Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2016

«Σκέψεις βασισμένες στήν πρώτη ἐπιστολή τοῦ ἀποστόλου Παύλου πρός τόν Τιμόθεο» Μέρος η΄ τελευταῖο



Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ

«Οἱ δέ βουλόμενοι πλουτεῖν ἐμπίπτουσιν εἰς πειρασμόν καί παγίδα καί ἐπιθυμίας πολλάς ἀνοήτους καί βλαβεράς, αἵτινες βυθίζουσι τούς ἀνθρώπους εἰς ὄλεθρον καί ἀπώλειαν. ῥίζα γάρ πάντων τῶν κακῶν ἐστιν ἡ φιλαργυρία, ἧς τινες ὀρεγόμενοι ἀπεπλανήθησαν ἀπό τῆς πίστεως καί ἑαυτούς περιέπειραν ὀδύναις πολλαῖς» (στ΄ : 9-10).

Ὅσοι θέλουν νά πλουτίσουν, ρίχνονται στούς κινδύνους καί πέφτουν στίς παγίδες πού τούς ἑτοιμάζει ἡ ἴδια ἡ ἐπιδίωξη τοῦ πλουτισμοῦ. Ὁ πρῶτος καρπός αὐτῆς τῆς ἐπιδιώξεως εἶναι τό πλῆθος τῶν μεριμνῶν καί τῶν φροντίδων, πού ἀπομακρύνουν τόν νοῦ καί τήν καρδιά ἀπό τόν Θεό. Ἡ ψυχή πού ἀσχολεῖται μέ τόν Θεό ἐλάχιστα, ψυχρά καί ἀπρόσεκτα, γίνεται σκληρή, πέφτει στήν ἀναισθησία, χάνει τόν θεῖο φόβο καί τή μνήμη τοῦ θανάτου. Ὁ νοῦς σκοτίζεται καί παύει νά βλέπει τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι ἡ πίστη χάνεται καί ἡ ἐλπίδα, ἀντί νά στηρίζεται στόν Κύριο, στρέφεται στό εἴδωλο τοῦ χρήματος, θυσιάζοντας σ᾿ αὐτό καί τήν ἀγάπη. Τότε ὁ ἄνθρωπος πεθαίνει ὡς πρός τήν ἀγάπη.

Σχόλιο στήν ἀνέγερση νέου πανθρησκειακοῦ ναοῦ στή Ρωσία (Ἱερά Μητρόπολη Πειραιῶς)



ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 28 η Ιανουαρίου 2016
ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΝΕΟΥ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΥ ΝΑΟΥ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ
   Η προετοιμασία της εφιαλτικής Πανθρησκείας «καλπάζει» κυριολεκτικά! Τα γεγονότα τρέχουν με τέτοια ταχύτητα, ώστε δεν προφθάνουμε να τα παρακολουθήσουμε. Ο Διαθρησκειακός Οικουμενισμός δρομολογεί πυρετωδώς την συνένωση όλων των θρησκειών, παραθρησκειών και πίστεων σε ένα τερατώδες θρησκευτικό μόρφωμα, που όμοιό του δεν ξανάγινε στην ιστορία!  Τα «σημεία των καιρών», (με κορυφαίο και σημαντικότερο από όλα την έλευση της Πανθρησκείας), δείχνουν ότι βρισκόμαστε στους έσχατους καιρούς, όπου ο Αντίχριστος βρίσκεται «προ των πυλών», χωρίς βέβαια να γνωρίζουμε πότε ακριβώς θα έρθει. Έχουμε ήδη επισημάνει σε παλαιότερα άρθρα μας, ότι η Νέα Τάξη Πραγμάτων που προωθεί η Νέα Εποχή, σχεδιάζει σε πολιτικό μεν επίπεδο να ενώσει όλα τα έθνη σ’ ένα παγκόσμιο κράτος, που θα έχει μία παγκόσμια οικονομία και θα κυβερνάται μέσω μίας παγκόσμιας ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, ενώ σε θρησκευτικό επίπεδο σχεδιάζει να ενώσει όλες τις θρησκείες και όλες τις αιρέσεις σε μία παγκόσμια θρησκεία, ξεθεμελιώνοντας εκ βάθρων τα δόγματα και την πίστη της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.

Γιά ἀνορθόδοξες καί ἀντιπατερικές ἀπόψεις ἐγκαλεῖ τόν Μητροπολίτη Περγάμου Ἰωάννη Ζηζιούλα ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος


Για ανορθόδοξες και αντιπατερικές απόψεις εγκαλεί τον Περγάμου κ. Ιωάννη ο Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος
 
Την αποβολή των μελετών του μητροπολίτη Περγάμου κ. Ιωάννη για την Αγία Τριάδα, από τις θεολογικές και εκκλησιαστικές σχολές ζητά ο μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος μέσω μιας μακροσκελέστατης ανάλυσης που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα.
Ο μητροπολίτης Ναυπάκτου ο οποίος εγκαλεί τον μητροπολίτη Περγάμου για παρερμηνεία της διδασκαλίας του Μεγάλου Αθανασίου, των Καππαδοκών Πατέρων και του αγίου Μάξιμου του Ομολογητή για τον Τριαδικό Θεό, κάνει λόγο για «αντιπατερική άποψη» που «πρέπει να αποβληθεί» όπως χαρακτηριστικά σημειώνει, ενώπιον του κινδύνου «νά µεγαλώση µιά γενιά θεολόγων καί Κληρικῶν µέ ἀνορθόδοξες ἀπόψεις στό δόγµα τῆς Ἁγίας Τριάδος».
Στην 68 σελίδων μελέτη του, ο μητροπολίτης Ναυπάκτου, ο οποίος θεωρείται ένας εκ των πλέον επιφανών ορθόδοξων θεολόγων σε διεθνές επίπεδο, αναλύει τα όσα κατά καιρούς έχει διατυπώσει ο επίσης αναγνωρισμένος στους θεολογικούς κύκλους μητροπολίτης κ. Ιωάννης, στον οποίο αποδίδει ανορθόδοξες και αντιπατερικές απόψεις, ξένες προς την πατερική παράδοση και ερμηνείες κατά το δοκούν.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Δυνατή, πολύ δυνατή, ἡ προφητεία σου Ἁγία τοῦ Θεοῦ Σοφία…


