« - Δέν βλέπω τίποτα μέσα στό κατάστιχό σου!»

 Ο Μακαριστός Καθηγούμενος της ιεράς Μονής Διονυσίου Γαβριήλ, διηγείται το επόμενο αληθινό γεγονός: «Τον Οκτώβριο του 1913, ο επιτελάρχης του Εθνικού μας στρατού Βίκτωρ Δουσμάνης μας έστειλε συνοδεία δύο στρατιωτών έναν ανιψιό του ψυχοπαθή και δαιμονισμένο, με μία επιστολή προς την Μονή μας, στην οποία έλεγε: «Εδώ, πατέρες, εις την πατρίδα μου, την Κέρκυρα, έχουμε το καλύτερο ψυχιατρείο της Ελλάδος. Εκεί έμεινε ο ανιψιός μου αυτός ο Γιάννης, αλλά δεν είδαμε καμία βελτίωση. Μας είπαν δε οι γιατροί ότι εξάντλησαν όλα τα μέσα της επιστήμης. 

Γι’ αυτό και αποφασίσαμε να τον στείλουμε σε σας εκεί στο Άγιο Όρος και σας παρακαλούμε να τον δεχθείτε και να του κάνετε ό,τι είναι δυνατόν πνευματικώς και ο Θεός ίσως τον λυπηθεί και αυτόν και εμάς και τον κάνει καλά». Η Μονή μας τον δέχθηκε και οι στρατιώτες τον έφεραν ελαφρά δεμένο, μας είπαν δε να τον προσέχουμε, μας τον παρέδωσαν και έφυγαν.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Πόσο φοβούνται οι δαίμονες την Παναγία

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΣΟ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ

Μια Κυριακή πήγα να λειτουργηθώ σε έναν ναό. Ήμουν μαθήτρια τότε.

Μετά το ανάγνωσμα του Ευαγγελίου ακολούθησε ένα πολύ όμορφο κήρυγμα του ιερέα περί μετανοίας και της δύναμης της θείας Κοινωνίας!

Όλος ο κόσμος που εκκλησιάστηκε εκεί πραγματικά συγκινήθηκε, μετανόησε και με πολύ σεβασμό στάθηκε να προσευχηθεί την ώρα που τα άγια περνούσαν από δίπλα τους.

Έσκυψα κι εγώ από ευλάβεια και προσευχόμουν…

Την ώρα εκείνη μια γυναικεία βαριά φωνή στα πίσω καθίσματα αναστέναζε και βογγούσε περίεργα. Εγώ τότε αναρωτήθηκα «Μα ποια είναι αυτή που διακόπτει τέτοια ιερή στιγμή!»

Δεν γύρισα να κοιτάξω γιατί δεν ήθελα να σταματήσω την προσευχή μου.

Η φωνή όμως γινόταν όλο και πιο δυνατή… Και την ώρα που ο ιερέας περνούσε δίπλα της, εκείνη δεν άντεξε. «Σταμάτα, με καις… με καις… φύγε…» του είπε.

Όλοι τότε γυρίσαμε να δούμε τι συνέβη.

Μια νέα όμορφη κοπέλα, στο όνομα Βαρβάρα, έπεσε στο πάτωμα και δεν άντεχε την παρουσία των Τιμίων Δώρων. Ήταν δαιμονισμένη. Αργότερα μάθαμε τον έναν απ’ τους λόγους που δαιμονίστηκε… με λεγεώνα δαιμόνων. Μας τον αποκάλυψε η ίδια. Είχε παρευρεθεί πολλές φορές σε συγκεντρώσεις προσευχής της γνωστής Βασούλας Ρύντεν.

Αυτή λοιπόν η κοπέλα ήταν δαιμονισμένη πλέον και ήθελε να απαλλαγεί από τα δαιμόνια που κουβαλούσε. Την ώρα όμως της λειτουργίας και μετά το κήρυγμα, εκείνα αποκαλύφθηκαν.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γέρων Ιάκωβος Τσαλίκης: «Ἐμᾶς, μᾶς στηρίζει ἡ προσευχή, ἡ ταπείνωση καί ἡ Θεία Κοινωνία»

Με συγχωρείτε, τέκνα μου, δεν φταίει ο Σατανάς, εμείς φταίμε όλοι μας. Ο Σατανάς, η δουλειά του είναι αυτή, να πειράζη τους ανθρώπους. Έλεγε προχθές ο Απόστολος «η αμαρτία εκ του διαβόλου εστί». 

