Ὁ Ἅγιος Πορφύριος γιά τόν Ἅγιος Ἰάκωβο

  Ο γέροντας Πορφύριος, που ετοίμαζε εκείνες τις μέρες τη δική του έξοδο από αυτό τον κόσμο, είπε: «Εκοιμήθη ο γέρο-Ιάκωβος, ένας από τους μεγαλύτερους αγίους του αιώνα μας.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἁπλότητα καί εὐλάβεια… (οἱ παιδικές ἀσκήσεις τοῦ ὁσίου Ἰακώβου Τσαλίκη καί ἡ εὐλαβής μητέρα του)

Με αφορμή την αγιοκατάταξη του μακαριστού Γέροντος Ιακώβου Τσαλίκη, αντιγράφουμε ένα απόσπασμα από βιβλίο που αναφέρεται στο βίο του και συγκεκριμένα στα παιδικά του χρόνια και στην ευλάβεια που “κληρονόμησε”από την ευλαβεστάτη μητέρα του Θεοδώρα.

Νεανικές ασκήσεις

“Η μητέρα μου έκανε μετάνοιες, δεήσεις, προσευχές, νηστείες. Έτσι γιατρευόμασταν τότε. Άπό μικρό, με είχε μάθει ή μαννούλα μου νά τηρώ τήν τάξη της Εκκλησίας, νηστείες, μετάνοιες. Μικρό παιδάκι, άνοιγα (τήν πόρτα) χωρίς νά με παίρνουν είδηση στίς 1 2 μέ 1 (ή ώρα) το βράδυ καί πήγαινα στην ερημιά. (Άλλες φορές) έκανα “Λειτουργίες” μέ τά μικρά παιδάκια. Μέ φώναζαν: 

“ό παπα-Ίάκωβος”. Χαρά μου ήταν νά πώ τό “Χριστός Ανέστη” καί νά ήχήση σ’ όλη τήν πλάση. Πήγαινα σέ ξωκκλήσια. Άναβα τά καντήλια, τά περιποιόμουν, σκούπιζα. Είδα τήν άγια Παρασκευή. Ήμουν απλό παιδί. Ούτε νερό δεν έπινα χωρίς τήν ευχή της μητέρας μου. Πρίν κοινωνήσω φίλαγα τό χέρι του πατέρα, της μητέρας, (καί σάν στρατιώτης) του Διοικητού μου. “Τίμα τόν πατέρα σου καί τήν μητέρα σου”.»Όταν ήμουν νέος, έκανα τόσες… μετάνοιες, ποτέ δέν τίς μετρούσα. Τώρα πού γέρασα εχω καρδιά, ζάλη, πόνους στά πόδια, στά χέρια… Όμως, λέω: “‘Άς πεθάνω εκεί (στον αγώνα)”».

***

«Μικρός ήμουν ευσεβής»

Οταν ζούσα στον κόσμο, ήμουν ευσεβής, τώρα πού έγινα μοναχός δέν είμαι. »Όταν ήμουν παιδί, μέ φώναζαν καί σταύρωνα τους αρρώστους καί τίς ετοιμόγεννες πού δυσκολεύονταν νά γεννήσουν.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

"Ἅγιος Ἰάκωβος Τσαλίκης, ὁ μέ συγχωρεῖτε"

 

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/12/blog-post_45.html

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Λίγες μέρες πρίν τήν κοίμησή του ὁ Ὅσιος Γέροντας Ἰάκωβος ἔγραψε στό Σταυρό:

Λίγες μέρες πρίν τήν κοίμησή του ὁ Ὅσιος Γέροντας Ἰάκωβος ἔγραψε στό Σταυρό: "Μνήσθητι Κύριε τοῦ δούλου σου Ἰακώβου Ἱερομονάχου".

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/11/blog-post_595.html

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τό προσκυνητάρι τοῦ νέου Ἁγίου στό μοναστήρι του…

http://omothimadon.gr/?p=41672

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Πῶς εἶναι δυνατόν νά πέταξε ἀπό τόσο μακρυά; Τί; Πουλί εἶναι ὁ Γέροντας;»

Από το βιβλίο: «Ο Γέρων Ιάκωβος (Διηγήσεις – Νουθεσίες – Μαρτυρίες)»

 

Μαρτυρία π. Παύλου Τσουκνίδα: Τον Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη τον γνώρισα από έναν Ιερομόναχο το έτος 1987, τον έκανα Πνευματικό και πήγαινα, ως λαϊκός που ήμουν τότε, με το αυτοκίνητό μου απ’ την Καρδίτσα στο μοναστήρι του Οσίου Δαυϊδ, γιατί αναπαυόμουνα πολύ με την εξομολόγηση στον μακαριστό Γέροντα.

