Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2015

Ἁγιογραφικό Ἀνάγνωσμα τῆς Πέμπτης 12 Νοεμβρίου

Ἀπόστολος: ( Α΄ Θεσ.  δ΄ 18 - ε΄ 10)
Α Θεσ. 4,18        Ὥστε παρακαλεῖτε ἀλλήλους ἐν τοῖς λόγοις τούτοις.
Α Θεσ. 4,18               Ωστε, λοιπόν, παρηγορείτε και ενισχύετε ο ένας τον άλλον με τα λόγια αυτά, που σας γράφω και τα οποία είναι λόγοι του Κυρίου.
Α Θεσ. 5,1         Περὶ δὲ τῶν χρόνων καὶ τῶν καιρῶν, ἀδελφοί, οὐ χρείαν ἔχετε ὑμῖν γράφεσθαι·
Α Θεσ. 5,1                 Ως προς δε τους χρόνους και τους καιρούς της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου δεν έχετε ανάγκην, αδελφοί, να σας γράψωμεν ημείς,
Α Θεσ. 5,2         αὐτοὶ γὰρ ἀκριβῶς οἴδατε ὅτι ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτὶ οὕτως ἔρχεται.
Α Θεσ. 5,2                 διότι σεις ξέρετε πολύ καλά, σύμφωνα με εκείνα, που προφορικώς σας έχομεν διδάξει, ότι δηλαδή η ημέρα της Παρουσίας του Κυρίου θα έλθη έξαφνα εις ώραν, που δεν περιμένομεν, όπως ακριβώς έρχεται ο κλέπτης κατά την νύκτα. (Κατά τον ίδιον τρόπον έξαφνα έρχεται και η ημέρα της εκδημίας μας από τον κόσμον αυτόν).
Α Θεσ. 5,3         ὅταν γὰρ λέγωσιν, εἰρήνη καὶ ἀσφάλεια, τότε αἰφνίδιος αὐτοῖς ἐφίσταται ὄλεθρος, ὥσπερ ἡ ὠδὶν τῇ ἐν γαστρὶ ἐχούσῃ, καὶ οὐ μὴ ἐκφύγωσιν.
Α Θεσ. 5,3                 Διότι, όταν οι άνθρωποι λέγουν, “τώρα υπάρχει ειρήνη και ασφάλεια”. τότε έρχεται ξαφνικός εις αυτούς ο όλεθρος, όπως έξαφνα έρχεται και η ωδίνη του τοκετού εις την έγκυον. Ετσι και οι άνθρωποι αυτοί δεν θα αποφύγουν την καταστροφήν.
Α Θεσ. 5,4         ὑμεῖς δέ, ἀδελφοί, οὐκ ἐστὲ ἐν σκότει, ἵνα ἡ ἡμέρα ὑμᾶς ὡς κλέπτης καταλάβῃ·
Α Θεσ. 5,4                 Σεις όμως, αδελφοί, δεν ευρίσκεσθε στο σκότος της αγνοίας και της πλάνης, δια να σας καταλάβη σαν κλέπτης απροετοιμάστους και αμετανοήτους η ημέρα του Κυρίου.
Α Θεσ. 5,5         πάντες ὑμεῖς υἱοὶ φωτός ἐστε καὶ υἱοὶ ἡμέρας. οὐκ ἐσμὲν νυκτὸς οὐδὲ σκότους.
Α Θεσ. 5,5                 Ολοι σεις είσθε τέκνα του φωτός, παιδιά της ημέρας του Θεού. Δεν είμεθα άνθρωποι της νύκτας και του σκότους (ώστε να μη ξέρωμεν που βαδίζομεν η να κοιμώμεθα τον βαρύν ύπνον της αμεριμνησίας).
Α Θεσ. 5,6         Ἄρα οὖν μὴ καθεύδωμεν ὡς καὶ οἱ λοιποί, ἀλλὰ γρηγορῶμεν καὶ νήφωμεν.
Α Θεσ. 5,6                 Αρα, λοιπόν, ας μη κοιμώμεθα τον ύπνον της ραθυμίας και απροσεξίας, όπως οι άλλοι άνθρωποι, που ζουν μακράν από τον Χριστόν, αλλ' ας είμεθα άγρυπνοι, προσεκτικοί και εγκρατείς.
Α Θεσ. 5,7         οἱ γὰρ καθεύδοντες νυκτὸς καθεύδουσι, καὶ οἱ μεθυσκόμενοι νυκτὸς μεθύουσιν·