 

«Η Ελλάδα, αν κρατήσει την πίστη, θα σωθεί από το κακό πού πρόκειται ναρθή.
Αν όμως δεν κρατήσει την πίστη, θα καταστραφεί…
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἠχητικό Ἁγιολόγιο 4 Φεβρουαρίου

Ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστική θεραπευτική
Ἀκοῦστε τό βίο τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδοξίας

πού ἑορτάζουν σήμερα 4 Φεβρουαρίου ἐδῶ

http://www.hristospanagia.gr

4 Φεβρουαρίου Συναξαριστής. Ἰσιδώρου Ὁσίου, Ἰωάννου Ὁσίου, Εὐαγρίου καὶ Σίου Ὁσίων, Ἀβραμίου Ἱερομάρτυρος, Θεοκτίστου Μάρτυρος, Νικολάου Στουδίτου, Ἰασίμου Θαυματουργοῦ, Νικήτα Ὁσίου, Γεωργίου Πρίγκηπος, Ἀβραὰμ καὶ Κόπριδος Ὁσίων, Κυρίλλου Θαυματουργοῦ, Ἰωσὴφ τοῦ Χαλεπλῆ, Δοσιθέας βασιλίσσης.


Ὁ Ὅσιος Ἰσίδωρος ο Πηλουσιώτης (Ἑορτὴ Ἰσίδωρος, Ἰσιδώρα)

Ὁ Ὅσιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης ἐγεννήθηκε στὴν Αἴγυπτο περὶ τὸ 360 μ.Χ. ἀπὸ γονεῖς θεοφιλεῖς και ἦταν συγγενὴς τῶν Πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας, Θεοφίλου (385 – 412 μ.Χ.) καὶ Κυρίλλου Α’ (412 – 444 μ.Χ.). Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἔλαβε μεγάλη και θαυμαστὴ θεολογικὴ και φιλοσοφικὴ γνώση. Στὴν ἀρχὴ ἐργάσθηκε ὡς διδάσκαλος καὶ κατηχητὴς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξάνδρειας.
Ἐπιζητώντας ὅμως τὴν ἡσυχία, γιὰ νὰ δύναται νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ ἔργο τῆς ζωῆς του, τὴ μελέτη τῶν Ἁγίων Γραφῶν, ἀποσύρθηκε σὲ κάποιο μοναστήρι στὸ ὄρος Πηλούσιο, γι’ αὐτὸ καὶ ἔλαβε τὸ ὄνομα Πηλουσιώτης. Ἀργότερα χειροτονεῖται πρεσβύτερος καὶ στὴ συνέχεια ἐκλέγεται ἡγούμενος στὸ μοναστήρι του.
Τὸ εὐγενὲς και ὑπέροχο ἦθος του, ὁ ὑποδειγματικὸς ἀσκητικὸς βίος και ἡ τεράστια θεολογικὴ κατάρτισή του συνετέλεσαν, ὥστε ταχέως νὰ ἀποκτήσει μεγάλο κύρος καὶ φήμη, νὰ ἀναδειχθεῖ κόσμημα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Πηλουσίου, νὰ καταστεῖ περίβλεπτος καὶ νὰ θεωρεῖται μοναδικὸς στὶς ἑρμηνεῖες χωρίων τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Κατὰ τὴν Γ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ποὺ συνῆλθε στὴν Ἔφεσο τὸ ἔτος 431 μ.Χ. ἐπὶ αὐτοκράτορος Θεοδοσίου Β’ τοῦ Μικροῦ (408 – 450 μ.Χ.), ὁ Ἅγιος ἀναφαίνεται μὲ μεγάλη ὑπόληψη καὶ σπουδαῖο κύρος στὴν Ἐκκλησία.

Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2016

Ὑπάρχουν νεορθόδοξοι; (+ Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης)

Το θέμα αυτό, πρέπει να ομολογήσω, δεν μου είναι ευχάρι­στο. Γιατί αναπόφευκτα θίγονται πρόσωπα φιλικά, γνωστά, αξιόλογα. Αλλά αν σήμερα καταπιάνομαι μ’ αυτό το υπό συ­ζήτηση πρόβλημα, αυτό οφείλεται στην από καιρό ενόχληση, θα έλεγα, που υφίσταμαι, για να πω τη γνώμη μου δημοσίως. Γράφω δημοσίως, γιατί στις συζητήσεις μας εδώ, κυρίως με φοιτητές και διαφόρους θεολογούντες ή ενδιαφερομένους επι­στήμονες, δεν οκνώ να εκφράζω ελευθέρως τι φρονώ περί των λεγομένων νεορθοδόξων.
Θέτοντας το ερώτημα, αν όντως υπάρχουν νεορθόδοξοι, γί­νεται φανερόν, ότι αμφισβητώ την ύπαρξή τους και δέχομαι μια διάφορη ερμηνεία στο φαινόμενον αυτό. Δηλαδή δεν έχομε καμμιά νέα έκδοση Ορθοδοξίας ή συγκεκριμένους φορείς της. Απλώς διαπιστώνει κανείς συμπτώματα νοθείας στην ορθόδο­ξη Παράδοση από ωρισμένους θεολόγους χριστιανούς, είτε διδάσκοντες είτε παθητικά αποδεχομένους τις νοθείες.
Κάνω αυτή τη διάκριση, όχι μονάχα για να διασώσω την υπόληψη των επισημανθέντων ως νεορθοδόξων και επομένως αιρετικών, αλλά και για να διευκολυνθή η αναζήτηση της α­ληθείας, αποφευγομένων αδίκων χαρακτηρισμών.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Μή διώχνετε τό Θεό ἀπό τά παιδιά σας



Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Τά παιδιά καί οἱ ἅγιοι ἀφοσιώνονται σέ Σένα Κύριε. Οἱ ἄλλοι ἐπαναστατοῦν ἐναντίον Σου. Τά παιδιά καί οἱ ἅγιοι εἶναι ἡ διαχωριστική γραμμή ἀνάμεσα στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν (ἡ φωτεινή ὕπαρξη) καί στό σκόταδι τῆς ἀνυπαρξίας (Ματθ. 18. 2-5).


Οἱ φύλακες τῶν παιδιῶν ὀνομάζουν τούς ἑαυτούς των, γονεῖς καί ἐγκαταλείπουν τά παιδιά Σου στό χάος.

Οἱ φύλακες παρουσιάζονται ὡς γονεῖς καί γι᾽ αὐτό καθοδηγοῦν τά παιδιά Σου σάν νά εἶναι προσωπική τους ἰδιοκτησία. Ἀκριβῶς γι᾽ αὐτό παρεκτρέπονται καί διασποῦν τό ρόλο τους.
Τά παιδιά πού ἐσεῖς οἱ φύλακες ἔχετε ἀπαγάγει ἀνήκουν σέ κάποιον ἄλλον καί σεῖς εὐθύνεστε γιά κλοπή καί ληστεία.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁ Ὅσιος Σεραφείμ Ἀμελίν. Ἡ ζωή καί οἱ ποιμαντικοί κόποι τῶν γερόντων τῆς μονῆς τοῦ Γκλίνσκ (1874-1958)


 Схиархимандрит Серафим (Амелин), настоятель (1874-1958)
  Ο πράος πατήρ Σεραφείμ, ηγούμενος και ανακαινιστής της Μονής
 
Με πίστη στη βοήθεια του Θεού και στη σκέπη της Θεοτόκου, της Προστασίας του ανθρωπίνου γένους, ο πατήρ Σεραφείμ αποδέχθηκε αυτό το βαρύ φορτίο χωρίς οποιαδήποτε έξωθεν υλική υποστήριξη. Άλλα μαζί με τη μικρή, πνευματικά ενωμένη αδελφότητα αποκατέστησε το προηγούμενο κοινοβιακό τυπικό του ηγουμένου Φιλαρέτου και την αυστηρή μοναχική ζωή.
Το 1948 ο πατήρ Σεραφείμ έλαβε το οφίκιο τού αρχιμανδρίτου και παρέμεινε στη θέση του ηγουμένου του κοινοβίου μέχρι την κοίμησή του.
Με την όψη του και την εσωτερική του ηρεμία ο πατήρ Σεραφείμ ενέπνεε στους γύρω του την ειρήνη και το θαυμαστό αίσθημα προστασίας από κάθε στενοχώρια. Η ηρεμία του πήγαζε από το γεγονός ότι ήταν τελείως παραδομένος στο θέλημα του Θεού. Ήταν μέσα του ζωντανή η πεποίθηση ότι ο Θεός δεν θα επιτρέψει τίποτε βλαβερό. Κάποτε μια επισκέπτρια του έδειξε ένα λεύκωμα με φωτογραφίες του κοινοβίου όπως ήταν παλαιότερα. Οι παλιές φωτογραφίες αποτύπωναν τούς χαμένους πλέον ναούς, τούς άνετους εσωτερικούς χώρους, τις μακρινές και κοντινές σκήτες του κοινοβίου. Εκείνη τότε τον ρώτησε τί τον βοηθούσε να ξεπεράσει τον πόνο μπροστά στη θέα της γενικής ερημώσεως, στη θέα του σωρού των σκουπιδιών, πού βρίσκονταν στη θέση του ναού πού είχε ανατιναχθεί. 
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τότε οἱ Ἰουδαῖοι, σήμερα οἱ Ἕλληνες… (Ἡλιάδης Σάββας, Δάσκαλος)

