Ἡ ἀρχή τῆς ὁδοῦ τῆς ζωῆς: Ἡ μελέτη καί ἡ πτωχεία

«Ἡ ἀρχή τῆς ὁδοῦ τῆς ζωῆς, εἶναι τό νά μελετᾶ ὁ νοῦς πάντοτε τά λόγια τοῦ Θεοῦ καί τό νά ζεῖ μέ πτωχεία». Αὐτό διδάσκει ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ ὁ Σῦρος¹.

Στήν ἐποχή μας βραβεύεονται τά ἀντίθετα: ἡ ἐξωστρέφεια καί ὁ πλοῦτος· τό σκόρπισμα τῆς διανοίας καί ὄχι ἡ αὐτοσυγκέντρωσι, πού ἀπαιτεῖ ἡ μελέτη καί ἡ προσευχή.

Τό νά εἶναι «ὁ νοῦς σέ ὅλα» καί ὁ ἄνθρωπος «μέσα σ΄ ὅλα» θεωρεῖται ἐξυπνάδα. Ἐπίσης ὁ πλοῦτος κάνει τούς ἀνθρώπους νά ὑποκλίνωνται καί νά ἀκοῦν προσεκτικά τόν πλούσιο ἀκόμη καί ὅταν ὁ αὐτός λέγει ἀνοησίες. Ἀντίθετα τόν πτωχό, ἀκόμη καί ὅταν ὁμιλῇ σοφά τόν καταφρονοῦν. «Σοφία τοῦ πένητος ἐξουδενωμένη, καί οἱ λόγοι αὐτοῦ οὐκ εἰσίν ἀκουόμενοι» λέγει ὁ Ἐκκλησιαστής², δηλαδή «ἡ σοφία τοῦ πτωχοῦ εἶναι καταφρονημένη ἀπό τούς πολλούς καί τά λόγια του δέν ἀκούγονται ἀπό τούς ἄλλους, δέν τόν προσέχουν».

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/09/blog-post_769.html

Περί περισπασμοῦ καί ἡσυχίας

ΑΣΚΗΤΙΚΑ ΑΒΒΑ ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ

ΛΟΓΟΣ Α΄

Λέγει ὁ μέγας Ἀββᾶς Ἰσαάκ ὁ Σύρος: «Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἀρχή τῆς ἀρετῆς. Γεννιέται ἀπό τήν πίστι. Σπέρνεται στήν καρδιά, ὅταν ἡ διάνοια ἀποχωρισθῇ ἀπό τόν περισπασμό τοῦ κόσμου καί συνάξει τίς σκέψεις της, πού μετεωρίζονται ἐδῶ καί ἐκεῖ καί ἀσχοληθεῖ μέ τήν μελλοντική ἀποκατάστασι».

Ἑρμηνεία: Ὅταν κάποιος φοβηθῇ, δηλαδή σταθῇ μέ σεβασμό ἀπέναντι στό Δημιουργό Του Θεό, τότε μπαίνει στόν δρόμο τῆς ἀρετῆς.

Ἡ ἀρχή τῆς ἀρετῆς εἶναι ὁ σεβασμός πρός τόν Θεό, ἡ σκέψι ὅτι ὑπάρχει ὁ αἰώνιος γλυκύτατος Παράδεισος καί ἡ ἐπίσης αἰώνια ἀλλά φοβερώτατη κόλασι.

Ἡ σκέψι ὅτι, ἄν κάποιος δέν ζήσει σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί δέν μετανοήσει γιά τά σφάλματά του, θά κολασθῇ αἰώνια.

Τότε εὑρισκόμενος ὁ ἄνθρωπος μπροστά σ’ αὐτό τό φοβερό ἐνδεχόμενο ἀρχίζει νά σκέπτεται πῶς θά τό ἀποφύγῃ.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/09/blog-post_743.html#more

Μελέτημα 1ο-Ἀποφθέγματα ἀπό τόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ

«ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ἀπό τόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ»

Μελέτημα 1ο

Ἀπό τό βιβλίο «475 ΣΟΦΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ*»

Ἁγιορείτου μοναχοῦ

Ἀπό τίς ἁγιοπνευματικές ἐμπειρίες τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου.

