ησυχία επιδιδόταν στο θεάρεστο έργο της προσευχής.

Οι δικοί της όμως, και ιδίως ο πατέρας της, επιθυμούσαν να την δουν αποκατεστημένη σε γάμο και μάλιστα μέ συντοπίτη τους για να μην ξενιτευτεί. Η κόρη βέβαια αντιδρούσε σθεναρά. Όταν όμως η κατάσταση έγινε έκρυθμη η ίδια μηχανεύτηκε το εξής: δέχτηκε να αρραβωνιαστεί τον γαμπρό που της διάλεξαν και ορίστηκε και η ημερομηνία του γάμου. Στις προετοιμασίες του γάμου συμμετείχε χαρούμενη για να μην κινήσει τις υποψίες κανενός. Δύναμη έπαιρνε από την προσευχή και την ακλόνητη πίστη της στον Χριστό και την σκέψη ότι ο εκλεκτός Νυμφίος της ψυχής της άξιζε κάθε θυσία...

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ μοναχή Ἀγαθονίκη Καραζεπούνη. Ἡ πρώην μουσουλμάνα πού ἀσκήτεψε στήν Ἱ. Μονή Κεχροβουνίου Τήνου

Στην περίπτωση της αδελφής Αγαθονίκης θαυμάζουμε την πρόνοια του Θεού, το πώς δηλαδή ο ίδιος την διάλεξε και την προόρισε να γίνει νύμφη Του μέσα από το γένος των μισοχρίστων και μισελλήνων Οθωμανών.

Καταγόταν από τα βάθη της Μικράς Ασίας. Το μουσουλμανικό της όνομα ήταν Αλή Μουλά. Ο πατέρας της ήταν χότζας. Διέθετε σοφία και πείρα και έτσι πολλοί τον επισκέπτονταν για να ζητήσουν την πολύτιμη συμβουλή του. Συνήθιζε να λέει: «Κάποιο απ’ τά παιδιά μου θα προδώσει την θρησκεία μας και θα γίνει κακό γκιαούρ». Το παιδί μεγάλωνε και διακρινόταν για την σεμνότητα και την φιλοτιμία του. Αγαπούσε ιδιαίτερα τους Χριστιανούς και ένιωθε κάτι να την μαγνητίζει και να την τραβά κοντά τους...

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἐπιστολὴ π. Φιλοθέου Ζερβάκου

Ζερβᾶκος Φιλόθεος (Ἀρχιμανδρίτης (+))

 

Ἐπιστολὴ π. Φιλοθέου Ζερβάκου πρὸς μητέρα ποὺ ἐλυπήθη διότι ἡ κόρη της ἀκολούθησε τὴ μοναχικὴ ζωὴ

Ἐὰν ἡ Ἑλένη ἔπαιρνε κακὸ δρόμο, τότε ἔπρεπε νὰ λυπηθῆτε τόσο πολύ, ἀλλὰ ἡ Ἑλένη ἀκολούθησε τὸν δρόμο τοῦ Θεοῦ.

Ἄκουσε τὴν φωνὴ τοῦ Εὐαγγελίου ποὺ λέγει: ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα περισσότερον ἀπὸ ἐμέ, δὲν εἶναι ἄξιος νὰ μὲ ἀκολουθήση. Σᾶς ἀγαποῦσε, σᾶς ἀγαπᾶ καὶ θὰ σᾶς ἀγαπᾶ ἕως τέλους τῆς ζωῆς της, ἀλλὰ καὶ ἀπό σᾶς καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς συγγενεῖς καὶ φίλους ἀγάπησε περισσότερο τὸν Χριστὸν καὶ ἐπροτίμησεν, ἀπὸ κάθε ἄλλον ἄνθρωπον γήινον, μάταιον, νὰ νυμφευθῆ τὸν οὐράνιον καὶ ἀθάνατον Νυμφίον Χριστόν.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡγουμένη Μαρία. Ἀναμνήσεις ἑνός μαθητή. Ἡ περιπλάνησή της στήν Εὐρώπη. Αὑτοβιογραφία.Τοῦ Μητροπολίτου Γαβριήλ τοῦ Λόβτσανσκ. Ἀπό το Παρίσι στό Μπάρι τῆς Ἰταλίας στόν Ἅγιο Νικόλαο

Προς τον Άγιο Νικόλαο

Πριν ξεκινήσω, όμως, για την Σερβία αποφάσισα να πάω να προσκυνήσω τα ιερά λείψανα του Αγίου Νικολάου, στο Μπάρι. Ήθελα να ζητήσω την βοήθεια και την ευλογία του για τον περαιτέρω αγώνα μου στήν ζωή. Η πίστη μου έδινε φτερά, για να πετάξω πάνω από τις δυσκολίες και να διανύσω όλες τις αποστάσεις• και η ξενιτειά μου χάριζε την ζωογόνα εσωτερική ελευθερία. Απολάμβανα την μακαριότητα της κατά Χριστό πτώχειας. Είχα Πατέρα μου τον Θεό, και Εκείνος με προστάτευε και προνοούσε για εμένα, χωρίς εγώ να μεριμνώ για τίποτα. Έχοντας πάντα ενώπιον μου τον Κύριο περνούσα πόλεις και χωριά. Ζούσα με απλότητα, χωρίς εθιμοτυπίες και κοσμικές συμβάσεις. Συχνά, στις πόλεις πού βρισκόμουν, καθόμουν στα σκαλοπάτια των σπιτιών παρατηρούσα την φύση και την ζωή πού κρύβεται μέσα της• δοξολογούσα τον Θεό πού με εξήγαγε από την φυλακή και το σκότος του κόσμου τούτου• και ένιωσα στήν καρδιά μου χαρά, ευγνωμοσύνη και ελπίδα.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡγουμένη Μαρία.Ἀναμνήσεις ἑνός μαθητή. Ἡ περιπλάνησή της στήν Εὐρώπη. Αὐτοβιογραφία. Τοῦ Μητροπολίτου Γαβριήλ τοῦ Λόβτσανσκ. Πεζή στό Παρίσι