«… ἀπιστίᾳ νοσήσαντες, θεϊκῆς ἐξέπεσον χάριτος…» «Νῦν εἰς σημεῖον τοῖς πᾶσιν, ἐμφανῶς αἱ γλῶσσαι γεγόνασιν· Ἰουδαῖοι γάρ, ἐξ ὧν κατὰ σάρκα Χριστός, ἀπιστίᾳ νοσήσαντες, θεϊκῆς ἐξέπεσον χάριτος, καὶ τοῦ θείου φωτὸς οἱ ἐξ ἐθνῶν ἠξιώθημεν, στηριχθέντες τοῖς λόγοις τῶν Μαθητῶν, φθεγγομένων τὴν δόξαν τοῦ εὐεργέτου τῶν ὅλων Θεοῦ· μεθ’ ὧν τὰς καρδίας σὺν τοῖς γόνασι κλίναντες, ἐν πίστει προσκυνήσωμεν, τῷ ἁγίῳ Πνεύματι στηριχθέντες, Σωτῆρι τῶν ψυχῶν ἡμῶν». (Ιδιόμελο των αποστίχων του Εσπερινού του Αγίου Πνεύματος) Την ημέρα της Πεντηκοστής οι Ιουδαίοι δεν θέλησαν να δεχτούν «πάσαν την αλήθειαν», που αποκαλύφθηκε διά του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους, παρέμειναν στην απιστία και εξέπεσαν της θείας χάριτος. Έτσι, αρρώστησαν βαριά από την ασθένεια αυτή. Διότι είναι βαριά ψυχοσωματική ασθένεια η απιστία. Είναι ασθένεια ψυχοπαθολογική. Και αφορά άμεσα η στάση αυτή των Ιουδαίων και εμάς, τους Έλληνες Ορθόδοξους του εικοστού πρώτου αιώνα, καθώς απιστία δεν είναι μόνο η έχθρα προς το Χριστό αλλά και η αδιαφορία προς το πρόσωπό Του και τη δυνατότητα σωτηρίας διά της Εκκλησία Του.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Σκέψεις βασισμένες στήν πρώτη ἐπιστολή τοῦ ἀποστόλου Παύλου πρός τόν Τιμόθεο» Μέρος ζ΄


Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ

Εἴ τις ἑτεροδιδασκαλεῖ... τετύφωται, μηδέν ἐπιστάμενος, ἀλλά νοσῶν περί ζητήσεις καί λογομαχίας, ἐξ ὧν γίνεται φθόνος, ἔρις, βλασφημίαι, ὑπόνοιαι πονηραί, παραδιατριβαί διεφθαρμένων ἀνθρώπων τόν νοῦν καί ἀπεστερημένων τῆς ἀληθείας, νομιζόντων πορισμόν εἶναι τήν εὐσέβειαν» (στ΄ : 3-5).

Ὅσοι προσπαθοῦν νά γνωρίσουν τή διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, ὄχι γιά τόν ἴδιο τόν Κύριο ἀλλά γιά ν᾿ ἀποκτήσουν κάποιο ἐπίγειο κέρδος ἤ πρόσκαιρη τιμή, ποτέ δέν θά μπορέσουν ν᾿ ἀποκτήσουν τόν ἀληθινό πνευματικό λογισμό. Γιατί ὁ λογισμός αὐτός εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ, πού χαρίζεται στούς ταπεινούς σύμφωνα μέ τό μέτρο τῆς πίστεως, τῆς καθάρσεως ἀπό τά πάθη καί τῆς αὐτοθυσίας τους.
Ἄν δεῖς κάποιους, πού αὐτοαποκαλοῦνται διδάσκαλοι καί νομίζουν ὅτι γνωρίζουν τόν Χριστό, νά παραδίνονται σέ φιλονικίες, ζήλιες, κακολογίες, καχυποψίες, ἀντιπάθειες καί ἄλλα πάθη, νά ξέρεις ὅτι αὐτοί ἔχουν νεκρή γνώση μόνο ἀπό τήν ἀκοή.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἐπίσκεψις ὁμοφυλοφίλου εἰς Ἱεράν Μονήν


ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ  ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥ  ΕΙΣ  ΙΕΡΑΝ  ΜΟΝΗΝ

Είμαι Δάσκαλος  πάνω από τριάντα χρόνια και έχω την χαρά να υπηρετώ σε ένα ορεινό χωριό της Πελοπονήσσου.
Εχθές κιόλας είχα την ευλογία να επισκεφθώ την Ιεράν Μονήν...με την σύζυγό μου και να προσκυνήσω την Θαυματουργόν Εικόνα.
Μαζί με εμάς , την ίδια ώρα, είχε καταφθάσει και ένας σοβαρός κύριος ,γύρω στα σαρανταπέντε , υψηλού αναστήματος και γεροδεμένος .
Στην Μονήν αυτή διακονεί ως   Ηγουμένη ένας υπέροχος άνθρωπος, με πραγματικά ταπεινό φρόνημα, η Γερόντισσα.. μειλίχια, ευγενής γλυκομίλητη , ειλικρινής ,ακαίρεη ηθικά και με αρκετή συστολή.
-«Εμένα  που με βλέπετε, όταν είμουν νέα φορούσα μίνι.»
Έλεγε πολλάκις αυτομεμφόμενη  και με ταπείνωση, για την νεανική της αυτή παρεκτροπή.
Αφού προσκηνήσαμε εντός του Ι.Ναού κατευθυνθήκαμε στην μικρούλα έκθεση , όπως πάντα , για να αγοράσουμε καμιά ευλογία για τα παιδιά και τα εγγονάκια μας αλλά και για να ενισχύσουμε το πτωχό Μοναστήρι.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ.Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΗΜΕΙΟ ΑΝΤΙΛΕΓΟΜΕΝΟ



 Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 04-02-2011

ΝΕΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΑΒΡΙΗΛ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΡΥΕΣ. ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015.Встреча с афонским старцем Гавриилом Кариеским


http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2016/01/2015_21.html
http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/02/2015.html

Ἀρχιμ. Ἀθαν. Ἀναστασίου: «Ἡ ἄρνηση τῆς κάρτας τοῦ πολίτη ὡς ὁμολογία πίστεως»

Κυ­κλο­φό­ρη­σε ἀ­πό τήν Σύ­ναξη Ὀρ­θο­δό­ξων Ρω­μη­ῶν «ΦΩ­ΤΗΣ ΚΟΝ­ΤΟ­ΓΛΟΥ», τό ἔν­τυ­πο «Ἡ ἄρ­νη­ση τῆς κάρ­τας τοῦ πο­λί­τη ὡς ὁ­μο­λο­γί­α πί­στε­ως», πού ὑ­πο­γρά­φει ὁ Ἀρ­χιμ. Ἀ­θα­νά­σιος Ἀ­να­στα­σί­ου, Προ­η­γού­με­νος τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μο­νῆς Με­γά­λου Με­τε­ώ­ρου, Ἁ­γί­ων Με­τε­ώ­ρων.

