Μοναχός Φανούριος Καψαλιώτης (1898 - 18 Δεκεμβρίου 1986)

 

 Ο κατά κόσμον Βασίλειος Μαντρέας γεννήθηκε στο Τεκόστι της Ρουμανίας το 1898. Ηλθε από τη Ρουμανία στο Άγιον Όρος το 1913. Ο πατέρας του φεύγοντας του είπε: «Παιδί μου Βασίλη, σε αφιερώνουμε στην Παναγία, να ζήσεις με υπακοή και υπομονή, να ευα­ρεστήσεις τον Θεό, για να σώσει κι εμάς τους γονείς σου ο Θεός, με την αγία σου ζωή». 

Πήγε πρώτα στη ρουμανική σκήτη του Τιμίου Προ­δρόμου, όπου έζησε τριάντα χρόνια. Κατόπιν στη ρουμανική σκήτη του Αγίου Δημητρίου-Λάκκου. Επέστρεψε στη σκήτη του Τιμίου Προδρό­μου. Το 1915 εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός. Στη συνέχεια πήγε στην Καψάλα.
Τελικά εγκαταστάθηκε στο Κελλί του Αγίου Βασιλείου στην Καψά­λα. Τον άγιο Βασίλειο τον είχε από μικρός μεγάλη ευλάβεια. Στο Κελλί αυτό είχαν κατοικήσει παλαιότερα άγιοι. Έμεινε σε αυτό το αγιοτρόφο Κελλί επί μία τεσσαρακονταετία. Επισκευάζοντας το Κελλί είχε φαί­νεται παραμελήσει τα μοναχικά του καθήκοντα. Του παρουσιάσθηκαν τότε στον ύπνο οι άγιοι Βασίλειος και Θεόφιλος. Ο δεύτερος αυστηρά του είπε, καθώς διηγείτο ο ίδιος:«Να μην αφήνεις τα μοναχικά σου καθήκοντα, εμείς θα φροντίσουμε το Κελλί».
Ήταν λίαν ασκητικός. Θύμιζε παλαιούς ασκητές. Πολλά ημερόνυχτα προσευχόταν ακατάπαυστα. Άκρος νηστευτής, δεν έτρωγε σχεδόν τί­ποτε. Μελετηρός πολύ. Ιδιαίτερα αγαπούσε τον όσιο Ισαάκ τον Σύρο. Κοιμόταν ελάχιστα πάνω στις σανίδες με μαξιλάρι μία πέτρα. Τις χει­μωνιάτικες νύχτες θεωρούσε ατελείωτες. Ήταν καλογερικός και φιλακόλουθος. Μόλις έδυε ο ήλιος, άρχιζε την ακολουθία του.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

ΓΕΡΟΝΤΑ, βλέπω ἐδῶ, στό Περιβόλι τῆς Παναγίας, πώς ἡ Θεία Λατρεία εἶναι συνυφασμένη μέ τήν ψυχοσωματική ἄσκηση.

ΓΕΡΟΝΤΑ, βλέπω έδώ, στο Περιβόλι της Παναγίας, πώς ή Θεία Λατρεία είναι συνυφασμένη με  την ψυχοσωματική άσκηση. Νηστεύετε, κοιμάστε πολύ λίγο, ξυπνάτε κείνη την ώρα, πού οι άνθρωποι  πηγαίνουν γιά ύπνο, στέκεστε ώρες ολόκληρες στα στασίδια... Γιατί καταπονείτε τον εαυτό  σας; Δεν αδικείτε έτσι το σώμα σας;

Όλη αύτή ή σωματική κακοπάθεια, παιδάκι μου, έχει το νόημά της. Με αυτήν τήν ταλαιπωρία μπορεί να συμμετέχει και το σώμα συνάμα στήν προσευχή και δεν στέκεται σαν ένας παθητικός θεατής.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Φιλοκαλικές Σελίδες: «Ὑποτύπωσις ἡμερούσιος εἰς μοναχόν ὑγιῆ καί ἰδιάζοντα»

 «Δεῖ οὖν τόν μοναχόν...Τό ἔχειν τόν τόπον τῆς οἰκήσεως ἥσυχον. Τό φεύγειν ἀεί τούς ἀνθρώπους καί ἀδιαλείπτως ἐγκαρτερεῖν ταῖς προσευχαῖς καί ταῖς ἀναγνώσεσι...» (Ἁγίου Ἰσαάκ τοῦ Σύρου, Λόγος Ι΄)

Οἱ ἀνά τούς αἰῶνας ὑψιπέτες τοῦ πνεύματος, ὅσιοι Ἀσκητές, Ἐρημίτες καί Ἡσυχαστές, τά "φιλέρημα τρυγόνια" τῆς Ἐκκλησίας, φλεγόμενοι ἀπό πόθο γιά ἀφιέρωση στόν Θεό καί ἀπορρίπτοντες κάθε εἴδους ἡμίμετρα, ἔσπευσαν νά ἀντικαταστήσουν τήν χορεία τῶν Μαρτύρων, καί ἀντί γιά τό μαρτύριο τοῦ αἵματος νά προσφέρουν στόν Δημιουργό, «θυσίαν αἰνέσεως» , «πνεῦμα συντετριμμένον», «καρδίαν καθαράν», «συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην», ἡ ὁποία καρδία, κατά τόν πόθο τους, ἔχει πάντοτε ἐνιδρυμένο τόν Θεό μέσα της διά τῆς μνήμης Αὐτοῦ.