Α Θεσ. 5,7                 Διότι εκείνοι που κοιμώνται, κοιμώνται κατά το διάστημα της νυκτός, και εκείνοι που μεθούν, μεθούν κατά την νύκτα. (Οι πνευματικώς κοιμισμένοι και απρόσεκτοι άνθρωποι ευρίσκονται στο σκοτάδι της αμαρτίας και έξαφνα θα αντικρύσουν την ημέραν του Κυρίου).
Α Θεσ. 5,8         ἡμεῖς δὲ ἡμέρας ὄντες νήφωμεν, ἐνδυσάμενοι θώρακα πίστεως καὶ ἀγάπης καὶ περικεφαλαίαν ἐλπίδα σωτηρίας·
Α Θεσ. 5,8                 Ημείς όμως οι Χριστιανοί, αφού είμεθα τέκνα της ημέρας, ας ζώμεν με προσοχήν και εγκράτειαν αγωνιζόμενοι συνεχώς εναντίον της αμαρτίας. Ας ενδυθώμεν ως άλλον πνευματικόν θώρακα, που θα ασφαλίζη την ψυχήν μας από τα βέλη της αμαρτίας, την πίστιν και την αγάπην· και ας φορέσωμεν σαν περικεφαλαίαν, που θα περιφρουρή τον νου μας από την πλάνην, την ελπίδα της σωτηρίας.
Α Θεσ. 5,9         ὅτι οὐκ ἔθετο ἡμᾶς ὁ Θεὸς εἰς ὀργήν, ἀλλ᾿ εἰς περιποίησιν σωτηρίας διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Α Θεσ. 5,9                 Αυτή δε η ελπίς θα μας πληροφορή πάντοτε, ότι ο Θεός δεν μας έχει τάξει δι' οργήν και καταδίκην, αλλά μας έχει προορίσει να αποκτήσωμεν ως αναφαίρετον θησαυρόν μας την σωτηρίαν δια μέσου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού,
Α Θεσ. 5,10        τοῦ ἀποθανόντος ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα εἴτε γρηγορῶμεν εἴτε καθεύδωμεν ἅμα σὺν αὐτῷ ζήσωμεν.
Α Θεσ. 5,10               ο οποίος απέθανε προς χάριν ημών, δια να ζήσωμεν όλοι οι πιστοί μαζή με αυτόν εις την αιωνιότητα, είτε μας εύρη η Δευτέρα Παρουσία του ζώντας ακόμη εις την γην είτε μας εύρη κοιμηθέντας εν Κυρίω.
Εὐαγγέλιο: ( Λουκ. ιγ΄ 1 - 9)
Λουκ. 13,1         Παρῆσαν δέ τινες ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ ἀπαγγέλλοντες αὐτῷ περὶ τῶν Γαλιλαίων, ὧν τὸ αἷμα Πιλᾶτος ἔμιξε μετὰ τῶν θυσιῶν αὐτῶν.
Λουκ. 13,1                 Κατά την ώραν δε που ωμιλούσε ο Κυριος, παρουσιάσθησαν μερικοί και του ανήγγειλαν δια τους Γαλιλαίους, των οποίων το αίμα ο Πιλάτος, όταν με τους στρατιώτας του τους έσφαξε μέσα εις την αυλήν του ναού, το ανέμιξε με τας θυσίας, που εκείνοι προσέφεραν την ώραν αυτήν.
Λουκ. 13,2         καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· δοκεῖτε ὅτι οἱ Γαλιλαῖοι οὗτοι ἁμαρτωλοὶ παρὰ πάντας τοὺς Γαλιλαίους ἐγένοντο, ὅτι τοιαῦτα πεπόνθασιν;
Λουκ. 13,2                 Και αποκριθείς ο Ιησούς τους είπε· “εκ του γεγονότος ότι έπαθαν αυτά, βγάζετε σστο συμπέρασμα ότι οι Γαλιλαίοι αυτοί υπήρξαν αμαρτωλοί περισσότερον από όλους τους Γαλιλαίους;
Λουκ. 13,3         οὐχί, λέγω ὑμῖν, ἀλλ᾿ ἐὰν μὴ μετανοῆτε, πάντες ὡσαύτως ἀπολεῖσθε.
