Μήπως κι ἄλλες θρησκεῖες ἔχουν κάποια ψήγματα ἀλήθειας;

Το θρησκευτικό συναίσθημα, η αναζήτηση του Θεού είναι μία φυσική λειτουργία του ανθρώπου. Δεν υπάρχει τόπος στη γη χωρίς θρησκεία. Επειδή, όμως, ο Θεός είναι υπερβατικός, και υπερβαίνει τις αντιληπτικές ικανότητες του ανθρώπου, ο άνθρωπος μόνος του ποτέ δεν μπορεί να τον γνωρίσει. Τον γνωρίζει, όσο ο ίδιος αποκαλύπτεται. Η Αγία Γραφή λέει ότι «οι Θεοί των εθνών δαιμόνια» (Ψαλμ. 95, 5), δηλαδή οι θεότητες εκτός της αποκάλυψης της Αγίας Γραφής είναι δημιουργήματα δαιμονίων. Ο διάβολος από μίσος προς το Δημιουργό και από φθόνο προς τον άνθρωπο οδήγησε τους ανθρώπους να λατρεύουν κτίσματα, νεκρούς προγόνους, δυνάμεις της φύσης και φανταστικά όντα ως θεούς. Μ’ αυτόν τον τρόπο ικανοποιεί τον εγωισμό του, να λατρεύεται ως Θεός, και αποπροσανατολίζει τους ανθρώπους από τον πραγματικό Θεό, για να πέφτουν στην αμαρτία και να ζουν μακριά από το Θεό και να μη το δεχθούν, όταν αποκαλυφθεί και τον λατρεύσουν. Εδώ, ας θυμηθούμε πόσο δύσκολα επικράτησε ο χριστιανισμός στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, πόσοι εξολοθρεμοί των χριστιανών έγιναν στην Περσία, τι αντίσταση βρήκε και βρίσκει η ιεραποστολή στην Ινδία, στην Κίνα, στην Ιαπωνία!

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Κάποιοι πού πεθαίνουν μέ ἐπώδυνο τρόπο εἶναι ἁμαρτωλοί;

Όταν ρώτησαν το Χριστό τι γνώμη έχει για το θάνατο μερικών Γαλιλαίων που σφάχθηκαν από τον Πιλάτο στο θυσιαστήριο του ναού, ο Χριστός τους απάντησε με το ερώτημα: «Νομίζετε ότι αυτοί οι Γαλιλαίοι υπήρξαν περισσότερο αμαρτωλοί από όλους τους Γαλιλαίους και γι’αυτό έπαθαν τόσο άσχημο θάνατο;»

Και συνεχίζει απαντώντας: «όχι, σας λέω, αλλά αν δεν μετανοείτε, όλοι σας παρόμοια θα χαθείτε»(Λουκά 13,1-3).

Από τα λόγια αυτά του Χριστού συμπεραίνουμε ότι ο επώδυνος θάνατος δε φανερώνει την ύπαρξη μεγάλης αμαρτίας. Είναι λάθος από τον τρόπο του θανάτου (ήσυχος ή επώδυνος) να συμπεραίνουμε ότι ο άνθρωπος αυτός ήταν καλός ή κακός.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ποιός ἄρτος τῆς Θείας Κοινωνίας εἶναι σωστός, ὁ ἔνζυμος ἤ ὁ ἄζυμος;

Ένζυμος άρτος είναι το ψωμί που γίνεται με ζύμη. Το αλεύρι όταν ζυμωθεί με νερό και ζύμη, τότε φουσκώνει. Άζυμος άρτος είναι το ψωμί, που γίνεται χωρίς ζύμη και γι’ αυτό είναι αφούσκωτο. Οι Εβραίοι την τελευταία βραδιά πριν την έξοδο από την Αίγυπτο έψησαν άζυμο άρτο, για να προλάβουν να προετοιμαστούν. Γι’ αυτό κάθε Πάσχα τρώνε άζυμο άρτο.

