ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΜΕΓΑΡΩΝ ΥΠΟ ΙΣΙΔΩΡΑΣ ΜΟΝΑΧΗΣ." Φεύγουσα, λοιπόν, βλέπει ὀφθαλμοφανῶς ἕναν λευκογένη ἱερέα μέ ἐξαστράπτουσαν στολήν λαμπρόν, ὁ ὁποῖος τήν ἐρώτησε: πού πηγαίνει. Ἐκείνη ἀπήντησε τήν ἀλήθεια, ὅτι φεύγει ἀπό τήν Μονή. Τότε της λέγει: «Ἐγώ, δέν φυλάγω τό σπίτι μου»; Καί ἔγινε ἄφαντος. "

Η παρουσία του Αγίου εις την Μονήν καί την γύρω περιοχή είναι αισθητή. Εν καιρώ του πολέμου του 1940, μία εκ των τότε μοναζουσών, η Γερόντισσα Σαλώμη Αδαμάκη, νικηθείσα από την ανθρωπίνην αδυναμίαν εφοβήθη τον κίνδυνο των Γερμανών καί απεφάσισε να φύγη. Φεύγουσα, λοιπόν, βλέπει οφθαλμοφανώς έναν λευκογένη ιερέα μέ εξαστράπτουσαν στολήν λαμπρόν, ο οποίος την ερώτησε: πού πηγαίνει. Εκείνη απήντησε την αλήθεια, ότι φεύγει από την Μονή.

 Τότε της λέγει: «Εγώ, δεν φυλάγω τό σπίτι μου»; Καί έγινε άφαντος. Εννόησεν αμέσως ότι ήτο ο Άγιος καί έντρομος εισήλθεν ξανά εις την Μονήν, διηγούμενη εις όλους τό γεγονός.

Ομοίως, η χήρα Δρακούλη μέ τα 6 ανήλικα παιδιά της εκοιμάτο ένα βράδυ του καλοκαιριού εις το κτήμα της, πολύ πλησίον της Μονής, κατά τά δύσκολα μετά κατοχικά χρόνια. Κάποια νύκτα ακούει βήματα βαριά. Ανεσηκώθη καί βλέπει ένα πανύψηλον Ιερέα, λαμπρόν να περπατή εις τό μονοπάτι αργά καί επιβλητικά. Τον παρατηρούσε συγκινημένη μαζί μέ τα ορφανά παιδιά της, τα οποία διηγούνται τό γεγονός εις ημάς μέχρι σήμερον. 

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Θαυμαστά γεγονότα στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Ἱεροθέου Μεγάρων ὑπό Ἰσιδώρας μοναχῆς.«Οἱ πρῶτες μοναχές μετά τήν ἐπανίδρυσΙν, ἤκουσαν πολλάκις ὑμνωδίες ἀγγελικές κατά τίς νυκτερινές ἀκολουθίες (τότε ἐγείροντο εἰς τίς 2 μετά τό μεσονύκτιον).Κάποτε δέ, ἤκουσαν τό «Χαῖρε Ἱερόθεε, ἀρχιεράρχα Ἀθηνῶν».

Οι πρώτες Μοναχές μετά την επανίδρυσιν, ήκουσαν πολλάκις υμνωδίες αγγελικές κατά τις νυκτερινές ακολουθίες (τότε εγείροντο εις τις 2 μετά το μεσονύκτιον). Κάποτε δε, ήκουσαν τό «Χαίρε Ιερόθεε, αρχιεράρχα Αθηνών». 

Τούτο εδιηγούντο με δέος εις τις επόμενες Μοναχές διά να γίνουν καί εκείνες μέτοχοι της υπερκόσμιου χαράς, πού έλαβον τότε.

