Γιατί ὀνομάστηκε Μέγας ὁ Ἅγιος Εὐθύμιος;

Ο Μέγας Ευθύμιος, η μνήμη του οποίου τιμάται στις 20 Ιανουαρίου, με την αγιότητα του βίου του συνετέλεσε στο να επιστρέψουν στην πατρώα ευσέβεια πολυάριθμοι αιρετικοί, όπως Μανιχαίοι, Νεστοριανοί και Ευτυχιανοί, που απέρριπταν τις αποφάσεις της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου.

Παντού, στην Αίγυπτο και τη Συρία, επικρατούσαν οι Μονοφυσίτες. Στην Παλαιστίνη όμως, χάρη στην παρουσία του Αγίου Ευθυμίου και των μαθητών του, επικράτησε η Ορθοδοξία. Και όταν ο Όσιος συνάντησε την βασίλισσα Ευδοκία, η οποία είχε περιπλακεί στα δίκτυα της αιρέσεως των Μονοφυσιτών, τόσο πειστικά και ακαταμάχητα μίλησε προς αυτήν, ώστε την απέδωκε στα ορθόδοξα δόγματα.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Μεγαλύτερη ἀπό ὅλες τίς ἀρετές εἶναι ἡ ἀγάπη. Ἐκεῖνος πού ἀγαπᾶ ὅπως θέλει ὁ Θεός, σέ κάθε περίπτωση προτιμᾶ τήν ὠφέλεια καί τήν εὐχαρίστηση τοῦ συνανθρώπου του καί ὄχι τή δική του.» μέρος α΄

Ὑπόθεση ΛΣΤ΄(36)

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

Ἀπό τόν βίο τοῦ ἁγίου Εὐθυμίου

Ὅταν ὁ ἅγιος Εὐθύμιος ἔμελλε νά φύγει ἀπό τά ἐπίγεια, κάλεσε κοντά του τούς μαθητές του καί εἶπε: «Πατέρες μου καί ἀγαπητοί ἐν Κυρίῳ ἀδελφοί καί παιδιά μου· ἐγώ πορεύομαι πλέον τόν τελευταῖο δρόμο τῶν πατέρων μου. Ἐσεῖς τώρα ὀφείλετε νά δείξετε ὅτι μέ ἀγαπᾶτε μέ τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν, ἀπό τίς ὁποῖες πρώτη εἶναι ἡ ἀγάπη, πού εἶναι ὁ σύνδεσμος τῆς τελειότητας¹ τῶν ἀρετῶν. Γιατί, ὅ,τι εἶναι γιά τό ψωμί τό ἁλάτι, αὐτό εἶναι γιά τίς ἀρετές ἡ ἀγάπη, καί χωρίς αὐτήν εἶναι ἀδύνατο νά κατορθώσει κανείς τήν ἀρετή ὅπως πρέπει, ἀφοῦ καί ἡ κάθε ἀρετή μέ τήν ἀγάπη καί τήν ταπεινοφροσύνη ἐπιβεβαιώνεται. Ἡ ταπεινοφροσύνη δηλαδή ἀνεβάζει τόν κάτοχό της σέ ὕψος κατορθωμάτων, ἐνῶ ἡ ἀγάπη τόν κρατᾶ μέ ἀσφάλεια καί δέν τόν ἀφήνει νά πέσει ἀπό ἐκεῖ ψηλά.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ ἅγιος Εὐθύμιος καί οἱ σιτοκλέφτες

Ένα βράδυ, ενώ το φεγγάρι ήταν ολό­γιομο και έφεγγε μέσα στο σκοτάδι, ο άγιος Ευθύμιος, ο Μέγας, μόλις είχε τελειώσει τους μεσονυκτικούς ύμνους στο Ναό, και, όπως συ­νήθιζε, έκανε μια μικρή βόλτα στα παρεκκλή­σια της Μονής, για να αποτινάξει τον ύπνο από τα βλέφαρά του και να συνεχίσει έπειτα την αγρυπνία του. Ξαφνικά μέσα στη γλυκειά ηρεμία της αστροφεγγιάς, βλέπει δύο άνδρες να κλέβουν το σιτάρι της Μονής από τις υπόγειες αποθήκες. Ο ένας έβγαζε από το υπόγειο το σιτάρι και το τοποθετούσε μέσα σε σακιά, ενώ ο άλλος τα έπαιρνε και τα στοίβαζε σε μια γωνιά, που κανένας δεν μπορούσε να τα διακρίνει.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/07/blog-post_66.html