Ὁ μή κατ'ἐπίγνωσιν ζηλωτής ... Ἅγιος Νεκτάριος

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τό Πιστεύω τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου

 Ἔλεγε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος: «Ὁ Θεός γιά μένα εἶναι δόξα, πλοῦτος καί καύχημα. Εἶναι τό γλυκύτατο καί πιό εὐχάριστο πράγμα. Εἶναι ἡ φροντίδα καί τό ἐντρύφημά μου. Ἡ ψυχή μου εἶναι δημιούργημα τῆς πνοῆς τοῦ Θεοῦ. Τό σῶμα μου εἶναι πλάσμα τοῦ Θεοῦ. Θεία χάριτι εἶμαι γένος τοῦ Θεοῦ. Ἀπ᾿ τό Θεό ἔλαβα τήν ὕπαρξη ἀλλά καί τή δυνατότητα νά κινοῦμαι, ν᾿ ἀναπνέω καί νά μιλάω.

 Στό Θεό καθημερινά ἐμπιστεύομαι τό πνεῦμα μου. Στό Θεό προσεύχομαι. Ζῶ μέ τό Θεό, δουλεύω καί βρίσκομαι μέ τό Θεό»…

 Εἶμαι εὐτυχισμένος μέ τό μεγάλο, ἰσχυρό καί ζῶντα Θεό, ὁ ὁποῖος εἶναι πάροχος βοηθός καί τελειωτής τῶν καλῶν. Εἶναι ἐπόπτης τῶν ὅσων σκέφτομαι, λέω καί κάνω. Δέχομαι τό Θεό ὡς φοβερό κριτή τῶν ὅσων ἔχω κάνει. Ἔχω Θεό ἤπιο καί συγχωρητικό, μακρόθυμο καί πολυέλεο, σωτήρα καί λυτρωτή.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἅγιος Νεκτάριος: «Ἄν σᾶς συμβεῖ ἀπό ἀπροσεξία κάποια ἁμαρτία, μήν ἀπελπιστεῖτε, ἀλλά σηκωθεῖτε γρήγορα καί προσπέστε στόν Θεό»

 «Μὴν ἀπελπίζεστε, ἀγρυπνείτε καὶ προσεύχεστε γιὰ νὰ κατοικήσει μέσα σας τὸ Ἅγιο Πνεύμα»

Σκοπὸς της ζωης μας είναι νὰ γίνουμε τέλειοι καὶ ἅγιοι. Νὰ ἀναδειχθουμε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ κληρονόμοι της βασιλείας των 

οὐρανών. Ἂς προσέξουμε μήπως, γιὰ χάρη της παρούσας ζωής, στερηθούμε τὴ μέλλουσα, μήπως, ἀπὸ τὶς βιοτικὲς φροντίδες καὶ μέριμνες, ἀμελήσουμε τὸ σκοπὸ της ζωής μας.

 

Ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία καὶ ἡ προσευχὴ ἀπὸ μόνες τους δὲν φέρνουν τοὺς ἐπιθυμητοὺς καρπούς, γιατί αὐτὲς δὲν ειναι ὁ σκοπὸς της ζωης μας, ἀποτελουν τὰ μέσα γιὰ νὰ πετύχουμε τὸ σκοπό.

 

Στολίστε τὶς λαμπάδες σας μὲ ἀρετές. Ἀγωνιστείτε ν’ ἀποβάλετε τὰ πάθη της ψυχής. Καθαρίστε τὴν καρδιά σας ἀπὸ κάθε ρύπο καὶ διατηρήστε τὴν ἁγνή, γιὰ νὰ ἔρθει καὶ νὰ κατοικήσει μέσα σας ὁ Κύριος, γιὰ νὰ σας πλημμυρίσει τὸ Ἅγιο Πνεύμα μὲ τὶς θείες δωρεές.

 

Παιδιά μου ἀγαπητά, ὅλη σας ἡ ἀσχολία καὶ ἡ φροντίδα σ’ αὐτὰ νὰ είναι. Αὐτὰ ν’ ἀποτελούν σκοπὸ καὶ πόθο σας ἀσταμάτητο. Γί’ αὐτὰ νὰ προσεύχεστε στὸ Θεό. Νὰ ζητήτε καθημερινὰ τὸν Κύριο, ἀλλὰ μέσα στὴν καρδιά σας καὶ ὄχι ἔξω ἀπὸ αὐτήν. Καὶ ὅταν Τὸν βρείτε, σταθείτε μὲ φόβο καὶ τρόμο, ὅπως τὰ Χερουβεὶμ καὶ τὰ Σεραφείμ, γιατί ἡ καρδιά σας ἔγινε θρόνος του Θεοῦ. Ἀλλὰ γιὰ νὰ βρείτε τὸν Κύριο, ταπεινωθείτε μέχρι τὸ χώμα, γιατί ὁ Κύριος βδελύσσεται τοὺς ὑπερήφανους, ενῷ ἀγαπάει καὶ ἐπισκέπτεται τοὺς ταπεινοὺς στὴν καρδιά.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ παρά λίγο αὐτόχειρας μαθητής τῆς Ριζαρείου Σχολῆς

