Τετάρτη 27 Ιουλίου 2016

Ερήμην δίκη και καταδίκη του π.Σάββα Λαυριώτη από την Ι.Μ.Μεγίστης Λαύρας

ἐν Ἀγίῳ Ὄρει τῇ 13/26-7-2016
Σύναξις Άρχαγγέλου Γαβριήλ, Στεφάνου Σαββαΐτου
Ὁ διωγμὸς τῶν ὀρθοδόξων μοναχῶν ἐντὸς τοῦ Ἁγ. Ὄρους πλέον κλιμακώνεται. Ἐχθὲς ἔλαβε χώρα στὴν Ἱ.Μ.Μ. Λαύρας ἡ -ἐρήμην- δίκη τοῦ ὁμολογητοῦ μοναχοῦ Σάββα.
Ἐρήμην διότι, ἐνῶ ἀπαιτεῖτο ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ ἐν λόγῳ μοναχοῦ κοντὰ στὸν ἀσθενοῦντα πατέρα του (ἒχοντος καρκῖνο τελικοῦ σταδίου), οἱ διοικοῦντες, καίτοι ἐγνώριζαν τὸ πρόβλημα, ἐπροχώρησαν ἐσπευσμένα στὴν ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ κατηγορουμένου δίκη-καταδίκη του.

Ἡγουμένη Μαρία. Ἀναμνήσεις ἑνός μαθητή. Ἡ περιπλάνησή της στήν Εὐρώπη. Αὐτοβιογραφία.Τοῦ Μητροπολίτου Γαβριήλ τοῦ Λοβτσάνσκ. Μοναστήρι Χόποβο, Σερβία

Μοναστήρι Χόποβο

Ανήμερα των Θεοφανείων, επισκέφτηκε το μοναστήρι -κοντά στην λεωφόρο- ο Επίσκοπος Κύριλλος. Με κάλεσαν να τον συναντήσω. Την ημέρα αυτή χιόνιζε πολύ, και καθώς είχα δύο χιλιόμετρα να περπατήσω, παρουσιάστηκα κυριολεκτικά σκεπασμένη από το χιόνι. Τον ευχαρίστησα για την άδεια της παραμονής μου στο βουνό, και ζήτησα την ευλογία του για την κουρά μου. Εκείνος απορημένος με ρώτησε πώς είναι δυνατόν να μένω σ’ αυτό το μέρος, φοβούμενος μάλιστα μήπως με κατασπαράξουν οι λύκοι. Μου έδωσε, όμως, την ευλογία του να καρώ μοναχή, συμβουλεύοντάς με να πάω σε ένα ρωσικό μοναστήρι της Σερβίας, κοντά στο Βελιγράδι. Εκεί θα μπορούσαν να τελέσουν την κουρά μου, εφ’ όσον στο μέρος πού βρισκόμουν δεν υπήρχε κάποιος πού να μπορεί να το κάνει. Μετά θα μπορούσα να επιστρέφω πίσω στήν σπηλιά μου. Είπε μάλιστα ότι θα έδινε την ευλογία του να με συντηρήσουν για το διάστημα πού θα παρέμενα εκεί. 

Ὅταν σκεφτόμαστε τὸν διπλανό μας...


  Τρεῖς ἀδελφοὶ συμφώνησαν νὰ θερίσουν ἑξήντα στρέμματα χωράφι. Τὴν πρώτη μέρα ὅμως ποὺ ἔπιασαν δουλειὰ ἔτυχε ν’ ἀρρωστήσει ὁ ἕνας ἀπὸ τοὺς τρεῖς καὶ ἀναγκάστηκε νὰ γυρίσει πίσω στὴ σκήτη.
Οἱ ἄλλοι δύο ποὺ ἔμειναν εἶπαν μεταξύ τους:
-Δὲν κάνουμε μιὰ μικρὴ προσπάθεια νὰ θερίσουμε κι ἐκεῖνο ποῦ ἀναλογεῖ στὸν Ἀδελφό; Μὲ τὴν εὐχή του θὰ τὸ κατορθώσουμε.
 Το εἶπαν καὶ τὸ ἔκαναν. Ὅταν τέλειωσε τὸ θέρισμα, κάλεσαν τὸν Ἀδελφὸ νὰ πάρει τὸ μισθό του. -Ποιὸ μισθό; ἔλεγε ἐκεῖνος. Ἀφοῦ δὲν πρόλαβα νὰ θερίσω.

Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἱερεμίας: «Γιὰ τὸν ἁγιασμὸ μας ἀπαραίτητη πρῶτα εἶναι ἡ Πίστη»


Κυριακάτικο ἐγκύκλιο κήρυγμα,  Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Κυριακή 24 Ἰουλίου 2016
1. Τόν μήνα αὐτόν, ἀγαπητοί μου χριστιανοί, τόν μήνα Ἰούλιο, ἔχουμε πολλές ἑορτές ἁγίων, πού μᾶς εἶναι ἰδιαίτερα ἀγαπητοί. Ἀλλά καί κάθε μέρα ἔχουμε μνῆμες ἁγίων καί πρέπει νά ἐπικαλούμαστε τούς ἁγίους στήν προσευχή μας τήν ἡμέρα πού ἑορτάζουν. Καί νά τούς παρακαλοῦμε, κατά πρῶτον, νά πρεσβεύουν στόν Κύριο γιά τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μας καί νά μᾶς δίνει ὁ Κύριος τήν Χάρη Του γιά νά ἁγιάσουμε καί ἐμεῖς. Γιατί ὁ σκοπός πού ἑορτάζουμε τούς ἁγίους εἶναι νά μνημονεύουμε τήν ζωή τους, τόν βίο τους, καί νά τούς μιμούμαστε. «Ἑορτή ἁγίου, μίμησις ἁγίου», μᾶς λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Ἀλλά καί πρίν ἀπό τόν ἱερό Χρυσόστομο ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς εἶπε περί τῶν ἁγίων, «ὧν ἀναθεωροῦντες (δηλαδή, νά μελετᾶμε) τήν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς (δηλαδή, τήν μέχρι τέλους ζωή τους) μιμεῖσθε τήν πίστιν» (Ἑβρ. 13,7).
2. Προσέχετε, χριστιανοί μου, αὐτό τό τελευταῖο πού λέγει ὁ Ἀπόστολος: «Μιμεῖσθε τήν πίστιν». Νά μιμούμαστε τήν πίστη τους.
Γιά νά ἁγιάσουμε, λοιπόν, πρέπει νά ἔχουμε πίστη, τήν πίστη πού εἶχαν οἱ ἅγιοι...

Ὁσίου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου: Ὁδηγίες γιά ἀπερίσπαστη προσευχή

Πολύ σωστά συμπεραίνεις ότι όλα συνοψίζονται στην προσευχή. 
Η προσευχή είναι ένα πνευματικό βαρόμετρο αυτογνωσίας. Το βαρόμετρο μετράει την ατμοσφαιρική πίεση ή όπως λέει ο λαός δείχνει το πόσο ελαφρύς ή βαρύς είναι ο αέρας.
Και η προσευχή δείχνει πόσο χαμηλά ή ψηλά βρίσκεται το πνεύμα μας ως προς την επαφή του με τον Θεό. 
Συνέχισε να προσεύχεσαι όπως άρχισες. Να εκτελείς κανονικά τις ορθρινές και εσπερινές προσευχές σου. 
Παράλληλα να αγωνίζεσαι όλη μέρα στην αδιάλειπτη προσευχή "Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού, ελέησόν με". Η επανάληψη της ευχής και η επιμονή σου σε αυτήν την εργασία θα σε διδάξουν εμπειρικά τα πάντα. 
Ποτέ μην ξεχνάς πάντως πως η ουσία της προσευχής είναι η ανύψωση της καρδιάς και του νου στον Θεό.

Ἡ θεολογία τῶν διηγήσεων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης περί τοῦ Προφήτου Ἡλία (Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἰερεμίας)

Kατά πρῶτον εὐχαριστῶ τόν Ποιμενάρχην τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, τόν Παναγιώτατον Μητροπολίτην Κύριον Κύριον Ἄνθιμον, διότι μοῦ παρέσχε τήν ἄδεια νά ἔλθω στήν Ἱερά Του Μητρόπολη, διά νά μετάσχω στό θεολογικό αὐτό Συνέδριο, τό ἀφιερωμένο στήν μεγάλη προσωπικότητα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης τόν προφήτη Ἠλία· ἔπειτα δέ εὐχαριστῶ καί τήν ἐπιτροπή τοῦ Συνεδρίου, διότι προσεκάλεσε καί τήν ταπεινότητά μου διά νά ὁμιλήσει εἰς αὐτό.
Πρόλογος
Ἐπειδή ὁ χρόνος τῆς ὁμιλίας εἶναι σύντομος, εἰσέρχομαι κατ᾽ εὐθεῖαν εἰς τό θέμα, στήν παρουσίαση τῆς μεγάλης μορφῆς τοῦ προφήτου Ἠλία ἀπό τίς σχετικές διηγήσεις τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης τίς ἀφιερωμένες σ᾽ αὐτόν. Εἶναι ἀνάγκη ὅμως, ἔστω καί μέ γοργότητα, νά πῶ μερικά προλογικά διαζωγραφίζοντας πρῶτα τό χρονολογικό πλαίσιο στό ὁποῖο ἐμφανίστηκε καί ἔδρασε ὁ προφήτης.

