Ὁ Ὅσιος Παΐσιος γιὰ τὴν μέλλουσα ζωὴ

Ὁσίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Δ΄ - Οἰκογενειακὴ Ζωή, ἔκδοση Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Βασιλικά Θεσσαλονίκης

 

– Γέροντα, ἔφερα γλυκὰ νὰ κεράσετε.

– Δὲς πὼς χαίρονται! Στὴν ἄλλη ζωὴ θὰ λέμε: «Μὲ τί χαζὰ χαιρόμασταν! Τί μᾶς συγκινοῦσαν τότε!». Ἐνῶ τώρα σκιρτάει ἡ καρδιὰ γι’ αὐτά.

– Γέροντα, πῶς θὰ τὸ καταλάβουμε αὐτὸ ἀπὸ τώρα;

– Ἅμα τὸ καταλάβετε αὐτὸ ἀπὸ τώρα, δὲν θὰ τὸ πεῖτε μεθαύριο στὴν ἄλλη ζωή. Πάντως, ὅσοι βρίσκονται ἐκεῖ ἐπάνω, καλὰ περνοῦν. Ξέρεις τί ἐργόχειρο κάνουν ἐκεῖ στὸν Οὐρανό; Συνέχεια δοξολογοῦν τὸν Θεό.

– Γέροντα, γιατί τὸ σῶμα τοῦ νεκροῦ λέγεται «λείψανο»;

– Γιατί εἶναι ὅ,τι μένει ἐδῶ στὴ γῆ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο μετὰ τὸν θάνατο. Ὁ κυρίως...

ἄνθρωπος, ποὺ εἶναι ἡ ψυχή, φεύγει στὸν Οὐρανό. 

Στὴν μέλλουσα Κρίση θὰ ἀναστήσει ὁ Θεὸς καὶ τὸ σῶμα, γιὰ νὰ κριθεῖ μὲ αὐτὸ ὁ ἄνθρωπος, γιατί μὲ αὐτὸ ἔζησε καὶ ἁμάρτησε. Στὴν ἄλλη ζωὴ ὅλοι θὰ ἔχουν τὸ ἴδιο σῶμα – πνευματικὸ σῶμα -, τὸ ἴδιο ἀνάστημα, καὶ οἱ κοντοὶ καὶ οἱ ψηλοί, τὴν ἴδια ἡλικία, καὶ οἱ νέοι καὶ οἱ γέροι καὶ τὰ μωρά, ἀφοῦ ἡ ψυχὴ εἶναι ἴδια. Θὰ ὑπάρχει δηλαδὴ μία ἀγγελικὴ ἡλικία.

– Γέροντα, στὴν ἄλλη ζωὴ ὅσοι θὰ εἶναι στὴν Κόλαση θὰ βλέπουν αὐτοὺς πού θὰ εἶναι στὸν Παράδεισο;

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἑνός ἐστι χρεία»,μέρος α΄

ΟΜΙΛΙΑ Δ΄

Ἀγαπητά μου παιδιά,

ἀπό τό Ἅγιον καί Ἱερόν Εὐαγγέλιον γνωρίζουμε ὅλοι μας διά τόν τετραήμερον Λάζαρον.

Ὁ Λάζαρος εἶχε δύο ἀδελφές τήν Μάρθα καί τήν Μαρία. Κάποτε ἐκάλεσαν τόν Κύριο, γιά νά Τόν φιλοξενήσουν. Πράγματι ὁ Κύριος ἔφθασε στό σπίτι τους γι᾿ αὐτήν τήν φιλοξενία. Ἡ Μάρθα μεριμνοῦσε πάρα πολύ, πῶς νά ἑτοιμάση τά σχετικά μέ τό τραπέζι. Ἡ Μαρία, ἡ ἄλλη ἀδελφή κάθισε παρά τούς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καί ἄκουγε τήν θεία διδασκαλία. Ἡ Μάρθα ζήτησε τήν βοήθεια τῆς Μαρίας, παρακαλώντας τόν Κύριο, νά τῆς ἐπιτρέψη νά σηκωθῆ ἀπό τά πόδια Του καί ἔτσι νά ἀρχίση νά μεριμνᾶ. Τότε ὁ Χριστός μας, γιά νά συνετίση τήν Μάρθα, γιά νά ἔχη μέτρο στήν μέριμνα τῶν βιοτικῶν, τῆς εἶπε: «Μάρθα, Μάρθα, μεριμνᾶς καί τυρβάζῃ περί πολλά· ἑνός ἐστι χρεία. Μαρία δέ τήν ἀγαθήν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾿ αὐτῆς» (Λουκ. Ι΄: 41).