 Τα οικογενειακά μεγάλα προβλήματα οδήγησαν τον Νίκο, τελειόφοιτο μαθητή του Σεβασμιωτάτου Νεκταρίου στη Ριζάρειο, σε αδιέξοδο. Τίποτε δεν μπορούσε να τον παρηγορήσει και αποφάσισε να αυτοκτονήσει. Ο Νεκτάριος κατάλαβε την τραγωδία και έσπευσε.

Τον πήρε απ' το χέρι και πήγαν μαζί στην Εκκλησία της Σχολής. Γονάτισαν κι οι δυό μπροστά στην Παναγία. Ο Σεβασμιώτατος προσευχήθηκε δακρυσμένος για τον μαθητή του.

 Ο Νίκος, στη συνέχεια, δεν "έπαιξε" την τελευταία του πράξη, όπως σχεδίαζε, αλλά σε μια βδομάδα έπεσε βαριά άρρωστος. Τον πήγαν στον "Ευαγγελισμό". Οι γιατροί δεν εξακρίβωσαν την αιτία της αρρώστιας. Εκείνος καθημερινά χειροτέρευσε. Το Συμβούλιο της Σχολής αποφάσισε να τον στείλει πίσω στο χωριό του. Ο Σχολάρχης άγιος Νεκτάριος επενέβη και πάλι. Τον έθεσε υπό την προσωπική προστασία του.

 Και όταν οι γιατροί μετά από λίγο ανακοίνωσαν τον επικείμενό του θάνατο, ο Σεβασμιώτατος καλεί όλους τους Ριζαρείτες να αγρυπνήσουν προσευχόμενοι για τη σωτηρία του.

 Πίστη και δάκρυα, ξημερώνοντας Κυριακή, αρχές του αιώνα, στον άη Γιώργη της Ριζαρείου.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γράμμα τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου.

 Αγάπη προς τον Θεό.

Φιλόθεη δούλη του Θεού Όλγα Μιχαήλοβνα

Μου γράφετε πώς θέλετε να μάθετε για την αγάπη προς τον Θεό. Θέτω λοιπόν υπόψη σας την διδασκαλία των αγίων πατέρων περί του θέματος αυτού:

Θέλεις να μάθεις την αγάπη προς τον Θεό; Απομακρύνσου από κάθε πράξη, λέξη, σκέψη και αίσθηση απαγορευμένη από τα Ευαγγέλια. Με την έχθρα σου προς την αμαρτία, πού είναι τόσο μισητή στον πανάγιο Θεό, δείξε και απόδειξε την αγάπη σου προς Αυτόν. Τίς αμαρτίες στις οποίες έτυχε να πέσεις λόγω αδυναμίας να τίς θεραπεύεις αμέσως δια της μετανοίας. Άλλα είναι προτιμότερο με την άγρυπνη προσοχή στον εαυτό σου να μην επιτρέπεις στις αμαρτίες να εισχωρούν στην καρδιά σου.

Θέλεις να μάθεις την αγάπη προς τον Θεό; Να μελετάς φιλόπονα τίς εντολές του Κυρίου στα Ευαγγέλια και να προσπαθείς να τίς εκπληρώνεις σε κάθε σου ενέργεια.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Μὴν ἀπελπίζεστε, ἀγρυπνείτε καὶ προσεύχεστε γιὰ νὰ κατοικήσει μέσα σας τὸ Ἅγιο Πνεῦμα»

 Άγιος Νεκτάριος

Σκοπὸς της ζωής μας ειναι νὰ γίνουμε τέλειοι καὶ ἅγιοι. Νὰ ἀναδειχθουμε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ κληρονόμοι της βασιλείας των οὐρανων. Ἂς προσέξουμε μήπως, γιὰ χάρη της παρούσας ζωης, στερηθουμε τὴ μέλλουσα, μήπως, ἀπὸ τὶς βιοτικὲς φροντίδες καὶ μέριμνες, ἀμελήσουμε τὸ σκοπὸ της ζωης μας.

 

Ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία καὶ ἡ προσευχὴ ἀπὸ μόνες τους δὲν φέρνουν τοὺς ἐπιθυμητοὺς καρπούς, γιατί αὐτὲς δὲν ειναι ὁ σκοπὸς της ζωης μας, ἀποτελουν τὰ μέσα γιὰ νὰ πετύχουμε τὸ σκοπό.

