Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Ἡ εὐσέβεια εἶναι κολώνια, ἐνῶ ἡ εὐλάβεια εἶναι θυμίαμα»

 Εὐλάβεια εἶναι ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ, ἡ συστολή, ἡ πνευματικὴ εὐαισθησία. Ὁ εὐλαβὴς μπορεῖ νὰ σφίγγεται, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ σφίξιμο στάζει μέλι στὴν καρδιά του· δὲν τοῦ κάνει μαρτυρικὴ τὴν ζωή, ἀλλὰ τὸν εὐχαριστεῖ. 

Οἱ κινήσεις του εἶναι λεπτές, προσεγμένες. Αἰσθάνεται ἔντονα τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ, τῶν Ἀγγέλων, τῶν Ἁγίων. Νιώθει δίπλα του τὸν Φύλακα Ἄγγελο νὰ τὸν παρακολουθῆ. Ἔχει συνέχεια στὸν νοῦ του ὅτι τὸ σῶμα του εἶναι Ναὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ζῆ ἁπλά, ἁγνὰ καὶ ἁγιασμένα.

Παντοῦ συμπεριφέρεται μὲ προσοχὴ καὶ συστολὴ καὶ νιώθει ζωντανὰ ὅλα τὰ ἱερά. Προσέχει λ.χ. νὰ μὴν εἶναι πίσω ἀπὸ τὴν πλάτη του οἱ εἰκόνες.

 Δὲν βάζει ἐκεῖ ποὺ κάθεται, στὸν καναπὲ ἢ στὴν καρέκλα, τὸ Εὐαγγέλιο ἢ ἕνα πνευματικὸ βιβλίο κ.λπ. Ἂν δῆ μιὰ εἰκόνα, σκιρτᾶ ἡ καρδιά του, βουρκώνουν τὰ μάτια του. Ἀλλὰ καὶ μόνον τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ νὰ δῆ κάπου γραμμένο, τὸ ἀσπάζεται καὶ αὐτὸ μὲ εὐλάβεια καὶ γλυκαίνεται ἐσωτερικὰ ἡ ψυχή του.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Δέν ἔχω τίποτα ἄλλο νά προσφέρω στόν Ἅγιο, πέρα ἀπό τόν κόπο μου αὐτό.

Διηγούνται ένα περιστατικὸ απὸ τη ζωὴ του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς. Του μεγάλου αυτού Σέρβου Θεολόγου και προσφάτως αναγνωρισθέντος Αγίου της Εκκλησίας.

Πρέπει να ήταν το έτος 1929, δηλαδὴ όταν ο Άγιος ήταν σε ηλικία 35 ετών. Ήταν καλοκαίρι, και ξεκίνησε απὸ το Βράνιε με προορισμὸ το Μοναστήρι του Αγίου Προχόρου. Πήγαινε συχνὰ στο Μοναστήρι αυτό, με το οποίο και είχε ιδιαίτερο σύνδεσμο, γιατὶ είχε μεγάλη αγάπη στον Άγιο Πρόχορο. Ήταν ήδη Καθηγητὴς Πανεπιστημίου στη Θεολογικὴ Σχολὴ στο Βελιγράδι.

Ο δρόμος μέχρι το Μοναστήρι ήταν δύσβατος και γι' αυτὸ αρκετὰ κουραστικός. Ο Άγιος, για να υπερνικά αυτὲς τις δυσκολίες, χρησιμοποιούσε κάποιο απλὸ αυτοκίνητο, για να διασχίσει τον βουνήσιο δρόμο, που οδηγούσε στο Μοναστήρι.

Σε μιὰ λοιπὸν τέτοια επίσκεψή του συνάντησε στο δρόμο του, μιὰ γερόντισσα, κι αμέσως κατάλαβε ότι κι αυτὴ κατευθυνόταν με τα πόδια προς το Μοναστήρι. Τότε ο Άγιος έκανε νόημα στον οδηγὸ να σταματήσει και προσκάλεσε τη γριούλα να ανέβει στο αυτοκίνητο, γιατί, όπως της εξήγησε, κι εκείνος πήγαινε όπου και αυτή.

- Σ' ευχαριστώ, παιδί μου, του απάντησε η γριούλα, αλλὰ εγὼ είμαι φτωχή.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἀρχιμ. Κύριλλος Κωστόπουλος, Ἡ ἐνδυμασία τῆς γυναικός

Η ENΔΥΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΟΣ

Ἀρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Πατρῶν- Δρος Θεολογίας

Ἡ ἄποψη ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀμφίεσης τῆς γυναικός, μέσα στὰ πλαίσια τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἀγῶνος καὶ τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς, δὲν εἶναι καὶ τόσο σημαντικό, εἶναι λανθασμένη.

Ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα ἀκόμη ὑπῆρχε ἡ γνώμη ὅτι ὅταν ἡ γυναίκα δὲν προσέξη τὴν σεμνὴ ἐνδυμασία ἀποβάλλει καὶ τὴν αἰδώ: «Ἅμα δὲ κιθῶνι (χιτῶνι) ἐκδυομένῳ συνεκδύεται καὶ τὴν αἰδῶ γυνή» (Ἡροδότου, Ἱστορία, 1, 8, 14).

Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη βλέπουμε ὅτι ὁ Ἴδιος ὁ Δημιουργός μας Θεὸς φρόντισε νὰ ἐνδύση τὰ γυμνὰ σώματα τῶν πρωτοπλάστων μετὰ τὴν πτώση τους: «Καὶ ἐποίησεν κύριος ὁ θεὸς τῷ Ἀδὰμ καὶ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ χιτῶνας δερματίνους καὶ ἐνέδυσεν αὐτούς» (Γέν. 3, 21). Ἡ ἐνδυμασία ἐδόθη στὸν ἄνθρωπο μετὰ τὴν παρακοή του, γιὰ νὰ καλύπτη τὸ σῶμα του καὶ νὰ ἐνθυμῆται τὴν πτώση του καὶ τὴν ἀπογύμνωσή του ἀπὸ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ. Κι αὐτὸ τὸ ἔκαμε ὁ Θεὸς «πρὸς τὸ μὴ γυμνοὺς εἶναι καὶ ἐνασχημονεῖν», κατὰ τὸν Ἱερὸ Χρυσόστομο (βλ. PG 53,149).

Στὴν Καινὴ Διαθήκη ἡ ἐνδυμασία ὑφίσταται ὡς κάλυψη τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ,  δηλαδή τοῦ σώματός μας (πρβλ. Α´ Κορ. 3, 16. 6, 19. Β´ Κορ. 6, 16),  ἀλλὰ καὶ ὡς σφραγίδα ἁγνότητος, συνεχοῦς νήψεως καὶ ὑγείας πνευματικῆς ( Πρβλ. Μάρκ. 5, 15. Λουκ. 8, 35).

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Ἄλλο εὐσέβεια καί ἄλλο εὐλάβεια»

Άλλο ευσέβεια και άλλο ευλάβεια;

Άλλο το ένα, άλλο το άλλο!

Η ευλάβεια εμπεριέχει τις έννοιες : προσοχή, προφύλαξη, φροντίδα, μέριμνα, φρόνηση, σύνεση.

Η ευσέβεια είναι κυρίως χαρακτηρισμός που προήλθε από ευσεβή διαγωγή δηλαδή από σεβασμό προς τον Θεό (αλλά και τους γονείς).

Είναι δύο έννοιες πολύ κοντά η μία στην άλλη αλλά ταυτόχρονα βρίσκονται και σε απόσταση.

Ο γέροντας Παΐσιος συχνά έλεγε:

Άλλο ευλάβεια και άλλο ευσέβεια – όπως η Ορθόδοξη Ανατολική ευλάβεια διαφέρει από την Δυτική ευρωπαϊκή ευσέβεια.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ ἀληθινὴ εὐσέβεια (γ).Δημιουργός: Ὁ Θεός ἤ ἐμεῖς;

π. Δημητρίου Μπόκου

Πολ λοὶ ἄν θρω ποι σή με ρα θὰ δι α φω νοῦ σαν μὲ τὴ στά ση τοῦ Ἰὼβ ἔ ναν τι τοῦ Θε οῦ κατὰ τὴν ὥρα τῆς φοβερῆς δοκιμασίας του (βλ. ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, ἀρ. φ. 383, Ἰ ούν. 2015). Καὶ αὐ τό, για τὶ σή με ρα ὅ λο καὶ λι γό τε ρο οἱ ἄν θρω ποι ἔ χουν τὴ δι ά θε ση νὰ ἐκ χω ρή σουν στὸν Θε ὸ δι και ώ μα τα ἐ πὶ τῶν κε κτη μέ νων τους. Δὲν τὸν ἀ να γνω ρί ζουν Κύ ριό τους.