Την Πέμπτη που έφαγε ο Χριστός στο Μυστικό Δείπνο και έδωσε το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, δεν έφαγε τοΝπασχαλινό δείπνο των αζύμων, αλλά δείπνο με ένζυμο άρτο. Αυτό συμπεραίνεται από πολλές πλευρές.

Οι θρησκευτικοί άρχοντες, αν είχε αρχίσει η εορτή του Πάσχα από την Πέμπτη το απόγευμα, δε θα μπορούσαν να συλλάβουν το Χριστό, ούτε να συγκαλέσουν την επομένη συνέδριο, για να Τον δικάσουν.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τί πρεσβεύουν οἱ «μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ» γιά τό Χριστό; Ἀνασκευή τῶν ἐπιχειρημάτων τους μέσα ἀπό τήν Ἁγία Γραφή.

Η πιο σπουδαία απόκλισή τους από την ορθόδοξη πίστη είναι η διδασκαλία τους για το Χριστό. Λένε ότι ο Χριστός είναι ο αρχάγγελος Μιχαήλ, το πρώτο κτίσμα, όχι Θεός αληθινός και ομοούσιος με τον Πατέρα. Είναι κατ’ αυτούς μία μικρότερη θεότητα. Ως «θεό», κατανοούν τον «ισχυρό», κατά τη ρίζα της Εβραϊκής αυτής λέξης, κατά την οποία «θεός» σημαίνει «ισχυρός». Υπάρχουν πλήθος εδαφίων στην Αγία Γραφή, όπου ο Χριστός όχι απλώς ονομάζεται «ο» Θεός, αλλά και Γιαχβέ.

Αν ο Χριστός δεν είναι Θεός, πως λέει: «εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα»; (Ιωάν. 10,30). Οι Εβραίοι βάσταζαν λίθους, για να Τον λιθοβολήσουν, επειδή νόμιζαν ότι βλασφημεί κάνοντας τον εαυτό Του Θεό (Ιωάν. 10,33). Και πιο πριν οι Ιουδαίοι επιδίωξαν να Τον λιθοβολήσουν, επειδή έλεγε πατέρα Του το Θεό και έκανε τον εαυτό Του ίσο με το Θεό (Ιωάν. 5, 18). Ο άγγελος του Κυρίου, που μετέφερε στο Ζαχαρία το μήνυμα της γεννήσεως του Ιωάννη του Προδρόμου, του είπε ότι αυτός: «πολλούς Ισραηλίτες θα επιστρέψει στο δρόμο του Θεού και θα προπορευθεί αυτού (δηλ. του Θεού)…» (Λουκά 1,16-17).

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γιατί ἦλθε ὁ Θεός στή γῆ; Ποιό σκοπό ἐξυπηρετοῦσε ἡ ἐνσάρκωσή Του;

Ο Θεός έγινε άνθρωπος, «Θεός εφανερώθη εν σαρκί» (Α’ Τιμ. 3,16), για να ενώσει την ανθρωπότητα με τη θεότητα και μέσω της σταυρικής θυσίας Του να σωθούμε από το θάνατο και την αιώνια κόλαση. Οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας λέγουν ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος, για να γίνουν οι άνθρωποι θεοί (θεοί βέβαια «κατά χάριν», όχι «κατά φύσιν»).

Ενώ η ένωση της ανθρώπινης φύσης με το Θεό μέσω της ενσάρκωσης του Υιού του Θεού αφθαρτοποιεί το φθαρτό άνθρωπο, η θυσία της

ανθρώπινης φύσης του Θεανθρώπου στο Σταυρό εξαλείφει τη συνέπεια της αμαρτίας, τον πνευματικό θάνατο και την κόλαση και προσφέρει σε όσους αγωνίζονται τον αγιασμό και τη θέωση.