Αὐτή ἡ παραγγελία τοῦ Χριστοῦ μας ἰσχύει γιά ὅλους μας, ὥστε ἡ μέριμνα τῶν βιοτικῶν ἀναγκῶν, νά εἶναι «ἐν μέτρῳ», ὅσον χρειάζεται γιά τήν ἐξυπηρέτησί μας. Τό δέ «ἑνός ἐστι χρεία» κατά τήν χριστιανικήν διδασκαλίαν, εἶναι αὐτό πού ἔχει ἀξία, διότι εἶναι ἡ μέριμνα, πῶς νά ἀρέσουμε τοῦ Θεοῦ, ἡ μέριμνα γιά τήν σωτηρία τῆς ἀθάνατης ψυχῆς μας.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Ἡ ὥρα τῆς Κρίσεώς σου», Ἀρχιμ. Σεραφείμ Δημόπουλος

“ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ”

Ἀρχιμ. Σεραφείμ Δημόπουλος

μέρος στ΄ «Ἡ ὥρα τῆς Κρίσεώς σου»

Μή λησμονῆς ὅτι εἶσαι θνητός. Ὅτι θ᾿ ἀποθάνης. Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἔλεγον. Ὁ θνητός ἄνθρωπος, οἱ ἀθάνατοι θεοί. Τό νερό τῆς κλεψύδρας τοῦ χρόνου γρήγορα τελειώνει. Σκέψου. Πότε ἤσουν παιδί, πότε ἔγινες νέο παλληκάρι, πότε ἔφθασες εἰς τήν ὡριμότητα τῆς ἡλικίας ἀπό τήν ὁποία κατοπτεύεις τά γηρατειά σου, τά πιό δύσκολα χρόνια τῆς ζωῆς σου. Ἴσως καί ἐσύ, ὅπως καί ὁ γράφων, ἔζησες τά περισσότερα καί τά καλύτερα χρόνια τῆς ζωῆς σου. Μᾶς ἐναπομένουν τά ὀλιγότερα καί τά δυσκολώτερα. Ἔπειτα δέν μπορεῖς νά ἐξορκίσης τό φάσμα τοῦ θανάτου. Θά ἔλθη μόνο του καί ὁπωσδήποτε.

Τόν θάνατο δέν τόν μελετάει οὔτε τόν ἀναμένει ὁ φιλήδονος ἄνθρωπος. Αὐτός πού τρέφεται μέ τήν κοπριά τῶν ἡδονῶν. Νομίζει ὅτι πάντοτε θά εἶναι νέος καί ὑγιής διά νά μπορῆ νά τρέφεται μέ τά σκουλήκια τῶν ἡδονῶν καί νά πίνη ἀπό τό πικρό ποτήρι τῶν ἀπολαύσεων, τό ὁποῖον εἰς τήν ἀρχή εἶναι γλυκύτατο καί ὀρεκτικώτατο, ὅμως εἰς τό τέλος εἰς τόν πυθμένα εἶναι πικρότερον τοῦ πιό πικροῦ δηλητηρίου καί φέρνει θλῖψι, ἀπελπισία, ἀπόγνωσι. Τόν θάνατο δέν τόν σκέπτεται ἀκόμη ὁ φίλερις, ὁ φιλόνικος, ὁ ἐριστικός. Διαθέτοντας τόν χρόνο του εἰς τίς λογομαχίες γλυστρᾶ ἀπό τά χέρια του ἡ μελέτη καί ἡ πραγματικότητα τοῦ θανάτου.