Ἰ δι αί τε ρα ἰ σχύ ει αὐ τὸ προ κει μέ νου γιὰ τὰ παι διά τους. Οἱ γο νεῖς τὰ θε ω ροῦν ἀ πο κλει στι κὸ κτῆ μα τους. Δὲν ἐν νο οῦν νὰ ἀ φή σουν κα νέ να, οὔ τε τὸν Θε ό, νὰ πα ρεμ βλη θεῖ στὴ σχέ ση τους μα ζί τους. Τὰ θέ λουν ὁ λωσ δι ό λου δι κά τους. Ἰ δί ως ἂν τὰ ἀ πέ κτη σαν μὲ δυ σκο λί α, σύ νη θες πράγ μα σή με ρα. Γι’ αὐ τὸ καὶ τοὺς εἶ ναι ἀ δι α νό η το νὰ χαθεῖ κά ποι ο παι δί τους, νὰ τὸ πά ρει ὁ Θε ὸς πρὶν τὴν ὥ ρα του. Ἀ κό μα καὶ συ νει δη τοὶ Χρι στια νοὶ δείχνουν ἐ ξαι ρε τι κὴ δυ σκαμ ψί α στὸ ζή τη μα αὐ τό. Ἐ ξε γεί ρον ται καὶ δυ σα να σχε τοῦν ἐ ναν τίον τοῦ Θε οῦ, ὅ ταν ἐ πι συμ βεῖ κάτι τέτοιο. Ἡ λο γι κὴ τοῦ Ἰ ὼβ τοὺς φαί νε ται ἀ κα τα νό η τη.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Ἡ ἀληθινὴ εὐσέβεια (α)

Ο ΔΙΚΑΙΟΣ ΙΩΒ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ὁ Ἰ ὼβ (6 Μα ΐ ου) ἦ ταν ἄν θρω πος ἄ μεμ πτος ἀ πέ ναν τι στὸν Θε ὸ καὶ στοὺς ἀν θρώ πους. Ὁ ἴ διος ὁ Θε ὸς ἀ πο φάν θη κε ὅ τι δὲν ὑ πῆρ χε πά νω στὴ γῆ πιὸ ἐ νά ρε τος καὶ θε ο σε βὴς ἄν θρω πος ἀ πὸ αὐ τόν. Ὁ Σα τα νᾶς ὅ μως ἀν τέ τα ξε ὅ τι ἡ ἀ ρε τὴ τοῦ Ἰ ὼβ δὲν εἶ ναι γνή σια. Κα τὰ τὴ γνώ μη του, ὁ Ἰ ὼβ σε βό ταν τὸν Θε ό, ἐ πει δὴ ἔ λα βε ἀ πὸ αὐ τὸν πολ λὰ ἀ γα θά. Ὁ Ἰ ὼβ εἶ χε ἑ πτὰ χι λιά δες πρό βα τα, τρεῖς χι λιά δες κα μῆ λες, χί λια βό δια καὶ πεν τα κό σια γα ϊ δού ρια. Γιὰ τὴ φύ λα ξή τους εἶ χε τε ρά στιο ἀ ριθ μὸ ὑ πη ρε τῶν. Εἶ χε ἐ πί σης ἀ πο κτή σει καὶ δέ κα παι διά, ἑ πτὰ γιοὺς καὶ τρεῖς θυ γα τέ ρες.

Γιὰ νὰ φα νεῖ ὅ τι ἡ ἀ ρε τὴ τοῦ Ἰ ὼβ εἶ ναι ἀ λη θι νὴ καὶ δὲν ἐ ξαρ τᾶ ται ἀ πὸ τὰ ἀ γα θά του, ὁ Θε ὸς ἔ δω σε τὴν ἄ δεια στὸν Σα τα νᾶ νὰ τὸν δο κι μά σει. Ἔ τσι λοι πὸν σὲ μί α καὶ μό νο μέ ρα ὁ δί και ος Ἰ ὼβ ἔ λα βε ἀ πα νω τά, τὴ μί α πά νω στὴν ἄλ λη, τὶς χει ρό τε ρες εἰ δή σεις.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γιατί οἱ δίκαιοι καί εὐσεβεῖς ἄνθρωποι εἶναι φτωχοί καί δυστυχοῦν καί ἀδικοῦνται;

Aπό το Γεροντικό

Κάποτε ένας άγιος γέροντας προσευχόταν στο Θεό να του αποκαλύψει το μυστήριο, γιατί άνθρωποι δίκαιοι και ευσεβείς είναι φτωχοί και δυστυχούν και αδικούνται, ενώ πολλοί άδικοι και αμαρτωλοί είναι πλούσιοι και αναπαύονται, και πως ερμηνεύονται οι κρίσεις του Θεού.