 

Στολίστε τὶς λαμπάδες σας μὲ ἀρετές. Ἀγωνιστειτε ν’ ἀποβάλετε τὰ πάθη της ψυχης. Καθαρίστε τὴν καρδιά σας ἀπὸ κάθε ρύπο καὶ διατηρηστε τὴν ἁγνή, γιὰ νὰ ἔρθει καὶ νὰ κατοικήσει μέσα σας ὁ Κύριος, γιὰ νὰ σας πλημμυρίσει τὸ Ἅγιο Πνευμα μὲ τὶς θειες δωρεές.

 

Παιδιά μου ἀγαπητά, ὅλη σας ἡ ἀσχολία καὶ ἡ φροντίδα σ’ αὐτὰ νὰ ειναι. Αὐτὰ ν’ ἀποτελουν σκοπὸ καὶ πόθο σας ἀσταμάτητο. Γί’ αὐτὰ νὰ προσεύχεστε στὸ Θεό. Νὰ ζητητε καθημερινὰ τὸν Κύριο, ἀλλὰ μέσα στὴν καρδιά σας καὶ ὄχι ἔξω ἀπὸ αὐτήν. Καὶ ὅταν Τὸν βρειτε, σταθειτε μὲ φόβο καὶ τρόμο, ὅπως τὰ Χερουβεὶμ καὶ τὰ Σεραφείμ, γιατί ἡ καρδιά σας ἔγινε θρόνος του Θεοῦ. Ἀλλὰ γιὰ νὰ βρειτε τὸν Κύριο, ταπεινωθειτε μέχρι τὸ χωμα, γιατί ὁ Κύριος βδελύσσεται τοὺς ὑπερήφανους, ενωῷ ἀγαπάει καὶ ἐπισκέπτεται τοὺς ταπεινοὺς στὴν καρδιά.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος καί ἡ δίωξή του ἀπό τόν Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας Σωφρόνιο Δ΄

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΚΑΙ Η ΔΙΩΞΗ ΤΟΥ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ  ΣΩΦΡΟΝΙΟ Δ΄

Βασίλειος Γ. Βοξάκης, Θεολόγος καθηγητής

          Ο Άγιος Νεκτάριος ζούσε αληθινά εν Χριστώ. Επιδίωξη και προσευχή του ήταν να εφαρμόζει διαρκώς τον λόγο του Αποστόλου Παύλου: «ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός». (Γαλ. 2, 20) Όμως η εν Χριστώ ζωή προξενεί το φθόνο και το μίσος και κατά συνέπεια και το διωγμό, όπως ο ίδιος ο Κύριος μας είχε προειδοποιήσει: «Ει εμέ εδίωξαν, και υμάς διώξουσιν». (Ιω. 15,20) Ως γνήσιος μαθητής και ακόλουθος του Χριστού ο Άγιος Νεκτάριος δεν ήταν δυνατόν και εκείνος να μην επιφέρει κατ' επάνω του τη μήνη και τις συκοφαντίες των ανθρώπων που ήταν γνήσιοι μαθητές όχι του Χριστού, αλλά του εωσφόρου. Ας μην ξεχνάμε ότι η ζωή των Αγίων είναι η ζωή του Χριστού επαναλαμβανόμενη, όπως χαρακτηριστικά λέει ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς στο κλασικό βιβλίο του «Άνθρωπος και Θεάνθρωπος».

         Ο φθόνος των άλλων πολλές φορές λειτουργεί και θετικά για τον φθονούμενο άνθρωπο, αν μπορέσει να τον χρησιμοποιήσει με πνευματικό τρόπο. Όπως το μέταλλο του χαρακτικού εργαλείου όσο χτυπάει και σκαλίζει το μέταλλο του χρυσού τόσο αυτό αποκτάει σχήμα, στολισμό και γίνεται τελειότερο. Έτσι κι ο Άγιος Νεκτάριος αντιμετώπισε πολλές φορές στη ζωή του το φθόνο, τη συκοφαντία, την αδικία, την περιφρόνηση. Χιλιάδες χτυπήματα, πολλές φορές κι από εκεί που δεν το περίμενε, από ψευδαδέλφους Χριστιανούς. Όμως αντί αυτά να κάμψουν το ηθικό του αντιθέτως με τη Χάρη του Θεού, «τα κοπανίσματα και τα σφυροκοπήματα» αυτά τον έκαναν να λάμπει όλο και περισσότερο. Ο ίδιος ο Άγιος Νεκτάριος έλεγε ότι ο πόνος είναι το δακτυλίδι που προσφέρει ο Κύριος στους εκλεκτούς του. Υπέμεινε μέχρι τέλους και «Ο δε υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται». (Μτθ. 10,22)

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

1)Ἐμφανίσεις τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου. 2)Ἐκζήτηση συγγνώμης ἀπὸ τὸν Ἅγιο Νεκτάριο τὸν Θαυματουργό

Ἐμφανίσεις τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου

---

Ἅγιος Νεκτάριος - Ταπεινὸς καὶ συκοφαντημένος ὅσο ἐλάχιστοι στὴν ἐποχή μας...