~ Μια μέρα που πήγα με τον ιερομόναχο στην Ιερά Μονή να μείνουμε μερικές μέρες και να εξομολογηθούμε, καθ’ οδόν ενώ ταξιδεύαμε, πριν φθάσουμε στις Ροβιές μετά την Λίμνη Ευβοίας, ο ιερομόναχος που ήταν στην θέση του συνοδηγού, μου λέει:

 «Ο Ηγούμενος, ο π. Ιάκωβος, έμαθα ότι πετάει, ξέρω ένα περιστατικό και είναι αλήθεια, το άκουσα από πνευματικούς ανθρώπους, αλλά και άλλα παρόμοια απ’ τους μοναχούς της Μονής.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Μέ τήν πρώτη τσεκουριά τοῦ τούρκου, τό ξύλο ἄρχισε νά αἱμορραγεῖ…

– Έλεγε ο Άγιος Ιάκωβος:
 « Η χάρη των Αγίων μας ακόμη και πάνω στα ξύλα των αγίων εικόνων υπάρχει. Κάποτε στην Μικρά Ασία ένας Τούρκος κτηνοτρόφος προσπάθησε με το τσεκούρι του να σχίσει παλιό ξύλο εικόνας.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἅγιος Ἰάκωβος Τσαλίκης. Ἡ μακάρια κοίμησή του καί ἡ κηδεία του

Ο Γέροντας ήξερε ότι πλησίαζε η ώρα του για να «φύγη». Έλεγε, πριν την κοίμησή του σε πολλούς, σε πατέρες, σε πνευματικοπαίδια του: «Εγώ, παιδιά μου, θα φύγω σ’ ένα χρόνο…, εγώ θα φύγω σε λίγους 

μήνες…, εγώ θα φύγω σε λίγες βδομάδες…, εγώ θα φύγω σε λίγες μέρες…». Όμως τα παιδιά του δεν τον πίστευαν, διότι λέγανε ότι εφ’ όσον ήταν άρρωστος, έτσι τα λέει αυτά· ήταν εξ άλλου και σχετικά νέος 70 στα 71.

 

Στις 17 Νοεμβρίου του 1991, ημέρα Κυριακή, ο γέροντας Ιάκωβος με παρακάλεσε να βρίσκωμαι στις 21 Νοεμβρίου στο Μοναστήρι του. Πώς έγινε αυτό; Εγώ τον είδα στον ύπνο μου στις 17 Νοεμβρίου που πήγα να ξεκουραστώ. Τον βλέπω στον ύπνο να βρίσκεται σε μια πάρα πολύ μεγάλη άσπρη εκκλησία, σε ένα ψηλό λόφο· έλαμπε ολόκληρος ο λόφος από τον πολύ ήλιο, και μέσα είχε κόσμο αμέτρητο και μου είπε: «Δεν θα μου μιλήσης ούτε θα σου μιλήσω εδώ· θα έρθης από κοντά να μιλήσουμε στο Μοναστήρι. Άκουσες τι σου είπα; Δεν θέλω αντίρρηση. 21 Νοεμβρίου θα έρθης στο Μοναστήρι».

 

Ξυπνάω και παίρνω τηλέφωνο στο Μοναστήρι. Το σηκώνει ο π. Κύριλλος και μου λέει «είχαμε την συζήτησή σου με τον Γέροντα και θέλει να έρθης οπωσδήποτε στις 21 Νοεμβρίου». Αφού μου το ζητά ο Γέροντας σκέφθηκα ότι πρέπει να πάω. Μου λέει, επίσης, ο π. Κύριλλος ότι θα έρθη στην Αθήνα με το χέρι του οσίου Δαυΐδ, άμα θέλω να πάω να το προσκυνήσω και να τα πούμε από κοντά. Όταν τον είδα από κοντά, του είπα το όνειρό μου και του λέω:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Συνένετευξη τοῦ Ὁσίου Γέροντος Ἰακώβου Τσαλίκη, ὅπου μιλάει γιά τά Ἱερά Λείψανα τῶν Ἁγίων μας

 Ποιος είναι ο σκοπός ύπαρξης των Αγίων Λειψάνων στην Ορθοδοξία μας και πως μπορούμε να σταθούμε και να αξιοποιήσουμε την ιαματική τους Χάρη και ευλογία.