Ὁ Ὅσιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος ἔζησε τόν 6ον αἰῶνα μ. Χ. Ἐχρημάτισε Ἐπίσκοπος τῆς Νινευῒ, καί ἡ μνήμη του ἑορτάζεται τήν 28ην Σεπτεμβρίου.

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος πλ. Α΄. Τόν συνάναρχον Λόγον.

Ἀρετῶν ταῖς ἀκτῖσι καταλαμπόμενος, τῆς ἐν

Χριστῷ πολιτείας φωστήρ πολύφωτος, θεοφόρε Ἰσαάκ

ὤφθης ἐν Πνεύματι, καί κατευθύνεις ἀσφα-

λῶς, σωτηρίας πρός ὁδόν, διδάγμασι θεοπνεύστοις,

τούς εὐφημοῦντάς σε Πάτερ, ὡς τοῦ Χριστοῦ θεῖον

θεράποντα.

Κοντάκιον.

Ἦχος πλ. Δ΄ Τᾖ ὑπερμάχῳ.

Τή ἰσαγγέλῳ πολιτείᾳ σου μακάριε,

Τοῦ Παρακλήτου ἀνεδείχθης θεῖον ὄργανον,

Ἰσαάκ, καί Μοναζόντων τύπος ἐν πᾶσιν·

Ἀλλ΄ ὡς χάριτος τῆς θείας ἐνδιαίτημα,

Χάριν αἴτησαι ἡμῖν καί φῶς οὐράνιον,

Τοῖς βοῶσί σοι χαίροις, Πάτερ θεόσοφε.

Μεγαλυνάριον.

Χαίροις ἡσυχίας θεῖος κανών·

χαίροις Μοναζόντων, ὁ διδάσκαλος ὁ σοφός·

χαίροις ὁ παρέχων, τά πρόσφορα ἑκάστῳ

τῆς χάριτος τῷ λόγῳ, Ἰσαάκ Ὅσιε.

«Ἐάν δέν στραφεῖτε καί γίνετε σάν τά παιδιά, δέν θά εἰσέλθετε εἰς τήν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν», εἶπε ὁ Κύριός μας.

«Ἐάν δέν στραφεῖτε καί ἀποκτήσετε παιδικό πνεῦμα μαθητείας, δέ θά ἐνστερνισθεῖτε τά διδάγματά μου», θά μποροῦσε νά μᾶς πεῖ ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος. Κατά τόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ, ὁ ἄνθρωπος πού ζεῖ κοντά στό Θεό εἶναι πανευτυχής, γεμάτος ἀπό χαρές καί γλύκες πνευματικές. Ἐκεῖνος δέ πού ζεῖ μακριά ἀπό τό Θεό εἶναι δυστυχής, «ὄνειδος ἀνθρώπων καί ἐξουθένωμα λαοῦ», γεμάτος ἀπό λύπες καί πίκρες ψυχικές.

Ἡ γῆ εἶναι ὁ τόπος τῆς ὑπομονῆς στούς πειρασμούς καί τίς θλίψεις. Ἐκεῖνος πού φέρει τόν σταυρόν του μέ προθυμία καί ὑπομονή σώζεται. Ὅποιος δέ, τόν φέρει μέ ἀνυπομονησία καί γογγυσμό χάνει τή σωτηρία τῆς ψυχῆς του.

Ὅπως θά καταλάβει ὁ μελετητής τοῦ παρόντος βιβλίου, ὅλα σχεδόν τά ἀποφθέγματα εἶναι πράξη καί ζωή!...

Χρειάζεται ὁ μελετητής διαβάζοντας 3-5 ἀποφθέγματα νά τά κάνει πράξη καί βίωμα ἐκείνη τή μέρα καί τήν ἄλλη μέρα νά προχωρήσει πιό κάτω...

Μᾶς ἔλεγε ἕνας γνωστός ἀνά τό πανελλήνιο Ἀσκητής, πού γιά λόγους εὐνοήτους ἀποσιωπῶ τό ὄνομά του, ὅτι «ἐγώ, Γέροντα, διαβάζω κάθε μέρα μόνο μιά σελίδα Ἀββᾶ Ἰσαάκ καί προσπαθῶ ὅλη τή μέρα νά τά κάνω πράξη αὐτά πού διάβασα...». Στούς φρονίμους, νομίζουμε, ὅτι ἀρκοῦν αὐτά τά λίγα... Τῷ δέ βασιλεῖ τῶν αἰώνων ἀφθάρτῳ ἀοράτῳ μόνῳ σοφῷ Θεῷ τιμή καί δόξα αἰώνιος!...