Λοιπόν, όταν εμείς αφήνωμε τον Θεό και λέμε «η προσευχή δεν είναι τίποτε, η νηστεία δεν είναι τίποτε» –με συγχωρείτε, ζητώ συγγνώμη, εμείς δεν ανακατευόμαστε, είμαστε αφιερωμένοι στον Θεό–, λένε «τα παιδιά μας, 15 χρονών παιδιά, να τα παντρέψωμε», και δεν ξέρουν τιεστί γάμος και τι εστί μυστήριο, μετά από λίγο καταφεύγουν στους μάγους, στα σατανικά πράγματα, γι’ αυτό δαιμονίζονται οι άνθρωποι, διαλύονται (οι οικογένειες) και εισέρχεται μέσα τους ο Σατανάς. Ως καπνός εισέρχεται, όπως έμαθα από μια δαιμονισμένη κοπέλλα. Ρώτησα «πώς εισέρχεσαι τώρα στον άνθρωπο;» λέει, «ως καπνός εισέρχομαι και ως καπνός εξέρχομαι», και έλεγε πολλά ο Σατανάς. Και έλεγα εγώ: «Να εξορκισθής, να πας στα βουνά, εκεί που δεν κατοικεί άνθρωπος, μόνο ο Θεός επισκοπεί». «Βρε, Ιάκωβε», έλεγε, «τι να πάω να κάνω στα βουνά; Στα βουνά θα είμαι μόνος μου. Θα φύγω από την κοπέλλα, αλλά να πάω σε (άλλον) άνθρωπο να μπω μέσα», με συγχωρείτε, «αφού οι άνθρωποι με δέχονται και με φωνάζουν, πηγαίνω (σ’ αυτούς)».

 Εμάς μας στηρίζει η προσευχή και η νηστεία, η ταπείνωση και η Θεία Κοινωνία. Και ο διάβολος λέει: «Δεν φοβάμαι τίποτε, (παρά) αυτό που τρώνε οι παπάδες την Κυριακή στην Εκκλησία». Δεν το λέω εγώ. Εγώ είμαι αγράμματος, με συγχωρείτε. Τα λένε άνθρωποι μορφωμένοι, αλλά τα λέει και ο ίδιος ο Θεός, αλλά τα λένε, με συγχωρείτε, και οι δαιμονισμένοι. «Δεν φοβάμαι τίποτε, Ιάκωβε. Αυτό που τρώτε στην Εκκλησία», την θεία Κοινωνία, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Γι’ αυτό λέγει:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ Θεία Κοινωνία καί τό δαιμόνιο. Θαύματα καί ἀποκαλύψεις ἀπό τή Θεία Λειτουργία

 Η Θεία Κοινωνία και το δαιμόνιο

  Φρίκη, τρόμος και πανικός κυριεύουν τα δαιμόνια, όταν βρεθούν μπροστά στο Σώμα και το Αίμα του Κυρίου, τη θεία Κοινωνία. Γι' αυτό πάντοτε οι δαιμονισμένοι σπαράζουν και χτυπιούνται ελεεινά, όταν πλησιάσουν στα τίμια Δώρα, πράγμα που δε συμβαίνει πριν από τον καθαγιασμό και τη μεταβολή τους. Είναι και τούτο μια συνεχής και περίτρανη απόδειξη, ότι η θεία Κοινωνία είναι πράγματι Σώμα και Αίμα Χριστού.

   Στο βίο του αγίου Ευτυχίου, πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως (6ος αι.), υπάρχει ένα σχετικό περιστατικό.

   Στην περιοχή της Αμάσειας, όπου είχε για ένα διάστημα εξοριστεί, βρισκόταν ένα γυναικείο μοναστήρι, που λεγόταν "της Φλαβίας".

Μερικές λοιπόν από τις μοναχές έφεραν στον άγιο ένα πεντάχρονο κοριτσάκι, που είχε κυριευθεί από δαιμόνιο, και δεν πλησίαζε καν τη θεία Κοινωνία˙ όταν το πήγαιναν να κοινωνήσει, φώναζε, χτυπιόταν, κλωτσούσε και αποστρεφόταν με αηδία και τρόμο τα άχραντα Μυστήρια.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Πῆγε καί αὐτός νά κάνει τόν Ἅγιο Παρθένιο καί δαιμονίσθηκε»

  «Σε ένα μοναστήρι πήγαν έναν δαιμονισμένο και ο ηγούμενος είπε στους πατέρες να πάνε στην εκκλησία να κάνουν κομποσχοίνι. Είχαν εκεί και την κάρα του Αγίου Παρθενίου, επισκόπου Λαμψάκου, και το δαιμόνιο στριμώχθηκε πολύ. 