Πρόκειται γιά μιά συλ­λο­γι­κή προ­σπά­θεια καί με­λέ­τη ὁ­μά­δας θε­ο­λό­γων, νο­μι­κῶν, τε­χνι­κῶν, κλη­ρι­κῶν, μο­να­χῶν καί λα­ϊ­κῶν, πού ἀ­σχο­λοῦν­ται μέ τό συγ­κε­κρι­μέ­νο ζή­τη­μα καί πα­ρα­κο­λου­θοῦν συ­στη­μα­τι­κά τίς ἐ­ξε­λί­ξεις του ἐδῶ καί δύο δεκαετίες.

Ἡ ἐρ­γα­σί­α αὐ­τή βα­σί­ζε­ται στήν ἑρ­μη­νεί­α τῶν Ἁ­γί­ων Πα­τέ­ρων τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας, κα­θώς καί συγ­χρό­νων πα­τέ­ρων, γε­ρόν­των καί θε­ο­λό­γων καί κα­τ’ ἐ­ξο­χήν στά προ­φη­τι­κά καί ἀ­πο­κα­λυ­πτι­κά κεί­με­να τοῦ με­γά­λου Ἁ­γί­ου τῶν ἡ­με­ρῶν μας, τοῦ Ὁ­σί­ου Παϊσίου τοῦ Ἁ­γι­ο­ρεί­του. Ἀ­πο­τε­λεῖ δέ συ­νέ­χεια πο­λυ­ά­ριθ­μων ἀ­να­φο­ρῶν, ἀ­πο­φά­σε­ων, ἀ­να­κοι­νώ­σε­ων, κει­μέ­νων, δι­α­μαρ­τυ­ρι­ῶν, ψη­φι­σμά­των, ἐγ­κυ­κλί­ων, ἄρ­θρων, ἐ­πι­στο­λῶν, δη­μο­σι­ευ­μά­των, συ­νε­δρί­ων καί συ­ζη­τή­σε­ων πού πα­ρή­χθη­σαν, κα­θ’ ὅ­λη τήν διά­ρκεια αὐ­τῶν τῶν ἐ­τῶν, ἀ­πό τήν Ἱ­ε­ρά Σύ­νο­δο τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος, τήν Ἱ­ε­ρά Κοι­νό­τη­τα τοῦ Ἁ­γί­ου Ὄ­ρους, Μη­τρο­πό­λεις καί Ἱ­ε­ρές Μο­νές, Κα­θη­γη­τές Θε­ο­λο­γι­κῶν Σχο­λῶν, κλη­ρι­κούς, μο­να­χούς, φο­ρεῖς καί συλ­λό­γους.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἑορτή τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ θεολόγου καί Ἀλησμόνητες Πατρίδες

Η Βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Γρηγορίου Ναζιανζηνού (Kilise Cami) στο παλιό χωριό Καρβάλη (Güzelyurt) στην Καππαδοκία. 
Η Καρβάλη ήταν κωμόπολη της μικρασιατικής Τουρκίας με αρχική ονομασία Ναζιανζό, μετέπειτα «Γέλβερι» και τώρα Γκιουζέλγιουρτ (Guzel Yurt = όμορφο χωριό) και μέχρι το 1924 είχε 2.000 περίπου Έλληνες.
Εδώ στην Καρβάλη χτίστηκε τον 4ο αιώνα ο Ναός του Αγίου από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο, όταν ο Άγιος Γρηγόριος κοιμήθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 390, σε ηλικία 61 ετών.
Έχει το ίδιο αρχιτεκτονικό σχέδιο, όπως η Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη, αλλά μικρότερος. Η εκκλησία είχε ανακαινιστεί αρκετές φορές από την ελληνική κοινότητα πριν τον ξεριζωμό και το 1924 μετατράπηκε σε τζαμί.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἠχητικό Ἁγιολόγιο 3 Φεβρουαρίου

Ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστική θεραπευτική
Ἀκοῦστε τό βίο τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδοξίας

πού ἑορτάζουν σήμερα 3 Φεβρουαρίου ἐδῶ

http://www.hristospanagia.gr

3 Φεβρουαρίου Συναξαριστής. Συμεὼν Διακίου, Ἄννας Προφήτιδος, Ἀζαρίου Προφήτου, Ἀδριανοῦ καὶ Εὐβούλου Μαρτύρων, Βλασίου τοῦ βουκόλου, Παύλου καὶ Σίμωνος Μαρτύρων, Κελερίνου Μάρτυρος, Κλαυδίου Ὁσίου, Λαυρεντίου Ἀρχιεπισκόπου, Ἀνσερίου Ἀποστόλου, Ρωμανοῦ Πρίγκιπα, Ἰακώβου Ἀρχιεπισκόπου, Συμεὼν ἐκ Ρωσίας, Σάββα Πνευματικοῦ, Σταματίου καὶ Ἰωάννου αὐταδέλφων καὶ Νικολάου Νεομαρτύρων, Παύλου Ὁσίου, Νικολάου Ἰσαποστόλου.

Ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Δίκαιος

Ὁ Συμεὼν ἦταν ἄνθρωπος δίκαιος καὶ εὐλαβής, «προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ». Ἦταν ἄνθρωπος κατὰ τὴν φύση, ἀλλὰ στὴν ἀρετὴ ἄγγελος, ἄνθρωπος συναναστρεφόμενος μὲ ἀνθρώπους, ἀλλὰ συμπολιτευόμενος μὲ ἀγγέλους. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα τοῦ εἶχε ἀποκαλύψει ὅτι δὲν θὰ πεθάνει προτοῦ ἀξιωθεῖ νὰ δεῖ τὸν Χριστὸ καὶ νὰ Τὸν κρατήσει στὴν ἀγκαλιά του.
Ἡ Θεοτόκος κατὰ τὸν Ἅγιο Ἀθανάσιο, τοῦ εἶπε: «Δέξαι γεραρώτατε ἄνθρωπε, τὸν πρὸς σὲ μᾶλλον ἢ πρὸς ἐμὲ τὴν τεκοῦσαν νῦν ἐπειγόμενον. Δέξαι τὸν σὲ ποθοῦντα μᾶλλον ἢ Ἰωσήφ. Δέξαι τὸν δευτέραν τῆς σῆς φιλίας τὴν πρὸς ἐμὲ τὴν μητέραν στοργήν, ὡς ἔοικε λογιζόμενον. Δέξαι, καί, ὡς βούλει, τοῦ ποθουμένου καταπόλαυε». Καὶ ἀμέσως μετὰ ἀπέθεσε στὰ χέρια τοῦ Πρεσβύτου Συμεὼν τὸν Κύριο.
Ὁ Συμεὼν «σκιρτᾷ καὶ ἀγγαλιά, καὶ λαμπρὰ καὶ διαπρυσίω φωνὴ περὶ αὐτοῦ ἀνακέκραγε λέγων, οὗτος ἐστιν ὁ ὧν καὶ προῶν καὶ ἀεὶ τῷ Πατρὶ συμπαρῶν, ὁμοούσιος, ὁμόθρονος, ὁμόδοξος, ὁμοδύναμος, ἰσοδύναμος, παντοδύναμος, ἄναρχος, ἄκτιστος, ἀναλλοίωτος, ἀπερίγραπτος, ἀόρατος, ἄρρητος, ἀκατάληπτος, ἀψηλάφητος, ἀκατανόητος, ἀτέκμαρτος.

Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2016

Ἁγιογραφικό Ἀνάγνωσμα τῆς Τετάρτης 3 Φεβρουαρίου


Ἀπόστολος: ( Γαλ. γ΄ 16 - 22 )
Γαλ. 3,16           τῷ δὲ Ἀβραὰμ ἐῤῥέθησαν αἱ ἐπαγγελίαι καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ· οὐ λέγει, καὶ τοῖς σπέρμασιν, ὡς ἐπὶ πολλῶν, ἀλλ᾿ ὡς ἐφ᾿ ἑνός, καὶ τῷ σπέρματί σου, ὅς ἐστι Χριστός.
Γαλ. 3,16                   Και ο Θεός είχε συνάψει διαθήκην με τον Αβραάμ, όταν έδωκε τας υποσχέσστου “εις αυτόν και στο σπέρμα του”. Δεν είπεν ο Θεός “και εις τα σπέρματα αυτού”, διότι τότε θα επρόκειτο περί πολλών, αλλ' ως εάν επρόκειτο-όπως και επρόκειτο-περί ενός μόνον, είπε, “καις στο σπέρμα σου”. στον απόγονόν σου. Αυτός δε ο ένας απόγονος είναι ο Χριστός.
Γαλ. 3,17           τοῦτο δὲ λέγω· διαθήκην προκεκυρωμένην ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς Χριστὸν ὁ μετὰ ἔτη τετρακόσια καὶ τριάκοντα γεγονὼς νόμος οὐκ ἀκυροῖ, εἰς τὸ καταργῆσαι τὴν ἐπαγγελίαν.
Γαλ. 3,17                   Ιδού τώρα η σκέψις μου· Την διαθήκην αυτήν, που είχεν επικυρωθή προηγουμένως από τον Θεόν με όρκον και ανεφέρετο στον Χριστόν, ο Νομος, ο οποίος εδόθη έπειτα από τετρακόσια τριάντα έτη, δεν την ακυρώνει-και ούτε ημπορεί να την ακυρώση-ώστε να καταργήση την υπόσχεσιν του Θεού.
Γαλ. 3,18           εἰ γὰρ ἐκ νόμου ἡ κληρονομία, οὐκέτι ἐξ ἐπαγγελίας· τῷ δὲ Ἀβραὰμ δι᾿ ἐπαγγελίας κεχάρισται ὁ Θεός.
Γαλ. 3,18                   Θα το έπραττεν όμως αυτό, εάν η δικαίωσις και η κληρονομία της αιωνίου ζωής ήτο καρπός της τηρήσεως του νόμου και όχι δωρεά από την υπόσχεσιν του Θεού. Εις τον Αβραάμ όμως έχει χαρίσει ο Θεός αυτήν την δωρεάν, δια της υποσχέσεως που του είχε δώσει.
Γαλ. 3,19           Τί οὖν ὁ νόμος; τῶν παραβάσεων χάριν προσετέθη, ἄχρις οὗ ἔλθῃ τὸ σπέρμα ᾧ ἐπήγγελται, διαταγεὶς δι᾿ ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου.
Γαλ. 3,19                   Και λοιπόν, διατί τότε εδόθη ο Νομος; Προσετέθη ο Νομος εις την υπόσχεσιν του Θεού, εξ αιτίας των παραβάσεών μας, δια να συναισθανώμεθα δηλαδή την αμαρτωλότητα και ενόχην μας, να ζητούμεν δε και να περιμένωμεν από τον Θεόν την λύτρωσίν μας, μέχρις ότου έλθη ο ευλογημένος απόγονος του Αβραάμ, εν τω προσώπω του οποίου θα επραγματοποιούντο όλαι αι επαγγελίαι και θα ευλογούντο όλα τα έθνη της γης. Ο δε Νομος εκοινοποιήθη με διαταγάς δια μέσου των αγγέλων και εδόθη με το χέρι του Μωϋσέως, ως μεσίτου.
Γαλ. 3,20           ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν, ὁ δὲ Θεὸς εἷς ἐστιν.
Γαλ. 3,20                  Ο δε μεσίτης δεν είναι ενός μόνον προσώπου, αλλά τουλάχιστον δύο. Το ένα δε πρόσωπον εις την περίστασιν αυτήν είναι ο Θεός, το δε άλλο οι Εβραίοι, οι οποίοι έπρεπε να τηρήσουν κατά πάντα τον Νομον, δια να ζήσουν δια μέσου αυτού. Τον παρέβησαν όμως και ήσαν ως εκ τούτου επικατάρατοι.
Γαλ. 3,21           ὁ οὖν νόμος κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ; μὴ γένοιτο. εἰ γὰρ ἐδόθη νόμος ὁ δυνάμενος ζωοποιῆσαι, ὄντως ἂν ἐκ νόμου ἦν ἡ δικαιοσύνη·
Γαλ. 3,21                   Ο Νομος, λοιπόν, είναι εναντίον των επαγγελιών του Θεού, αφού έκαμε τους ανθρώπους εξ αιτίας των παραβάσεών των καταραμένους; Οχι βέβαια. Διότι εάν εδόθη τέτοιος Νομος, ο οποίος θα ηδύνατο να παρέχη αιωνίαν ζωήν, τότε θα ημπορούσαμεν να είπωμεν, ότι η δικαίωσις του ανθρώπου θα ήτο έργον του Νομου. Τετοιαν δικαίωσιν όμως δεν δίδει ο Νομος και άρα δεν καταργεί ούτε και αντιτίθεται εις τας επαγγελίας του Θεού.
Γαλ. 3,22           ἀλλὰ συνέκλεισεν ἡ γραφὴ τὰ πάντα ὑπὸ ἁμαρτίαν, ἵνα ἡ ἐπαγγελία ἐκ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ δοθῇ τοῖς πιστεύουσι.
Γαλ. 3,22                  Αλλ' ο γραπτός Νομος έκλεισεν ολοτελώς τα πάντα υπό την αμαρτίαν, ώστε η επαγγελία της λυτρώσεως να δοθή δια της πίστεως στον Ιησούν Χριστόν, εις όλους δηλαδή που πιστεύουν.