Πεζή για το Παρίσι

 

Aποφάσισα να πάω στο Παρίσι πεζή, σαν φτωχή περιπλανώμενη. Ξεκίνησα το ταξίδι και διανυκτέρευα όπου ήθελε ο Θεός. Έτρωγα ψωμί και φρούτα πού μου προσέφεραν οι άνθρωποι, στα σπίτια των οποίων ζητούσα να περάσω την νύχτα. Δύο εβδομάδες αργότερα, έφτασα στο Σαν Ρέμο, στα σύνορα της Γαλλίας. Αφού ερεύνησα την περιοχή, κατάλαβα ότι έπρεπε να τρα­βήξω προς τα δυτικά. Βγαίνοντας από την πόλη αντίκρισα έναν ποταμό και ένα ψηλό βουνό σκεπασμένο με θάμνους. Διέσχισα τον ποταμό με τα πόδια, και κατόπιν άρχισα να σκαρφαλώνω στο βουνό. Δεν υπήρχε όμως δρόμος, και γι’ αυτό αναγκάστηκα να περπατήσω ανάμεσα στους θά­μνους. Η άνηφοριά ήταν αρκετά απότομη, και έτσι σκαρ­φάλωνα όλην την ημέρα. Το βράδυ διψούσα και πεινούσα πολύ, καθώς δεν είχα φάει τίποτα μέχρι τότε. Εξαντλη­μένη κάθισα να ξεκουραστώ. Ξαφνικά πρόσεξα ότι υπήρχε ένα μονοπάτι, στην αρχή τού οποίου κείτονταν ένα μεγάλο Τσαμπί σταφύλι. Ευχαρίστησα τον Κύριο και το έφαγα. Σουρούπωνε και είχε αρχίσει να ψιχαλίζει. Περπάτησα λίγο ακόμη για να βρω κατάλυμα, ώσπου έπαψα να βλέπω.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡγουμένη Μαρία.Ἀναμνήσεις ἑνός μαθητή. Ἡ περιπλάνηση της στήν Εὐρώπη. Αὐτοβιογραφία. Τοῦ Μητροπολίτου Γαβριήλ τοῦ Λόβτσανσκ. Ρώμη-Φλωρεντία

Ρώμη- Φλωρεντία

Όταν πια ταχτοποιήθηκαν τα χαρτιά μου, αναχώρησα για την Ρώμη, μετά την εορτή της Αναλήψεως του Σωτήρος. Το πλοίο μας πέρασε από την Νεάπολη όπου έμεινε τρεις ημέρες. Έτσι, μου δόθηκε η ευκαιρία να επισκεφτώ την Πομπηία, πριν φτάσω τελικώς στήν Ρώμη.

Εκεί συνάντησα την θεία μου, η οποία ήταν παντρεμένη με έναν Ιταλό, δημόσιο υπάλληλο υψηλού βαθμού. Αυτοί έχοντας οικονομική ευμάρεια ζούσαν μία εντελώς κοσμική ζωή. Μόλις έφτασα, βγήκαν να με υποδεχτούν δύο παιδιά ντυμένα και στολισμένα σαν πορσελάνινες κούκλες. Η θεία μου ξεσηκώθηκε με τον ερχομό μου. Αφού ξεκουράστηκα λίγο, προφασίστηκα ότι ξέχασα κάτι από τα πράγματά μου, και έφυγα, δίχως να επιστρέψω ξανά. 

Η ψυχή μου ήταν πια αφιερωμένη στον Χριστό και δεν άντεχε σε τέτοιο περιβάλλον.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Πρέπει νά μονάσω ἤ ὄχι… ( Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς )

Επιστολή στην κοπέλα που δεν μπορεί να αποφασίσει αν πρέπει να παντρευτεί ή να πάει στο μοναστήρι.
“Εφόσον αμφιταλαντεύεσαι, κόρη, να ξέρεις ότι είσαι περισσότερο για γάμο παρά για μοναστήρι. Για μοναχικό βίο είναι εκείνοι στους οποίους δεν υπάρχει αμφιβολία.
Ο άγιος Σάββας δεν δίσταζε, ούτε η αγία Θεοδώρα, ούτε η αγία Ξένια, ούτε η Ευφημία, ούτε τόσες πολλές άλλες, οι οποίες υπήρξαν πραγματικές καλλιτέχνιδες του μοναχικού βίου.
Επειδή ” ού πάντες χωρούσι τον λόγον τούτον, αλλ΄οις δέδοται. ”
Εσύ λές πως συχνά τα βράδια κάθεσαι μαζί με τη μητέρα σου δίπλα στη φωτιά, και απαριθμείτε λόγους υπέρ και λόγους κατά. Ενώ εγω σου λέω: όσοι λόγοι και να είναι, και πάλι δεν θα αποφασίσουν οι λόγοι σε ποια πλευρά θα γύρεις αλλά η έλξη.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Μοναχισμός...

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2015/06/blog-post_27.html
 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/07/blog-post_328.html