Ὁ ἄνθρωπος τοῦ χρήματος, τῶν ἀξιωμάτων, ὁ φιλόδοξος δέν σκέπτεται ὅτι θά ἀποθάνη καί ἐκεῖνα πού ἀπεθησαύρισε τί θά γίνουν; Τί θ᾿ ἀπογίνουν τά χρήματα σου, οἱ καταθέσεις σου, τό πολυτελές σου διαμέρισμα, τό καλοφτιαγμένο σου ἐξοχικό, τό ἀναπαυτικό αὐτοκίνητο σου; Σκέφθηκες ποτέ ἐάν οἱ κληρονόμοι σου θά σέ ἐνθυμοῦνται, θά σέ μακαρίζουν, θά κάμουν λειτουργίες καί μνημόσυνα διά τήν ψυχή σου; Σύ ὅμως ὡς πιστός στρατιώτης τοῦ Βασιλέως Χριστοῦ, ἐνθυμοῦ τόν θάνατόν σου. Ὅταν θ᾿ ἀποθάνης περί τήν ψυχή σου θά γίνη μάχη μεγάλη. Οἱ δαίμονες θά παρουσιάσουν τά χρεόγραφα, τίς ἁμαρτίες πού ἔχεις κάμει καί ἐπίμονα θά ζητοῦν τήν ψυχή σου. Νά τήν ἁρπάξουν μέ τά μαῦρα χέρια τους καί μέ χαιρεκακία νά τήν ἐκσφενδονίσουν εἰς τήν κόλασι, ἐκεῖ πού εἶναι ὁ κλαυθμός καί ὁ τριγμός τῶν ὀδόντων.

Τότε θά τρέμης σάν φθινοπωρινό φύλλο. Θά στρέφης τά μάτια σου δεξιά καί ἀριστερά ζητώντας βοήθεια, ἀλλά κανένας δέν θά ὑπάρχη τότε νά σέ βοηθήση. Οὔτε οἱ φίλοι μέ τούς ὁποίους διασκέδαζες, οὔτε οἱ συγγενεῖς σου μέ τούς ὁποίους συνζοῦσες, οὔτε οἱ ὑπάλληλοί σου πού σέ ἔτρεμαν καί ἐκτελοῦσαν μ᾿ ἕνα σου νεῦμα τίς διαταγές σου, οὔτε τά πλούτη σου οὔτε οἱ δόξες σου θά παρουσιασθοῦν τότε συνήγοροι καί ὑποστηρικτές σου διά νά σέ ἀπαλλάξουν καί νά σέ σώσουν ἀπό τίς πύρινες φλόγες τίς ὁποῖες θά βλέπης καί θά τρέμης καί θά ὀδύρεσαι, καί θά λέγης. Ἄχ! διά τί νά μήν εἶχα ζήσει τήν ζωή τοῦ φωτός;

Ἄχ διατί νά μήν ἔδινα ἐλεημοσύνη ἀπό τά χρήματα πού κέρδιζα μέ τόν τίμιο ἰδρῶτα τοῦ προσώπου μου;

Διατί νά μήν νήστευα, νά ἔκαμα προσευχές, νά ἔχτιζα ἐκκλησίες καί μοναστήρια, νά ἐλεοῦσα ὀρφανά καί πτωχές γρηές;

Τώρα ὅμως ὅλα ἀνώφελα. Σκέψου πολύ καλά αὐτήν τήν πραγματκικότητα. Εἶναι ἡ πιό ἀναμφισβήτητη, ἡ πιό χειροπιαστή. Ἔπειτα οἱ ἄγγελοι θά παρουσιάσουν ὅτι καλό ἔχεις κάμει. Ἐδῶ ἔδωσε ἐλεημοσύνη, ἔδειξε ἀγάπη, ἔκαμε ἀγαθοεργία, εἶπε μιά προσευχή, ἔκαμε νηστεία, καί ὅτι καλό ἐκαμε ἡ ψυχή. Καί ἐάν τά καλά εἶναι περισσότερα, ζυγίζουν βαρύτερα, οἱ ἄγγελοι μέ χαρά μέ ζητωκραυγές καί χειροκροτήματα παίρνουν τήν ψυχή καί τήν ἀνεβάζουν εἰς τούς οὐρανούς διά νά προσκυνήση τόν Βασιλέα τῶν βασιλευόντων, καί Κύριο τῶν κυριευόντων Ἰησοῦ Χριστόν!

Ὦ! πόσο λαμπερός εἶναι ὁ θρόνος του!

Πόση ἔνδοξη ἡ μορφή του!