Μελέτημα 1ον

1. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἀρχή τῆς ἀρετῆς, πού γεννᾶται ἀπό τήν πίστη καί σπέρνεται στήν καρδιά, πού καταγίνεται στά τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς.

2. Ἀρχή τῆς ἐναρέτου ζωῆς εἶναι τό νά καταγίνεσαι στή μελέτη τῶν Θείων Λόγων, ἀποφεύγοντας τήν τιμή τοῦ κόσμου, πού εἶναι ἀτιμία.

Διαβάστε περισσότερα>>

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2012/03/1_6357.html#more

Τί σημαίνει νά ἔχεις ἤ νά στερεῖσαι τή Θεία Χάρη

 

ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ - ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ

Τι σημαίνει να έχεις, ή να στερείσαι, τη θεία χάρη

Όταν αυξηθεί ή χάρη του Θεού στον άνθρωπο, τότε, από τον πόθο της αρετής, καταφρονεί τον θάνατο, και βρίσκει πολλούς λόγους, στην ψυχή του, για να υποφέρει τις θλίψεις. Και όσα θεωρούνται βλαβερά για το σώμα και επέρχονται ξαφνικά στην ανθρώπινη φύση, για να την κάνουν να υποφέρει, δεν τα λογαριάζει καθόλου, συγκρίνοντας τα με τα ελπιζόμενα αγαθά. Άλλωστε, δεν είναι δυνατό να γνωρίσει την αλήθεια χωρίς τους πειρασμούς πού παραχωρεί ό Θεός. Και αυτό το ξέρει καλά.

Όταν όμως ό άνθρωπος στερηθεί πολύ τη χάρη του Θεού, τότε, όλα τα λυπηρά πού αναφέραμε βρίσκονται μπροστά του και νομίζει ότι οί ανθρώπινες γνώσεις του, με τις όποιες εξετάζει τα πράγματα, είναι ανώτερες από την πίστη στον Θεό και ότι ή εμπιστοσύνη στον Θεό σε τίποτε δεν βοηθάει και ότι ή πρόνοια του Θεού για τον άνθρωπο είναι ανύπαρκτη. Σε όλα αυτά είναι μέσα οί πονηροί δαίμονες, πού τον ενεδρεύουν και του ρίχνουν τα βέλη τους χωρίς να το καταλαβαίνει.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/07/blog-post_72.html

 

«Μετά τόν θάνατο οἱ ὅμοιοι μεταξύ τους ἄνθρωποι κατατάσσονται μαζί»

Ὑπόθεση ΙΑ΄(11)

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

Τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ

Ὁ Σωτήρας ὀνόμασε “πολλούς τόπους διαμονῆς”¹ στόν οἶκο τοῦ Πατέρα τίς διαβαθίσεις τοῦ νοῦ αὐτῶν πού κατοικοῦν σέ ἐκείνη τή χώρα, ἐννοῶ τίς διαφορές ἐκείνων πού ἀπολαμβάνει ὁ νοῦς τους. Ὄχι δηλαδή τίς διαφορές τῶν τόπων, ἀλλά τίς διαβαθμίσεις τῶν χαρισμάτων ὀνόμασε “πολλούς τόπους διαμονῆς”.

Ὅπως ἀκριβῶς καθένας ἀπό ἐμᾶς ἀπολαμβάνει τόν αἰσθητό ἥλιο ἀνάλογα μέ τό πόσο καθαρή εἶναι ἡ ὅρασή του, ἐνῶ ὁ ἥλιος δέν μοιράζεται σέ πολλές λάμψεις, ἀλλά λάμπει σέ ὅλους τό ἴδιο, ἔτσι καί στή μέλλουσα ζωή οἱ δίκαιοι: ὅλοι θά κατοικοῦν σέ ἕναν τόπο, ὁ καθένας ὅμως ἀνάλογα μέ τόν βαθμό τῆς κάθαρσής του θά ἑλκύει ἐπάνω του καί θά κατέχει τή λαμπρότητα τοῦ νοητοῦ Ἡλίου² καί τήν εὐφροσύνη, ὅση δηλαδή εἶναι σέ θέση νά χωρέσει καί νά πάρει.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/07/blog-post_934.html