Εὐαγγέλιο: ( Λουκ. β΄ 25 - 38 )
Λουκ. 2,25         Καὶ ἰδοὺ ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἱεροσολύμοις ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ Πνεῦμα ἦν Ἅγιον ἐπ᾿ αὐτόν·
Λουκ. 2,25                Και ιδού εζούσε εις την Ιερουσαλήμ ένας άνθρωπος, ονόματι Συμεών. Και ο άνθρωπος αυτός ήτο δίκαιος και ευλαβής και επερίμενε να έλθη λύτρωσις και παρηγορία στον λαόν του Ισραήλ με την έλευσιν του Χριστού, όπως είχαν προείπει αι Γραφαί, και Πνεύμα Αγιον ήτο εις αυτόν·
Λουκ. 2,26         καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου.
Λουκ. 2,26                και του είχεν αποκαλυφθή από το Αγιον Πνεύμα ότι δεν θα απέθνησκεν, πριν ίδη εκείνον, τον οποίον ο Θεός θα έχριε Σωτήρα και βασιλέα του κόσμου.
Λουκ. 2,27         καὶ ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν· καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ,
Λουκ. 2,27                Και κατά παρακίνησιν του Αγίου Πνεύματος ήλθεν στον ναόν. Και όταν οι γονείς έφεραν το παιδίον Ιησούν στον ναόν να κάμουν δι' αυτό ο,τι ώριζεν ο νόμος δια τα πρωτότοκα,
Λουκ. 2,28         καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸν εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν καὶ εἶπε·
Λουκ. 2,28                τότε και αυτός ο Συμεών εδέχθη εις τας αγκάλας του το παιδίον, εδοξολόγησε τον Θεόν και είπε·
Λουκ. 2,29         νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ,
Λουκ. 2,29                “τώρα πλέον με απολύεις εμέ τον δούλον σου να φύγω από τον κόσμον αυτόν, Δεσπότα, ειρηνικός και χαρούμενος, σύμφωνα με τον λόγον που μου είπες,
Λουκ. 2,30         ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου,
Λουκ. 2,30                διότι είδαν τα μάτια μου τον Χριστόν, ο οποίος θα φέρη την σωτηρίαν,
Λουκ. 2,31         ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν.
Λουκ. 2,31                 την οποίαν συ έχεις ετοιμάσει, δια να την ίδουν όλοι οι λαοί της γης.
Λουκ. 2,32         φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ.
Λουκ. 2,32                Φως πνευματικόν, που θα φανερώση εις τα έθνη τον αληθινόν Θεόν και την δόξαν του λαού σου Ισραήλ, αφού από αυτόν τον λαόν κατά το ανθρώπινον προέρχεται ο Χριστός”.
Λουκ. 2,33         καὶ ἦν Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θαυμάζοντες ἐπὶ τοῖς λαλουμένοις περὶ αὐτοῦ.
Λουκ. 2,33                Και ο Ιωσήφ και η μητέρα του παιδίου συνεχώς εθαύμαζαν δι' όσα ελέγοντο περί του παιδίου.
Λουκ. 2,34         καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεὼν καὶ εἶπε πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὐτοῦ· ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον.
Λουκ. 2,34                Και ευλόγησεν αυτούς ο Συμεών και είπε προς την Μαρίαν την μητέρα του παιδίου· “ιδού αυτός θα γίνη αιτία να πέσουν και να αναστηθούν πολλοί στον Ισραήλ, (θα πέσουν εκείνοι που δεν θα πιστεύσουν, θα αναστηθούν και θα λυτρωθούν εκείνοι που θα πιστεύσουν). Και θα γίνη αυτός σημείον αντιλογίας μεταξύ των ανθρώπων.
Λουκ. 2,35         καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ῥομφαία, ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί.
Λουκ. 2,35                Και την ιδικήν σου μητρικήν καρδίαν θα διαπεράση η ρομφαία του πόνου, όταν ίδης τον υιόν σου να πάσχη δια την σωτηρίαν των ανθρώπων. Ολα δε αυτά θα γίνουν, δια να φανερωθούν οι μυστικοί διαλογισμοί και απόκρυφοι πόθοι πολλών καρδιών”.
Λουκ. 2,36         Καὶ ἦν Ἄννα προφῆτις, θυγάτηρ Φανουήλ, ἐκ φυλῆς Ἀσήρ· αὕτη προβεβηκυῖα ἐν ἡμέραις πολλαῖς, ζήσασα ἔτη μετὰ ἀνδρὸς ἑπτὰ ἀπὸ τῆς παρθενίας αὐτῆς,
Λουκ. 2,36                Υπήρχε δε εις τα Ιεροσόλυμα και κάποια προφήτις, ονόματι Αννα, θυγάτηρ του Φανουήλ, από την φυλήν Ασήρ· αυτή ήτο πολύ προχωρημένη εις την ηλικίαν της και είχε ζήσει επτά έτη μετά του ανδρός της, από την ημέρα που ως παρθένος είχεν υπανδρευθή αυτόν.
Λουκ. 2,37         καὶ αὐτὴ χήρα ὡς ἐτῶν ὀγδοήκοντα τεσσάρων, ἣ οὐκ ἀφίστατο ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ νηστείαις καὶ δεήσεσι λατρεύουσα νύκτα καὶ ἡμέραν·
Λουκ. 2,37                Και αυτή ήτο χήρα, ογδοήκοντα τεσσάρων περίπου ετών, η οποία δεν απεμακρύνετο από τον Ιερόν περίβολον του ναού, λατρεύουσα νύκτα και ημέραν τον Θεόν με νηστείας και προσευχάς.
Λουκ. 2,38         καὶ αὕτη αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐπιστᾶσα ἀνθωμολογεῖτο τῷ Κυρίῳ καὶ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ πᾶσι τοῖς προσδεχομένοις λύτρωσιν ἐν Ἱερουσαλήμ.
Λουκ. 2,38                Και αυτή εκείνη την ώραν, αφού είδε το παιδίον, εδοξολογούσε τον Κυριον και έλεγε περί αυτού εις όλους τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ, που επερίμεναν την λύτρωσίν των από τα δεινά και την καταδίκην της αμαρτίας.