Στήν προσπάθεια τῆς «αἰνέσεως», τῆς «συντετριμμένης καί τεταπεινωμένης καρδίας», ἀλλά καί τῆς μνήμης τοῦ Θεοῦ, ἡ Ἐκκλησία, καί ἰδιαιτέρως ἡ μοναχική της Παράδοση, διακρίνεται ἀπό μία ἀσκητική πολυμορφία-πολυφωνία. Ἔτσι, παραλλήλως μέ τήν κοινή ἀκολουθία (τοῦ Ὄρθρου, τῶν Ὡρῶν, τοῦ Ἑσπερινοῦ κτλ.) ἀναπτύχθηκαν καί διάφορα ἄλλα τυπικά πού σκοπό τους εἶχαν εἴτε τήν ἐπιμήκυνση τῆς ἀκολουθίας εἴτε τήν προτροπή καί παραίνεση τῶν ἡσυχαστῶν γιά ἀδιάλειπτο προσευχή. Ἔτσι, ἔχουμε διάφορες παραινέσεις, ὑποτυπώσεις, ἀλλά καί>ναφέρονται πρωτίστως στούς «κατά μόνας ἡσυχάζοντας», ἀλλά δευτερευόντως καί σέ κάθε ἀγωνιστή μοναχό. Τό πιό γνωστό δεῖγμα εἶναι τό Ὡρολόγιον τοῦ «Θηκαρᾶ», ἀκόμη τό «Ψαλτήριον μετά τροπαρίων καί εὐχῶν, ἢτοι τύπος κελλιωτικῆς Ἀγρυπνίας», τό «Προσευχητάριο» τοῦ παπα-Ἰωνᾶ τοῦ Καυσοκαλυβίτη, τό «Συνταγμάτιον» τοῦ Ματθαίου Τζιγάλα, ἡ «Παραίνεσις και διδαχή πρός τούς κατά μόνας ἡσυχάζοντας» ἡ «Ἀκολουθία Ἀσκητική τῆς ἱερᾶς ψαλμωδίας καί προσευχῆς» κ.ἄ. .

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ σαλός ἀδελφός καί ἡ ἐπίσκεψη τῶν Πατέρων

Ὁ σαλός ἀδελφός καί ἡ ἐπίσκεψη τῶν Πατέρων

(περιστατικά εκ του Μεγάλου Γεροντικού)

Είπε κάποιος από τους Πατέρες ότι στις όχθες του ποταμού, κοντά στο χωριό όπου ο μακάριος Σιλουανός ζούσε στην Παλαιστίνη, κατοικούσε ένας αδελφός που προσποιούνταν τον σαλό. Έτσι, κάθε φορά που τον συναντούσε κάποιος αδελφός, άρχιζε και γελούσε. Γι’  αυτό λοιπόν κι εκείνος τον άφηνε κι έφευγε.

Συνέβη κάποια φορά να επισκεφθούν τον αββά Σιλουανό τρεις Πατέρες. Και αφού έκαναν προσευχή, τον παρακάλεσαν να στείλει κάποιον μαζί τους για να δουν τους αδελφούς μέσα στα κελιά τους. Είπαν επίσης στον Γέροντα: «Κάνε αγάπη και δώσε εντολή στον αδελφό να μας πάει σ’ όλους». Και ο Γέροντας ενώπιόν τους είπε στον αδελφό: «Να πας τους Πατέρες σε όλους». Ιδιαίτερα όμως του παρήγγειλε: «Πρόσεξε, να μην τους πας σ’ εκείνον τον σαλό, για να μη σκανδαλισθούν».