Η ένωση της ανθρώπινης φύσης με τη θεία έγινε στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Γι’ αυτό η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος ονομάζει τη μητέρα του Ιησού Θεοτόκο. Γέννησε την ανθρώπινη φύση Του, που ήταν ενωμένη με το Θεό.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γιατί ὁ Χριστός γεννήθηκε στήν ἀφάνεια καί μάλιστα σέ στάβλο;

Ο Χριστός δεν έγινε απλώς άνθρωπος, αλλά έγινε άνθρωπος για να πάρει τη θέση μας. Ο Μεσσίας γεννήθηκε από το Άγιο Πνεύμα και την Παρθένο μητέρα, για να μην κληρονομήσει τις συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος, και έτσι να γίνει «το νέο φύραμα», δηλαδή η νέα ζύμη της καινούριας ανθρωπότητας και να καταστεί το πιο καθαρό θύμα, που θα προσφερόταν στο Σταυρό, για να σηκώσει τις αμαρτίες των ανθρώπων (Ιωάν. 1,29, Ησαΐας 53,4-6, Εβραίους 9,28, Α’ Πέτρου 2,24, Αποκ. 5,9).

Έτσι ο Χριστός από το στάβλο της Γεννήσεως σήκωσε το Σταυρό Του, για να μας ξεπλύνει από την αμαρτία της αποστασίας. Μωρό ακόμη υποβάλλεται στις ταλαιπωρίες του δύσκολου και επικίνδυνου ταξιδιού στην ξένη χώρα, την Αίγυπτο.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ὑπῆρξε ὄντως ὁ Χριστός ἤ μήπως εἶναι ἕνας μῦθος;

Για την ύπαρξη του Χριστού δεν έχουμε μόνο πληροφορίες από τα Ευαγγέλια, όπου οι ευαγγελιστές γράφουν αυτά που είδαν ή άκουσαν από αυτόπτες μάρτυρες για το Χριστό, αλλά και από εξωχριστιανικές πηγές του πρώτου μ. Χ. αιώνα. Οι Ρωμαίοι ιστορικοί Σουετώνιος και Τάκιτος αναφέρουν για το Χριστό. Ο Ιουδαίος ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος και το ιουδαϊκό Ταλμούδ* επίσης ομιλούν για την ύπαρξη του Χριστου.

Οι  ευαγγελιστές, που έγραψαν για το Χριστού, θυσιάστηκαν γι’ Αυτόν. Αυτό σημαίνει ότι Τον είδαν να θαυματουργεί και να εμφανίζεται αναστημένος. Αλλιώς, για ένα ψέμα πώς θα θυσίαζαν τη ζωή τους;

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Πῶς νά πιστεύσω στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ὅταν βλέπω καλούς νά δυστυχοῦν;

Ο Θεός, ως ουράνιος Πατέρας, αγαπάει όλους τους ανθρώπους, όπως αγαπάει και ο κάθε επίγειος γονιός τα παιδιά του είτε είναι υπάκουα και συνετά, είτε είναι άτακτα και επιπόλαια.

Ο Θεός επιτρέπει δυσκολίες στους καλούς για κάποια ωφέλεια. Με τις δυστυχίες των καλών ο Θεός τους αποτρέπει από το κακό, τους προφυλάσσει από τον εγωισμό, τους μαλακώνει την ψυχή, τους κρατά στο δρόμο Του και στην προσευχητική επικοινωνία μαζί Του και τους καθαρίζει την ψυχή από τις ενοχές των αμαρτιών, που ως άνθρωποι διέπραξαν κι αυτοί.

Ο Ιωσήφ στην Παλαιά Διαθήκη πουλήθηκε απ’ τα αδέλφια του σε Αιγύπτιους εμπόρους. Πέρασε πολλά χρόνια δύσκολα ως δούλος, φυλακίσθηκε κι ετοιμαζόταν για θανατική καταδίκη.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τί θά εἶναι ὁ ἀντίχριστος καί τί θά κάνει;

Για τον αντίχριστο μιλάει καθαρά ο απόστολος Παύλος στην Β’ προς Θεσσαλονικείς επιστολή του (2, 1-12). Αυτός θα είναι συγκεκριμένο πρόσωπο που θα έρθει μαζί με την αποστασία, θα κυριαρχήσει στην ανθρωπότητα (Αποκ. 13, 7), θα κάνει σημεία και θαύματα και θα καθίσει το ναό του Θεού, προφανώς των Ιεροσολύμων, ο οποίος θα γίνει χριστιανικός, διότι οι Εβραίοι θα γίνουν χριστιανοί (Ρωμ. 11, 25-26) και θα ζητήσει να λατρευτεί ως Θεός (Β’ Θεσ. 2,4).