Ο Θεός θέλοντας να τον πληροφορήσει, του έβαλε στην καρδιά λογισμό να κατεβεί στον κόσμο. Περπατώντας λοιπόν ο Γέροντας, βρέθηκε σ’ ένα δρόμο πλατύ, όπου περνούσαν πολλοί. Εκεί υπήρχε ένα λιβάδι και μια βρύση με καθαρό νερό.

Ο αββάς, κρύφτηκε στην κουφάλα ενός δένδρου και σε λίγο, να που περνά ένας άνθρωπος πλούσιος, που ξεπέζεψε και κάθισε να φάει. Εκεί που αναπαυόταν, βγάζει ένα πουγκί με εκατό φλουριά, για να τα μετρήσει.. Αφού τα μέτρησε, νόμισε πως τα έβαλε πάλι μέσα στο ρούχο του, εκείνα όμως έπεσαν κάτω στη γη. Σηκώθηκε λοιπόν και καβαλίκεψε το άλογο του, αφήνοντας εκεί τα φλουριά.

Έπειτα πέρασε από εκεί άλλος οδοιπόρος, για να πιεί νερό. Βρίσκει τα φλουριά, τα παίρνει και φεύγει γρήγορα.

Κατόπιν ήλθε άλλος φτωχός πεζοδρόμος, φορτωμένος και κουρασμένος, και κάθισε κι αυτός να αναπαυτεί.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Μόρφωση καί εὐσέβεια (πρωτοπρ. Διονύσιος Τάτσης)

ΚΑΝΕΝΑΣ δέν µπορεῖ νά ἀµφισβητήσει τή µόρφωση σ᾿ ἕνα κληρικό ἤ µοναχό τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ἀπαραίτητη καί βοηθάει πολύ στό ποιµαντικό ἔργο. Ἰδιαίτερα στήν ἐποχή µας, πού οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἀρκετή κοσµική µόρφωση καί ἀπαιτοῦν ἀπό τούς κληρικούς νά ἔχουν τά ἀνάλογα προσόντα προκειµένου νά ἐργάζονται ἀποδοτικά καί νά µποροῦν νά ἀνταποκρίνονται στίς σύγχρονες ἀνάγκες. Ὡστόσο, µόνη της ἡ µόρφωση δέν φτάνει. Εἶναι βέβαια χρήσιµο µέσον, δέν εἶναι ὅµως αὐτή πού θά βοηθήσει τόν κληρικό νά ποιµάνει ἐπιτυχῶς τό λαό τοῦ Θεοῦ. Χρειάζεται νά συνοδεύεται καί ἀπό εὐσέβεια, ἱερό ζῆλο καί φόβο Θεοῦ. ∆ίχως αὐτά δέν µπορεῖ νά προκύψει σηµαντικό ἔργο. Στήν ἐποχή µας οἱ περισσότεροι κληρικοί ἔχουν µόρφωση. Ἔχουν φοιτήσει σέ ἐκκλησιαστικές καί θεολογικές σχολές. Ὑστεροῦν ὅµως στόν πνευµατικό ἀγώνα. ∆έν ἔχουν ἀπαλλαγεῖ ἀπό τό κοσµικό φρόνηµα, γι᾿ αὐτό καί κινοῦνται ὡς ἐπαγγελµατίες καί ὄχι ὡς λειτουργοί τοῦ Θεοῦ.

Ὁ ἅγιος Παΐσιος ὁ ἁγιορείτης, ὅπως καί οἱ περισσότεροι γέροντες τῶν ἡµερῶν µας, δέν διέθετε µεγάλη µόρφωση οὔτε καί προγραµµάτιζε τίποτα.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Σκέψεις βασισμένες στήν πρώτη ἐπιστολή τοῦ ἀποστόλου Παύλου πρός τόν Τιμόθεο», Μέρος γ΄

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ

«Ἡ γάρ σωματική γυμνασία πρός ὀλίγον ἐστίν ὠφέλιμος, ἡ δέ εὐσέβεια πρός πάντα ὠφέλιμός ἐστιν, ἐπαγγελίας ἔχουσα ζωῆς τῆς νῦν καί τῆς μελλούσης. Πιστός ὁ λόγος καί πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος» (δ΄ : 8-9).