Ὁ π. Νεκτάριος Βιτάλης, γνωστότατος στὸ Λαύριο γιὰ τὴν δράση του καὶ γιὰ τὴν συμπαράστασή του στὸν φτωχὸ καὶ ξεγραμμένο κόσμο τῆς ὑποβαθμισμένης αὐτῆς περιοχῆς, διηγεῖται τὸ παρακάτω περιστατικὸ ὅπως τοῦ συνέβη, ὅταν ἑτοιμοθάνατος ἀπὸ καρκίνο, περίμενε ἁπλῶς τὴν ὥρα τοῦ θανάτου του...

Τὰ ὅσα παρουσιάζονται στὴν συνέχεια ἔχουν προβληθεῖ ἐπανειλημμένως στὰ μέσα ἐνημέρωσης, εἶναι δὲ καταχωρημένα καὶ στὸ βιβλίο «ΜΙΛΗΣΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ» - Ἀθῆνα 1997, τοῦ γνωστοῦ συγγραφέα κ. Μανώλη Μελινοῦ.

Διηγεῖται ὁ π. Νεκτάριος Βιτάλης:

- Εἶχα προσβληθεῖ ἀπὸ σοβαρὴ μορφὴ καρκίνου. Τὸ στῆθος μου ἦταν μιὰ πληγὴ ἀνοικτὴ ποὺ ἔτρεχε ἀδιάκοπα αἷμα καὶ πύον. Ἀπὸ τοὺς πόνους ἔσκιζα τὶς φανέλες μου. Κατάσταση τραγική, πήγαινα κατ᾿ εὐθείαν στὸν θάνατο. Νὰ φαντασθεῖτε, εἶχα ἑτοιμάσει ἀκόμη καὶ τὰ σάβανά μου...

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι πλασμένη γιὰ νὰ ἀγαπᾶ, καὶ δὲν μπορεῖ νὰ μένει ἀδιάφορη στὴν ἀγάπη, ἂν δὲν προλάβει νὰ τὴν κυριεύσει ὁ θεῖος ἔρωτας.

  Ἁγίου Νεκταρίου Αἰγίνης

Περὶ Ἔρωτος 

Ὁ ἔρωτας εἶναι πάθος μίας ψυχῆς ποὺ εἶναι ἀπερίσκεπτη, καὶ γεννιέται ἀπὸ τὰ μάτια ποὺ βλέπουν, μὲ περιέργεια καὶ ἐπιμονή. Ὁ ἔρωτας φανερώνεται σὰν μία ὑπερβολικὴ καὶ ἀλόγιστη ἐπιθυμία, ποὺ γεννιέται γρήγορα μέσα στὴν ψυχή, σβήνει ὅμως πολὺ ἀργὰ καὶ μὲ μεγάλη δυσκολία.Ὁ ἔρωτας, μία κι' ἀνάψει σὰν φλόγα μέσα στὴν καρδιά, τὴν πυρώνει καὶ τὴν κατακαίει καὶ δὲν σβήνει εὔκολα. Γιατί ζωντανεύει κι ἀναρριπίζεται ἀπὸ τὴν φαντασία, ποὺ φέρνει πάντα ὁλοζώντανο μπροστά του τὸ εἴδωλο τοῦ ἀγαπημένου τοῦ προσώπου.Γὶ αὐτὸ ἅμα κυριέψει τὴν ψυχή, τὴν κάνει νὰ ἀπαρνηθεῖ καὶ τὴν τροφὴ ἀκόμη. 

Ὁ ἔρωτας ἅμα βρεῖ μία ψυχὴ ἀφρούρητη καὶ τρυπώσει μέσα τῆς τὴν αἰχμαλωτίζει καὶ τὴν καταδουλώνει. Καὶ τὴν κάνει νὰ

καταφρονᾶ τὰ πάντα καὶ μόνο γὶ αὐτὸ νὰ γνοιάζεται.Καὶ πολλὲς ἀλόγιαστες ψυχὲς πέφτουν σὲ ἀληθινὴ τρέλα καὶ μανία, ἐπειδὴ ἡ ἀχαλίνωτη φαντασία τοὺς ὅλο καὶ τροφοδοτεῖ τὴν φλόγα του, καὶ κάνει τὸν νοῦ τους νὰ παραλογιάζει. Σὰν τύχει ὅμως νὰ συναπαντήσει μία ψυχὴ λογικὴ καὶ καλοσυγκρατημένη, σβήνει ἡ φλόγα του, προτοῦ νὰ κάνει ζημιὰ στὸ μυαλό. Γιατί μία τέτοια ψυχὴ αὐτοκυριαρχεῖται. καὶ δὲν παραδίνεται στὴ φαντασία γιὰ νὰ τὴν σέρνει ὅπου θέλει. 