Ἄγγελοι δεξιά καί ἀριστερά παραστέκουν!

Ἐδῶ καί ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ἡ κοινή Μητέρα τοῦ ἀνθρωπίνου γένους! Ἐδῶ καί Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος!

Ἐδῶ καί οἱ Ἀπόστολοι καί οἱ Μάρτυρες, καί οἱ Ὅσιοι καί οἱ Δίκαιοι, καί ὅλοι οἱ σεσωσμένοι! Πόσο θά ζήλεύης τήν δόξα του! Πόσο θά τούς θαυμάζης καί θά τούς ἐπαινεῖς ὅτι περιφρόνησαν τά γήινα, τά πρόσκαιρα καί παρερχόμενα καί μάταια, διά νά κερδίσουν αὐτή τή θέσι, καί νά χαίρωνται τώρα κοντά εἰς τόν δεσπότη Χριστό; Ἐνθυμοῦ τά οὐράνια, τόν θάνατο σου, τήν δίκη σου, καί μήν ἀφίνης τόν χρόνο σου νά κυλάη καί νά φεύγη μάταια! Ἐάν ἔτσι κάμεις καί σύ θά ἔχης μερίδιο μετά τῶν σεσωσμένων, καί κλῆρο εἰς τήν βασιλεία τοῦ Θεοῦ! Εἴθε ὁ Θεός, ἡ ἄκρα ἀγάπη, πού ἔδωκε τόν μονογενῆ του Υἱόν θυσία ὑπέρ ἡμῶν, νά κατευθύνη τή σκέψι μας καί τήν καρδιά μας σέ λογισμούς εὐσέβειας καί ἔργα σωτηρίας διά νά τύχωμεν τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας.

Συνεχίζεται..... 

Τέλος καί τῷ Βασιλεῖ τῶν αἰώνων

ἀφθάρτῳ ἀοράτῳ μόνῳ σοφῷ Θεῷ

τιμή καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.

Λάρισα 2001

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: Περὶ σωτηρίας ψυχῆς

Ἀγαπητοὶ,

ὅσοι τὰ τοῦ βίου μάταια καὶ ἀπολλύμενα πράγματα κατελίπετε, ἀγωνίσασθε, ἵνα μὴ πάλιν ἐπ' αὐτὰ τὸν ὑμέτερον νοῦν ἐπιστρέψητε.

Ὁ γὰρ πλοῦτος παρέρχεται, καὶ ἡ δόξα ἀπόλλυται,

καὶ τὸ κάλλος μαραίνεται, καὶ πάντα ἀλλάσσονται,

καὶ ὡς καπνὸς ἀπόλλυνται, καὶ ὡς σκιὰ παράγουσι,

καὶ ὡς ἐνύπνιον ἐξαφανίζονται.

∆ιὰ τοῦτο ἔλεγεν ὁ Σολομών·

Ματαιότης ματαιοτήτων, τὰ πάντα ματαιότης·

καὶ ὁ ∆αυῒδ λέγει· Ἐν εἰκόνι διαπορεύεται ἄνθρωπος.

Πλὴν μάτην ταράσσονται πάντες οἱ τὰ τοῦ παρόντος βίου πράγματα ἀγωνιῶντες·

ὄντως μάτην ταράσσονται, μάτην θορυβοῦνται, μάτην χειμάζονται, ἐπισυνάγοντες καὶ θησαυρίζοντες τὰ μετ' ὀλίγον καταλειπόμενα·ἅπερ λαβεῖν μεθ' ἑαυτῶν οὐ δυνάμεθα, ἀλλὰ πάντα καταλιπόντες, γυμνοὶ ὡς ἐγεννήθημεν πορευσόμεθα πρὸς τὸν φοβερὸν δικαστήν.