Καθώς περνούσαν απ’ τα κελιά των αδελφών οι Πατέρες, έλεγαν στον οδηγό τους: «Δείξε αγάπη να μας πας σε όλους». Και απαντούσε εκείνος: «Βεβαίως». Όμως δεν τους πήγε στο κελί του σαλού σύμφωνα με την εντολή του Γέροντα.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ Ἄσκηση τοῦ μοναχοῦ καί οἱ καρποί της (Ἱερομόναχος π. Λουκᾶς Γρηγοριάτης)

 

 Εὐχαριστῶ τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὄρους καί Ἀρδαμερίου κ. κ. Θεόκλητο, τόσο γιά τήν ὁλόθυμη ἀρχιερατική του εὐλογία νά ὁμιλήσω στήν ἀποψινή ἐκδήλωση τοῦ Σωματείου «Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη» ὅσο καί γιά τήν τιμητική παρουσία του σέ αὐτήν. Τόν εὐχαριστῶ γιά τήν καρδιακή ἀναφορά του στό πρόσωπο τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος καί Καθηγουμένου μας, Ἀρχιμανδρίτου Γεωργίου Καψάνη, τοῦ ὁποίου τήν πνευματική παρακαταθήκη ἡ Ἱερά Μονή μας αἰσθάνεται ὡς μεγάλη εὐλογία. Ἡ τιμή πού ἀφειδώλευτα ὁ Σεβασμιώτατος ἐξέφρασε πρός τό πρόσωπο τοῦ ὁμιλοῦντος ἀντανακλᾶ τήν μεγάλη του ἀγάπη καί τόν εὐχαριστῶ.

Συγχαίρω τόν Πρόεδρο τῆς «Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης» καί τούς συνεργάτες του γιά τήν διοργάνωση τῶν τριήμερων ἐκδηλώσεων «Στούς πρόποδες τοῦ Ἄθωνα» στήν ὄμορφη καί ἱστορική πόλη τῆς Ἱερισσοῦ ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί τοῦ Ἀριστοτελείου Πολιτιστικοῦ Κέντρου τῆς πόλεως. Εὐχαριστῶ τό Διοικητικό Συμβούλιο τῆς Ε.ΡΩ. γιά τήν πρόσκληση νά ὁμιλήσω καί εὔχομαι νά τούς ἐνδυναμώνῃ ὁ Θεός στό ἔργο, τό ὁποῖο ἐπιτελοῦν στίς δύσκολες στιγμές πού διέρχεται ἡ πατρίδα μας. Εὐχαριστοῦμε ὅλοι τόν Δήμαρχο Ἱερισσοῦ καί τήν Πρόεδρο τοῦ Πολιτιστικοῦ γιά τήν φιλοξενία τῆς ἐκδηλώσεως στό πανέμορφο αὐτό ἀμφιθέατρο. Στά μέλη καί τούς φίλους τῆς Ε.ΡΩ. πού ἤλθατε ἐδῶ ἀπό ὅλη τῆς Ἑλλάδα, μεταφέρω τίς εὐχές τοῦ σεβαστοῦ μας Καθηγουμένου, Ἀρχιμανδρίτου Χριστοφόρου, καί εὔχομαι τό προσκύνημά σας νά εἶναι γεμᾶτο μέ τίς εὐλογίες τῆς Παναγίας μας.

ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΛΕΞΑΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ

Πρῶτον, ἤρθατε μέλη τῆς Ε.ΡΩ. ἀπό ὅλη τήν Ἑλλάδα γιά νά ζήσετε ἕνα τριήμερο στούς πρόποδες τοῦ Ἁγίου Ὄρους, νά κάνετε τόν περίπλου τῆς ὑπερχιλιόχρονης πνευματικῆς αὐτῆς παλαίστρας, στήν ὁποία χιλιάδες ψυχές ἔδωσαν αἷμα καί ἔλαβαν Πνεῦμα. Ἦταν πολύ σωστό νά περιληφθῆ στό πρόγραμμά σας μία ἀναφορά σέ ἐκεῖνα τά πράγματα πού δέν βλέπουν οἱ προσκυνηταί οὔτε μέ τά κιάλια ἀπό τό καράβι οὔτε περιδιαβαίνοντας τίς αὐλές τῶν μοναστηριῶν καί τά καλντερίμια τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Τά πράγματα ἐκεῖνα πού δουλεύονται μέσα στίς καρδιές καί εἶναι γνωστά στόν μοναχό καί στόν Θεό.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Μεγάλα πνευματικά μυστικά

''Καθότι ὁ Δημιουργός, ὅπου ἔπλασε τόν πηλόν, ἔλαβεν ἐκ τῶν τεσσάρων στοιχείων τήν σύστασιν: ξηρόν, ὑγρόν, θερμόν καί ψυχρόν. Καί ὡς ἐκ τούτου εἶναι ἀνάγκη εἰς κάθε στιγμήν νά πάσχη ὁ ἄνθρωπος συμφώνως τῆς μεταλλαγῆς τοῦ κάθε στοιχείου. Ἤγουν νά ξηραίνεται, νά ὑγραίνεται, νά θερμαίνεται, νά ψυχραίνεται. Καί, ἄν περισσεύη τοῦ ἑνός στοιχείου τά ἰδιώματα, ἀνάγκη εἶναι νά ἀσθενήση τό σῶμα. Καί συνεπῶς συμπάσχει καί ἡ ψυχή. Δέν δύναται ὁ νοῦς νά ἀποδώση τάς νοεράς του κινήσεις, καθότι χωλαίνει μαζί μέ τό σῶμα. 