Λουκ. 13,3                 Οχι σας λέγω· διότι και οι άλλοι Γαλιλαίοι είναι επίσης αμαρτωλοί. Εάν δε δεν μετανοήσετε και σεις όλοι, κατά τον ίδιο τρόπον θα χαθήτε.(Τα ρωμαϊκά στρατεύματα είναι έτοιμα να ορμήσουν και να σας κατασφάξουν).
Λουκ. 13,4         ἢ ἐκεῖνοι οἱ δέκα καὶ ὀκτώ, ἐφ᾿ οὓς ἔπεσεν ὁ πύργος ἐν τῷ Σιλωὰμ καὶ ἀπέκτεινεν αὐτούς, δοκεῖτε ὅτι οὗτοι ὀφειλέται ἐγένοντο παρὰ πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοὺς κατοικοῦντας ἐν Ἱερουσαλήμ;
Λουκ. 13,4                 Η νομίζετε ότι οι δέκα οκτώ, επάνω στους οποίους έπεσε ο πύργος του Σιλωάμ και τους εθανάτωσεν, αυτοί υπήρξαν ενώπιον του Θεού αμαρτωλοί και χρεώσται περισσότερον από όλους τους ανθρώπους, που κατοικούν εις την Ιερουσαλήμ;
Λουκ. 13,5         οὐχί, λέγω ὑμῖν, ἀλλ᾿ ἐὰν μὴ μετανοήσητε, πάντες ὁμοίως ἀπολεῖσθε.
Λουκ. 13,5                 Οχι σας λέγω· αλλ' έπαθαν εκείνοι, δια να συνέλθετε σεις. Εάν όμως δεν μετανοήσετε, όλοι κατά τον ίδιον τρόπον θα χαθήτε, διότι θα ταφήτε κάτω από τα ερείπια των πόλεών σας”.
Λουκ. 13,6         Ἔλεγε δὲ ταύτην τὴν παραβολήν· συκῆν εἶχέ τις ἐν τῷ ἀμπελῶνι αὐτοῦ πεφυτευμένην, καὶ ἦλθε ζητῶν καρπὸν ἐν αὐτῇ, καὶ οὐχ εὗρεν.
Λουκ. 13,6                 Ελεγε δε αυτήν την παραβολήν· “κάποιος είχε μια συκιά, φυτευμένη στο αμπέλι του και ήλθε ζητών καρπόν εις αυτήν και δεν ευρήκε.
Λουκ. 13,7         εἶπε δὲ πρὸς τὸν ἀμπελουργόν· ἰδοὺ τρία ἔτη ἔρχομαι ζητῶν καρπὸν ἐν τῇ συκῇ ταύτῃ, καὶ οὐχ εὑρίσκω· ἔκκοψον αὐτήν· ἱνατί καὶ τὴν γῆν καταργεῖ;
Λουκ. 13,7                 Είπε δε στον αμπελουργόν· Ιδού, τρία χρόνια έρχομαι και ζητώ καρπόν εις την συκιάν αυτήν και δεν ευρίσκω. Κοψε την και ξερρίζωσέ την. Διατί να αχρηστεύη την γην;
Λουκ. 13,8         ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ· κύριε, ἄφες αὐτὴν καὶ τοῦτο τὸ ἔτος, ἕως ὅτου σκάψω περὶ αὐτὴν καὶ βάλω κόπρια.
Λουκ. 13,8                 Εκείνος όμως απεκρίθη και είπε· Κυριε, άφησέ την και τούτο το έτος, έως ότου σκάψω γύρω από αυτήν και ρίψω λίπασμα.
Λουκ. 13,9         κἂν μὲν ποιήσῃ καρπόν· εἰ δὲ μήγε, εἰς τὸ μέλλον ἐκκόψεις αὐτήν.
Λουκ. 13,9                 Και εάν μεν κάμη καρπόν, την αφίνομεν, εάν όμως δεν κάμη, τότε θα την κόψης στο μέλλον”. (Ο Θεός δεχόμενος παράκλησιν του Υιού του παριμένει την μετάνοιαν του αμαρτωλού και τα καλά του έργα ως πνευματικήν καρποφορίαν. Εάν όμως ο αμαρτωλός μείνη σκληρυμμένος και αμετανόητος, τότε ο Θεός θα τον τιμωρήση. Αυτό συνέβη με τους αμετανοήτους Εβραίους, τους οποίους εσυμβόλιζε η άκαρπος συκή).

