Πόσο αρμονικά και
ισορροπημένα παραθέτει ο Άγιος τις δυο αυτές λειτουργίες της ψυχής του
ανθρώπου, τη σκέψη και τη μνήμη, υπενθυμίζοντας το σκοπό, για τον οποίο
τις έβαλε ο Θεός μέσα μας. Η καθεμιά, συνταιριασμένη με το αντίστοιχο
θέμα, με το οποίο έχει να ασχολείται. Η σκέψη με το θάνατο, για να κρατήσει τον άνθρωπο στη φρόνηση και στη σύνεση και η μνήμη με το Θεό, για να τον κρατήσει στη ζωντανή ελπίδα.
Είναι οι κορυφαίες απασχολήσεις τους στην παρούσα ζωή. Χαρακτηρίζει, τη
σκέψη του θανάτου φοβερότερη από όλα όσα έχει να σκέφτεται ο άνθρωπος
και τη μνήμη του Θεού θαυμασιότερη από όλα όσα έχει να θυμάται. Τέλειος
συνδυασμός.
Είναι πολύ επίκαιρα τα λόγια αυτά του Αγίου, καθόσον ο φόβος της
ανασφάλειας και κατ` επέκταση του θανάτου, πλανάται απειλητικός και
τυραννικός στις ημέρες μας, λόγω της αστάθειας και της κρισιμότητας της
καταστάσεως των περί την ειρήνη θεμάτων στην ανθρωπότητα.
