Κυριακή Δ’ Λουκᾶ (Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος)

 

  ομιλία μδ’.

(Λουκ. η’, 4-15)

Α.

Αυτό που έλεγα προηγουμένως ότι, όταν λείπη η αρετή είναι όλα περιττά, αποδεικνύεται τώρα πλουσιώτατα. Εγώ έλεγα ότι και η ηλικία και η ιδιοσυγκρασία, και η κατοικία στην έρημο και τα παρόμοια δεν ωφελούν, όταν λείπη η αγαθή προαίρεση. Αυτό γίνεται ολοφάνερο από δω.

Ενώ μιλούσε στον κόσμο, του είπε κάποιος ότι η μητέρα σου και τ’ αδέλφια σου σ’ αναζητούν. Κι αυτός είπε· Ποια είναι η μητέρα μου και ποια τ’ αδέλφια μου; Αυτά τα έλεγε όχι επειδή ντρεπόταν τη μητέρα, ούτε γιατί αρνιόταν εκείνην, που τον είχε γεννήσει -αν ντρεπόταν δε θα γεννιόταν απ’ αυτήν. Ήθελε να φανερώση, ότι σε τίποτα δεν την ωφελούσε αυτό, αν δεν κάνη όλα όσα πρέπει. Κι αυτό που έκαμε ήταν περιττή φιλοδοξία· ήθελε να δείξη στον κόσμο ότι έχει στο χέρι το παιδί και το διατάζει· δεν υποψιαζόταν ακόμα τίποτα γι’ αυτόν σπουδαίο· για τούτο και ήρθε κοντά του άκαιρα.

Προσέξετε λοιπόν κι εκείνης την απερισκεψία κι αυτών. Έπρεπε να μπουν μαζί με τον κόσμο και ν’ ακούσουν κι αν δεν τους άρεσε αυτό, να περιμένουν να τελειώση το λόγο του και τότε να πλησιάσουν. Αυτοί όμως τον καλούν έξω και μάλιστα μπροστά σ’ όλους, δείχνοντας περιττή φιλοδοξία και θέλοντας ν’ αποδείξουν ότι του επιβάλλονται με πολλήν εξουσία. Αυτό το δείχνει κι ο Ευαγγελιστής κατηγορώντας τους. Αυτό ακριβώς υπονοεί όταν λέη· Ενώ μιλούσε αυτός ακόμα στον κόσμο. Σα να λέη· Δεν ήταν άλλη ώρα; Δεν μπορούσαν να μιλήσουν ιδιαιτέρως; Μα και για ποιο λόγο ήθελαν να μιλήσουν;

Αν ήταν για την υπεράσπιση της αλήθειας, έπρεπε να μιλήσουν φανερά και μπροστά σε όλους, ώστε να ωφεληθούν και οι άλλοι· αν όμως για πράγματα με ατομικό ενδιαφέρον δεν έπρεπε να βιάζωνται τόσο.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, Κυριακή Δ΄ Λουκᾶ- Νά καλλιεργοῦμε τό πνευματικόν ἔδαφος τῆς καρδίας μας

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, Κυριακή Δ΄ Λουκᾶ- Νά καλλιεργοῦμε τό πνευματικόν ἔδαφος τῆς καρδίας μας

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

 

Να καλλιεργούμε το πνευματικόν έδαφος της καρδίας μας

 

Στην παραβολή του σπορέως ο καλός σπορεύς και γεωργός είναι ο ίδιος ο Χριστός, ο μέγας και αιώνιος Διδάσκαλος της ανθρωπότητος. Ο ιερός ερμηνευτής Θεοφύλακτος τονίζει τα εξής (σε απλή γλώσσα): «Ο Χριστός είναι ο σπείρων, ο παντοτεινός σποριάς. Διότι ο Υιός του Θεού δεν σταματά ποτέ να σπέρνη κάθε φορά τον λόγο του Θεού στις ψυχές μας. Γιατί, όχι μόνο όταν διδάσκη, αλλά και με την δημιουργία Του αυτή και με όσα κάνει καθημερινά για μας, σπέρνει στις ψυχές μας τα αγαθά σπέρματα». Και σε άλλο σημείο προσθέτει: «Δικός του ήταν ο λόγος της Θείας Διδασκαλίας Του και όχι ξένος. Διότι οι μεν Προφήτες όσα έλεγαν, δεν ήταν δικά τους λόγια, αλλά του Αγίου Πνεύματος. Γι’ αυτό έλεγαν, Αυτά λέγει ο Κύριος. Ο δε Χριστός είχε τον δικό Του σπόρο. Γι’ αυτόν τον λόγο, όταν δίδασκε δεν έλεγε, ότι «Τάδε λέγει Κύριος», αλλά «Εγώ λέγω υμίν».

Και άλλος εκκλησιαστικός ερμηνευτής (ο Τίτος Βόστρων) συμπληρώνει τα εξής: «Δεν δανείζεται λόγο ο Ιησούς Χριστός, αφού είναι Λόγος Θεού κατά φύσιν. Δεν ήταν πια δικός τους σπόρος η διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου, του Ευαγγελιστού Ιωάννου, ούτε κάποιου άλλου από τους Αποστόλους η τους Προφήτες, αλλά ήταν μεν σπόρος, όχι όμως δικός τους, αλλά τον πήραν από τον Χριστό η το Άγιο Πνεύμα. Ο Χριστός όμως έχει τον δικό Του σπόρο, με το να προσφέρη την Θεία διδασκαλία Του από τη δική Του θεία φύσι».

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Κυριακή Δ’ Λουκᾶ: Ἑρμηνεία τοῦ Εὐαγγελίου (Ἀρχιεπίσκοπος Ἀστραχάν καί Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

Η παραβολή του Σπορέως
(Λουκ. η’, 5-15)

• Ποιος είναι ο σπορεύς και γεωργός του λόγου;
• Τι συμβαίνει αν προσπαθήσει κανείς να καλλιεργήσει την αρετή χωρίς να ξεριζώσει την αμαρτία;
• Γιατί ο Χριστός μιλούσε με παραβολές;
• Ποιοι είναι οι “παρά την οδόν ακούοντες”;

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/