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2015

«Ἄνθρωποι τῆς Χάρης»


«Πρέπει νά εἴμαστε ἄνθρωποι τῆς Χάρης, ὤστε ὅποιος μᾶς πλησιάζει νά ξεκουράζεται».

Γέροντας 'Αμφιλόχιος Μακρής
http://orthodoxtherapy.blogspot.gr/

Ἡ παγίδα τοῦ Θεοῦ. Ὁ βίος τοῦ Ὁσίου Νήφωνος Ἐπισκόπου Κωνσταντιανῆς τῆς κατ’ Ἀλεξάνδρειαν





Τώρα πιά, ἀδελφοί μου, ἀφοῦ σᾶς διηγήθηκα μέχρις ἐδῶ ὅ,τι θεώρησα καλό γιά τόν μακάριο πατέρα μας Νήφωνα, θά προσθέσω ἀκόμα λίγες σελίδες γιά τά τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς του. Γιατί εἶμαι βέβαιος ὅτι κι ἀπ’ αὐτά μεγάλη θά εἶναι ἡ ψυχική σας ὠφέλεια.
Ἕνα βράδυ, ἀφοῦ τέλειωσε τή συνηθισμένη του προσευχή, ἔπεσε νά κοιμηθεί. Τόν εἶχε μόλις πάρει ὁ ὕπνος, ὅταν εἶδε ἕνα ὄνειρο ὀλοζώντανο.
Ἤτανε, λέει, ἕνα καταπράισνο λιβάδι, ὅπου ἔβοσκαν ἀμέτρητα ἄσπρα πρόβατα. Λιγό πιό πέρα ἦταν τό μαντρί τους. Τσοπάνος ὅμως πουθενά!
Ὁ ὅσιος τά ἔβλεπε μέσα στόν ὕπνο του καί ἀποροῦσε, πῶς ἄφησαν ἀφύλαχτα τόσα πρόβατα. Ἄν ἔπεφταν πάνω τους λύκοι;....
Ἔξαφνα παρουσιάστηκε ἕνας μεσόκοπος ἄνδρας μέ ὄψη ἐπιβλητική. Ἦταν ἴσαμε τρεῖς πῆχες ψηλός, λίγο φαλακρός, μέ μύτη ἐλαφριά γαμψή, καί φοροῦσε ροῦχα ἀποστολικά.

"Προσευχήσου γιὰ μένα"

