"Ἡ αἵρεση πηγάζει ἀπό τήν ὑπερηφάνεια καί τόν ἐγωισμό. Ὅλοι οἱ αἱρεσιάρχες ἦταν πάρα πολύ ὑπερήφανοι ἄνθρωποι. Κατ' αὐτούς, ὁ Θεός εἶναι Ἐκεῖνος πού ἀλλάζει καί ὄχι ὁ ἄνθρωπος! Τό ἔχουνε κάνει καί θεολογία αὐτό τό πρᾶγμα. Ἐνῶ ἡ ἀλήθεια εἶναι τό ἀντίθετο: Ὁ Θεός εἶναι ἀναλλοίωτος· δέν ἀλλάζει ποτέ. Ἐπίσης, ὁ Θεός εἶναι ἀΐδιος -ὅπως λέμε στήν ὀρθόδοξη θεολογία- δηλαδή εἶναι πάντοτε ὁ ἴδιος (πρό πάντων τῶν αἰώνων πάντοτε ὁ Ἴδιος). Ὁ Θεός εἶναι τέλειος, παντέλειος, ὑπέρ πᾶσαν τελειότητα. Γι' αὐτό καί δέν χρειάζεται καμμία ἐξέλιξη, βελτίωση ἤ ἀλλαγή".
Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Συνεχίζεται...
Ἀπό τό βιβλίο: "Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ - Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ", Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου, σελ. 37
http://hristospanagiapsavvas.blogspot.gr/
Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν π. Σάββα Ἁγιορείτη γιά τήν ἄδεια
δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδει.