Επίσης περί αντιχρίστου μιλάει και ο Ιωάννης ο ευαγγελιστής στις Α΄ και Β΄ επιστολές του και στην Αποκάλυψη (κεφάλαια: 11, 13 και 20). Οι χριστιανοί δε θα τον φοβούνται, γιατί ο Χριστός θα τους προστατεύσει και θα τους δώσει δύναμη να αντέξουν το διωγμό. Ο ευαγγελιστής Ιωάννης μας λέει (Α΄ Ιωαν. 2, 18) να μη ζούμε με το φόβο του μελλοντικού αντιχρίστου, αλλά να πολεμούμε στη ζωή μας το κακό, που προέρχεται από πολλούς μικρότερους αντίχριστους, εχθρούς του Χριστού.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γιατί εἶναι λάθος ἡ διδασκαλία περί πρωτείου τοῦ Πάπα;

Η πέτρα που θα οικοδομηθεί η Εκκλησία δεν είναι ο απόστολος Πέτρος ως πρόσωπο, αλλά η ομολογία του ότι ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού (Ματθ. 16, 16). Η Εκκλησία δε στηρίζεται σε ανθρώπους αλλά στο Χριστό, στο Θεό. Αν ο Χριστός ήθελε να πει ότι στον απόστολο Πέτρο θα στηριχθεί η Εκκλησία Του, θα έλεγε: «επί σε οικοδομήσω μου την Εκκλησίαν». Δεν το είπε, όμως.

Ο απόστολος Παύλος υποστηρίζει ξεκάθαρα ότι ο Χριστός είναι το θεμέλιο της Εκκλησίας: «άλλο θεμέλιο κανείς δεν μπορεί να βάλει παρά αυτό, που υπάρχει, που είναι ο Ιησούς Χριστός» (Α΄ Κορ. 3, 11). Οι απόστολοι ήταν όλοι ίσοι μεταξύ τους. Αν ήταν άνισοι, τότε ο Χριστός θα συνιστούσε και την κοινωνική ανισότητα. Πράγμα απαράδεκτο. Οι απόστολοι πριν το πάθος του Χριστού φιλονίκησαν μεταξύ τους για το ποιος είναι μεγαλύτερος (Λουκά 22, 24). Αν ήταν για το Χριστό ο απόστολος Πέτρος ανώτερος, δε θα γινόταν η φιλονικία.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Πῶς δημιουργήθηκαν οἱ διαφορετικές γλῶσσες;

Η ιστορία της Βαβέλ είναι και πραγματική αλλά και μεταφορική-συμβολική. Ο εγωισμός των ανθρώπων εκείνων έναντι του Θεού προξένησε και τη μεταξύ τους αντιπαράθεση. Όποιος δε σέβεται το Θεό και δε ζει με την αίσθηση ότι βρίσκεται κάτω από την Πρόνοιά Του, αυτός βλέπει και το συνάνθρωπό του ως αντίπαλο και εχθρό.

Χωρίς Θεό πατέρα δεν υπάρχει και αδελφός συνάνθρωπος. Η άρνηση του Θεού είχε ως συνέπεια το μεταξύ των ανθρώπων μίσος, το οποίο τους απομόνωσε και τους αποξένωσε μεταξύ τους.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τί εἶναι ἡ μαγεία;

Είναι μια τελετή επίκλησης πονηρών πνευμάτων από κάποιους ανθρώπους, για να πραγματοποιήσουν ένα ανθρώπινο θέλημα.