ΕΝΑΣ ΑΔΕΛΦΟΣ εἶπε στὸν ἀββᾶ  Ἀντώνιο,  - προσευχήσου γιὰ ᾽μένα.
 Ὁ γέροντας τοῦ ἀποκρίθηκε,  - οὔτε ἐγὼ μπορῶ νὰ σὲ συγχωρήσω οὔτε ὁ Θεὸς ἂν ἐσὺ ὁ ἴδιος δὲν μελετήσεις τὰ σφάλματά σου καὶ δὲν προσευχηθεῖς.
- Γεροντικόν, ιε΄
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΑΝ κάποιοι ἀδελφοὶ τὸν ἀββᾶ  Ἀντώνιο καὶ τοῦ λένε,  - Πές μας ἕνα λόγο, πῶς νὰ σωθοῦμε;
Καὶ ὁ γέροντας τοὺς ἀπάντησε,   -  Ἀκούσατε τὴν  Ἁγία Γραφή; Αὐτὸ σᾶς ἀρκεῖ.
 Ἐκεῖνοι ὅμως τοῦ εἶπαν,  - Θέλουμε ν᾽ ἀκούσουμε κι ἀπὸ σένα μιὰ συμβουλή, πατέρα.
 Ὁ γέροντας λοιπὸν τοὺς ἀπάντησε,  - Λέει τὸ εὐαγγέλιο, “ἂν κάποιος σὲ χτυπήσει στὴ δεξιὰ πλευρὰ γύρισε νὰ σὲ χτυπήσει καὶ στὴν ἄλλη”.
 Ἐκεῖνοι τοῦ ἀπαντοῦν,  - Αὐτὸ δὲν μποροῦμε νὰ τὸ κάνουμε.
Τοὺς λέει λοιπὸν ὁ γέροντας,  -  Ἂν δὲν μπορεῖτε νὰ γυρίσετε καὶ τὴν ἄλλη πλευρὰ τουλάχιστον ὑπομείνετε τὸ ἕνα χτύπημα.
 Ἐκεῖνοι τοῦ ἀπαντοῦν,  - Οὔτε αὐτὸ δὲν τὸ μποροῦμε.
Καὶ ὁ γέροντας λέει,  -  Ἂν οὔτε αὐτὸ δὲν μπορεῖτε, τότε μὴν ἀνταποδώσετε τὸ χτύπημα.
 Ἐκεῖνοι πάλι τοῦ ἀπάντησαν,  - Οὔτε αὐτὸ δὲν τὸ μποροῦμε.
Τότε ὁ γέροντας λέει στὸ μαθητή του,  - Φτιάξε τους λίγο τραχανᾶ γιατὶ εἶναι ἄρρωστοι. Καὶ σ᾽ ἐκείνους εἶπε,  -  Ἂν δὲν μπορεῖτε αὐτὸ καὶ δὲν θέλετε τὸ ἄλλο, τί νὰ σᾶς κάνω; Χρειάζεται προσευχή.
- Γεροντικόν, ιη΄

http://www.ellopos.gr/fathers/apofthegmata_proseuhi.asp?pg=1#_Toc476680639

ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ. ΜΑΣ ΜΙΛΑ Η ΑΔΕΡΦΗ ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΗ


https://www.youtube.com/watch?v=703GBSsCdM0

Εγκώμια Αγίου Μηνά 2015 (1)


https://www.youtube.com/watch?v=4xwmu2f2ACI

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ


https://www.youtube.com/watch?v=h6Ib1432dQ4

Ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφείμ γιά τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, τή λειτουργία Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν καί τό χωρισμό Ἐκκλησίας - Πολιτείας

Ἐν Πειραιεῖ τῆ 9ῃ/11/2015


Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν        
Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ ἀπέστειλε τήν ἀκόλουθη ἐπιστολή πρός τόν Ἐξοχώτατο Ὑπουργό Παιδείας, Ἔρευνας καί Θρησκευμάτων κ. Νικόλαο Φίλη μέ ἀφορμή τό θόρυβο πού ἔχει προκληθῆ σχετικά μέ τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, τήν λειτουργία Κατεύθυνσης Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν καί τόν χωρισμό Ἐκκλησίας-Πολιτείας.

ΕΚ ΤΗΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ



᾿Αριθμ. Πρωτ. 1243
Ἐν Πειραιεῖ τῇ 9ῃ Νοεμβρίου 2015
Πρός Τόν
Ἐξοχώτατον Κύριον
Νικόλαον Φίλην
Ὑπουργόν
Παιδείας, Ἔρευνας καί Θρησκευμάτων
Ἀ. Παπανδρέου 37
151 80 ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΝ
Ἐξοχώτατε Κύριε Ὑπουργέ,

