Ἡ σύγχρονη
βεβήλωσι τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας στήν Βασιλίδα τῶν Πόλεων
μέ τήν καθημερινή ἀνάγνωσι τοῦ Κορανίου καί τήν τηλεοπτική κάλυψί της σέ
ὅλη τήν Τουρκία καθ’ ὅλη τήν περίοδο τοῦ μουσουλμανικοῦ Ραμαζανίου καί ἡ
μετατροπή περιπύστων Ναῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί τῶν περιχώρων σέ
τεμένη ὅπως οἱ Ἅγιοι Σέργιος καί Βάκχος, πού ἔγινε
KücükAyaSofya (Hüssein Aga) Camii, ἡ Θεοτόκος Κυριώτισσα ἤ Μονή
Ἀκαταλήπτου Χριστοῦ, πού ἔγινε Kalenderhane Camii, ὁ Ἅγιος Θεόδωρος
Τήρων ἤ Ἅγιοι Θεόδωροι, πού ἔγινε Vefa Kilise Camii, ἡ Μονή
Παντοκράτορος, πού ἔγινε Zeyrek Camii, ἡ Μονή Μυρελαίου, πού ἔγινε
Bodrum ἤ Mesih Pasa Camii, καί ἡ Μονή Ἁγίου Ἰωάννη Στουδίου, πού ἔγινε
Imrahor Camii. Ἐπίσης, ἡ Παμμακάριστος, πού ἔγινε Fethiye Camii, ἡ Μονή
τῆς Χώρας ἤ τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, πού ἔγινε Kariye Camii, οἱ Ἅγιοι
Ἀπόστολοι τοῦ Φατίχ (ἰσοπεδωμένος σήμερα), πού ἔγινε Fatih Camii, ἡ Μονή
Θεοτόκου Παναχράντου ἤ τοῦ Λιβός, πού ἔγινε Fenari Isa Camii, ἡ Ἁγία
Θεοδοσία ἐν τοῖς Δεξιοκράτους (Μονή τοῦ Χριστοῦ τοῦ Εὐεργέτου, ναός
χτισμένος στήν ἀκτή τοῦ Κεράτιου κόλπου, 500 μέτρα περίπου ἀπό τό
Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί κοντά στήν καστρόπορτα Aya Kapou), πού ἔγινε
Gül Camii, ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας ὁ ἐν Κρίσει, πού ἔγινε Koca Mustafa Paşa
Camii, ἡ Ἁγία Θέκλα τοῦ Παλατίου τῶν Βλαχερνῶν, πού ἔγινε Atik Mustafa
Paşa Camii ἤ Hazreti Cabir Camii (κατ’ ἄλλους, τό τζαμί αὐτό εἶναι ὁ
Ναός τῶν Ἁγίων Πέτρου καί Μάρκου), καί ὁ παλιός ὀρθόδοξος ναός στό Φατίχ
(συνοικία Salmatomruk, στό Kasap Sokak), ἄγνωστο πρός τιμήν ποίου
ἁγίου, πού ἀργότερα παραχωρήθηκε στούς ρωμαιοκαθολικούς καί ὀνομάστηκε
Ἅγιος Νικόλαος καί ὁ ὁποῖος σήμερα εἶναι τό Kefeli Camii καθώς καί τῶν 9
Ἱ. Ναῶν στό ὄνομα τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας (Τραπεζούντα, Νίκαια, Ἡράκλεια
κλπ) ἀποδεικνύει περίτρανα τήν λανθασμένη πολιτική τοῦ Σεπτοῦ
Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τόν 20ο καί 21ο αἰῶνες καί εἰδικώτερα ἐπί τῆς
Πατριαρχίας τῶν τριῶν τελευταίων Πατριαρχῶν, πού συνάπτεται ἀρρήκτως μέ
τήν λεγομένη «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο».