Οι μάγοι, για να μπορούν να επικαλούνται πονηρά πνεύματα, ή έχουν πουλήσει την ψυχή τους στον πονηρό ή έχουν διαπράξει μεγάλες αμαρτίες, όπως φόνους, μοιχείες και πορνείες. Συνήθως οι μάγοι ζητούν κάτι το κακό από τον πονηρό. Ο πονηρός δεν κάνει ποτέ καλό. Αν κάνει κάποτε καλές πράξεις, τις κάνει, για να παρασύρει τους αφελείς πιο βαθιά στα δίχτυα του. Μερικοί αφελείς ξεγελιούνται και πηγαίνουν να λύσουν τα μάγια, που δήθεν τους έκαναν, σε μάγους της λευκής μαγείας. Δεν υπάρχει λευκός ή μαύρος διάβολος. Όλοι είναι μαύροι και κατάμαυροι.

Η επίκληση πνευμάτων έχει εισχωρήσει και σε παιδικές ηλικίες, όπου παιδιά καλούν πνεύματα, αφού κάνουν κάποιες παράξενες ενέργειες, όπως το βγάλσιμο των σταυρών τους, το σχηματισμό σατανικών συμβόλων και το άναμμα μαύρων κεριών. Όποιος, όμως, καλεί τον πονηρό, δύσκολα ξεμπλέκει απ’ αυτόν.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Πῶς ἡ πίστη προσδιορίζει τή ζωή μας;

Η σωστή πίστη προς το Θεό δημιουργεί σωστή ζωή, ενώ η απιστία και οι λανθασμένες απόψεις για το Θεό δημιουργούν λανθασμένες στάσεις ζωής. Ισχύει, θα λέγαμε, το «πες μου ποιο Θεό πιστεύεις, να σου πω ποιος είσαι».

Όταν πιστεύεις σε ένα Θεό αγάπης, σε ένα Θεό πατέρα, τότε καλλιεργείς κι εσύ συνειδητά την αγάπη κι όχι το μίσος και την κακία. Όταν πιστεύεις σε ένα Θεό σκληρό και απολυταρχικό, τότε ζεις μέσα στο φόβο και καλλιεργείς επιθετική νοοτροπία. Ας θυμηθούμε εδώ τα τρομερά ξόανα των αφρικανικών θρησκειών και την επιθετικότητα των μουσουλμάνων.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἀφοῦ ὁ Θεός γνωρίζει ποιοί θά πᾶνε στήν κόλαση, γιατί τούς φέρνει στή ζωή;

Ο Χριστός για τον Ιούδα είπε ότι ήταν καλύτερα γι’ αυτόν να μην είχε γεννηθεί, για άγνωστο για μας λόγο. Οπωσδήποτε δεν ήταν απόλυτα αναγκαίος για τη σύλληψη και τη Σταύρωση του Χριστού.

Αν ο Θεός έφερνε στη ζωή μόνο όσους θα σώζονταν, τότε η γη θα ήταν παράδεισος από τώρα, δε θα υπήρχε πειρασμός και δοκιμασία των καλών. Στην παραβολή των ζιζανίων (Ματθ. 13,24-30 και 36-43) ο Χριστός λέει ότι ο διάβολος σπέρνει ζιζάνια ανάμεσα στο φυτεμένο σιτάρι, δηλ. διαστρέφει κάποιους ανθρώπους στην ανθρώπινη κοινωνία, και μέσω αυτών πειράζει τους καλούς συνανθρώπους τους.

Όλοι οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα και του καλού και του κακού.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γιατί ὁ Θεός ἄφησε τήν Ἐκκλησία Του νά περάσει τόσους διωγμούς μέχρι σήμερα; Πού εἶναι ἡ Θεία πρόνοια;

 Ο Χριστός έλεγε στους μαθητές Του «εάν εμένα εδίωξαν, και εσάς θα καταδιώξουν» (Ιωάν. 15, 20). Στους μακαρισμούς έλεγε επίσης «είστε ευτυχισμένοι όταν σας διώκουν για το θέλημά μου και σας βρίζουν, να χαίρεστε και να αγάλλεσθε, γιατί μεγάλη θα είναι η ανταμοιβή σας στους ουρανούς» (Ματθ. 5, 10-12).