Συγχρόνως, ο ηγούμενος ανέθεσε και σε έναν ιερομόναχο να διαβάσει στον δαιμονισμένο εξορκισμούς. Ο ιερομόναχος αυτός ήταν ευλαβής μεν εξωτερικά, αλλά εσωτερικά είχε κρυφή υπερηφάνεια. Ήταν αγωνιστής και τυπικός σε όλα. 

Νουθετούσε πνευματικά τους άλλους, γιατί ήταν και λόγιος. Ο ίδιος όμως δεν βοηθιόταν από κανέναν, γιατί οι άλλοι, από σεβασμό, όταν τον έβλεπαν να κάνει κάτι στραβό, δίσταζαν να του το πουν. Είχε δημιουργήσει ψευδαισθήσεις στον εαυτό του ότι είναι ο πιο ενάρετος της μονής κ.λπ. Ο πονηρός βρήκε ευκαιρία εκείνη την ημέρα να του κάνει κακό. Έβαλε την πονηριά του, για να του δώσει την εντύπωση ότι αυτός διώχνει το δαιμόνιο από τον δαιμονισμένο. 

Μόλις λοιπόν άρχισε να διαβάζει τους εξορκισμούς, άρχισε το δαιμόνιο να φωνάζει: “Καίγομαι! Πού με διώχνεις, άσπλαχνε!”, οπότε νόμιζε ότι καίγεται από τον δικό του εξορκισμό – ενώ ο δαίμονας ζοριζόταν, γιατί προσεύχονταν και οι άλλοι πατέρες –, και απάντησε στον δαίμονα: “Να έρθεις σ’ εμένα!”. Το είχε πει αυτό ο Άγιος Παρθένιος σε ένα δαιμόνιο, αλλά εκείνος ήταν άγιος. 

Μια φορά δηλαδή που ένα δαιμόνιο φώναζε: “Καίγομαι, καίγομαι! Πού να πάω;”, ο Άγιος τού είπε: “Έλα σ’ εμένα!”. Τότε το δαιμόνιο είπε στον Άγιο: “Και μόνον το όνομά σου με καίει, Παρθένιε!”, και έφυγε από τον δαιμονισμένο που ταλαιπωρούσε. 

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

ΘΑΥΜΑ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ: «Ἅγιε Νεκτάριε, μ᾿ ἔσωσες, σ᾿ εὐχαριστῶ»!

 Λίγα χρόνια μετὰ τὴν κοίμησή του, στὰ 1939, φέρανε στὸ μοναστήρι ἕνα δαιμονισμένο. Τὸν πῆγαν στὸν τάφο τοῦ Δεσπότη. Τότες δὲν ὑπῆρχε τὰ ἐκκλησάκι πάνω ἀπὸ τὸν τάφο. Κι ὁ τάφος ἤτανε χαμηλός. 

Τὸ πεῦκο μόνο ἦταν κοντά. Οἱ παπάδες λοιπὸν μνημονεύανε τὸ δαιμονισμένο καὶ τόνε διαβάζανε πάνω στὸν τάφο. Τὸν κρατοῦσαν δεμένο μὲ ἁλυσίδες δυὸ χωροφύλακες καὶ δυὸ ναῦτες. Δὲν μπορούσανε νὰ τὸν κάνουνε καλά.

Τοὺς συντάραζε. Χάλαγε ὁ κόσμος.

Διαβάστε περισσότερα »

   http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Εἶδε ἕναν ἀστραπόμορφο νέο μέ σπαθί στό χέρι του..