Ξηραίνεται ἀπό τήν ζέστην τοῦ ἡλίου τό σῶμα; Ξηραίνεται καί ὁ νοῦς. Ὑγραίνεται, ἐάν βρέχη, τό σῶμα καί χαλαρώνει; Χαλαρώνει ἐπίσης καί ὁ νοῦς. Ψυχραίνεται, ἄν φυσάη ἀέρας, τό σῶμα; Πληθύνει ἡ χολή περισσῶς, σκοτίζεται καί ὁ νοῦς, καί θριαμβεύουν μόνον αἱ φαντασίαι. Εἰς ὄλας λοιπόν τάς ἀλλοιώσεις αὐτάς, ἄν καί ἡ χάρις ὑπάρχη, ἀλλʹ ὅμως δέν ἐνεργεῖ, διότι τά ὄργανα ἀσθενοῦν, ὁ δέ ἐχθρός μας διάβολος ἠξεύρει εἰς τήν κάθε ἀλλοίωσιν πῶς πρέπει νά πολεμήση. 

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ποιός κάνει περισσότερη ἄσκηση;

 Κάποιοι "σκανδαλίζονταν" με τον Άγιο Αρσένιο τον Μέγα ο οποίος κοιμόταν πάνω σε ένα κρεβάτι από φοίνικες για να είναι λίγο πιο μαλακά (αν θυμάμαι καλά). Κάποιοι μοναχοί το θεωρούσαν πολυτέλεια.

Ένας γέροντας λοιπόν ακούγοντας τους μοναχούς να κατακρίνουν τον Άγιο Αρσένιο τους είπε το εξής: "Μην βλέπετε απλά τα γεγονότα χωρίς να εξετάζεται την ζωή του ανθρώπου. Ο Αρσένιος κοιμόταν μέσα στο παλάτι, πάνω σε στρώματα μαλακά, με μετάξια και πούπουλα ενώ τώρα για την αγάπη του Χριστού κοιμάται σε μια καλύβα πάνω σε φοίνικες.

 

Εσείς από την άλλη, οι περισσότεροι κοιμόσασταν σε χειρότερες καλύβες από ότι τώρα, κάποιοι ζούσατε και μέσα σε σπηλιές λόγο φτώχειας, ενώ τώρα απολαμβάνετε την θαλπωρή έστω αυτής της καλύβης σας. Ποιος λοιπόν κάνει περισσότερη άσκηση, εσείς ή ο Αρσένιος;

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Προσοχή εἰς τά πάθη»

“ΛΟΓΟΙ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ” Τόμος γ΄

Ἀρχιμ. Σεραφείμ Δημόπουλος

Οἱ ἀρχαῖοι Αἰγύπτιοι ὅταν ἔθαβαν τούς βασιλιάδες τους τούς ἔβαζαν στούς τάφους καί τά προσωπικά τους ἀντικείμενα, καί ὅ,τι ἀγαποῦσαν. Χρυσά πιάτα, κουτάλια χρυσά, τά ὅπλα τους, καί τρόφιμα. Μπιζέλια, σιτάρι, καλαμπόκι. Γιά νά προστατεύσουν δέ τά χρυσά ἀντικείμενα τοῦ βασιληᾶ ἀπό τυμβωρύχους, ἐπικονίαζαν τίς μούμιες μέ ραδιενεργό σκόνη, οὕτως ὥστε ὁ τυμβωρύχος νά μολύνεται καί νά προσβάλλεται ἀπό τήν θανατηφόρο ραδιενεργό σκόνη. Στόν τάφο, λοιπόν, ἑνός Φαραώ, σ᾿ ἕνα χρυσό βάζο βρέθηκαν μπιζέλια. Αὐτά τά μπιζέλια εἶχαν ἡλικία τριάντα αἰώνων. Οἱ ἀρχαιολόγοι ὑπέθεσαν ὅτι τριάντα αἰώνες ὁπωσδήποτε θά εἶχαν καταστρέψει τά φύτρα τῆς ζωῆς, καί τά μπιζέλια θά ἦσαν νεκρά. Πειραματικῶς, λοιπόν, τά ἔβρεξαν καί τά φύτεψαν. Ἔκπληκτοι ὅμως παρετήρησαν ὅτι τά μπιζέλια, ὅταν βρέθηκαν στίς κατάλληλες συνθῆκες, ἐβλάστησαν, ἀνεπτύχθησαν, ἔβγαλαν ἀνθούς, καί ἀπέδωσαν φυσιολογικούς καρπούς, ὡσάν νά ἦσαν ὑγιῆ, ἄφθαρτα καί ἐβλάστησαν ὅταν εὑρέθησαν στίς κατάλληλες συνθῆκες.

