«Διόρασις»

Ἀθανάσιος Γρηγοριάτης

ἀπό τό βιβλίο «ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥΧΟΙ»

ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ

Διόρασις εἶναι ἡ ἱκανότης νά ἐξιχνιάζῃ κανείς σκοτεινές καταστάσεις, νά εἰσέρχεται στά βάθη τοῦ ψυχικοῦ κόσμου, νά βλέπῃ ὑλικά ἀντικείμενα ἤ γεγονότα ἀδιόρατα στούς ἄλλους. Ὁ Μέγας Ἀντώνιος ὑπογραμμίζει τήν σημασία τῆς καθαρότητος τοῦ βίου ὡς προϋπόθεση τῆς διοράσεως: “Ὁ νοῦς πάντα ὁρᾶ, καί τά ἐν οὐρανοῖς· καί οὐδέν αὐτῷ ἐπισκοτεῖ, εἰ μή μόνον ἡ ἁμαρτία· τῷ δέ καθαρῷ οὐδέν ἀκατάληπτον”. Καί ὁ ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος μᾶς ὑπενθυμίζει τόν ὑπαίτιό τῆς “τυφλώσεως” τοῦ ἀνθρώπου καί τῆς ἀπώλειας τοῦ παραδείσιου αὐτοῦ χαρίσματος: ”Εἰσίν ὀφθαλμοί ἐνδότεροι τῶν ὀφθαλῶν, οὕς ἐτύφλωσεν ὁ σατανᾶς”.
Στήν Παλαιά Διαθήκη ἔχουμε παράδειγμα διοράσεως μακρινῶν τόπων τήν θέα τῆς Γῆς τῆς Ἐπαγγελίας ἀπό τόν προφήτη Μωϋσῆ: Ἀνεβασμένος στήν κορυφή Φασγά τοῦ ὅρους Ναβαῦ, ἀνατολικά τοῦ Ἰορδάνου, εἶδε ὁλόκληρη τήν ἔκταση τοῦ σημερινοῦ Ἰσραήλ μέχρι τήν Μεσόγειο Θάλασσα! Ἀναλογικά, ἕνας πού βρίσκεται στήν κορυφή τοῦ Ὑμηττοῦ, θά πρέπει νά διακρίνῃ ὁλόκληρο τόν ἑλληνικό χῶρο: Κέρκυρα-Ρόδο, Ὀρεστιάδα-Καλαμάτα! Στήν Καινή Διαθήκη ἔχουμε παράδειγμα διοράσεως ψυχικῶν καταστάσεων τόν ἔλεγχο ἀπό τόν ἴδιο τόν Κύριο τῶν μυστικῶν διαλογισμῶν τῶν γραμματέων καί τῶν φαρισαίων κατά τήν θεραπεία τοῦ παραλυτικοῦ τῆς Καπερναούμ, ἤ τοῦ Σίμωνος τοῦ Φαρισαίου κατά τό μύρωμα τῶν ἀχράντων ποδῶν Του ἀπό μιά γυναίκα, τῆς ὁποίας ἡ ἁμαρτία ἦταν γνωστή καί φανερή, ἄγνωστη ὅμως καί κρυφή ἡ μετάνοια.

«Τά πρόσφορα γιά τήν Κερασιά»

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τό ἀφέψημα τοῦ ἀρρώστου

Η ΥΠΑΚΟΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ

ἀπό τό βιβλίο «ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥΧΟΙ»

ΤΟΜΟΣ ΤΡΙΤΟΣ

(Ἔαρ τῆς ἐρήμου)

Κάποιος γέροντας ἀρρώστησε καί δέν μποροῦσε νά φάει τίποτε.

 Μιά μέρα ζήτησε ἀπό τόν ὑποτακτικό του νά πιεῖ κάτι ζεστό. Ἐκεῖνος πῆγε νά τοῦ ζεστάνει λίγο ἀραιωμένο μέλι. Ὅμως κατά λάθος, ἀντί νά χρησιμοποιήσει τό βάζο μέ τό μέλι, χρησιμοποίησε ἕνα διπλανό βάζο πού περιεῖχε λάδι ἀπό λιναρόσπορο, καί αὐτό χαλασμένο ἀπό τήν πολυκαιρία.

 Τό ζέστανε λοιπόν καί τό ἔφερε. Ὁ ἄρρωστος τό γεύτηκε, μά δέν εἶπε τίποτε. Τό ἄφησε ἤρεμα. Ὁ ὑποτακτικός τόν ἀνάγκασε νά ξαναπιεῖ.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ Πατριάρχης στή δίκη

ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

ἀπό τό βιβλίο «ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥΧΟΙ»

ΤΟΜΟΣ ΤΡΙΤΟΣ

 Φοβερός λιμός ἔπληξε τό καλοκαίρι τοῦ 1921 τήν περιοχή τοῦ Βόλγα. Ὁ Πατριάρχης Μόσχας Τύχων συγκρότησε ἀμέσως ἐπαρχιακές καί πανρωσικές ἐπιτροπές, πού ἄρχισαν νά κάνουν ἐράνους γιά τούς πεινασμένους. Ἄν ὅμως τό κράτος ἐπέτρεπε στήν ἐκκλησία νά προσφέρει βοήθεια στούς πεινασμένους τρέφοντάς τους μέ τό χέρι Της, αὐτό θά «ὑπονόμευε» τή δικτατορία τοῦ προλεταριάτου. Ἀπαγόρευσαν λοιπόν τίς ἐπιτροπές καί κατέσχεσαν τά χρήματα ὑπέρ τοῦ δημόσιου ταμείου.