π. Δημήτριος Γκαγκαστάθη

Ή Ευαγγελία Γ. , ετών 28 , κάτοικος Βάνιας, στίς 6 Αυγούστου τό απόγευμα, έπαθε τά εξής,

Ή Ευαγγελία από τά μικρά της χρόνια είχε μία άστατη ζωή.
“Έκανε τήν ζωή της” μή έχοντας καμμία σχέση μέ τόν Θεό καί τήν Εκκλησία, καί τελευταία συζούσε παράνομα μέ έναν παντρεμμένο, τόν Ν.Κ. 54 ετών, πού είχε αφήσει τήν γυναίκα του…
Ό Θεός όμως περίμενε τήν μετάνοιά της…
Στίς 6 Αυγούστου τού 1958 , ημέρα Τετάρτη, στίς 7 τό απόγευμα πήγε φαγητό στόν φίλο της πού έβοσκε τά πρόβατα. Τό έδωσε, καί φεύγοντας από εκεί γιά τό σπίτι της, τής παρουσιάστηκαν στόν δρόμο κάποια άγνωστα, περίεργα πλάσματα…
Τήν φοβέριζαν, γιατί είχε έλθει πιά ή οργή τού Θεού επάνω της καί έπρεπε νά ξεκαθαρίσει τήν θέση της. Άλλοι τήν έδερναν, άλλοι τήν τραβούσαν νά τήν πνίξουν στό νερό, άλλοι τήν έσπρωχναν δεξιά καί αριστερά…
Τελικά τήν πήγαν σ΄ ένα  μαντρί, καί εκεί όλη τήν νύκτα πέρασε αφάνταστη τιμωρία…
Τήν επόμενη μέρα, στίς 1 τό μεσημέρι, τήν βρήκαν σέ μιά καλύβα βασανιζόμενη από ακάθαρτα πνεύματα.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Δέν θέλει τήν ἐξομολόγηση ὁ διάβολος»

Ὁ Γέρων Ἰάκωβος Τσαλίκης

Μιά δαιμονισμένη ὁμολογοῦσε: “ Ὅταν ἤμουν 13 χρονῶν, ἔβοσκα τά γελάδια σέ μιά ρεματιά καί ἐκεῖ βλαστήμησα τόν Χριστό καί τόν ἀντίχριστο καί δαιμονίστηκα, μπῆκε μέσα μου δαίμονας. Ἀπό τότε δέν εἶμαι καλά. Παντρεύτηκα καί μέ πῆγε ὁ ἄντρας μου στήν Ἀγγλία, στήν Γερμανία, σέ ὅλους τούς γιατρούς. Οἱ γιατροί δέν βρῆκαν τίποτα. Δέν ξέρουν ὅτι ἔχω δαίμονα. Τώρα, μέ ἔφερε καί σέ σένα”.

»Τούς εἶπα, “ἐξομολόγηση καί θεία Κοινωνία” καί φώναξε τό δαιμόνιο:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Κλείνοντας λοιπόν αὐτά τά λόγια περί εὐχελαίου, νά γιατί θά διηγηθῶ γιά τήν πνευματική μάχη τῆς Σουροτσίκας, ( ὑποκοριστικό τοῦ ὀνόματος Ἀλεξάνδρα), ἡ ὁποία ἑτησίως ἐρχόταν στήν Ὄπτινα γιά νά συμμετάσχει στό μυστήριο τοῦ Εὐχελαίου.

Κλείνοντας λοιπόν αυτά τα λόγια περί ευχελαίου, να γιατί θα διηγηθώ για την πνευματική μάχη της Σουροτσίκας,

( υποκοριστικό του ονόματος Αλεξάνδρα) η οποία ετησίως ερχόταν στην Όπτινα για να συμμετάσχει στο μυστήριο του Ευχελαίου.
Η Σουροτσίκα είναι μια καθαρίστρια επαγγελματίας και ο στάρετς μάς λέει:

- Το να είσαι καθαρίστρια στην εκκλησία σημαίνει ότι έχεις κλίση, και η Σουριτσίκα έχει χάρισμα από τον Θεό.

Συνέβαινε να έρθει επίσκεψη στο σπίτι μου η Σουροτσίκα και μετά το σπίτι να λάμπει από καθαριότητα. Το πρόγραμμά της ήταν το ακόλουθο: Στις πέντε το πρωί πήγαινε στο μοναστήρι στο Μεσονυκτικό, μετά την Θεία λειτουργία καθάριζε τον ναό και έπειτα άρχιζε να μου πλένει και να καθαρίζει το σπίτι. Εγώ διαμαρτυρόμουν: -         Σουροτσίκα, ξεκουράσου!

Τα λόγια μου όμως πήγαιναν χαμένα. Μια μέρα της απαγόρευσα να κάνει δουλειά στο σπίτι.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

ΟΣΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΠΣΚΩΦ.Ἡ Ἀλεξάνδρα Προχόροβα διηγεῖται τά ἐξῆς .....

ΟΣΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΠΣΚΩΦ

Η Αλεξάνδρα Προχόροβα διηγείται τα εξής: μέχρι τό 1956 είχε παραχωρήσει ο Θεός να υποφέρω από πάθηση του νευρικού συστήματος, πού δεν ανταποκρινόταν στη φαρμακευτική θεραπεία. Όπως λέει ο λαός, υπέφερα από πόρτσα. Αυτό σημαίνει πώς είχα γίνει θύμα από κάποιο «κακό μάτι». Ο Θεός μ’ ελέησε όμως κι η Παναγία μας έστρεψε τη ματιά της στήν αρρώστια μου καί μου έδειξε μια φωτογραφία του γέροντα-γιατρού Συμεών, πού ζούσε στο μοναστήρι της.

Εγώ γενικά δεν εκκλησιαζόμουν, δεν είχα κανένα ενδιαφέρον γιά τά πνευματικά θέματα. Έτσι η δύναμη του εχθρού εισχωρούσε εύκολα μέσα μου. Ο Μεγάλος Ποιμήν μας όμως, ο Χριστός, φαίνεται πώς μέ λογάριασε κι εμένα μέλος του ποιμνίου Του καί μέ οδήγησε να πιω νερό από την αγία πηγή Του.

Αφού έμαθα πρώτα γιά το γέροντα Συμεών από μια γυναίκα, πού μου έδωσε τη φωτογραφία καί τη διεύθυνσή του, αποφάσισα ξαφνικά να πάω στο Πέτσορι, στον π. Συμεών. Δεν περίμενα να δω κάποιον πνευματικό γιατρό, αλλά μάλλον ένα συνηθισμένο γιατρό πού βοηθούσε πολλούς ανθρώπους, αφού δεν είχα ιδέα από πίστη καί λειτουργίες, ούτε από νηστείες κι ιερά μυστήρια, ούτε από τελετές. Δεν είχα θρησκευτικά αισθήματα. Όλα γιά μένα ήταν κλειστά, ακατανόητα καί αδιάφορα.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἅγιος Ἀρσένιος Καππαδόκης: «Κράτησε τά λεφτά σου· ἡ πίστη μας δέν πουλιέται»

Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Ο ΚΑΠΠΑΔΟΚΗΣ», του Αγίου Γέροντος Παϊσίου.

Ο Πατήρ Αρσένιος χρήματα φυσικά δεν δεχόταν ποτέ, ούτε και έπιανε στα χέρια του. Συνήθιζε να λέγη: «Η πίστη μας δεν πουλιέται».

Επί παραδείγματι: Πήγαν κάποτε από τις Τσαχιρούδες μία Τουρκάλα νεόνυμφη δαιμονισμένη, με αλυσίδες δεμένη, στον Χατζεφεντή, για να την διαβάση. 

Επειδή ήταν έγκλειστος εκείνη την ημέρα, οι συγγενείς της βασανισμένης ψυχής παρακάλεσαν τους επιτρόπους να μεσολαβήσουν, για να τους δεχθή, διότι, παρόλο που την είχαν και δεμένη, δεν μπορούσαν και πάλι να την συγκρατήσουν. Ο Πατήρ τους δέχθηκε και έκανε νόημα για να την λύσουν. Μόλις λύθηκε όμως η δαιμονισμένη, όρμησε στον Πατέρα Αρσένιο, του άρπαξε το ένα του πόδι και το δάγκωνε. 

Διαβάστε περισσότερα »
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Δαιμονικὸ συμβὰν εἰς τὸν δόκιμο τῆς Διονυσίου Ἰωάννη.