Τί συμβολίζει ἡ ἀπεικόνιση τοῦ Προφήτη Ἡλία μέ τόν κόρακα;

Όπως ο Θεός έτρεφε τον Προφήτη Του για τριάμισι χρόνια, έτσι θα τρέφει και τον λαό Του στην έρημο για ίσο χρονικό διάστημα.
Αλλά εκεί στην έρημο ο προφήτης Ηλίας τί έτρωγε;
«Και οι κόρακες έφερον αυτώ άρτους το πρωί και κρέα το δείλης, και εκ του χειμάρρου έπινεν ύ­δωρ.» Κοράκια του έφερναν ψωμί το πρωί, και το βράδυ του έφερναν κρέας, κι έπινε νερό από τον χείμαρρο.
Γιατί κοράκια; Ξέρετε ότι τα κοράκια είναι σαρκοβόρα. Το λέει και η Αγία Γραφή αυτό, αλλά το ξέρουμε κι από τη φύση τους. Τα κοράκια τρώνε κρέατα, και μάλιστα σάπια κρέατα. πτώματα τρώνε τα κοράκια. Βάζει λοιπόν κοράκια, στέλνει κοράκια, για να δείξει -τί;- ότι πρόκειται για θαύμα, που με τον τρόπο αυτό τονίζεται. Τα κοράκια, που μπορούν να φάνε το κρέας, και μάλιστα σε μία εποχή πείνας, δεν το τρώνε, αλλά το φέρνουν στον Προφήτη. Για να τονισθεί το θαύμα της προστασίας του Προφήτου από τον Θεό. Παρόμοια θα τρέφεται και η Εκκλησία στην έρημο.

Τότε μόνο ξεκινᾶ ἡ καρδιά νά φλέγεται, μόνο ὅταν...

Η καρδιά είναι πάντοτε ψυχρή όταν οι λογισμοί είναι σκόρπιοι. Μόνο όταν οι λογισμοί μας είναι συμμαζεμένοι και επικεντρωμένοι στην καρδιά, τότε μόνο ξεκινά η καρδιά να φλέγεται.
Γέροντας Θαδδαίος
http://hristospanagia3.blogspot.gr/

27 Ιουλίου Συναξαριστής. Παντελεήμονα Μεγαλομάρτυρα, Τυφλοῦ, Ἀνθοῦσας Ὁμολογήτριας, τῶν Ἁγίων 153 Ἁγίων ἐν Θράκη, Μανουήλ Ὁσίου, Νικολάου τοῦ Νοβγκόροντ.

Ὁ Ἅγιος Παντελεήμων ὁ Μεγαλομάρτυρας καὶ Ἰαματικός

Τὸν καιρὸ ποὺ τὰ μαῦρα σύννεφα τῆς εἰδωλολατρείας σκέπαζαν ἀπειλητικὰ ὅλη τὴν οἰκουμένη, στὰ τέλη δηλαδὴ τοῦ τρίτου αἰώνα μετὰ Χριστόν, γεννήθηκε στὴ Νικομήδεια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ὁ Ἅγιος μεγαλομάρτυρας Παντελεήμων. Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη αὐτοκράτορας τῆς Ρώμης ἦταν ὁ φοβερὸς διώκτης τῶν Χριστιανῶν, ὁ Μαξιμιανός.
Ὁ πατέρας του λεγόταν Εὐστόργιος καὶ ἦταν εἰδωλολάτρης ἀξιωματοῦχος, μέλος τῆς συγκλήτου. Ἡ μητέρα του λεγόταν Εὐβούλη καὶ ἦταν θερμὴ Χριστιανή.
Τὸ ὄνομα ποὺ ἔδωσαν στὸ παιδί τους ἦταν Παντολέον.
Ὁ Παντολέον ἦταν πολὺ ἔξυπνος, εὐγενικός, ἐπιμελής, ταπεινὸς καὶ πράος, γεμάτος ἀρετή, παρ’ ὅλο ποὺ ἀκόμη δὲν εἶχε βαπτιστεῖ Χριστιανός.
Ὅταν μεγάλωσε, ὁ πατέρας του τὸν παρέδωσε σ’ ἕνα φημισμένο γιατρό, τὸν Εὐφρόσυνο , γιὰ νὰ τοῦ διδάξει τὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη.
Σὲ λίγο καιρὸ ὁ Παντολέον ξεπέρασε ὅλους τους συνομήλικούς του στὴν μόρφωση καὶ ὅλοι μιλοῦσαν μὲ θαυμασμὸ γιὰ τὸ χαρακτήρα του.

Ἠχητικό Ἁγιολόγιο 27 Ἰουλίου

   Ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστική θεραπευτική
   Ἀκοῦστε τό βίο τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδοξίας

  πού ἑορτάζουν σήμερα 27 Ἰουλίου ἐδῶ

ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ LORD JESUS CHRIST 3. ΑΡΧ. ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

«Θεία Ψυχανάλυση». Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Κανὼν Ἱκετήριος εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν

Ὁ Μέγας Παρακλητικὸς Κανὼν τῆς Παναγίας

Παρακλητικός Κανών Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Παρακλητικός Κανών Οσίου Αρσενίου - Βατοπαίδι Χαλκιδικής