Μετά τιμῆς πρός τό Ὑμέτερο πρόσωπο τοῦ ὁποίου δέν διαμφισβητῶ τήν εὐθύτητα καί εἰλικρίνεια, ὡς διαποιμαίνων τήν Ἱ. Μητρόπολι Πειραιῶς καί ἐκ προσώπου τοῦ εὐαγοῦς Κλήρου καί τοῦ φιλοχρίστου λαοῦ Αὐτῆς, σέ σχολιασμό τῆς Ὑμετέρας γραπτῆς ἀπαντήσεως σέ ἐρώτηση κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καί τῆς ἀπό 20/10/2015 πρός τήν Ὑμετέρα Ἐξοχότητα ἀπευθυνθείσης δημοσίας ἐπιστολῆς ὑπό τοῦ  Θεολογικοῦ Συνδέσμου «ΚΑΙΡΟΣ» διά τῆς ὁποίας αἰτεῖται «νά ἐφαρμόσετε ἀπό τήν ἑπόμενη χρονιά 2016-2017 τά νέα προγράμματα σπουδῶν τοῦ μάθήματος τῶν Θρησκευτικῶν γιά  Δημοτικό, Γυμνάσιο καί Λύκειο» πού ὁ Ἐλλογ. Πρόεδρος τοῦ ΚΑΙΡΟΥ Καθηγητής κ. Δημήτριος Μόσχος περιέγραψε ὅτι «θά ἑστιάζουν μέ γνωσιακή λογική στή χριστιανική ὀρθόδοξη παράδοση καί ὄχι κατηχητική παρέχοντας παράλληλα συστηματική προσέγγιση στίς ἄλλες θρησκεῖες», προάγομαι ὅπως παρατηρήσω τά κάτωθι:
http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/11/blog-post_25.html

Ἡ πνευματική θεμελίωση τῆς μοναστικῆς συνοδείας τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου

Η δημιουργία της αδελφότητας
Ο άγιος Νεκτάριος ως διευθυντης της Ριζαρείου Σχολής επετέλεσε μέγα ποιμαντικόν έργον και δη εξομολογητικόν μεταξύ των πιστών των Αθηνών. Οι εν Αθήναις διέκριναν εις τον άγιόν μας τον αληθή Ιεράρχην, τον έχοντα και βίον άγιον και διδαχήν ορθόδοξον και αγιοπατερικήν. Πλησίον του οι πνευματικώς αγωνιζόμενοι, οι πονεμένοι και δοκιμαζόμενοι εύρισκον πνευματικόν πατέρα, προστάτην, οδηγόν και συμπαραστάτην. Πολλάκις εκαλείτο ο άγιος εις οικίας ευσεβών δια να ευλογήση και διδάξη τους εν αυταίς.
Εις την οικίαν του εμπόρου Ματθοπούλου, αδελφού του ιερομονάχου π. Ευσεβίου ετέθησαν νοερώς τα θεμέλια της μοναστικής του αδελφότητος. Μεταξύ των παρευρισκομένων εγνώρισεν ο φιλομόναχος ιεράρχης την τυφλήν Χρυσάνθην Στρογγυλού. Αύτη έζη βίον αγγελικόν, ηξιούτο πνευματικών θεωριών και ανεστρέφετο μετ’ Αγγέλων.

Ταξιάρχης Μιχαήλ, ὁ σεμνός ἰατρός τῶν ἐπίγειων κακῶν

taxmixsemn2
Εγκώμιο στον θείο Αρχάγγελο Μιχαήλ τον Παμμέγιστο (8 Νοεμβρίου)