Ὁ ἔρωτας κυριεύει τὶς ψυχὲς ποὺ εἶναι ἄδειες ἀπὸ τὸν ἔρωτα τοῦ Θεοῦ, καὶ εἶναι γεμάτες ἀπὸ ἀνία μέσα στὴ μοναξιά τους, γιατί ἡ καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι πλασμένη γιὰ νὰ ἀγαπᾶ, καὶ δὲν μπορεῖ νὰ μένει ἀδιάφορη στὴν ἀγάπη, ἂν δὲν προλάβει νὰ τὴν κυριεύσει ὁ θεῖος ἔρωτας.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Πῶς διηύθυνε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος τήν Ριζάρειο Σχολή

ΠΡΩΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Κάποιοι μαθητές της Ριζαρείου έκαναν σοβαρότατα παραπτώματα. Τους οδήγησαν στο διευθυντή λοιπόν για να τιμωρηθούν. Τι έκανε όμως ο Νεκτάριος;

Ζήτησε να μην του σερβίρεται φαγητό (του ίδιου, όχι των μαθητών...) για τρεις ημέρες. Θεώρησε ο Νεκτάριος τον εαυτό του υπεύθυνο, πίστεψε ότι ο ίδιος έκανε λάθος, δεν έμπνευσε τους μαθητές, δεν τους οδήγησε στη χάρη του Θεού.

Την ώρα του κοινού δείπνου, ενώ οι άλλοι έτρωγαν, προσευχόταν στο Θεό για το πρόβλημα... Και δεν είναι δύσκολο για τον κάθε άνθρωπο να ξεχωρίσει τον υποκριτή από τον ειλικρινή...

 Το ζήτημα αυτό συγκλόνισε την μικρή κοινότητα της Ριζαρείου.

 Για πρώτη ίσως φορά στη ζωή τους οι άνθρωποι εκεί είδαν κάποιο διευθυντή να μην ψάχνει για ευθύνες στους άλλους αλλά στον εαυτό του.

 Η συγκλονιστική ταπείνωση του Νεκταρίου χώρισε το χρόνο στα δύο για την σχολή, το πριν και το μετά.

 Οι μαθητές άλλαξαν ριζικά. Οι φταίχτες του επεισοδίου δεν ήθελαν να φάνε ούτε αυτοί τις ημέρες που ο Νεκτάριος δεν έτρωγε...έκλαψαν πικρά... μετάνιωσαν...

 Μετά από αυτό όταν κάποιος έκανε ένα σοβαρό παράπτωμα έπεφταν πάνω του οι ίδιοι οι μαθητές να τον συνεφέρουν...τα λόγια τους ήταν συνήθως ¨θέλεις πάλι να μη τρώει ο Νεκτάριος... δεν τον βλέπεις πως αγωνίζεται εδώ μέσα... θα αρρωστήσει¨

 Να νοιάζεσαι πραγματικά για τον άνθρωπο που διοικείς... φαίνεται.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Σύ μου εἶ, Παρθενομῆτορ, καύχημα μου ἐν τῷ βίῳ»

 Προσευχή του Αγίου Νεκταρίου

Συ μου σκέπη εί και ρύστις, Συ μου εί παραμυθία

Συ αντίληψις μου πέλεις, Σύ ελπίς και προστασία.

Συ ενίσχυσον με, Κόρη, εν τη πάλη, εν σταδίω.

Συ μου ει, Παρθενομήτορ, καύχημα μου εν τω βίω.

Συ με δείξον νικηφόρον, Συ με δείξον στεφανίτην…

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τό πνευματικό μυστικό τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου

Η σιωπή όμως… η σιωπή! Θα αφήσει στην καρδιά σου χώρο ν’ ακουστεί η φωνή του Θεού. Η σιωπή θα σε απαλλάξει από το φτωχό σου μέτρο και θα σε μάθει να μετράς τον εαυτό σου και τον κόσμο με το δικό Του μέτρο. Θα μείνεις τότε άφωνος από τα κρίματά σου. Και δυο φορές θα μείνεις άφωνος από την υπομονή του Θεού. Πού να βρεις μετά διάθεση και θάρρος ν’ ασχοληθείς με τα κρίματα των άλλων!

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Συγκλονιστική ἀφήγηση γιά τήν ἀνακομιδή τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου

 Διαβάζουμε,την συγκλονιστικήν αφήγηση του αιωνοβίου Ἀρχιμανδρίτου Τιμοθέου Καλαμπερίδη, γιά τήν Ἀνακομιδή τῶν ἱερῶν Λειψάνων τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου (Α’ Ἀνακομιδή τό ἔτος 1921, Β’ 1923, Γ’ 1927, Δ’ 1953):

-Ἀρχιμανδρίτης Τιμόθεος: Στό Μοναστήρι ἦλθα τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1952, σέ ἡλικία 55 ἐτῶν. Τόν ἑπόμενο χρόνο –συγκεκριμένα στίς 2 Σεπτεμβρίου 1953– ἔγινε ἡ Ἀνακομιδή τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου.

