Ἀπόστολος: (Ρωμ. ιβ΄4- 5, 15- 21 )
Ρωμ. 12,4 καθάπερ γὰρ ἐν
ἑνὶ σώματι μέλη πολλὰ ἔχομεν, τὰ δὲ μέλη
πάντα οὐ τὴν αὐτὴν ἔχει πρᾶξιν,
Ρωμ. 12,4 Διότι όπως στο ένα σώμα έχομεν πολλά μέλη, όλα δε
τα μέλη δεν έχουν την αυτήν λειτουργίαν και υπηρεσίαν,
Ρωμ. 12,5 οὕτως οἱ
πολλοὶ ἓν σῶμά ἐσμεν ἐν Χριστῷ, ὁ δὲ
καθ᾿ εἷς ἀλλήλων μέλη.
Ρωμ. 12,5 έτσι και τα πολλά μέλη της Εκκλησίας, οι Χριστιανοί,
είμεθα ένα σώμα με τον Χριστόν, και δια του Χριστού μεταξύ μας· ο καθένας μας
δε είμεθα μέλη αλλήλων, με την υποχρέωσιν να συνεργαζώμεθα μεταξύ μας και να
υπηρετούμεν ο ένας τον άλλον.
Ρωμ. 12,15 χαίρειν μετὰ
χαιρόντων καὶ κλαίειν μετὰ κλαιόντων.
Ρωμ. 12,15 Πλημμυρισμένοι από ανεπίφθονον αγάπην να χαίρετε μαζή
με εκείνους που χαίρουν και να κλαίετε μαζή με εκείνους που θλίβονται και
κλαίουν.
Ρωμ. 12,16 τὸ αὐτὸ
εἰς ἀλλήλους φρονοῦντες. μὴ τὰ ὑψηλὰ
φρονοῦντες, ἀλλὰ τοῖς ταπεινοῖς συναπαγόμενοι. μὴ
γίνεσθε φρόνιμοι παρ᾿ ἑαυτοῖς.
Ρωμ. 12,16 Να έχετε μεταξύ σας τα ίδια φρονήματα, τας αυτάς
πεποιθήσεις και κατευθύνσεις. Μη έχετε υψηλόν φρόνημα δια τον εαυτόν σας (και
μη ζητείτε υψηλάς διακρίσεις και τιμάς), αλλά να συγκαταβαίνετε με αγάπην και
να συναναστρέφεσθε με απλότητα τους ταπεινούς. “Μη αυταπατάσθε και φαντάζεσθε
δια τον εαυτόν σας ότι είσθε σεις συνετοί και φρόνημοι” (ώστε να μη σας
χρειάζεται συμβουλή και καθοδήγησις από τους άλλους).
Ρωμ. 12,17 μηδενὶ κακὸν
ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες. προνοούμενοι καλὰ ἐνώπιον
πάντων ἀνθρώπων·
Ρωμ. 12,17 Ποτέ να μη αποδίδετε κακόν αντί κακού, αλλά “να
λαμβάνετε πρόνοιαν και φροντίδα, ώστε να φέρεσθε καλά και να πράττετε τα καλά
εις όλους τους ανθρώπους”, τους φίλους και τους εχθρούς.
Ρωμ. 12,18 εἰ δυνατόν, τὸ
ἐξ ὑμῶν μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες.
Ρωμ. 12,18 Καθόσον δε εξαρτάται από σας να έχετε ειρήνην με
όλους τους ανθρώπους.
Ρωμ. 12,19 μὴ ἑαυτοὺς
ἐκδικοῦντες, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ·
γέγραπται γάρ· ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω,
λέγει Κύριος.
Ρωμ. 12,19 Να μην εκδικήτε και να μην υπερασπίζετε τον εαυτόν
σας απέναντι εκείνων που σας αδικούν, αγαπητοί, αλλά αφήστε ελεύθερον τον τόπον
να ενεργήση η δικαία οργή του Θεού εναντίον εκείνων που σας αδικούν. Διότι
είναι γραμμένον· Μεις εμέ ανήκει η εκδίκησις· εγώ θα ανταποδώσω το δίκαιον”.
λέγει ο Κυριος.
Ρωμ. 12,20 ἐὰν οὖν
πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν, ἐὰν διψᾷ,
πότιζε αὐτόν· τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακας πυρὸς
σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.
Ρωμ. 12,20 Κανετε κάτι πολύ περισσότερον· δηλαδή “εάν πεινά ο
εχθρός σου δίδε του ψωμί, εάν διψά φέρε του νερό να πιή· διότι εάν αυτά τα καλά
πράττης, είναι σαν να βάζης σωρούς από αναμμένα κάρβουνα στο κεφάλι του”.
(Αυτός δηλαδή θα καταληφθή από φλογεράς τύψεις συνειδήσεως και θα δοκιμάση
μεγάλην εντροπήν δια το κακόν, που σου έκαμε).
Ρωμ. 12,21 μὴ νικῶ ὑπὸ
τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ
τὸ κακόν.
Ρωμ. 12,21 Να μη νικάσαι από το κακόν και να μη κυριαρχήσαι από
οργήν και εκδίκησιν εναντίον αυτού, που σε ηδίκησε, αλλά να νικάς το κακόν με
την καλωσύνην και τα αγαθά σου έργα.