Η προσβολή στην ψυχή
ακαθάρτων σκέψεων, συναισθημάτων και επιθυμιών είναι φαινόμενο
συνηθισμένο και καθολικό.
Μόνο με την προσβολή αυτή δεν έχουμε αμαρτία. Η αμαρτία αρχίζει όταν
συγκρατήσουμε μέσα μας και υποδεχθούμε τους εμπαθείς αυτούς λογισμούς.
Όταν όμως τους διώξουμε αμέσως και με οργή, είμαστε καθαροί και
ανεύθυνοι. Είμαστε επιπλέον και αξιέπαινοι για την απόκρουσι του
πειρασμού, όπως οι στρατιώτες που πολέμησαν και κατεδίωξαν τους εχθρούς.
Κάθε φορά που νικηφόρα αποκρούετε τον πειρασμό, να μη σταματάτε σ’ αυτό,
αλλά να καταφεύγετε στην προσευχή, μέχρις ότου στην ψυχή σας
επικρατήσουν αντίθετοι λογισμοί, δηλαδή καθαρές σκέψεις και επιθυμίες.
Έτσι θα ολοκληρώνετε τον αγώνα σας εναντίον των εχθρών.
