''Νά πάω στόν Ἁϊ- τάφο...’’

Περασμένα τα χρόνια της! Έφτανε τα ογδόντα η γιαγιά. ‘Ήταν ευτυχισμένη στην ζωή της. Είχε καλούς γονείς, παντρεύτηκε καλόν άντρα έκανε καλά παιδιά και εγγόνια, είδε και κανά δυο δισέγγονα , τι άλλο ήθελε από την ζωή; Όλα της τα χε δώσει απλόχερα ο Θεός. Και όμως! Κάτι της έλειπε πριν να φύγει από τούτη τη ζωή.
Κάτι, που πολλές φορές το προσπάθησε αλλά δεν κατάφερε να το κάμει: να πάει να προσκυνήσει στον Αϊ- Τάφο! Μάζευε κάπου- κάπου λίγα λεπτά, αλλά το θέμα ήταν πως δεν μπορούσε να τα κρατήσει! Την μια, η γειτόνισσα που βρέθηκε σε δυσκολία, την άλλη ο άνθρωπος που είχε χάσει την δουλειά του και είχε στόματα παιδικά να αναθρέψει, μετά το φτωχό κορίτσι που θα παντρευόταν και δεν είχε κανένα να του κάμει τα προικιά…

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Μνημονεύοντας ψυχές σέ ἕνα ταπεινό ἁγιορειτικό κελλάκι…

π. Θωμάς Ανδρέου 

  Πριν από πολλά χρόνια, βρέθηκα στο Άγιον Όρος παρακολουθώντας μια αξέχαστη Θεία Λειτουργία σε ένα ταπεινό κελλάκι, με λειτουργό, ευλαβή Ιερομόναχο, αγιασμένη ψυχή που πλέον αυλίζεται εις τόπους, ένθα των δικαίων τα πνεύματα αναπαύονται...
 Νέος παπάς ο γράφων, άγευστος ακόμα της μεταμορφωτικής εμπειρίας του πολιού και σεβασμίου λειτουργού, που κρυμμένος σχεδόν μέσα στο μισοσκόταδο, στέκονταν ευθυτενής παρά το βάρος του χρόνου που αγόγγυστα στους ώμους του κουβαλούσε και τον έβλεπα να μνημονεύει ψυχές, με ένα χαμόγελο να διαγράφεται στα χείλη του που έτρεμαν προφέροντας σχεδόν μυστικά τα ονόματα των ανθρώπων...

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/09/blog-post_701.html#more