Ἡ
ταπεινοφροσύνη δέν εἶναι καρπός τοῦ
Ἁγίου Πνεύματος. Εἶναι μία ἀρετή πού
δέν τήν δίνει ὁ Θεός, ἀλλά ἀγωνίζεται
ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος γιά νά τήν κατακτήσει.
Στήν ἐπί τοῦ Ὄρους ὁμιλία, ὁ Χριστός
μακαρίζει τούς φτωχούς στό πνεῦμα,
αὐτούς δηλαδή πού δέν ἔχουν μεγάλη
ἰδέα γιά τόν ἑαυτό τους καί εἶναι
ταπεινοί. Φτωχός στό πνεῦμα δέν εἶναι
ὁ τρελός, ἀλλά ἐκεῖνος πού τά ἔχει
400 καί πιστεύει συνειδητά, ὅτι δέν ξέρει
τίποτα καί ὅτι δέν ἔχει προχωρήσει
καθόλου στή ζωή του. Εἶναι ἐκεῖνο πού
ἔλεγε ὁ Σωκράτης: Ἕνα
γνωρίζω, ὅτι δέν γνωρίζω τίποτα.
Πράγματι τά πράγματα πού γνωρίζει ὁ
ἄνθρωπος, σέ σχέση μέ ἐκεῖνα πού δέν
γνωρίζει εἶναι μηδαμινά.
