Χαιρετισμοί τῶν ἁγίων ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου

Ποίημα του εν Αγίοις Πατρός ημών 

Νικόδημου του Αγιορείτου

Τους συν ανθρώποις πριν φανέντας αγγελόφρονας,

και συν Αγγέλοις Θεούς ήδη χρηματίζοντας,

Αγγελικοίς άσμασι και θεοπρεπέσιν,

Αποστόλων τους εξάρχους ευφημήσωμεν,

Ώς σωτήρας των ψυχών ημών υπάρχοντας,

Χαίρε κράζοντες, Πέτρε, Παύλε Απόστολοι.

Άναρχος ών τω χρόνω, αρχήν είληφε χρόνου, ο χρόνων Ποιητής Θεός

Λόγος· και πεμφθείς ημίν προς του Πατρός, Απόστολος άκρος σε Πέτρε δείκνυσι, πρωτόθρονον Απόστολον δι' ο προσαγορεύομέν σε.

Χαίρε, χορού μαθητών ακρότης

χαίρε, Χριστού απορρήτων μύστης.

Χαίρε, Θεολόγων απάντων υπέρτατε

χαίρε, οικονόμων του Πνεύματος πρώτιστε.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Στήν ἑορτή τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων, δέν “χωροῦν” οἱ ἐξουσιαστικές παρερμηνεῖες τῶν Παπικῶν

ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΚΟΡΥΦΑΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ, ΔΕΝ ‘’ΧΩΡΟΥΝ’’ ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΤΩΝ ΠΑΠΙΚΩΝ

 

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

 

Ευκαίρως ακαίρως οι Παπικοί ‘’πρωτομιλούν’’ για το παπικό εξουσιαστικό πρωτείο.  Ιδιαιτέρως οι Ουνίτες το προβάλλουν, θύματα του οποίου αποτελούν.  Ακόμα και οι Παλαιοκαθολικοί ουσιαστικά το δέχονται, που έδωσαν  την εντύπωση ότι το αμφισβητούν, καθότι τον 19ον αιώνα μετά την Α΄ Βατικανή Σύνοδο (1870-1871) προχώρησαν στη δημιουργία της Παλαιοκαθολικής ‘’εκκλησίας’’, λόγω ‘’διαφωνίας’’ των με την θέσπιση των δογμάτων του Πρωτείου και του αλάθητου του Πάπα. Δυστυχώς δέχονται το πρωτείο του Πάπα ως πρωτείο εξουσίας, όπως και οι υπόλοιποι Παπικοί.  

Το παπικό εξουσιαστικό πρωτείο έχει περάσει και στον απλό λαό των Παπικών.  Αν δει κανείς τα ενθουσιαστικά παραληρήματα υποδοχών του Πάπα από τα πλήθη, θα αντιληφθεί την πλήρη λησμοσύνη εκείνες τη στιγμές του Χριστού.  Η προσωποληψία για τον Πάπα, οδηγεί σε αυτές τις ενθουσιαστικές εξάρσεις.  Δεν αποτελεί ακρότητα η λυπηρή τούτη παραδοχή.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὁμιλία στήν ἑορτή τῶν κορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου (Ἅγ. Γρηγόριος Παλαμᾶς)

Περίληψη 28ης Ομιλίας, στην περικοπή Ματθ. 16,13-19. Οι δύο απόστολοι είναι λαμπροί φωστήρες, λαμπρύνοντας την Εκκλησία με τη συνάντησή τους κατά την εορτή της 29ης Ιουνίου, η οποία δεν προκαλεί έκλειψη, αλλά έκλαμψη. Υπενθυμίζοντας τις πράξεις τους τίποτε δεν προσθέτομε στα αγαθά τους, αλλ’ αυξάνομε αντίθετα τα δικά μας αγαθά. Κεντρικό σημείο της ομιλίας είναι η περιγραφή της αντιθετικής κινήσεως του πειρασμού και της μετάνοιας. Ο πειραστής έπεισε τον Πέτρο να επιδιώκει περισσότερο ζήλο από τον αναγκαίο, αλλ’ ενώ αυτός έφθασε στο σημείο όπου αρχίζει η πτώση, νίκησε τον πειραστή με την αυτοκατάγνωση, την αυτο­κριτική του. Κατέστη υπόδειγμα ειλικρινούς μετάνοιας για την πτώση του στην άρνηση του Χριστού και πατέρας του γένους των θεοσεβών. Ο Παύλος πάλι με τη μετάνοιά του για την καταδίωξη της χριστιανικής πίστεως και την μετέπειτα δραστηριότητά του κατέστη υπόδειγμα καρτερίας. Οι δύο απόστολοι είναι ισάξιοι σε λαμπρότητα, γι’ αυτό και η Εκκλησία «μίαν και την αυτήν αμφοτέροις νέμει τιμήν».

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/