Κάτι ἀνάλογο συμβαίνει καί μέ τίς ἐπιθυμίες, τίς σαρκικές ἐπιθυμίες. Εἶναι ναρκωμένες. Εἶναι ναρκωμένες, κοιμισμένες, ἐφ᾿ ὅσον δέν ὑπάρχουν οἱ κατάλληλες συνθῆκες νά τίς ἐρεθίσουν, ὅσα χρόνια καί ἄν περάσουν.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὅσιος Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής: «Ἐάν θέλεις νά μήν σέ κυριεύουν οἱ κακές σκέψεις...

Όσιος Μάρκος ο Ασκητής: «Εάν θέλεις να μην σε κυριεύουν οι κακές σκέψεις, να ταπεινώνεις την ψυχή και να καταπονείς το σώμα»

https://paraklisi.blogspot.gr/2017/06/blog-post_810.html

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου: Περί ὑπακοῆς

ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ
   Περί υπακοής

(Διά την μακαρίαν και αείμνηστον υπακοήν)

1. Προχωρώντας προς τά εμπρός ο λόγος έφθασε ομαλά και κανονικά στους πύκτας και αθλητάς του Χριστού. Διότι όπως πρίν από τον καρπό αναφαίνεται το άνθος, έτσι και πρίν από την υπακοή προηγείται η ξενιτεία, είτε του σώματος είτε του θελήματος. Με τις δύο αυτές αρετές, ωσάν με χρυσές πτέρυγες ανέρχεται άκοπα στον ουρανό η οσία ψυχή. Ίσως μάλιστα γι΄αυτό κάποιος πνευματοφόρος άνθρωπος να έψαλλε: «Τις δώσει μοι πτέρυγας ωσείς περιστεράς, και πετασθήσομαι» -με την πράξι- «και καταπαύσω»- με την θεωρία και την ταπείνωσι; (Ψαλμ. νδ΄ 7).

2. Αν συμφωνήτε και σείς, δεν πρέπει ούτε το εξωτερικό σχήμα των ανδρείων αυτών πολεμιστών να παραβλέψωμε και να μη το παρουσιάσωμε με πλήρη περιγραφή. Πώς δηλαδή κρατούν γερά την ασπίδα της πίστεως και εμπιστοσύνης προς τον Θεόν και τον γυμναστή τους, και με αυτήν, θα ελέγαμε, αποκρούουν κάθε λογισμό απιστίας ή μεταβάσεως και αναχωρήσεως (από την Μονή). Πώς έχουν ανεσπασμένη συνεχώς την μάχαιρα του Πνεύματος και φονεύουν κάθε ιδικό τους θέλημα πού θα αναφανή. Πώς έχουν φορέσει τους σιδερένιους θώρακες της υπομονής και της πραότητος και μ΄αυτούς αποκρούουν κάθε υβρεολογία, κάθε λέξι πού σουβλίζει και κάθε λόγο που ρίπτεται εαντίον τους σαν βέλος. Πώς φορούν και την «περικεφαλαίαν του σωτηρίου» (Έφεσ. ς΄ 17), τη σκέπη δηλαδή πού τους παρέχει η ευχή του Γέροντος.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

 

«Ἡ προσευχή μέ τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ»

Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου

Ὁ δικός μου Πνευματικός πατέρας καί Γέροντας συνιστᾶ ἀπό τήν πεῖρα κάποιες πρακτικές μεθόδους γιά τήν Νοερά προσευχή. Λέει λοιπόν:

«...Καί ἀφοῦ ἔλθης σέ πένθιμη καί κατανυκτική κατάστασι σκεπτόμενος τόν θάνατον καί τό πρόσκαιρον τῆς ζωῆς, τήν κόλασιν καί τήν Κρίσιν, στρέφεις τότε τόν νοῦν σου πρός τό μέρος τῆς καρδιᾶς...

Ἀλλά γιά περισσότερη εὐκολία ὁ νοῦς νά τοποθετηθῆ ἀπό ἐκεῖ, πού ἀρχίζει νά ἀναπνέη ὁ ἄνθρωπος, ἀπό τήν μύτη, ἀπό ἐκεῖ πού μπαίνει ὁ ἀέρας πρός τήν καρδιά, πρός τούς πνεύμονες. Ἐκεῖ ὁδήγησέ τον μέ τήν ἀναπνοή σου. Παίρνοντας τήν ἀναπνοή, νά συνεισέρχεται πρός τήν καρδιά καί ὁ νοῦς. Κι ἐκεῖ πού θά σταματήση ἡ ἀναπνοή, ἐκεῖ στερέωσον καί τόν νοῦν σου.