 Ὁ Πατριάρχης ἀποτάθηκε γιά βοήθεια στόν πάπα τῆς Ρώμης καί στόν ἀρχιεπίσκοπο τοῦ Καντέρμπουρυ. Καί ἀπ’ αὐτό τόν ἐμπόδισαν, ἐξηγώντας του πώς μόνο ἡ σοβιετική ἐξουσία μπορεῖ νά κάνει διαπραγματεύσεις μέ ξένους. Ἄλλωστε, ἰσχυρίστηκαν, δέν ὑπάρχει κανένας λόγος ἀνησυχίας. Ὅπως ἔγραψαν οἱ ἐφημερίδες, τό κράτος ἔχει ὅλα τά μέσα γιά νά ἀντιμετώπισει μόνο του τό λιμό.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ Γοργοεπήκοος Παναγία μας

Επὶ τῇ Συνάξει τῆς ῾Ιερᾶς Εἰκόνος τῆς Παναγίας Γοργοεπηκόου (1η ᾿Οκτ.)

 

᾿Απὸ τὸν Βίο τοῦ Ρουμάνου Μοναχοῦ Βασιλείου ᾿Ιλίε 

(1902-1931) 

 

Μιὰ ἀνοιξιάτικη ἡμέρα τοῦ 1931, ὁ ταπεινὸς ὑποτακτικὸς Βασίλειος ᾿Ιλίε, τῆς Ρουμανικῆς Μονῆς Συχάστρια, προσευχόταν μπροστὰ στὴν ᾿Εκκλησία. 

Εἶδε τότε μιὰ φοβερὴ ὀπτασία. ᾿Απὸ τὸν φόβο του ἄρχισε νὰ φωνάζη μὲ δυνατὴ φωνή: 

— ῾Υπεραγία Θεοτόκε, ἐλέησόν με! 

Καὶ πρὸς τοὺς πατέρες ποὺ συγκεντρώθηκαν κοντά του εἶπε: 

— Προσκυνᾶτε, πατέρες, προσκυνᾶτε. Νά, ἦρθε ἡ Δέσποινά μας! ῾Η Μητέρα τοῦ Κυρίου μὲ τὸν Σωτῆρα στὴν ἀγκαλιά Της εἶναι μπροστά μας! Νά Την, στέκεται ἀπὸ πάνω μας. 

— ᾿Αδελφὲ Βασίλειε, τί φωνάζεις ἔτσι;... τὸν ἐρώτησαν οἱ πατέρες. 

— Πατέρες, ὅταν προσευχόμουν μπροστὰ στὴν ᾿Εκκλησία, ξαφνικὰ παρουσιάσθηκε ἕνα πλῆθος ἀπὸ φοβεροὺς δαίμονες μὲ φλογερὰ ραβδιὰ στὰ χέρια, ποὺ ἄρχισαν νὰ μὲ βασανίζουν ἄγρια καὶ νὰ φωνάζουν:

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Δύο γυναῖκες στὸν Ἄθωνα. «Ἦταν κάτι τὸ πρωτοφανές!»

Ἕνα ὡραῖο ὅραμα ἑνὸς ἁπλοῦ καὶ ταπεινοῦ Μοναχοῦ 

Τὴν ἐποχὴ τῆς ἡγουμενείας τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου ζοῦσε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Γρηγορίου ἕνας ἐξαιρετικὸς Μοναχός, ὁ π. Γελάσιος, πολὺ ἁπλὸς καὶ ταπεινός.

Ὁ π. Ἀθανάσιος ἔνιωθε ὑπερβολικὰ εὐχαριστημένος ἀπὸ τὴν διαγωγὴ αὐτοῦ τοῦ ὑποτακτικοῦ του. Ὄχι μόνο γιατὶ ἐκτελοῦσε ὁλοπρόθυμα τὰ μοναχικά του καθήκοντα, ἀλλὰ καὶ γιατὶ εἶχε εὐθύτητα καρδίας. 

Ὁταν συνωμιλοῦσαν μαζί, τοῦ παρουσίαζε τὸ κάθε τὶ μὲ ἀπονήρευτο τρόπο. Ὁ ψυχικός του κόσμος ἔμοιαζε μὲ ὁλό- ϊσιο δρόμο ποὺ ἀγνοοῦσε τοὺς ἑλιγμούς, τὶς στροφὲς καὶ τὶς διακλαδώσεις. Τὸν διέκρινε δηλαδή, γιὰ νὰ χρησιμοποιήσουμε τὴν πατερικὴ φράσι, τὸ «ἀνόθευτον ἦθος» καὶ ἡ «ἀποίκιλος ἁπλότης». 