Οι απόστολοι, όταν τους έδειραν στο Ιουδαϊκό συνέδριο, γιατί μιλούσαν για τη θεότητα του Χριστού, έφυγαν με χαρά, γιατί αξιώθηκαν να πάθουν για το Χριστό (Πραξ. 5, 41).

Όταν ο Χριστός στη Δαμασκό έστελνε τον Ανανία να πάει στον τυφλό Παύλο, για να τον θεραπεύσει και να τον βαπτίσει, του είπε: «Εγώ θα του δείξω, όσα πρέπει να πάθει για το όνομά μου» (Πραξ. 9, 16). Και πράγματι, ο απόστολος Παύλος έπαθε πολλά κατά τις ιεραποστολικές περιοδείες του (Β΄ Κορ. 11, 23-33).

Το ίδιο ερώτημα για τη θεία πρόνοια είχαν και οι χριστιανοί του πρώτου μ.Χ. αιώνα.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γιατί κάποιον πού αὐτοκτονεῖ δέν τόν κηδεύει ἡ Ἐκκλησία;

Όταν κανείς σκοτώσει έναν εχθρό στον πόλεμο, είναι κακό, αλλά αναγκαίο κακό. Όταν σκοτώσει κάποιον άγνωστο, κι αυτό είναι κακό, που δεν έπρεπε να γίνει. Όταν σκοτώσει ένα συγγενή, κάνει μεγαλύτερο κακό. Όταν σκοτώσει τον αδελφό του, γίνεται αδελφοκτόνος, πολύ πιο μεγάλο κακό. Όταν σκοτώσει τους γονείς του, το κακό είναι πάρα πολύ μεγάλο, γίνεται μητροκτόνος ή πατροκτόνος. Όταν όμως σκοτώσει τον εαυτό του, το κακό είναι μέγιστο. Δεν έχουμε κανένα δικαίωμα στην αρχή και στο τέλος της ζωής μας, γιατί αυτή ανήκει στο Θεό. Δε μας ρώτησε πότε θα

γεννηθούμε, ούτε θα μας ρωτήσει πότε θα πεθάνουμε. Όποιος αυτοκτονεί, πηγαίνει οπωσδήποτε στην κόλαση. Είναι μεγάλο κακό η αυτοκτονία, γιατί αυτός που αυτοκτονεί, κάνει φόνο και αποκλείει τον εαυτό του από τον Παράδεισο.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γιατί ὁ Χριστός διάλεξε φτωχούς, ἄσημους καί ἀγράμματους ἀνθρώπους, γιά νά τούς κάνει μαθητές Του;

Ο Χριστός ήθελε να έχει καλούς και υπάκουους συνεργάτες. Οι αφανείς, οι πτωχοί και οι ολιγογράμματοι ψαράδες είχαν καλύτερες προϋποθέσεις για ταπείνωση και υπακοή. Ο ταπεινός υπακούει πιο εύκολα στο θέλημα του Θεού.

Αντίθετα τα αξιώματα, η μόρφωση και ο πλούτος, αν δεν συνοδεύονται με αρετή, είναι για το Θεό όχι μόνο άχρηστα, αλλά και επικίνδυνα. Συμβαίνει τις περισσότερες φορές ο πλούτος, το αξίωμα και η μόρφωση να δημιουργούν εγωισμό στον κάτοχό τους. Ο εγωιστής τότε έχει και πολλά άλλα κακά: ζήλια, φθόνο, κατηγορίες, βρίσιμο.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τί λέει ἡ Ἁγία Γραφή γιά τό Ἅγιο Πνεῦμα καί πῶς μεταδίδεται στούς πιστούς;

Για το Άγιο Πνεύμα έχουμε την πρώτη αναφορά στο πρώτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, στη Γένεση: «Πνεύμα Θεού επεφέρετο επάνω της αβύσσου» (Γεν. 1,2). Το Άγιο Πνεύμα συμμετείχε στη δημιουργία του σύμπαντος. Ο Πατήρ με τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα δημιούργησε τον κόσμο.