Μιχαήλ τον παμμέγιστο και μεγάλο ταξιάρχη, Μιχαήλ τον φωτεινό σαν πυρσό και ολόλαμπρο ήλιο, Μιχαήλ τον ταξιάρχη των ουρανών, τον βοηθό των ανθρώπων, επιθύμησα να εξυμνήσω, όσο μου είναι δυνατόν, τον επί κεφαλής και άρχοντα των ασωμάτων δυνάμεων, την μεγάλη δόξα των ανθρώπων και το φίμωτρο των δαιμόνων, το ολάνθιστο και σκιερό δένδρο του ουράνιου θόλου· ο σεμνότατος και μέγιστος ιατρός των επίγειων κακών, ο μέγιστος και ταχύτατος αετός «του μεγάλου βασιλέως», που με πίστη περιτρέχει γρήγορα όλη την υφήλιο, ο θαυμαστός και πύρινος στύλος, που φθάνει μέχρι τον ουρανό, ο ψηλός και γεμάτος κλαδιά κέδρος, το αμάραντο και εκλεκτό κλαδί, ο θείος ασπάλαθος, που ξεπερνά κάθε ευωδία, αυτός που απαλλάσσει τους πάσχοντες από τη δαιμονική δυσωδία, το κατάσκιο κλαδί και ο θεοφύτευτος βλαστός, που εξαφανίζει αμέσως τον καύσωνα των δαιμόνων, το θεϊκό κυπαρίσσι και το ψηλό πλατάνι, που κάτω από τη σκιά του θεραπεύονται ποικίλες ασθένειες και δυσκολοθεράπευτα πάθη, τώρα ας εγκωμιαστεί και από εμάς τους μικρούς ο παμμέγιστος, και αφού του προσφέρουμε λίγα μικρά εγκώμια, θα του απευθύνουμε χαιρετισμούς.

Ὀρθόδοξοι Πνευματικοί Λόγοι: "Ὑποβαθμίζουν τό Μυστήριο"

  "Πολλοί βλέπουν τό Μυστήριο τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως σάν μία ἁπλή (τύπου ψυχανάλυσης) συζήτηση, καί τόν Πνευματικό σάν ἕναν πού ἔχει ἁπλά κάποιες ἀνθρώπινες γνώσεις περισσότερες ἀπό αὐτούς. Ἀπό τήν στιγμή πού δέν πιστεύουν ὅτι ἐκείνην τήν ὥρα τόν φωτίζει τό Ἅγιο Πνεῦμα, δέν ταπεινώνονται στόν «πρῶτο λόγο» τοῦ Πνευματικοῦ. Εἴτε ἀπό ἄγνοια, εἴτε ἀπό ὑπερηφάνεια, χάνουν τήν βοήθεια πού ἔρχεται ἀπό τήν ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τό Ὁποῖο εἶναι αὐτό πού τελεῖ τό Μυστήριο. Ἔτσι «κατεβάζουν», ὑποβαθμίζουν τό Μυστήριο σέ μία ἁπλῆ συζήτηση - ἀνταλλαγή ἀπόψεων, ὁπότε καί ἀναζητοῦν σέ κάθε περίπτωση τόν κατά τήν γνώμη τους πιό ἔμπειρο (ἤ καί πιό βολικό γιά τά πάθη τους) συζητητή - Πνευματικό".

Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης


Συνεχίζεται...
Ἀπό τό βιβλίο: "Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ - Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ", Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου, σελ. 72  http://hristospanagiapsavvas.blogspot.gr/

www.hristospanagia.gr

Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν  π. Σάββα Ἁγιορείτη γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδει.

Ποιός ἔφτιαξε τό Θεό;

 
«Το ανθρώπινο μυαλό δεν μπορεί να συλλάβει το άναρχο και το ατελεύτητο του Θεού…»
Ο Θεός, ως Θεός, είναι άπειρος στο χώρο και στο χρόνο, είναι χωρίς αρχή και χωρίς τέλος, είναι εκτός χώρου και χρόνου. Αν ο Θεός είχε Δημιουργό ή προγόνους, τότε θα είχε αρχή, θα ήταν κτίσμα κι όχι Θεός.
Ο Θεός δε φτιάχνεται, αλλά φτιάχνει. Ο Θεός πριν από τη δημιουργία του υλικού κόσμου είχε δημιουργήσει τον κόσμο των αγγέλων. Πιο πριν δεν γνωρίζουμε τι έκανε.

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/11/blog-post_69.html

Ὅλος ὁ ἀγώνας μας γίνεται γιά ἕνα…γράμμα, τό ρο!