Τὸ 1925, κοινοβίασε στὴν Μονὴ Διονυσίου ἕνας νέος, 25 ἐτῶν περίπου ἀπὸ τὴν ἐπαρχία Ἐδέσσης, ὀνόματι Ἰωάννης. Ὑπηρετοῦσε στὴν ἀρχὴ γιὰ ἕνα μῆνα στὸ ἀρχονταρίκι καὶ μετὰ ἀπεστάλη στὸ Μονοξυλίτη, μετὰ τοῦ Γέροντος Ἰακώβου. Κατὰ τὸν πλοῦν στὴν θάλασσα, ἐξεδήλωσε τὴν τοῦ δαίμονος ἐνέργεια καὶ ἄρχιζε νὰ φωνάζει, τὰ τραγουδᾶ καὶ τὰ τοιαῦτα. Αὐτὸ βλέπων ἀπροσδοκήτως ὁ γερο-Ἰάκωβος, τὸν ἀπέστειλε μὲ ἄλλη βράκα στὴν Μονή, ὅπου τὸν περιόρισαν εἰς τὸ πρὸς τὴν θάλασσα παρακείμενο τοῦ παρεκκλησίου τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου κελλί, διορίσαντες τὸν γηροκόμον νὰ τὸν ἐπιβλέπει καὶ νὰ τοῦ δίδει μόνο ψωμὶ καὶ νερό. Καὶ μέσα στὸ κελλί, συνέχιζε νὰ τραγουδᾶ μὲ μεγάλες φωνὲς καὶ νὰ χορεύει καὶ νὰ χτυπᾶ τὰ πόδια του στὸ πάτωμα. Ἔφθασε σὲ σημεῖο ἐξαντλήσεως καὶ κρίθηκε εὔλογο, τὶς νύχτες, μετὰ τὸ Ἀπόδειπνο, νὰ τοῦ δένουν χέρια καὶ πόδια.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Παπά Γιάννης ὁ ἐξορκιστής...

Έτσι ίσως ήταν ο παπα Γιάννης ο Εξορκιστής...
 

Όταν το 1917 στην Ρωσία έγινε η επανάσταση των Μπολσεβίκων, συνέλαβαν στην Οδησσό 17 ιερείς για να τους εκτελέσουν.

Ένας απ' αυτούς κρύφθηκε στα δάση και σώθηκε' μετά βρήκε τα δύο του παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, τα οποία είχαν κρύψει οι γείτονές του και γλύτωσαν από τους κομμουνιστές.

Την πρεσβυτέρα του όμως την συνέλαβαν και την εκτέλεσαν.

Ο ιερέας αυτός ονομαζόταν παπά-Γιάννης και ήταν Έλληνας. Πήρε λοιπόν τα δύο του παιδιά και περιπλανώμενος από τόπου εις τόπον, πεζοπορώντας το περισσότερο διάστημα ήρθε μέσω Ρουμανίας και Βουλγαρίας στην Ελλάδα, την πατρίδα του.

Έκανε εφημέριος στην Μακεδονία και στην Θράκη. Έπειτα ήρθε στο χωριό Σκουτερά Αγρινίου, διότι ήταν κενή η θέση του εφημερίου.

Ο παπά-Γιάννης ήταν ρακένδυτος. Φορούσε ένα τριμμένο ράσο με ένα ξυλάκι από ρείκι για κουμπί και στο λαιμό του είχε κρεμασμένο με μαύρο κορδόνι ένα ξύλινο Σταυρό.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ ἄνθρωπος ὅταν ἐγκαταλείπεται ἀπό τήν Χάρη γίνεται χειρότερος ἀπό τόν διάβολο

Άγιος Παΐσιος

 

Πολύς δαιμονισμός υπάρχει σήμερα στον κόσμο.
Ο διάβολος αλωνίζει, γιατί οι σημερινοί άνθρωποι του έχουν δώσει πολλά δικαιώματα και δέχονται δαιμονικές επιδράσεις φοβερές.
Έλεγε ένας πολύ σωστά: “Ο διάβολος παλιά ασχολείτο με τους ανθρώπους, τώρα δεν ασχολείται!
Τους έβαλε στον δρόμο και τους λέει: “Ώρα καλή!” και τραβάνε οι άνθρωποι!”
Είναι φοβερό! Βλέπετε, τα δαιμόνια στην χώρα των Γαδαρηνών (1), για να πάνε στα γουρούνια, ζήτησαν άδεια από τον Χριστό, γιατί τα γουρούνια δεν είχαν δώσει δικαίωμα στον διάβολο και αυτός δεν είχε δικαίωμα να μπη σ' αυτά.
Ο Χριστός επέτρεψε να μπη, για να τιμωρηθούν οι Ισραηλίτες, επειδή απαγορευόταν να τρώνε χοιρινό κρέας.
- Γέροντα, είναι μερικοί που λένε ότι δεν υπάρχει διάβολος.
- Ναι, κι εμένα μου είπε κάποιος:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὅπλο κατά τοῦ διαβόλου

