Ἡ
τελευταία
Οἰκουμενική
Σύνοδος,
ἀγαπητοί
μου,
ἡ
Ἑβδόμη
(Ζ΄),
συνῆλθε
τό
787
μ.
Χ..
Ἀπό
τότε
μέχρι
σήμερα
ἔχουν
περάσει
12
αἰῶνες.
Κάποιος,
εἶπε,
ὅτι
αὐτοί
ἦταν
αἰῶνες
συνοδικῆς
ἀπραξίας.
Ἀλλά
κάνει
λάθος.
Ἡ
Ὀρθόδοξος
Ἐκκλησία
ἦταν
καί
εἶναι
ἡ
ἐμπροσθοφυλακή
τῆς
ἀγωνιζομένης
χριστιανοσύνης.
Ἄν
ῥίξῃ
κανείς
ἕνα
βλέμμα
στήν
ἐκκλησιαστική
ἱστορία
τῶν
12
αὐτῶν
αἰώνων,
θά
δῇ
ὅτι
ἡ
Ὀρθοδοξία
δέν
ἔπαψε
νά
ὑπερασπίζεται
τήν
πίστι
της
ἀπέναντι
σέ
μικρά
καί
μεγάλα
θηρία.
Πρῶτο
ἀπ᾿
αὐτά
εἶναι
τό
ἰσλάμ,
πού
πού
ἀπ᾿
τήν
Ἀραβία
μέ
φωτιά
καί
σίδερο
ἐρείπωσε
περιοχές
τῆς
Βυζαντινῆς
αὐτοκρατορίας.