Στόν ἄνθρωπο πού τοῦ ἀνταποδίδουν κακό ἀντί ἀγαθοῦ (Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Παραπονιέσαι πως οι άνθρωποι έγιναν κακοί. Πουθενά δεν συναντάς καλό άνθρωπο. Και παραξενεύεσαι, γιατί ο Θεός υπομένει τέτοιο κόσμο και δεν τον τελειώνει πια. Θα ξαφνιαστείς όταν ακούσεις, ότι το ίδιο παράπονο άκουσα από ενα γείτονά σου από την ίδια πόλη. Καί αυτός λέει, πως εξαφανίστηκαν οι καλοί άνθρωποι και πως αισθάνεται εντελώς έρημος στην οδό της δικαιοσύνης και της αλήθειας. Εκείνος δεν γνώρισε εσένα κι εσύ δεν ξέρεις γι’ αυτόν. Εάν εσείς οι δυο καλοί άνθρωποι είχατε γνωριστεί, θα αλλάζατε γνώμη και η λύπη σας θα μετατρεπόταν σε χαρά. Ο Χριστός είπε στους μαθητές Του: «Υμείς δε λυπηθήσεσθε, αλλ’ η λύπη υμών εις χαραν γενήσεται» (Ιωάν. 16, 20).
Εγώ θα σου πω το όνομα εκείνου του άλλου καλού ανθρώπου στην πόλη σας και εσύ αναζήτησέ τον. Και όταν οι δυο σας πάτε για προσευχή, προσευχηθείτε στον Κύριο να σας αποκαλύψει και άλλους καλούς ανθρώπους στον τόπο σας.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ LORD JESUS CHRIST 3. ΑΡΧ. ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

«Θεία Ψυχανάλυση». Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Κανὼν Ἱκετήριος εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν

Ὁ Μέγας Παρακλητικὸς Κανὼν τῆς Παναγίας

Παρακλητικός Κανών Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Παρακλητικός Κανών Οσίου Αρσενίου - Βατοπαίδι Χαλκιδικής