Κι ἀφοῦ βρῆς μέ τόν τρόπο αὐτό τήν θέσι τῆς καρδιᾶς, δῶσε στόν ἐνδιάθετο λόγο τήν προσευχή. Ἀναπνέοντας τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με» καί ἐκπνέοντας πάλι τήν ἴδια προσευχή.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Η ΜΟΝΑΧΗ ΚΑΛΛΙΝΙΚΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΗ Ι.Μ ΓΕΝΕΣΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΖΟΥΡΒΑΣ. (1894-1981) "Ἀργότερα ἦλθε στήν Μονή μία δαιμονισμένη κοπέλα. Τό πονηρό πνεῦμα ἀνέφερε τό γεγονός αὐτό ὡς ἐξῆς: «Ἤθελα νά τήν σκοτώσω ἀπό τήν συκιά, ὅμως δέν μπόρεσα, γιατί αὐτή ἡ βλαχάρα (ἔτσι συνήθως ἀποκαλοῦσε τήν Ἁγία Ἄννα) δέν μέ ἄφησε. Ὄχι μόνο τίς μοναχές δέν μ’ ἀφήνει νά πειράξω, ἀλλά οὔτε τό γατάκι τῆς Μονῆς Της!».

Η ΜΟΝΑΧΗ ΚΑΛΛΙΝΙΚΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΗ.

Η κατά κόσμον Κυριακή Παπαγεωργίου γεννήθηκε τό 1894 στο Πόρτο-Χέλι Ερμιονίδος. Οι γονείς της ονομάζονταν Θεόδωρος και Αντωνία. Είχε και δύο άλλες αδελφές, την Σοφία και την Καλλιόπη. Ο Θεόδωρος όμως πέθανε νέος. Η μητέρα της παντρεύτηκε σύντομα τον σεμνό και μορφωμένο Ανδρέα Μπουρλετίδη ο οποίος αγαπούσε ιδιαίτερα την Κυριακή και την αποκαλούσε «Άγγελο Θεού». 

’Ήταν χαριτωμένη και έξυπνη. Σε μικρή ηλικία ήλθε στην Ύδρα για να εργαστεί σε μία πολύ καλή οικογένεια, την οικογένεια τού τότε ειρηνοδίκη τού νησιού, ο οποίος είχε δύο θυγατέρες. Αυτές αγάπησαν τόσο πολύ την Κυριακή, ώστε την αποκαλούσαν αδελφή τους. Πήγαιναν μαζί επισκέψεις σε πνευματικά πρόσωπα. Έτσι γνωρίσθηκε με τον Γέροντα Δανιήλ Σίακο, Ηγούμενο και πνευματικό πατέρα της Ιεράς Μονής «Ζούρβας». Ο σύνδεσμος αυτός έγινε αφορμή, ώστε η νεαρή Κυριακή να διαλέξει τον τόπο πού θα ζούσε ως μοναχή. Η ερημική αλλά αγιασμένη περιοχή της ανατολικής Ύδρας, η επιλεγόμενη «Ζούρβα», έγινε η μόνιμη κατοικία της.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἀπό τή ζωή τοῦ Γέροντα Ἀρσένιου τοῦ Σπηλαιώτη

Μια μέρα στο Μοναστήρι μας, όπου ο παππούς διήνυσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ένας αδελφός του είπε:

- Παππού, έκαμα τις μετάνοιές μου, αλλά έπαθα υπερκόπωσιν.

- Πόσες μετάνοιες έκαμες;

- Εκατόν πενήντα.

Γυρίζει σε λίγο ο παππούς και λέγει: «Μωρέ, έκαμε 150 μετάνοιες κι έπαθεν υπερκόπωσιν!». Το ‘λεγε με όλην του την απλότητα και εθαύμαζε.

Επειδή έτυχε να συναθροισθούν μερικοί νέοι εκεί, βρήκα την ευκαιρία και τον ερώτησα για να ωφεληθούμε.

- Εσείς, παππού, πόσες μετάνοιες εκάμνατε;

- Εμείς όταν ήμασταν νέοι βγάζαμε μέχρι 3000 μετάνοιες και τα κομποσχοίνια τα τραβούσα όλη νύχτα με σταυρούς. Μια φορά, όμως, επιάστηκεν ο ώμος μου και το ‘πα στον Γέροντα. Από τότε μ’ έβαλε να κάμνω δίχως σταυρούς τα κομποσχοίνια, εκτός βέβαια αυτά που υποχρεώνει ο καθημερινός μας κανόνας.