Ἡ Ἀνακομιδή –πού ἀποφασίσθηκε τό καλοκαίρι– ἔγινε ἀφοῦ σουρούπωσε. Θά ἦταν 8 μέ 9, βραδάκι πιά. Δέν εἶχαμε ἠλεκτρικά· Μέ τά λούξ δουλεύαμε. Ὅλοι, γύ­ρω–τριγύρω, μέ ἀναμμένες λαμπάδες καί κεριά.

Στήν ἀρχή διαβάσθηκε ἡ Ἀκολουθία. Ἀφοῦ βγάλαμε τά ἅγια λείψανα, τά τοποθετήσαμε σέ λεκάνες. Τά πλύναμε μέ ροδόσταμο καί ἄλλα ἀρώματα. Σέ ὁρισμένα Λείψανα ἦταν τό ὕφασμα κολλημένο πάνω. Τά καθαρίσαμε. Κάναμε Παννυχίδα καί τά τοποθετήσαμε στό Ναό γιά προ­σκύνημα. Ἡ εὐωδία πού χυνόταν ὁλόγυρα, δέν γίνεται νά περιγραφεῖ! Τί πρᾶγμα ἦταν αὐτό, καταπληκτικό!

Τά τοποθετήσαμε στήν μέση τοῦ Ναοῦ. Τήν Κάρα καί τά ὑπόλοιπα Λείψανα. Βάλαμε καί τήν ἀρχιερατική μί­τρα, τήν πατερίτσα καί τά δικηροτρίκηρα. Περνοῦσε ὁ κόσμος καί ἀσπαζόταν μέ συγκίνηση. Ξέχασα νά σοῦ πῶ, ὅτι ὁ Δεσπότης εἶπε σέ μένα καί στόν π. Ἀμφιλόχιο Μακρῆ νά φροντίσουμε γιά τόν εὐτρεπισμό τῶν Λειψά­νων.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τό δωμάτιο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στό μοναστήρι του στήν Αἴγινα

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Πόσες φορές ὅμως τήν ἡμέρα, ἀναφέρουμε τό Ὄνομα τοῦ Χριστοῦ;

 

 Η εικόνα της Παναγίας είναι από το δωμάτιο του Αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα, σε αυτήν την εικόνα προσευχόταν ο Άγιος.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ ζωή τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου μέσα ἀπό ἁγιογραφίες

  

 

Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως γεννήθηκε την Τρίτη 1 Οκτωβρίου του 1846 στην Σηλυβρία της Τουρκοκρατούμενης Θράκης, από ευσεβείς και φτωχούς γονείς -τους Δήμο (Δημοσθένη) και Μπαλού (Βασιλική) Κεφαλά.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ κοίμηση καί ὁ ἐνταφιασμὸς τοῦ ἁγίου Νεκταρίου

 Στὸ ἀπόμακρο γιὰ κεῖνο τὸν καιρὸ νοσοκομεῖο τῆς Ἀθήνας, τὸ Ἀρεταίειο, ἡ γραμματεία ἔπαιρνε ἀπ’ ἔξω ἐντολὴ καὶ ἔδινε μέσα ἐντολὴ νὰ κρατήσουν κάποιο κρεββάτι στὸν μικρὸ παθολογικὸ θάλαμο, γιὰ ἕναν γέροντα καλόγερο ἀπὸ τὴν Αἴγινα. 

Τὸν ἔφεραν κάποιο μεσημέρι δύο καλόγριες κι ἕνας μέτριος στὸ ἀνάστημα σαραντάρης, ποὺ ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ποὺ μπῆκαν ἀνησυχοῦσε καὶ κρυφόκλαιγε. Ἔκαναν τὶς διατυπώσεις τῆς εἰσόδου καὶ παραμονῆς του στὸ θεραπευτήριο καὶ ἡ μία ἀπὸ τὶς δύο καλόγριες ἔφυγε.

 Στὸν θάλαμο ποὺ τὸν τοποθέτησαν ἦταν ἄλλα τέσσερα κρεββάτια, ὡστόσο μόνο τὰ δύο ἦταν πιασμένα. Στὸ διπλανὸ τοῦ γέροντα τῆς Αἴγινας ἀναπαυόταν ἕνας ἄντρας περίπου σαραντάρης ποὺ ἔπασχε ἀπὸ παράλυση τῶν κάτω ἄκρων. Ἦταν ἐπαρχιώτης οἰκογενειάρχης, εἶχε πέσει σ’ ἕνα γκρεμὸ ἀπὸ τὸ ζῶο του, χτύπησε κι ἀπὸ τότε τὸν ἔσερναν μὲ τὰ φορεῖα. Στὸ παρακάτω, ἔμενε κάποιος γέροντας συνταξιοῦχος δάσκαλος, μὲ οὐρολογικὴ κι αὐτὸς πάθηση.