Κἂν πάντας τοὺς θησαυροὺς συνάξωμεν, γυμνοὶ, σκοτεινοὶ, ἐλεεινοὶ, σκυθρωποὶ, τετραχηλισμένοι, τεταπεινωμένοι, συντετριμμένοι, ἔμφοβοι, ἔντρομοι, κατηφεῖς, ὀδυνηροὶ, εἰς γῆν τὸ πρόσωπον ἔχοντες, καὶ τοῦτο μετ' αἰσχύνης συγκαλύπτοντες·

οὕτω πορευσόμεθα, οὕτως ἀναστησόμεθα,

οὕτω παραστησόμεθα εἰς ἐκεῖνο τὸ φρικτὸν καὶ πικρὸν ἀπροσωπόληπτον δικαστήριον,

ὅπου ἄγγελοι τρέμουσιν, ὅπου θρόνοι φοβεροὶ τίθενται, ὅπου αἱ βίβλοι τῶν πράξεων ἀνοίγονται,

ὅπου ὁ ποταμὸς τοῦ πυρὸς τοῦ ἀσβέστου,

ὅπου ὁ ἀνήμερος σκώληξ, ὅπου τὸ ἀφώτιστον σκότος, ὅπου ὁ ἀθέρμαντος τάρταρος, ὅπου ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων, ὅπου τὸ ἀκατάπαυστον δάκρυον, ὅπου ὁ ἀσίγητος στεναγμὸς, ὅπου τὸ ἀπαραμύθητον πένθος, ὅπου οὐκ ἔστι γέλως, ἀλλὰ θρῆνος· ὅπου οὐκ ἔστι χαρμοσύνη, ἀλλὰ στεναγμός· ὅπου οὐκ ἔστι τρυφὴ, ἀλλὰ κρίσις· ὅπου οὐκ ἔστι φθόγγος, ἀλλὰ τρόμος.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὅραμα τῆς μέλλουσας κρίσης

Του αγίου Νήφωνα Επισκόπου Κωνσταντιανής

Λίγα οράματα έχουν καταγραφεί με τόση σαφήνεια για τη μέλλουσα κρίση. Το όραμα αυτό που έδωσε ο Θεός στον άγιο, (που είναι ένα "ζουμ" του σχετικού σημείου της Αποκάλυψης), έχει αγαπηθεί από τους Χριστιανούς, όσο λίγες Θείες αποκαλύψεις. Και με χαρά το παρουσιάζουμε στην ιστοσελίδα μας, γνωρίζοντας ότι θα οδηγήσει τους δικαίους σε περισσότερο αγώνα και μετάνοια, και τους ασεβείς σε μεγαλύτερη κατάκριση και αφορμή απιστίας. Γιατί τα αληθή νοήματα των οράσεων και των συμβολισμών, δίνονται από τον Κύριο, μόνο σε όσους με αγαθή προαίρεση, είναι πρόθυμοι να αγνισθούν για τον ουράνιο νυμφώνα.

Μια βραδιά, αφού τελείωσε την καθιερωμένη νυχτερινή του προσευχή, ξάπλωσε να κοιμηθεί πάνω στις πέτρες του, όπως πάντα. Ήταν μεσάνυχτα και αγρυπνούσε ακόμη κοιτάζοντας το φεγγάρι και τα αστέρια στον ουρανό.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γέρων Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης - Τί φοβερά ὑπόθεσις τό πού θά καταλήξη ἡ ψυχή ἑκάστου!

Ω! πόσον μας πλανά η λήθη και η ραθυμία, εμέ πρώτον! Τρομερά υπόθεσις, εάν σκεφθώμεν, το αν θα επιτύχωμεν ή όχι του προορισμού μας. Τρόμος καταλαμβάνει την όλην υπόστασιν του ανθρώπου, όταν καλώς σκεφθή, τι άρα έσται επ’ εσχάτων! 

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

"Ὅταν σημάνει ἡ σάλπιγγα τῆς ἀναστάσεως, ὁ παράδεισος θά παρουσιάσει τίς ψυχές τῶν πολιτῶν τοῦ οὐρανοῦ, ὥστε αὐτές νά ἑνωθοῦν ἔνδοξα μέ τά σώματά τους, τά ὁποῖα θά ζωοποιηθοῦν μόλις ἀκούσουν τή φωνή τοῦ Ὑιοῦ τοῦ Θεοῦ. " ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ

Όταν σημάνει η σάλπιγγα της αναστάσεως, ο παράδεισος θα παρουσιάσει τίς ψυχές των πολιτών του ουρανού, ώστε αυτές να ενωθούν ένδοξα μέ τα σώματά τους, τά οποία θα ζωοποιηθούν μόλις ακούσουν τη φωνή του Υιού του Θεού. Τότε καί ο άδης θα παρουσιάσει τούς νεκρούς, πού κρατά δέσμιους, γιά την τελική φοβερή Κρίση καί καταδίκη τους. Μετά την αναγγελία της αποφάσεως του Κριτή, η μακαριότητα των δικαίων θα πολλαπλασιαστές καθώς επίσης καί ο κολασμός τών αμαρτωλών, πού θα επιστρέψουν στον άδη.