Ο άγιος Νεκτάριος στην κατακλείδα του σπουδαιότατου αυτού έργου, παραθέτει αποσπάσματα από τους λόγους και την εμπειρία των αγίων, που «βοούν και λένε», πώς ο Σταυρός είναι μέγα όπλο κατά του διαβόλου.
Η φήμη του Μ. Αντωνίου είχε διαδοθεί παντού. Έφθασε και στ' αυτιά μερικών φιλοσόφων ειδωλολατρών, που κορόιδευαν την πίστη μας και τον Σταυρό μας. Οι φιλόσοφοι επισκέφθηκαν τον Μ. Αντώνιο. Τον προκαλούσαν να τους πει κάτι για τη πίστη μας (πού χλεύαζαν...). Εκείνη την ήμερα είχαν φέρει στον Μ. Αντώνιο μερικούς δαιμονισμένους για να τους θεραπεύσει. Ο άγιος τους φέρνει μπροστά στους ειδωλολάτρες φιλοσόφους. Ελέγχει τους φιλοσόφους για την αμάθεια τους, και τους λέει προκαλώντας τους:

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

ΤΟ ΠΡΟΟΡΑΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ ΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ ΤΟΥ ΠΟΤΣΑΕΦ (27/11/1897- 01/01/1971)" Ὁ ἄνθρωπος πού δέν πηγαίνει συχνά στήν ἐκκλησία, πού δέν ἐξομολογείται καί δέν κοινωνεῖ, δέ γίνεται μέτοχος τῆς θείας χάριτος. Αὐτή εἶναι ἡ αἰτία πού ἡ πλειοψηφία τῶν ἀνθρώπων φτάνουν νά εἶναι ψυχικά ἄρρωστοι».

Ο στάρετς Ιωσήφ θεράπευε διάφορες ασθένειες. Υποστήριζε πώς οι μισοί από τους ασθενείς θεραπεύονταν, ενώ οι άλλοι μισοί έφευγαν αθεράπευτοι.Ο Θεός δεν επέτρεπε να θεραπευτούν, επειδή η θεραπεία τους δε θα ήταν ωφέλιμη για τη σωτηρία τους, αλλά θα προκαλούσε τον πνευματικό τους θάνατο.

Πολλές φορές οι δαιμονισμένοι του προκαλούσαν πολλά προβλήματα. Οι οικείοι του τον προέτρεπαν να μη δέχεται στο σπίτι δαιμονισμένους, επειδή οι δαίμονες εκδικούνταν όλους εκείνους πού έμεναν εκεί. Ο γέροντας τούς απαντούσε: «Ή υπομονή είναι δύσκολο πράγμα, όμως δεν πρέπει να φοβόμαστε τούς δαίμονες!»

Ο κήπος του γέροντα ήταν ποτισμένος με τά δάκρυα των πονεμένων και άρρωστων ανθρώπων πού επιθυμούσαν να γίνουν καλά. Πολλές φορές έλεγε πώς τά παιδιά στις μέρες μας γίνονται ανυπάκουα, υπερήφανα και χωρίς ντροπή, ενώ αργότερα φτάνουν στο σημείο να δαιμονίζονται. Αυτούς τούς ανθρώπους τούς προέτρεπε να δείχνουν ταπείνωση και να ζητούν συγχώρεση από τούς γονείς τους.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/27111897-01011971.html

«Εἶδα τόν διάβολο νά μπαίνει μέσα μου μέ μορφή καπνοῦ»

Στον εξορκισμό έσπασαν τα τζάμια και πήγαιναν πέρα δώθε τα καντήλια

«Eίδα τον διάβολο να μπαίνει μέσα μου με μορφή καπνού»

 

Η συγκλονιστική εξομολόγηση του συνταξιούχου πρωτοπρεσβύτερου Γεράσιμου Κονιδάρη για τη μάχη που έδωσε (ως έφηβος) με τον δαίμονα.

Τη σκληρή μάχη που έδωσε σε εφηβική ηλικία για να γλιτώσει την ψυχή του από τα χέρια του Σατανά και τον τρόπο με τον οποίο κατάφερε να νικήσει το δαιμόνιο, που τον είχε κυριεύσει, περιγράφει με αφοπλιστική ειλικρίνεια στη συγκλονιστική κατάθεση ψυχής ο 85χρονος (σήμερα) συνταξιούχος πρωτοπρεσβύτερος Γεράσιμος Κονιδάρης.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/12/blog-post_42.html 

Συγκλονιστικό γεγονός στά Ἱεροσόλυμα μία ἑβδομάδα μετά τήν ἁγιοκατάταξη τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου

Πρόπερσι,...αφού είχε γίνει η αγιοποίηση και αγιοκατάταξη

του Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου, γινόταν Θεία Λειτουργία

στο Φρικτό Γολγοθά, στο Πανίερο ναό της Αναστάσεως στα

Ιεροσόλυμα. Ησαν παρόντες προσκυνητές από την Ελλάδα.

