Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. Ἱερομόναχου Ραφαήλ Νόικα. Καί τώρα ἡ καλλιέργεια

Και τώρα, η καλλιέργεια. Πώς θα μπορούσαμε να την ορίσουμε; Άκουσα ότι στη Δύση, αλλά και εδώ στη Ρουμανία, πολλοί άνθρωποι που θέλουν να ζουν πνευματικά, να ζουν, ας πούμε, μία χριστιανική ζωή, αντιδρούν ακούγοντας ότι στις μέρες μας, στο όνομα της καλλιέργειας (κουλτούρας), συμπεριλαμβάνεται κάθε πορνεία και ακολασία και κάθε είδος διαστροφής που μπορεί να φανταστεί ο άνθρωπος. Θα έλεγα ότι αυτή η άποψη έχει μια λογική- τελικά καλλιέργεια είναι κάτι που καλλιεργούμε. Όμως, προσοχή, ότι καλλιεργούμε, αυτό και γινόμαστε.

  Καλλιέργεια είναι οτιδήποτε καλλιεργούμε. Και το να καλλιεργούμε τη γη είναι καλλιέργεια. Και το να καλλιεργούμε την αμαρτία είναι καλλιέργεια- παράλογη, αλλά καλλιέργεια. Ο Θεός όμως μας καλεί να καλλιεργούμε τα της ζωής.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/08/blog-post_67.html#more

Ἡ πνευματική μου ἐξορία (Γέροντας Ραφαήλ Νόικα)

 -Πως πρέπει να προσευχώμεθα και να κλαίμε κάθε φορά που αμαρτάνουμε;
-Το αληθινό πένθος δεν είναι μία στιγμή της ψυχής, μία ψυχολογική κατάστασις, αλλά είναι, όπως λέγει ο π. Σωφρόνιος, στιγμή στην οποία ο νούς και η καρδία ζούν την ίδια κατάσταση. Πιό σαφέστερα, η βίωσις του ονόματος του Θεού στον νού και στην καρδιά.
Μ᾿ αυτή την έννοια, στον ησυχασμό, με την πρακτική εξάσκηση της προσευχής του Ιησού, ο άνθρωπος φθάνει στην ένωση νού και καρδίας. Ο νούς και η καρδία του ανθρώπου γίνονται ένα και ζούν την ίδια στιγμή την ίδια εμπειρία. Αυτή είναι η στιγμή των δακρύων.
Αυτή η στιγμή-ομιλώ κάπως αποκλειστικά-είναι η αγάπη. Δεν προέρχεται ποτέ από την ιδική μας αγάπη, επειδή η αγάπη μας δεν είναι ακόμη καρπός της φύσεώς μας· εμείς εξεπέσαμε απ᾿ αυτήν και γι᾿ αυτό τα δάκρυα εξέρχονται πολλές φορές με πόνο και γι᾿ αυτό δεν καλλιεργείται μέσα μας ο ίδιος ο πόνος, αλλά διά του πόνου, λόγω της συντριβής που νοιώθουμε για τις αμαρτίες μας επανερχόμεθα στην φυσική κατάστασι του εαυτού μας.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/07/blog-post_49.html