Ἀπόστολος: (Α΄Τιμ. στ΄ 11- 16 )
Α Τιμ. 6,11 Σὺ δέ, ὦ ἄνθρωπε
τοῦ Θεοῦ, ταῦτα φεῦγε· δίωκε δὲ δικαιοσύνην,
εὐσέβειαν, πίστιν, ἀγάπην, ὑπομονήν, πρᾳότητα.
Α Τιμ. 6,11 Συ δε, ω άνθρωπε του Θεού, απόφευγε όλα αυτά τα
αμαρτήματα και πάθη. Επιδίωκε δε να αποκτήσης την δικαιοσύνην, την ευσέβειαν,
την πίστιν, την αγάπη, την υπομονήν, την πραότητα.
Α Τιμ. 6,12 ἀγωνίζου τὸν
καλὸν ἀγῶνα τῆς πίστεως· ἐπιλαβοῦ τῆς
αἰωνίου ζωῆς, εἰς ἣν καὶ ἐκλήθης καὶ ὡμολόγησας
τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων.
Α Τιμ. 6,12 Να αγωνίζεσαι δε πάντοτε τον καλόν και ένδοξον αγώνα
της χριστιανικής πίστεως και ζωής. Πιάσε γερά και κράτησε σφικτά την αιώνιον
ζωήν, εις την οποίαν έχεις κληθή από τον Θεόν και έδωσες την καλήν ομολογίαν της
υγιούς πίστεώς σου ενώπιον πολλών μαρτύρων προ του βαπτίσματός σου.
Α Τιμ. 6,13 παραγγέλλω σοι ἐνώπιον
τοῦ Θεοῦ τοῦ ζωοποιοῦντος τὰ πάντα καὶ
Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ μαρτυρήσαντος ἐπὶ Ποντίου
Πιλάτου τὴν καλὴν ὁμολογίαν,
Α Τιμ. 6,13 Παραγγέλω εις σε ενώπιον του Θεού, ο οποίος ως πηγή
και χορηγός της ζωής ζωοποιεί τα πάντα, και ενώπιον του Ιησού Χριστού, ο οποίος
εμαρτύρησεν εμπρός στον Ποντιον Πιλάτον την καλήν ομολογίαν, ότι είναι Υιός του
Θεού και βασιλεύς των πάντων και ο μόνος διδάσκαλος της αληθείας,
Α Τιμ. 6,14 τηρῆσαί σε τὴν
ἐντολὴν ἄσπιλον, ἀνεπίληπτον μέχρι τῆς ἐπιφανείας
τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,
Α Τιμ. 6,14 σου παραγγέλλω να κρατήσης και να διατηρήσης την
εντολήν, που έλαβες, και την υποχρέωσιν που ανέλαβες κατά το βάπτισμα και κατά
την χειροτονίαν σου, αμόλυντον, άμεμπτον και ανωτέραν από κάθε κατηγορίαν μέχρι
της ενδόξου και επισήμου εμφανίσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού,
Α Τιμ. 6,15 ἣν καιροῖς ἰδίοις
δείξει ὁ μακάριος καὶ μόνος δυνάστης, ὁ βασιλεὺς τῶν
βασιλευόντων καὶ κύριος τῶν κυριευόντων,
Α Τιμ. 6,15 την οποίαν ένδοξον εμφάνισιν θα δείξη ο Θεός κατά
τους καθωρισμένους καιρούς, ο μακάριος και ο μόνος εξουσιαστής, ο βασιλεύς των
βασιλευόντων και ο κύριος των κυριευόντων·
Α Τιμ. 6,16 ὁ μόνος ἔχων
ἀθανασίαν, φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον, ὃν εἶδεν
οὐδεὶς ἀνθρώπων οὐδὲ ἰδεῖν
δύναται· ᾧ τιμὴ καὶ κράτος αἰώνιον· ἀμήν.
Α Τιμ. 6,16 αυτός, ο οποίος μόνος έχει από τον εαυτόν του την
αθανασίαν και αιωνιότητα, ο οποίος κατοικεί στο απλησίαστον δι' όλα τα
δημιουργήματα φως και το οποίον κανείς από τους ανθρώπους ούτε είδε ούτε
ημπορεί να ίδη. Εις αυτόν δε ανήκει η τιμή και η αιωνία και ακατάλυτος εξουσία.