«Τί νομίζεις γερόντισσα Εὐφημία, ἔκανε κάπου στὸν προθάλαμο σιγανασαίνοντας καὶ σκουπίζοντας τὰ δάκρυά του ὁ ἄντρας, θὰ κάνει τὴν ἐγχείρηση, θ’ ἀντέξει στὸ μαχαίρι;»

Ἐκείνη ἀπόμεινε συλλογισμένη.

«Τί θ’ ἀπογίνουμε δίχως τὴν εὐλογημένη του καθοδήγηση, πῶς θὰ ζήσουμε χωρὶς τὴν προσευχή του;», συνέχισε ὁ ἄντρας.

«Ἐλπίζω, κύριε Σακκόπουλε, ἀποκρίθηκε τέλος ἡ καλόγρια μισοταραγμένη. Ὁ καλὸς Θεὸς θὰ λυπηθεῖ τὴν ἀδελφότητα, δὲν θὰ ἐπιτρέψει ν’ ἀπομείνουμε εἴκοσι ὀκτὼ ψυχὲς ὀρφανές.»

«Ὦ ἀδελφὴ Εὐφημία, σ’ αὐτὸν ὀφείλω τὰ πάντα. Καὶ κυρίως τὸν θησαυρὸ τῆς ψυχῆς μου. Αὐτὸς μὲ εἰσήγαγε εἰς τὸ εὖρος, τὸ ὕψος καὶ τὸ κάλλος ποὺ ἔχει ὁ Κύριος. Ἀπὸ νωρὶς ἔχασα τὴν μητέρα μου καὶ τὸ ξεπέρασα, πρόπερσι ἀναπαύθηκε κι ὁ πατέρας μου, ἄνθρωπος ὅλο αὐταπάρνηση κι εὐγένεια καὶ τὸ κατάπια. Ἂν μᾶς ἐγκαταλείψει κι ὁ ἅγιος γέροντας, ὁ πνευματικὸς πατέρας καὶ ὁδηγὸς καὶ μεσίτης εἰς τὸν Θεόν, θὰ καταντήσω δυστυχής, θὰ παραμείνω δεντρὶ στὴν ἔρημο…»

Ἡ καλόγρια τὸν ἀνακοίταξε μὲ κάποια στοργὴ καὶ κούνησε τὸ κεφάλι.

Πέρασε ὁ πρῶτος μήνας, πέρασε κι ὁ δεύτερος.

Δὲν πρόλαβε νὰ κάνει ἐγχείρηση, δὲν πρόλαβε νὰ περάσει ἀπὸ μαχαίρι.

Ἡ Ἀθήνα συγκλονιζόταν ἀπὸ ἰαχὲς καὶ ἀλλαλαγμοὺς γιὰ τὴν ἐκλογικὴ ἥττα τοῦ Βενιζέλου, γιὰ τὶς ἀλλαγὲς στὴν Κυβέρνηση, γιὰ τὴν ἐπαναφορὰ τοῦ ἐξόριστου Βασιλιᾶ Κωνσταντίνου, οἱ ἐκκλησιαστικοὶ κύκλοι συζητοῦσαν, σχολίαζαν τὴν ἔκπτωση τοῦ Μελετίου καὶ τὴν ἐπανενθρόνιση τοῦ Θεοκλήτου, ὅταν ὁ χλωμὸς ἀσκητικὸς ἐκεῖνος γέροντας, ὁ καλόγερος τῆς Αἴγινας, ἔβλεπε ξαφνικὰ καταμπροστά του ἀνοιγμένους τοὺς οὐρανοὺς καὶ τοὺς ἀγγέλους κατὰ χιλιάδες νὰ τὸν ὑποδέχονται.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Συγκλονιστική ἀφήγηση γιά τήν ἀνακομιδή τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ Ἁγ.Νεκταρίου

 

Διαβάζουμε,την συγκλονιστικήν αφήγηση του αιωνοβίου Ἀρχιμανδρίτου Τιμοθέου Καλαμπερίδη, γιά τήν Ἀνακομιδή τῶν ἱερῶν Λειψάνων τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου (Α' Ἀνακομιδή τό ἔτος 1921, Β' 1923, Γ' 1927, Δ' 1953):

-Ἀρχιμανδρίτης Τιμόθεος: Στό Μοναστήρι ἦλθα τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1952, σέ ἡλικία 55 ἐτῶν. Τόν ἑπόμενο χρόνο –συγκεκριμένα στίς 2 Σεπτεμβρίου 1953– ἔγινε ἡ Ἀνακομιδή τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου.