Σὲ τέτοιες ψυχὲς εὔκολα κλίνουν οἱ οὐρανοί, καὶ τὰ παραπετάσματα μεταξὺ ἐπιγείων καὶ ἐπουρανίων εὔκολα παραμερίζονται.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ Μ. Ἀντώνιος καί ὁ κυνηγός

Δ ι ά κ ρ ι σ ι ς εἶναι ἡ ἱκανότης νά διακρίνη κανείς τήν ἀλήθεια, νά κρίνη μέ δικαιοσύνη, ν᾿ ἀποφασίζη καί νά ἐνεργῆ σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί τήν ἀγάπη πρός τόν πλησίον.

Κατά τόν Μ. Ἀντώνιο εἶναι ἡ μεγίστη τῶν ἀρετῶν, διότι ὁδηγεῖ μέ ἀσφάλεια στόν δρόμο τῆς σωτηρίας. Κατά τόν ὅσιο Ἰωάννη τῆς Κλίμακος εἶναι «ἡ τοῦ θείου θελήματος ἀσφαλής κατάληψις ἐν παντί καιρῷ καί τόπῳ καί πράγματι..., σκοτίας λύχνος, πεπλανημένων ἐπάνοδος, μυωπαζόντων φωτισμός».

Στοιχειώδη διάκρισι ἔχουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι. Θολώνει ὅμως καί σκοτίζεται μέ τά διάφορα πάθη. Ἐνῶ λεπτύνεται καί φωτίζει μέ τήν πνευματική καλλιέργεια, τήν προσευχή, τήν μελέτη, τήν ταπείνωσι, τήν ἐγκράτεια, τήν κάθαρσι γενικά ἀπό τά πάθη.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/blog-post_694.html

Τό πάθημα τοῦ χωρικοῦ

Ὅσιος Σέργιος τοῦ Ραντονέζ

Ὁ ὅσιος Σέργιος τοῦ Ραντονέζ (1314-1392) ντυνόταν πάντοτε φτωχικά. Γι᾿ αὐτό δέν τόν ἀναγνώριζαν οἱ ἐπισκέπτες. Κάποιος χωρικός ἀπό ἕνα μακρινό χωριό ἄκουγε πολλά γιά τόν ὅσιο. Ἐπιθύμησε λοιπόν νά τόν δεῖ. Ἦρθε στή μονή καί ἄρχισε νά ρωτᾶ, ποῦ θά τόν συναντοῦσε. Τοῦ εἶπαν ὅτι βρισκόταν στόν κῆπο. Πῆγε στόν κῆπο καί εἶδε ἕναν ἁπλό μοναχό, ντυμένο μ᾿ ἕνα ροῦχο γεμάτο μπαλώματα, νά σκάβει τή γῆ. Ὁ χωρικός σκέφτηκε ὅτι τοῦ εἶπαν ψέμματα. Περίμενε νά δεῖ ἕνα λαμπροφορεμένο ἡγούμενο μέσα σέ δόξα καί τιμή. Γύρισε λοιπόν στό μοναστήρι καί ἄρχισε νά παρακαλεῖ:

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/01/blog-post_729.html

Το προορατικό χάρισμα.Ὁ μελλοντικός ἡγούμενος

«ΤΟ ΠΡΟΟΡΑΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ»

ἀπό τό βιβλίο «ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥΧΟΙ»

ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ

Προόρασις εἶναι ἡ ἱκανότης νά βλέπη κανείς γεγονότα πού θά συμβοῦν ἤ θά γνωστοποιηθοῦν στό μέλλον.

Πολλοί γενικεύουν τό χάρισμα αὐτό ὡς ἀναφερόμενο ὄχι μόνο στό μέλλον, ἀλλά καί στό παρόν, ἀκόμη δέ καί στό παρελθόν, γιά ἀντικείμενα βεβαίως ἤ γεγονότα ἀδιόρατα ἤ ἄγνωστα στούς συνήθεις ἀνθρώπους.

Ὁ ὅσιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος διατυπώνει τήν ἱεράρχησι: «Ἐκ ταπεινώσεως διάκρισις· ἐκ διακρίσεως διόρασις· ἐκ διοράσεως προόρασις». Τονίζει ἔτσι τήν θεμελιακή σημασία τῆς ταπεινώσεως προκειμένου νά γίνη μιά ψυχή δεκτική τῶν χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἀξίζει νά σημειώσουμε ἐδῶ ὅτι, ἐνῶ ὁ ταπεινός ἄνθρωπος εἶναι δυνατόν νά βλέπη μέ τό θεῖο φωτισμό τό μέλλον, ὅπως τόν βυθό μιᾶς γαληνεμένης ἀκτῆς, ὁ ὑπερήφανος διάβολος εἶναι ἐντελῶς ἀνίκανος νά προβλέψη τό ἑπόμενο δευτερόλεπτο. Αὐτός καί τά ὄργανά του, συνδυάζοντας ὡρισμένες πληροφορίες, ἁπλῶς πιθανολογοῦν τό μέλλον καί ἐξαπατοῦν τούς ἀφελεῖς.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/10/blog-post_186.html