- Αν είναι ευλογημένο, πέστε μας λίγα λόγια από τους αγώνες σας με τον Γέροντα.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ πνευματικὴ εἰρήνη τῆς καρδιᾶς. Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Ἡ πνευματικὴ εἰρήνη τῆς καρδιᾶς

Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης 

Ἡ καρδιά σου, ἀγαπητέ, κτίσθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ μόνο γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτόν, δηλαδὴ γιὰ νὰ ἀγαπᾶται καὶ νὰ κατοικῆται ἀπὸ αὐτόν. Γι᾿ αὐτὸ καθημερινὰ σοῦ φωνάζει νὰ τοῦ τὴν δώσῃς: «Υἱέ, δός μου τὴν καρδιά σου» (Παρ. 23,26). Ἐπειδὴ ὅμως ὁ Θεὸς εἶναι ἡ εἰρήνη ποὺ εἶναι ἀνώτερη ἀπὸ κάθε νοῦ, πρέπει ἡ καρδιὰ ποὺ πρόκειται νὰ τὸν δεχθῆ, νὰ εἶναι εἰρηνικὴ καὶ ἀτάραχη, ὅπως εἶπε ὁ Δαβίδ: «Ἐγενήθη ὁ τόπος σου ἐν εἰρήνῃ» (Ψαλμ. 75,2).
 Γι᾿ αὐτὸ πρέπει πρῶτα ἀπὸ ὅλα νὰ στερεώσῃς τὴν καρδιά σου σὲ μία εἰρηνικὴ κατάστασι, ὥστε ὅλες σου οἱ ἐξωτερικές σου ἀρετὲς νὰ γεννιῶνται ἀπὸ τὴν εἰρήνη αὐτὴ καὶ ἀπὸ τὶς ἄλλες ἐσωτερικὲς ἀρετές, ὅπως εἶπε ἐκεῖνος ὁ μέγας ἡσυχαστὴς Ἀρσένιος: «Φρόντισε ὥστε ὅλη σου ἡ ἐσωτερικὴ ἐργασία νὰ εἶναι σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ νικήσῃς τὰ ἐξωτερικὰ πάθη».

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ γέροντας Θεόδωρος Νεῖλος, ὁ ἀσκητής

 Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ-ΝΕΙΛΟΣ,

Ο ΑΣΚΗΤΗΣ

Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

     Τήν Μεγάλη Πέμπτη, τήν ὥρα πού ὁ Χριστός βρισκόταν σταυρωμένος στούς Ἱερούς Ναούς, κοιμήθηκε ἐν Κυρίῳ ὁ Γέροντας Θεόδωρος ἁγιοφαραγγίτης, ὁ γιά πολλά χρόνια σταυρωμένος γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, πού πρός τό τέλος τῆς ζωῆς του ἐκάρη μοναχός καί ἔλαβε τό ὄνομα Νεῖλος.

Κατά διαστήματα εἶχα τηλεφωνική ἐπικοινωνία μαζί του καί μιά φορά τόν συνάντησα στόν δρόμο καί συζήτησα μαζί του γιά τήν ἀγαπημένη του ἔρημο. Πῆγα καί στό σπήλαιο πού ζοῦσε μερικές ἡμέρες τόν χρόνο, πλησίον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κουδουμᾶ.

Τόν περισσότερο καιρό ζοῦσε στά σπήλαια καί στήν ἔρημο τοῦ Ἁγιοφάραγγου, σέ κελλιά πού κατασκεύαζε γιά νά προφυλάσσεται ἀπό τό κρύο, τίς βροχές καί τούς ἀέρηδες καί νά φεύγη μακρυά ἀπό τήν προσοχή τῶν ἀνθρώπων. Σκληρός, δύσκολος καί ἀφιλόξενος τόπος τό Ἁγιοφάραγγο, τόπος παλαιῶν καί μάλιστα «ἀθέατων» ἀσκητῶν, κατά τήν παράδοση τῶν ἀνθρώπων τῆς περιοχῆς.

Ἦταν ἕνας σπάνιος ἐρημίτης ἀσκητής, πού ἐνσάρκωνε τούς παλαιούς ἀσκητές-ἐρημίτες, οἱ ὁποῖοι ἀφανίσθηκαν στίς ἡμέρες μας. Ἡ ἄσκησή του ἦταν ὑπέρμετρη, ἀπίστευτη, ἔξω ἀπό τά ἀνθρώπινα ὅρια.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ κρύπτη τοῦ μακαριστοῦ γέροντα Εὐσέβιου Βίττη

Ἡ πρόσφατα ἀποκαλυφθεῖσα κρύπτη τοῦ μακαριστοῦ πατρός Εὐσεβίου στό ὑπόγειο τοῦ σουηδικοῦ Ἱδρύματος στό Ραῖτβικ τῆς Σουηδίας, ὃπου ἐργάστηκε ὃταν ἀσκήτευε στό Ι.Ἡσυχαστήριο τοῦ ἁγίου Νικολάου. Σ'αὐτήν ἀποσύρονταν καί προσεύχονταν ὁ μακαριστός Γέροντας κατά τήν ὀχτάωρη ἐργασία του ἐκεῖ.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἔχει προσοχή καί προσευχή, ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ τόν ἐπισκιάζει.