Ἡ Ἀνακομιδή –πού ἀποφασίσθηκε τό καλοκαίρι– ἔγινε ἀφοῦ σουρούπωσε. Θά ἦταν 8 μέ 9, βραδάκι πιά. Δέν εἶχαμε ἠλεκτρικά· Μέ τά λούξ δουλεύαμε. Ὅλοι, γύ­ρω–τριγύρω, μέ ἀναμμένες λαμπάδες καί κεριά. 

Στήν ἀρχή διαβάσθηκε ἡ Ἀκολουθία. Ἀφοῦ βγάλαμε τά ἅγια λείψανα, τά τοποθετήσαμε σέ λεκάνες. Τά πλύναμε μέ ροδόσταμο καί ἄλλα ἀρώματα. Σέ ὁρισμένα Λείψανα ἦταν τό ὕφασμα κολλημένο πάνω. Τά καθαρίσαμε. Κάναμε Παννυχίδα καί τά τοποθετήσαμε στό Ναό γιά προ­σκύνημα. Ἡ εὐωδία πού χυνόταν ὁλόγυρα, δέν γίνεται νά περιγραφεῖ! Τί πρᾶγμα ἦταν αὐτό, καταπληκτικό!

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἀναβλύζει ἰάσεις παντοδαπάς» ὁ Ἅγιος Νεκτάριος!

 Βρισκόμαστε στο 1904 -λίγο μετά το Πάσχα- και ο Άγιος Νεκτάριος ταξιδεύει για πρώτη φορά στην Αίγινα, με σκοπό να δει την περιοχή όπου υπάρχει μια εγκαταλελειμμένη μονή, την οποία σκοπεύει να επαναλειτουργήσει. Πρόκειται για την μετέπειτα μονή της Αγίας Τριάδας στην οποία πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Πριν ακόμα φτάσει στο λιμάνι το πλοίο με το οποίο ταξίδευε ο Άγιος, ένα δαιμονισμένο παιδί -ο Σπύρος Αλυφαντής- δεκαπέντε ετών κυλιόταν στο έδαφος και φώναζε: 

«Έρχεται, έρχεται ο δεσπότης. Τρέξτε να τον ανταμώσετε. Έρχεται ο Άγιος που θα σώσει το νησί... Έρχεται ο δεσπότης από τη Ριζάρειο. Ο Θεός λυπήθηκε τον τόπο, έρχεται ο Πενταπόλεως».

Όταν αποβιβάστηκε ο Άγιος Νεκτάριος στην Αίγινα, του είπαν τα περί του δαιμονισμένου νέου και εκείνος ζήτησε να τον πάνε κοντά του. Ο δαιμονισμένος εξακολουθούσε να φωνάζει: «Έρχεται ο δεσπότης. Έρχεται να σώσει τον τόπο. Θα φτιάξει εκκλησία, θα φτιάξει το πιο μεγάλο μοναστήρι».

Ο Άγιος βλέποντας τον άρχισε να προσεύχεται και άγγιξε με την άκρη της αρχιερατικής του ράβδου, το στόμα του παιδιού λέγοντας: «Το πνεύμα του Πύθωνος, το πονηρόν και ακάθαρτον, σε επιτάσσω εν ονόματι του Χριστού του Εσταυρωμένου, να εξέλθεις από τον νέον τούτον».

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἁγίου Νεκταρίου Διδαχές μέρος ια΄ τελευταῖο «Δοξολογία»

Ὁ χριστιανός ὀφείλει νά δοξάζει τό Θεό καί μέ τό σῶμα του καί μέ τό πνεῦμα του. Ἄλλωστε, καί τά δύο ἀνήκουν στό Θεό καί, ἑπομένως, δέν ἔχει ἐξουσία νά τά ἀτιμάζει ἤ νά τά διαφθείρει, ἀλλά ὡς ἅγια καί ἱερά πρέπει νά τά χρησιμοποιεῖ μέ πολλή εὐχαριστία.

Ὅποιος θυμᾶται ὅτι τό σῶμα του καί τό πνεῦμα του ἀνήκουν στό Θεό, ἔχει μιά εὐλάβεια κι ἕνα μυστικό φόβο γι᾿ αὐτά, καί τοῦτο συντελεῖ στό νά τά διατηρεῖ ἁγνά καί καθαρά ἀπό κάθε ρύπο, σέ ἀδιάλειπτη ἐπικοινωνία μ᾿ Ἐκεῖνον, ἀπό τόν ὁποῖο ἁγιάζονται καί ἐνισχύονται.

Ὁ ἄνθρωπος δοξάζει τό Θεό μέ τό σῶμα του καί μέ τό πνεῦμα του, πρῶτα, ὅταν θυμᾶται ὅτι ἁγιάστηκε ἀπό τό Θεό καί ἑνώθηκε μαζί του, καί ὕστερα, ὅταν ἑνώνει τή θέλησή του μέ τή θέληση τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά ἐκτελεῖ πάντοτε τό ἀγαθό καί εὐάρεστο καί τέλειο θέλημά Του.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/