Ἀπόστολος: (Γαλ. γ΄23- δ΄5 )
Γαλ. 3,23 Πρὸ δὲ τοῦ
ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα
συγκεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι.
Γαλ. 3,23 Πριν δε να έλθη η δια της πίστεως λύτρωσις και
σωτηρία, όλοι εφρουρούμεθα από τον Νομον, κλεισμένοι και περιμανδρωμένοι,
προοριζόμενοι δια την πίστιν, που έμελλε εν καιρώ να αποκαλυφθή.
Γαλ. 3,24 ὥστε ὁ
νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ
πίστεως δικαιωθῶμεν·
Γαλ. 3,24 Ωστε ο Νομος έγινε παιδαγωγός μας, ο οποίος μας
εξεπαίδευε και μας προπαρασκευάζε να ποθήσωμεν και γνωρίσωμεν τον Χριστόν, ώστε
να πάρωμεν την δικαίωσιν από την πίστιν.
Γαλ. 3,25 ἐλθούσης δὲ
τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν.
Γαλ. 3,25 Από τότε δε που ήλθεν αυτή η πίστις, που ήλθε
δηλαδή ο Χριστός, ο οποίος δια της πίστεως εις αυτόν μας δίδει την δικαίωσιν,
δεν είμεθα πλέον κάτω από τον παιδαγωγόν, δηλαδή κάτω από τον Νομον.
Γαλ. 3,26 πάντες γὰρ υἱοὶ
Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ·
Γαλ. 3,26 Διότι όλοι είσθε υιοί του Θεού δια της πίστεως στον
Ιησούν Χριστόν,
Γαλ. 3,27 ὅσοι γὰρ εἰς
Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε.
Γαλ. 3,27 επειδή όσοι έχετε βαπτισθή στο όνομα του Χριστού
και ομολογείτε έτσι αυτόν Σωτήρα, εφορέσατε τον Χριστόν και ενωθήκατε με αυτόν.
Γαλ. 3,28 οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος
οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ
ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ·
πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.
Γαλ. 3,28 Δι' αυτό και εις την νέαν κατάστασιν, εις την
βασιλείαν του Χριστού, δεν υπάρχουν διαφραί εθνικότητος, τάξεως και φύλου. Δεν
υπάρχει Ιουδαίος ούτε Ελλην, δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, δεν υπάρχει
άρσεν και θύλυ, διότι όλοι σεις είσθε ένας νέος άνθρωπος και νέος οργανισμός,
δια μέσου του Ιησού Χριστού.
Γαλ. 3,29 εἰ δὲ ὑμεῖς
Χριστοῦ, ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστὲ
καὶ κατ᾿ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.
Γαλ. 3,29 Εάν δε σεις οι εθνικοί, που επιστεύσατε, ανήκετε
στον Χριστόν, άρα είσθε πνευματικοί απόγονοι του Αβραάμ και σύμφωνα με την
υπόσχεσιν, που ο Θεός έδωσεν εις αυτόν, κληρονόμοι των ευλογιών.
Γαλ. 4,1 Λέγω δέ, ἐφ᾿
ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν, οὐδὲν
διαφέρει δούλου, κύριος πάντων ὤν,
Γαλ. 4,1 Σας λέγω δε και τούτο· ότι όσον χρόνον ο
κληρονόμος είναι νήπιος και ανήλικος, δεν διαφέρει τίποτε από τον δούλον,
καίτοι είναι κύριος όλης της κληρονομίας.
Γαλ. 4,2 ἀλλὰ ὑπὸ
ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς
προθεσμίας τοῦ πατρός.
Γαλ. 4,2 Αλλ' ευρίσκεται πάντοτε κάτω από την κηδεμονίαν
και την εξουσίαν των επιτρόπων, που τον εκπροσωπούν, και κάτω από τους
οικονόμους, που διαχειρίζονται την κληρονομίαν, μέχρι της προσθεμίας, που έχει
ορίσει με την διαθήκην του ο πατήρ.
Γαλ. 4,3 οὕτω καὶ ἡμεῖς,
ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ
κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι·
Γαλ. 4,3 Ετσι και ημείς οι Χριστιανοί, εφ' όσον διαρκούσε
η νηπιακή μας ηλικία, από πνευματικής απόψεως, ήμεθα υποδουλωμένοι κάτω από τας
στοιχειώδεις διατάξστου μωσαϊκού Νομου και των άλλων θρησκειών, που έχουν οι
άνθρωποι της αγνοίας.
Γαλ. 4,4 ὅτε δέ ἦλθε
τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν
υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ
νόμον,
Γαλ. 4,4 Οταν δε συνεπληρώθη ο χρόνος και ήλθεν ο
κατάλληλος καιρός, που είχεν ορισθή μέσα στο θείον σχέδιον, έστειλεν ο Θεός,
από τον ουρανόν εις την γην, τον Υιόν του, ο οποίος έλαβε σάρκα ανθρωπίνην δια
μέσου παρθένου γυναικός και υπετάχθη θεληματικά στον μωσαϊκόν Νομον.
Γαλ. 4,5 ἵνα τοὺς ὑπὸ
νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν.
Γαλ. 4,5 Και τούτο, δια να εξαγοράση εκείνους που
ευρίσκοντο κάτω από την κατάραν του Νομου, δια να πάρωμεν όλοι την υιοθεσίαν, που
μας είχεν υποσχεθή ο Θεός.