Διδαχές της αείμνηστης Γερόντισσας Μακρίνας, Ηγουμένης της Ι.Μ.Παναγίας Οδηγήτριας Πορταριάς.

*Όποιος αγωνίζεται να απολαύσει την αρετή αυτός θα αισθανθεί τα μελίρρυτα άνθη, την γλυκύτητα, το μέλι της χάριτος θα λάβει, όταν προσπαθεί να ενωθεί με τον Θεό, να γίνει ένα.
Να γίνει θέωση μέσα στην ψυχή του ανθρώπου, να γίνει Θεός κατά χάριν.
Να μην ζούμε κατώτερα, ρηχά, να μη ζούμε τόσο επιπόλαια, να έχουμε σύνεση στην εργασία.
*Μας λέει ο λογισμός να κοιμηθούμε πιο πολύ όχι, να λέμε, δεν θα κοιμηθούμε πιο πολύ. Όποτε μας ξυπνάει ο φύλακας άγγελος της ψυχής, προσευχή να κάνουμε εκείνη την ώρα να μην αφήνουμε τον εαυτό μας. Η προσευχή θεραπεύει τα πάθη και τα ελαττώματα. Όταν θα πέσει ο ήλιος μέσα σε μια λάσπη και την αποξηραίνει, την κάνει κόκκαλο και ότι έντομο έχει το αποδιώκει, το φυγαδεύει, το ψοφάει.
Σαν βολίδα έρχεται η χάρις του Θεού.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

« Ἡ καλλιέργεια τῆς ψυχῆς μας »

Ἡ ἄσκηση εἶναι ἡ μητέρα τοῦ ἁγιασμοῦ. Ἀπ᾿ αὐτήν γεννιέται ἡ πρώτη γεύση τῶν μυστηρίων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ψυχή πού μολύνθηκε ἀπό τά σαρκικά πάθη, δέν μπορεῖ ν᾿ ἀνέβει στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, οὔτε μπορεῖ νά συναριθμηθεῖ μέ τούς ἁγίους. Τά δάκρυα καί οἱ νηστεῖες δημιουργοῦν τήν ὀμορφιά τῆς ψυχῆς , πού στόλισμά της εἶναι οἱ ἀρετές. Οἱ θλίψεις καί οἱ στενοχώριες βοηθοῦν τήν ψυχή στήν πρόοδο τήν πνευματική καί στήν ἀπόκτηση τῶν ἀρετῶν . Ὅλοι οἱ ἅγιοι πέρασαν ἀπό τό καμίνι τῶν θλίψεων κι ἔτσι ἀπέκτησαν τίς ἀρετές.

Ν΄ ἀγωνίζεσαι μ᾿ ὅλες τίς δυνάμεις σου, μιμούμενος τό πάθος τοῦ Χριστοῦ, γιά νά μπορέσεις νά γευθεῖς τήν δόξα Του. Γιατί ἄν σταυρωθοῦμε μαζί μέ τόν Χριστό καί ὅπως ὁ Χριστός θά δοξασθοῦμε μαζί Του.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/12/blog-post_246.html

Οὐράνια συµπροσευχὴ στὸν ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου

Ὁ νεωκόρος τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου Νιέφσκι διηγήθηκε ἕνα περιστατικό, ποὺ δίνει µιὰ ἰδέα γιὰ τὸ πῶς προσευχόταν ὁ πατὴρ Ἀνδρόνικος. Ὁ Γέροντας πρὶν ἀπὸ τὴν τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας συνήθως ἀποβραδὶς παρέµενε στὸν ναὸ καὶ µέχρι τὸ πρωὶ δὲν ἔκλεινε µάτι. Ὅλη τὴν ὥρα αὐτὴ προσευχόταν. Μιὰ τέτοια νύχτα στὸ τέλος τῆς δεκαετίας τοῦ ’60 ὁ νεωκόρος εἶχε ὑπηρεσία στὴ φύλαξη τοῦ ναοῦ. Τὴ νύχτα βλέπει τὸν ναὸ γεµάτο ἀπὸ προσευχοµένους. Τοῦ πέρασε ἀπὸ τὸ µυαλὸ ἡ σκέψη ὅτι τὸν πῆρε ὁ ὕπνος καὶ ὅτι χωρὶς νὰ τὸν ρωτήσουν ἄνοιξαν τὶς πόρτες. Κοιτάζει τὸ ρολόι. Ἦταν 2 µετὰ τὰ µεσάνυχτα. Ψάχνει τὰ κλειδιὰ καὶ τὰ βρίσκει στὴ θέση τους. Μὲ µεγάλο φόβο κοίταξε ἀκόµη µιὰ φορὰ στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ναοῦ.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/12/blog-post_51.html