Συνέντευξη με τον Όσιο Γέροντα π. Ιάκωβο Τσαλίκη, προηγούμενο της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ Ευβοίας

π. Ιάκωβος: Μια μέρα θ᾽ αναστηθούν π. Κωνσταντίνε μου, κατά τη βουλή και την εντολή του Θεού που μας είπε και ο Χριστός μας «και πάντες αναστήσονται». Και ότι οστέα γυμνά εκβλύζουν ιάματα, αλλά μέσα σ᾽ αυτά τα λείψανα, τα ιερά, κατοικούσε η κατοικεί ψυχή αθάνατος
κι όσο και να φθαρούν μέσα στο χώμα και μέσα στη γη κάποτε μια μέρα θα λάβουν ζωή αυτά τα λείψανα και τα οστά αυτά, πάτερ Κωνσταντίνε, και θα αναστηθούν και θα παρουσιαστούν πάλι στον Δεσπότη Χριστό όπως, με συγχωρείτε, ήμασταν και πρώτα αλλά και με το σώμα, κι ότι θα λάβουν ζωή τα λείψανα αυτά.

π.Κ.Σ.: Πάτερ Ιάκωβε, έχετε εκεί τα λείψανα του οσίου Δαυίδ. Μήπως μπορείτε να μας πείτε μερικά πράγματα για την ενέργεια που κάνουν τα λείψανα αυτά.

π. Ιάκωβος: Πατέρα Κωνσταντίνε, τα άγια λείψανα του οσίου Δαυίδ τα βλέπετε γυμνά οστέα. Αναβλύζουν ιάματα και δίδουν θεραπεία και θεραπεύουν κάθε κακή αρρώστια, όπως τόσα και τόσα πράγματα που βλέπουμε στις μέρες μας, αυτά που σας έλεγα προηγουμένως στον όσιο και στον άγιο Δαυίδ αλλά και στον άγιο Ιωάννη τον Ρώσσο.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ ἐμφάνιση τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς στόν Ἅγιο Ἰάκωβο Τσαλίκη

 Τα βράδια, όταν όλοι κοιμόντουσαν στο σπίτι, έβγαινε κρυφά και πήγαινε σε ένα ξωκλήσι του χωριού, για να προσευχηθεί, στην Αγία Παρασκευή. Εκεί έκανε πολλές μετάνοιες, όπως τον συνήθισε η μάνα του Θεοδώρα, και προσευχόταν για ώρες πολλές. Μετά γύριζε στο σπίτι, χωρίς να καταλαβαίνει κανείς τίποτα.

Ένα βράδυ εκεί στο ξωκλήσι, που γονατιστός ο μικρός Ιάκωβος προσευχόταν, είδε μια σκιά μέσα στο ιερό. Αυτός φοβήθηκε και το πρωί το είπε στη μάνα του. Η διακριτική κυρία Δωρούλα του λέει: «Μη φοβάσαι, Ιακωβάκο μου, το ράσο του παπά θα είναι και το φεγγάρι του κάνει σκιά». Έτσι διασκέδασε το λογισμό του Ιακωβάκου της.

 

Το βράδυ πήγε πάλι ο μικρός μας γέροντας στο ξωκλήσι για τον κανόνα του. Όταν τέλειωσε και εξερχόταν από το ταπεινό ξωκλήσι, είδε κάτω από ένα μεγάλο δένδρο μια ψηλή μαυροφορεμένη γυναίκα να του κάνει νόημα να την πλησιάσει.

 Πήγε κοντά της και τον ρωτά: «Τι θέλεις, Ιάκωβέ μου, να σου χαρίσω για τις τόσες προσευχές, που κάνεις στο σπίτι μου;».

«Ποια είσαι εσύ, καλή μου κυρία;»

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/