Εὐαγγέλιο: ( Μάρκ. ε΄24- 34 )
Μαρκ. 5,24 καὶ ἀπῆλθε
μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος
πολύς, καὶ συνέθλιβον αὐτόν.
Μαρκ. 5,24 Και ανεχώρησε μαζή του. Λαός δε πολύς τον ακολουθούσε
και οι άνθρωποι τον εστρύμωχναν.
Μαρκ. 5,25 Καὶ γυνή τις οὖσα
ἐν ῥύσει αἵματος ἔτη δώδεκα,
Μαρκ. 5,25 Και μια γυναίκα, η οποία έπασχεν επί δώδεκα έτη από
αιμορραγίαν
Μαρκ. 5,26 καὶ πολλὰ
παθοῦσα ὑπὸ πολλῶν ἰατρῶν καὶ
δαπανήσασα τὰ παρ᾿ ἑαυτῆς πάντα, καὶ μηδὲν ὠφεληθεῖσα,
ἀλλὰ μᾶλλον εἰς τὸ χεῖρον ἐλθοῦσα,
Μαρκ. 5,26 και είχε ταλαιπωρηθή πολύ από πολλούς ιατρούς, είχε δε
εξοδεύσει όλα τα υπάρχοντά της, χωρίς να ίδη καμμίαν ωφέλειαν, αλλά μάλλον είχε
έλθει στο χειρότερον,
Μαρκ. 5,27 ἀκούσασα περὶ
τοῦ Ἰησοῦ, ἐλθοῦσα ἐν τῷ ὄχλῳ
ὄπισθεν ἥψατο τοῦ ἱματίου αὐτοῦ·
Μαρκ. 5,27 όταν ήκουσε δια τα θαύματα που έκανε ο Ιησούς, ανεμίχθη
με το πλήθος, ήλθε πίσω από τον Ιησούν και ήγγισε το ένδυμά του.
Μαρκ. 5,28 ἔλεγε γὰρ ἐν
ἑαυτῇ ὅτι ἐὰν ἅψωμαι κἂν τῶν ἱματίων
αὐτοῦ, σωθήσομαι.
Μαρκ. 5,28 Διότι έλεγε μέσα της, ότι “εάν και μόνον εγγίσω τα
ενδύματά του, θα σωθώ”.
Μαρκ. 5,29 καὶ εὐθέως ἐξηράνθη
ἡ πηγὴ τοῦ αἵματος αὐτῆς, καὶ ἔγνω
τῷ σώματι ὅτι ἴαται ἀπὸ τῆς μάστιγος.
Μαρκ. 5,29 Και αμέσως εξηράθηκε και έκλεισεν η πηγή, από την
οποίαν έτρεχε το αίμα της, και αντελήφθη από την βελτίωσίν που ήλθε στο σώμα
της, ότι ιατρεύθη από το βάσανον εκείνο.
Μαρκ. 5,30 καὶ εὐθέως ὁ
Ἰησοῦς ἐπιγνοὺς ἐν ἑαυτῷ τὴν ἐξ
αὐτοῦ δύναμιν ἐξελθοῦσαν, ἐπιστραφεὶς ἐν
τῷ ὄχλῳ ἔλεγε· τίς μου ἥψατο τῶν ἱματίων;
Μαρκ. 5,30 Και αμέσως ο Ιησούς αντελήφθη πολύ καλά, ως
παντογνώστης, την δύναμιν που εβγήκεν από αυτόν και στραφείς στο πλήθος έλεγε·
“ποιός ήγγισε τα ενδύματά μου;
Μαρκ. 5,31 καὶ ἔλεγον αὐτῷ
οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· βλέπεις τὸν ὄχλον
συνθλίβοντά σε, καὶ λέγεις τίς μου ἥψατο;
Μαρκ. 5,31 Και έλεγον εις αυτόν οι μαθηταί του· “βλέπστον όχλον
να σε σπρώχνη από όλα τα σημεία και ερωτάς ποιός σε ήγγισε;”
Μαρκ. 5,32 καὶ περιεβλέπετο ἰδεῖν
τὴν τοῦτο ποιήσασαν.
Μαρκ. 5,32 Ο Ιησούς όμως περιέφερε γύρω το βλέμμα του, δια να ίδη
αυτήν, που είχε κάμει αυτό.
Μαρκ. 5,33 ἡ δὲ γυνὴ
φοβηθεῖσα καὶ τρέμουσα, εἰδυῖα ὃ γέγονεν ἐπ᾿
αὐτῇ, ἦλθε καὶ προσέπεσεν αὐτῷ καὶ εἶπεν
αὐτῷ πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν.
Μαρκ. 5,33 Η δε γυναίκα φοβισμένη και τρέμουσα, επειδή είχε πλέον
αντιληφθή πολύ καλά την θεραπείαν, που της είχε γίνει, ήλθε και έπεσεν εις τα
γόνατα εμπρός του και του είπεν όλην την αλήθειαν.
Μαρκ. 5,34 ὁ δὲ εἶπεν
αὐτῇ· θύγατερ, ἡ πίστις σου σέσωκέ σε· ὕπαγε
εἰς εἰρήνην, καὶ ἴσθι ὑγιὴς ἀπὸ
τῆς μάστιγός σου.
Μαρκ. 5,34 Εκείνος δε της είπε· “κόρη μου, η πίστις σου σε έχει
σώσει· πήγαινε με ειρήνην εις την ψυχήν σου και να είσαι για πάντα υγιής και
απηλλαγμένη από την βασανιστικήν ασθένειάν σου”.