Μέσα στο γκρουπ ήταν και μιά δαιμονισμένη

από Αττική, αλλά στεκόταν ήσυχη, προσευχόμενη.

Στα...."Σα εκ Των Σων....." την πιάνει κρίση! Αρχίζει να αφρίζει!

Ουρλιάζει,...και στο "Εξαιρέτως της Παναγίας Αχράντου......."

κραυγάζει,...γελάει δαιμονικά,...και λέει:

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/12/blog-post_94.html

Μία ἱστορία διαστροφῆς τοῦ νοῦ

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία

τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου,

ἀπό τήν ἱστοσελίδα floga.gr, ἐπάνω στό χωρίο τοῦ κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου, κεφάλαιο 8ο, στίχοι 27 ἕως 39, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας πού ἔγινε στό κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 22-10-2006.

Γνωστή καί πάλι ἡ διήγηση καί ἀπό ἄλλες περιπτώσεις παράλληλης θεραπείας δαιμονισμένων ἀπό τόν Χριστό, ἡ ὁποία ὅμως διήγηση δέν μπορεῖ νά κοιταχτεῖ μονοτόνως, δηλαδή μόνο μέ μιά ματιά, ὅτι ὁ Χριστός βρίσκει ἕνα δαιμονισμένο καί τόν γιατρεύει. Αὐτό εἶναι δεδομένο. Ἡ περικοπή ἀνοίγει ἄλλες πολύ βαθιές προοπτικές καί μάλιστα κεντρικό σημεῖο ἀφετηρίας, γιά νά μποῦμε στίς βαθύτερες προοπτικές τῆς περικοπῆς, εἶναι αὐτό τό ὁποῖο εἶπε ὁ δαιμονισμένος ὅταν ὁ Χριστός τόν ρώτησε «ποιό εἶναι τό ὄνομά σου;», πού εἶπε «λεγεών», γιατί, λέει τό κείμενο, ἦταν πολλά τά δαιμόνια πού εἶχε μέσα.

Προσέξτε αὐτή τήν πολλαπλότητα. Δέν θά τό δεῖτε αὐτό μόνο ποσοτικά, τά πολλά τά δαιμόνια. Μπορεῖ καί νά εἶναι, ἀλλά ἀναφέρεται σέ κάτι πολύ βαθύ ποιοτικό, πού ἀφορᾶ τήν ποικιλία τῶν δαιμονικῶν καταστάσεων πού ζοῦμε χωρίς νά τό καταλαβαίνουμε. Αὐτό κάνει ἡ περικοπή καί μᾶς βάζει σέ μιά σκληρή ἀναμέτρηση μέ δαιμονικά πράγματα πού ζοῦμε καθημερινά χωρίς νά τό καταλαβαίνουμε.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/10/blog-post_283.html

Τό πονηρό δαιμόνιο στόν μοναχό Ἰάκωβο

Ο μοναχός Ιάκωβος είχε μέσα του για αρκετά χρόνια πονηρό δαιμόνιο. Για να βρει τη θεραπεία του, ήρθε στην Κύπρο με σκοπό να προσπέσει στην Αγία Εικόνα και να την προσκυνήσει. Με θερμή πίστη ανέβηκε σε ένα ζώο και ξεκίνησε για το ιερό μοναστήρι μαζί με άλλους χριστιανούς

Βγαίνοντας από τη Λευκωσία, οι συνοδοιπόροι του Ιάκωβου άκουσαν μία φωνή να λέει: “Ιάκωβε, πού σκοπεύεις να πας; Γύρισε πίσω και μην προχωρείς”. Αυτό έγινε δύο η τρεις φορές. Η φωνή γινόταν ακουστή, χωρίς να βλέπουν κανένα, διότι μιλούσε από μέσα του το δαιμόνιο. Οι άλλοι φοβήθηκαν και ήθελαν να γυρίσουν πίσω. Βλέποντας τον άνθρωπο να είναι ήσυχος και να μην ταράσσεται καθόλου, πήραν θάρρος. Με ελπίδα στην Υπεραγία Θεοτόκο και επικαλούμενοι το όνομα Της, συνέχισαν τον δρόμο μέχρι που έφτασαν στα μέσα περίπου.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/10/blog-post_139.html