1gramm

Κάπου στο Άγιον Όρος, ένας ασκητής φορούσε ένα χιλιομπαλωμένο, σχεδόν κουρελιασμένο ζωστικό και στην διάρκεια της ολιγόλεπτης συζήτησης με την συντροφιά κάποιων νέων ανθρώπων πήρε ένα θραύσμα από κεραμίδι που βρισκόταν πεταμένο στο χώμα κι έγραψε πάνω σε μια πέτρα την λέξη “άγριος”.
http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/11/blog-post_23.html

«Μακάριο εἶναι... »

«Μακάριο δέν εἶναι τόσο νά γνωρίζεις κάτι περί Θεοῦ, ἀλλά τό νά ἔχεις μέσα σου τόν Θεό».


Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης
http://orthodoxtherapy.blogspot.gr/

Ἠχητικό Ἁγιολόγιο 11 Νοεμβρίου

Ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστική θεραπευτική
Ἀκοῦστε τό βίο τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδοξίας
πού ἑορτάζουν σήμερα 11 Νοεμβρίου   ἐδῶ

11 Νοεμβρίου Συναξαριστής. Μηνά Μεγαλομάρτυρα, Βίκτωρος Μεγαλομάρτυρα, Βικεντίου Διακόνου, Στεφανίδας, Δράκωνα, Θεοδώρου Ομολογητή, Μαξίμου, Αβίβου Επισκόπου.

Ὁ Ἅγιος Μηνᾶς ὁ Μεγαλομάρτυρας «ὁ ἐν τῷ Κοτυαείῳ»

Ὁ Ἅγιος Μηνᾶς γεννήθηκε στὴν Αἴγυπτο στὰ μέσα περίπου τοῦ 3ου αἰώνα μ.Χ. ἀπὸ γονεῖς εἰδωλολάτρες. Ὡστόσο, τὸ εἰδωλολατρικὸ περιβάλλον στὸ ὁποῖο μεγάλωνε, δὲν κατάφερε νὰ σκληρύνει τὴν καρδιά του ἡ ὁποία, ὅταν ἦλθε ἡ στιγμή, σκίρτησε ἀκούγοντας τὴν φωνὴ τοῦ «ἐτάζοντος καρδίας καὶ νεφρούς» (Ψλμ.7, 10) Θεοῦ καὶ ἔτσι ὁ ἔφηβος ἀκόμη, Μηνᾶς, ἔγινε χριστιανός.
Μεγαλώνοντας, ἐπέλεξε νὰ σταδιοδρομήσει στὸν Ρωμαϊκὸ στρατό, στὸ ἱππικὸ τάγμα τῶν Ρουταλικῶν, ὑπὸ τὴν διοίκηση τοῦ Ἀργυρίσκου. Ἡ ἕδρα τῆς μονάδας του ἦταν στὸ Κοτυάειον (σημερινὴ Κιουτάχεια) τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἐκεῖ ὁ Μηνὰς διακρίθηκε καὶ γιὰ τὴν φρόνησή του ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ ἀνδρεῖο του φρόνημα καὶ γι’ αὐτὸ ἔχαιρε ἐκτιμήσεως στὸ κύκλο τῶν στρατιωτικῶν.
Δυστυχῶς ὅμως, τρεῖς αἰῶνες μετὰ τὴν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ παλαιὸς κόσμος ἀκόμη δὲν ἤθελε νὰ δεχθεῖ τὸ λυτρωτικὸ μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως, παραμένοντας αὐτάρεσκα, ἐγωιστικὰ καὶ αὐτοκαταστροφικὰ προσκολλημένος στὴν φθορὰ καὶ τὸ σκοτάδι. Οἱ αὐτοκράτορες τῆς Ρώμης ἄρχισαν καὶ πάλι «πρὸς κέντρα λακτίζειν» (Πράξεις 26, 14).

ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ LORD JESUS CHRIST 3. ΑΡΧ. ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

«Θεία Ψυχανάλυση». Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Κανὼν Ἱκετήριος εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν

Ὁ Μέγας Παρακλητικὸς Κανὼν τῆς Παναγίας

Παρακλητικός Κανών Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Παρακλητικός Κανών Οσίου Αρσενίου - Βατοπαίδι Χαλκιδικής