Θα ήτο ίσως άδικον να παραλειφθή το μέγα τούτο θαύμα, της ανευρέσεως ύδατος εις την αυλήν της Μονής. Μη έχουσαι οι πρώτες Μοναχές νερό εντός της Μονής, κουβαλούσαν αυτό διά τά χρειώδη κοπιωδώς εκ της πηγής, η οποία ευρίσκετο εις τις «Λεύκες», εντός της ρεματιάς.Η ανάγκη της υδρεύσεως ήτο επιτακτική.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ ροδιά στόν τάφο τοῦ Ἁγίου Ἱεροθέου πού ἀπό τόν καρπό της οἱ στεῖρες τεκνοποιοῦσαν. Θαυμαστά γεγονότα στήν ἱερά Μονή Ἁγίου Ἱερόθεου Μεγάρων ὑπό Ἰσιδώρας Μοναχῆς.

Διηγείται ο καλλιτέχνης κ. Α.Σ. ότι απ’ όταν ήτο παιδί ηλικίας 10 ετών, δηλ. τό 1925 περίπου, ήρχετο κατ’ έτος είς την διαλελυμμένην τότε Μονήν καί επαραθέριζεν μετά της μάμης του κατά τούς μήνας Ιούλιον, Αύγουστον καί Σεπτέμβριον. Τότε παρέμενεν εν τη Μονή φύλακας καί κανδηλάπτης ο Βασ. Παπάζογλου (Σπετσιέρης), τον όποιον αναφέρει ο Μελ. Μπεναρδής εις τα «Ψήγματα Μεγαρικών». Μίαν φοράν κάποια γυναίκα ονόματι κ. Λαζαράτου, ήλθεν από μακριά μέ πολύν ζήλον καί μέ την ταλαιπωρίαν των μέσων εκείνης της εποχής καί εν συνεχεία πεζοπορώντας εις το Μοναστήρι τον Σεπτέμβριον μήνα διά να πάρη ρόδι. Όμως, η εποχή είχεν παρέλθη καί ελυπήθη πολύ. Τότε ο μικρός, ως εκ θείου φωτισμού, συλλυπούμενος την γυναίκα έτρεξε καί ήρχισε να ψάχνη, όπισθεν του Ιερού Βήματος κάποια ξηρά φύλλα δένδρων, όπου παραδόξως ευρήκεν ένα μόνον ρόδι καί τό έδωσε εις την γυναίκα, η οποία με δάκρυα χαράς τό έλαβε καί ανεχώρησεν, δοξάζουσα τον "Αγιον.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ ροδιά στόν τάφο τοῦ Ἁγίου Ἱερόθεου πού ἀπό τόν καρπό της οἱ στεῖρες τεκνοποιοῦσαν. Θαυμαστά γεγονότα στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Ἱερόθεου Μεγάρων ὑπό Ἰσιδώρας Μοναχῆς

Μάλιστα βεβαιώνει ότι καί εις τούς χρόνους του πάππου της τούτου (δηλαδή πριν πέντε γενεές) υπήρχε ήδη η ροδιά εις τον τάφο του Αγίου καί εκ του καρπού της ελάμβανον αι στείρες καί τεκνοποιούσαν.

Τό 1894, διηγείτο εις τά παιδία καί τά εγγόνια της η Ξένη Ιωάννου Οίκονομοπούλου (του «Γιαννάτση του ’Κονόμου») ήτο 6 ετών καί μαζί μέ την αδελφήν της καί το γαμβρόν της, το επώνυμον Μπράβου, αλλά καί μέ κάποιον Εφοριακόν υπηρετούντα είς τά Μέγαρα, ονόματι Βελέντζα καί μέ την σύζυγόν του, μέ κάρο, ανέβηκαν εις το διαλελυμμένον Μοναστήρι του Κυπαρίσσου διά να προσκυνήσουν καί ανάψουν τά κανδήλια. Εκεί διαπίστωσαν, ότι δεν είχον φωτιά διά να ανάψουν τά κανδήλια. ’Ήλπιζον ότι κάποιος μοναχικός άνθρωπος, τακτικώς ερχόμενος καί περιποιούμενος τον Ναόν, λεγόμενος από τούς Μεγαρείς «Ακουλές» θα ήτο εκεί καί θα τούς προμήθευε φωτιά.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/