Οι δίκαιοι, μετά την ανάσταση, «θα είναι όπως οι άγγελοι στον ουρανό», σύμφωνα μέ τη μαρτυρία του Κυρίου. Ο Ίδιος, προαναγγέλλοντας τη δευτέρα παρουσία Του καί την τελική Κρίση του κόσμου, γνωστοποίησε ότι στούς δικαίους, πού θα τοποθετηθούν στα δεξιά Του, θα πει: «Ελάτε, οι ευλογημένοι απ’ τόν Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία πού σάς έχει ετοιμαστεί απ' την αρχή του κόσμου».

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Πρέπει πάντοτε νὰ θυμόμαστε τὸ θάνατο

Τοῦ ἁγίου Ἐφραὶμ Ἀδελφέ, νὰ περιμένεις κάθε μέρα τὸ θάνατό σου καὶ νὰ ἑτοιμάζεσαι κατάλληλα γιὰ τὴν πορεία ἐκείνη. Γιατὶ τὸ φοβερὸ πρόσταγμα θὰ ἔρθει ὅταν δὲν θὰ τὸ περιμένεις. Καὶ ἀλίμονο σ᾿ ἐκεῖνον ποὺ θὰ βρεθεῖ ἀνέτοιμος. Ἂν εἶσαι ἀκόμα νέος, ὁ ἐχθρὸς σοῦ σπέρνει συχνὰ λογισμοὺς σὰν κι αὐτόν: «Νέος εἶσαι ἀκόμη. Ἀπόλαυσε τὶς ἡδονές σου, καὶ στὰ γεράματά σου μετανοεῖς. Πόσους τάχα δὲν ξέρεις, ποὺ καὶ τὶς ἐπίγειες ἡδονὲς ἀπόλαυσαν καὶ τὰ οὐράνια ἀγαθὰ κέρδισαν ὕστερα μὲ τὴ μετάνοια; Τί θέλεις καὶ λιώνεις τὸ σῶμα σου ἀπὸ τόσο μικρὴ ἡλικία, μὲ κίνδυνο ν᾿ ἀρρωστήσεις;»
Ἐσὺ ὅμως ἐναντιώσου στὸν ἐχθρὸ καὶ πές του: «Διώκτη καὶ ἐχθρὲ τῆς ψυχῆς μου! Πάψε νὰ μοῦ βάζεις λόγια! Γιατὶ, ἂν μ᾿ ἁρπάξει ὁ θάνατος στὰ νιάτα μου καὶ δὲν προφτάσω νὰ γεράσω, τί θ᾿ ἀπολογηθῶ μπροστὰ στὸ βῆμα τοῦ Χριστοῦ;

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ στάση μας ἀπέναντι στή ζωή καί τό θάνατο (Ἁγ. Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου)

Η επιθυμία σας να ζήσετε είναι φυσική και δεν έχει τίποτε το εφάμαρτο. Ωστόσο η χριστιανική στάση απέναντι στη ζωή και το θάνατο είναι: «Ας γίνει το θέλημα του Κυρίου» (Πράξ. 21:14). Γιατί, όπως λέει ο απόστολος Παύλος, κανένας μας δεν ζει για τον εαυτό του και κανένας μας δεν πεθαίνει για τον εαυτό του. Όταν ζούμε, ζούμε για τον Κύριο. Και όταν πεθαίνουμε, πεθαίνουμε για τον Κύριο. Είτε, λοιπόν, ζούμε είτε πεθαίνουμε, σ’ Εκείνον ανήκουμε (Ρωμ. 14:7-8). Αυτή τη διάθεση πρέπει να καλλιεργήσουμε μέσα μας, διώχνοντας κάθε φόβο και κάθε ανησυχία.