Το Άγιο Πνεύμα δρούσε στην Παλαιά Διαθήκη και φώτιζε τους προφήτες (Μαρκ. 12,36, Πραξ. 1,16. 28,25 και Β΄ Πέτρ. 1,21). Γι’ αυτό και στο «Πιστεύω» γράφει «το λαλήσαν διά των προφητών».

Η παρουσία Του γίνεται ιδιαίτερη στην Καινή Διαθήκη.

Ο άγγελος είπε στο Ζαχαρία, τον πατέρα του Προδρόμου, ότι θα γεννήσει υιό, ο οποίος θα χαριτωθεί από την κοιλιά της μητέρας του με το Άγιο Πνεύμα (Λουκά 1,15).

Στον Ευαγγελισμό της Παναγίας ο άγγελος Γαβριήλ της είπε: «Άγιο Πνεύμα θα έλθει σε σένα» (Λουκά 1,35).

Η Ελισάβετ, όταν πήγε η Παναγία να τη δει, γέμισε από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και δοξολόγησε την Παναγία (Λουκά 1,41-42).

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γιατί δέν πρέπει νά καταφεύγουμε σέ ἀστρολόγους, μέντιουμ, φλιτζανοῦδες καί χαρτορίχτρες;

Η καταφυγή μας σε «μελλοντολόγους» αποτελεί δείγμα απιστίας στο Θεό. Ο πιστός εμπιστεύεται όλη τη ζωή του στα χέρια του Θεού και καταφεύγει πάντοτε σ’ Αυτόν ζητώντας τη θεία πρόνοια. Αυτή η πίστη του δίνει κουράγιο στις δυσκολίες και τις περισσότερες φορές ελκύει τη βοήθεια του Θεού.

Σε πολλούς ανθρώπους η ενασχόληση με τα αστέρια λειτουργεί ως μετάθεση των λαθών της ζωής τους στα αστέρια. Λένε: «το ότι εγώ έχω νεύρα ή επικίνδυνο αυθορμητισμό ή οτιδήποτε άλλο αρνητικό, αυτό οφείλεται στο ζώδιό μου».

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Τί εἶναι ἡ ἀστρολογία καί γιατί ἡ ἀποδοχή της ἀποτελεῖ ἄρνηση τῆς Θείας Πρόνοιας;

Αστρολογία είναι η ενασχόληση με τα άστρα για την πρόγνωση του μέλλοντος. Αναπτύχθηκε στους αρχαίους λαούς, οι οποίοι λάτρευαν τον ήλιο, τη σελήνη και κάποια αστέρια ως θεούς. Υπήρχαν καλά και κακά αστέρια. Η σελήνη ήταν κακός θεός, γι’ αυτό, όταν κάποιος πάθαινε δαιμονοληψία, έλεγαν ότι έπαθε σεληνιασμό, ότι δηλαδή τον επηρέασε η κακή σελήνη.

Οι αστρολόγοι έχουν ως κεντρική θέση της διδασκαλίας τους τα εξής: Οι συσχετισμοί και η θέση των άστρων κατά την ώρα της γέννησης επηρεάζουν το χαρακτήρα και όλη τη ζωή του κάθε ανθρώπου. Το ζώδιο, δηλαδή ο αστερισμός που προηγείται της ανατολής του ηλίου κατά την ημέρα της γέννησης, προσδιορίζει απόλυτα τον άνθρωπο. Στους δώδεκα μηνιαίους αστερισμούς οι αρχαίοι έδωσαν ονόματα ως επί το πλείστον ζώων (Κριός, Λέων, Ταύρος, Ιχθείς, Αιγόκερως, Καρκίνος, Σκορπιός), και γι’ αυτό λέγονται ζώδια.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/