Αμήν.
Εὐαγγέλιο: ( Λουκ. κ΄ 46 - κα΄4, η΄8)
Λουκ.
20,46 προσέχετε ἀπὸ τῶν
γραμματέων τῶν θελόντων περιπατεῖν ἐν στολαῖς καὶ
φιλούντων ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ
πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ πρωτοκλισίας ἐν
τοῖς δείπνοις,
Λουκ. 20,46 “προσέχετε από τους γραματείς, οι οποίοι θέλουν να
περιπατούν με επισήμους στολάς και αγαπούν τους τιμητικούς χαιρετισμούς εις τας
αγοράς και τας πρωτοκαθεδρίας εις τας συναγωγάς και τας πρώτας θέσεις εις τα
δείπνα.
Λουκ.
20,47 οἳ κατεσθίουσι τὰς
οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ προφάσει μακρὰ
προσεύχονται· οὗτοι λήψονται περισσότερον κρῖμα.
Λουκ. 20,47 Αυτοί είναι που κατατρώγουν τας οικίας των χηρών και
κατόπιν με υποκριτικήν ευλάβειαν κάνουν εμπρός στους ανθρώπους μακράς
προσευχάς. Αυτοί θα λάβουν μεγαλυτέραν καταδίκην, από εκείνην που θα λάβουν οι
άλλοι αμαρτωλοί”.
Λουκ.
21,1 Ἀναβλέψας δὲ εἶδε
τοὺς βάλλοντας τὰ δῶρα αὐτῶν εἰς τὸ
γαζοφυλάκιον πλουσίους.
Λουκ. 21,1 Ο Κυριος εσήκωσε τα μάτια του και είδε τους πλουσίους,
που έρριπταν τα δώρα των στο θησαυροφυλάκιον του ναού.
Λουκ.
21,2 εἶδε δέ τινα χήραν
πενιχρὰν βάλλουσαν ἐκεῖ δύο λεπτά,
Λουκ. 21,2 Είδε και κάποιαν πτωχήν χήραν, να ρίπτη εκεί δύο
λεπτά.
Λουκ.
21,3 καὶ εἶπεν· ἀληθῶς
λέγω ὑμῖν ὅτι ἡ χήρα ἡ πτωχὴ αὕτη πλεῖον
πάντων ἔβαλεν·
Λουκ. 21,3 Και είπε· “σας διαβαβαιώνω, ότι η πτωχή αυτή χήρα
έρριψε περισσότερα από όλους.
Λουκ.
21,4 ἅπαντες γὰρ οὗτοι
ἐκ τοῦ περισσεύοντος αὐτοῖς ἔβαλον εἰς τὰ
δῶρα τοῦ Θεοῦ, αὕτη δὲ ἐκ τοῦ ὑστερήματος
αὐτῆς ἅπαντα τὸν βίον ὃν εἶχεν ἔβαλε.
Λουκ. 21,4 Διότι όλοι αυτί έρριψαν εις τα δώρα του Θεού από το
περίσσευμά τους, αυτή δε από το υστέρημά της· όλον της τον βίο που είχε, τον
έρριψε”. (Η αξία της ελεημοσύνης δεν κρίνεται από το μικρόν η μεγάλο ποσόν,
αλλά από την διάθεσιν του ελεούντος και από τας μικράς η μεγάλας δυνατότητας,
που έχει).
Λουκ.
8,8 καὶ ἕτερον ἔπεσεν
εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησε
καρπὸν ἑκατονταπλασίονα. ταῦτα λέγων ἐφώνει· ὁ
ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.
Λουκ. 8,8 Και άλλο έπεσεν εις την εύφορον και καλήν γην και
αφού εφύτρωσε, έκαμε καρπόν εκατονταπλάσιον”. Ενώ δε έλεγε αυτά, είπε με φωνήν
μεγάλην· “Εκείνος που έχει αυτιά πνευματικά, δια να ακούη την αλήθειαν του
Θεού, ας ακούη αυτά που εγώ διδάσκω”.