“Πώς να παρουσιαστώ στον Κύριο, όταν πεθάνω;” αναρωτιέστε.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Διαφορετικά βλέπουν τά μάτια τῶν ἀνθρώπων καί διαφορετικά ὁ Θεός

ΧΡΙΣΤΟΫΦΑΝΤΟΣ
Ο «ΟΦΘΑΛΜΟΣ» ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
Διαφορετικά βλέπουν τά μάτια τῶν ἀνθρώπων καί διαφορετικά ὁ Θεός. Λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος: «Εἶδα ἄνθρωπον πού φανερά ἁμάρτησε, ἀλλά μυστικά μετενόησε. Καί αὐτόν πού ἐγώ τόν κατέκρινα ὡς ἀνήθικον, ὁ Θεός τόν θεωροῦσε ἁγνόν, διότι μέ τήν μετάνοιάν του Τόν εἶχε ἐξευμενήσει πλήρως».
Εἰς τήν παροῦσαν ζωήν, ὁ ἕνας, μικρός ἤ μεγάλος, θά κρίνεται πάντοτε ἀπό τούς ἄλλους. Εἰς τήν μέλλουσαν ὅμως ζωήν, οἱ πολλοί, δηλαδή οἱ πάντες, θά κριθοῦμε ἀπό τόν Ἕναν! Τόν Θεόν.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/12/blog-post_235.html

ρήματα Ζωῆς: Θύμηση τῆς Δευτέρας Παρουσίας

Ποιός απ’ όσους αναζητούν τη χαρά στις υλικές απολαύσεις και αποστρέφονται τα δάκρυα, όταν ακούσει λίγα από τα λόγια του άγιου Εφραίμ του Σύρου, δεν θα θρηνήσει, δεν θα κλάψει και δεν θα θυμηθεί τη μέλλουσα ανταπόδοση;

Ποιός θα μελετήσει τους λόγους του για τη μέλλουσα κρίση, δηλαδή τη δευτέρα παρουσία του Χριστού, και δεν θα νομίσει ότι βρίσκεται από τώρα μπροστά στο δικαστήριο εκείνο, περιμένοντας έντρομος την τελική απόφαση της καταδίκης του;
  
Άγιος Γρηγόριος Νύσσης 

http://www.pemptousia.gr/rimata_zois/rimata-zois-thimisi-tis-defteras-parousias/ 

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/09/blog-post_863.html#more

 

Ὁσίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου: Λόγος γιά τήν μετάνοια καί τήν κρίση καί τόν χωρισμό τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος

 ΟΣΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ:

ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ

[ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ]

Αγαπητοί, ποια ωφέλεια βρήκαμε σ' αυτή τη μάταια ζωή; Αλίμονο! Είναι μακάριος αυτός που βρήκε παρρησία κατά την ώρα του χωρισμού, όταν χωρίζεται η ψυχή από το σώμα της˙ διότι έρ­χονται οι Άγγελοι να πάρουν την ψυχή και να την χωρίσουν από το σώμα, για να την παρουσιάσουν στο φοβερό βήμα και στο φρικτό δι­καστήριο.

Μεγάλος φόβος, αδελφοί, θα μας κυριεύσει την ώρα του θανά­του, όταν η ψυχή χωρίζεται από το σώμα με φόβο και οδύνες. Διότι την ώρα του χωρισμού στέκονται μπροστά στην ψυχή τα έργα της, όσα έκανε τη νύχτα και τη μέρα, καλά και κακά, και οι Άγγελοι σπεύδουν βιαστικά να την βγάλουν έξω από το σώμα˙ αλλά η ψυχή παρατηρώντας τα έργα της δειλιάζει να βγει. Η ψυχή μάλιστα του αμαρτωλού με φόβο χωρίζεται από το σώμα και με τρόμο αναχωρεί για να παρουσιασθεί στον αθάνατο Βασιλιά˙ και καθώς αναγκάζεται να βγει από το σώμα, βλέποντας τα έργα της, λέει σ' αυτά με φόβο˙ «Δώστε μου προθεσμία μια ώρα, να βγω». Απαντούν σ' αυτή τα έργα της· «Εσύ μας έκανες· γι’ αυτό ας πάμε εμείς στον Θεό μαζί μ' εσένα».

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/07/blog-post_112.html