Ἡ σωματική ἄσκηση λίγο ὠφελεῖ, γιατί αὐτή μπορεῖ νά περιορίσει μόνο τά πάθη, ὄχι νά τά ξεριζώσει. Ἀπεναντίας ἡ εὐσέβεια, δηλαδή ἡ ἀόρατη ἄσκηση τοῦ νοῦ καί τῆς καρδιᾶς μέ τήν ὀρθόδοξη πίστη, εἶναι ὠφέλιμη γιά ὅλα. Μόνο μέ τήν εὐσέβεια μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά ἀποκτήσει τήν αἰώνια ζωή. Μιά γεύση τῆς αἰώνιας ζωῆς παίρνουν οἱ ἅγιοι ἀπό ἐδῶ ὡς ἐγγύηση τῆς κληρονομιᾶς της. Στήν πληρότητά της ἀποκαλύπτεται μετά τόν χωρισμό τῆς ψυχῆς ἀπό τό σῶμα. Ἡ αἰώνια ζωή συνίσταται στήν αἴσθηση τῆς χάριτος στήν ψυχή τοῦ χριστιανοῦ. Αὐτή ἡ αἴσθηση εἶναι ἀνάλογη μέ τήν κάθαρση τῆς ψυχῆς ἀπό τά πάθη.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

Γίνεται ὁ ἄνθρωπος εἰκόνα τοῦ Θεοῦ ὅταν ζεῖ ὀρθά καί θεάρεστα (Μέγας Ἀντώνιος)

Ο αληθινός άνθρωπος φροντίζει να είναι ευσεβής. Και ευσεβής είναι εκείνος που δεν επιθυμεί τα ξένα πράγματα. Ξένα για τον άνθρωπο είναι όλα τα κτίσματα, και σαν εικόνα του Θεού που είναι, όλα τα περιφρονεί. Γίνεται ο άνθρωπος εικόνα του Θεού όταν ζει ορθά και θεάρεστα. Αυτό δεν μπορεί να γίνει, αν δεν απομακρυνθεί ο άνθρωπος από τις μέριμνες της ζωής.

Διαβάστε περισσότερα »

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/11/blog-post_94.html

Ἀπάντηση στὸ πρόβλημα: «Γιατί εὐτυχοῦν οἱ ἀσεβεῖς;» (3ον)

   Ὁ εὐσεβὴς Ψαλμωδὸς σκανδαλί­ζεται ἀκόμη βλέποντας ὅτι οἱ ἄδικοι καὶ ­ἁμαρτωλοὶ δὲν ὑ­­πο­βάλ­λονται στοὺς κόπους ποὺ δο­­κιμάζουν ἄλλοι, προκειμένου νὰ ­κερ­δί­σουν τὰ ἀναγκαῖα γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὴ συντήρησή τους. «Μετὰ ἀνθρώπων οὐ μαστιγω­θήσονται» (Ψαλ. οβ΄ [72] 5), ­λέ­γει· αὐτοὶ δὲν ταλαιπωροῦνται οὔτε ὑποφέ­ρουν ὅπως οἱ ὅμοιοί τους. Αὐτοὶ δὲν ἔχουν ἀνάγκη νὰ ἐργάζονται σκληρὰ γιὰ νὰ ἐξοικονομήσουν τὸν ἐπιούσιο, ὅπως οἱ ἄλλοι. Ὅ­­­πως διδάσκει ὁ Μέγας ­Ἀθα­νάσιος, ὁ κόπος τῆς ­χειρωνακτικῆς ἐργασίας ἔχει δοθεῖ στοὺς ­ἀνθρώπους ἀντὶ μαστιγίου1. Γιὰ τοὺς ἄλλους «πει­ρατή­ριόν ἐστιν ὁ βίος», ὅπως ­σημειώνει ὁ Ἰώβ (Ἰὼβ ζ΄ 1)· ἡ ζωὴ εἶναι γεμάτη δοκιμασίες καὶ θλίψεις. Γιὰ τοὺς ­ἄδι­κους ὅμως εἶναι συνήθως ­ἀπόλαυση, ἀνα­παυ­τήριο!

   Ἡ κατάσταση αὐτὴ τῆς ἀνέσεως ­κάνει τοὺς ἀσεβεῖς σκληροὺς καὶ ἀναίσθη­τους. Ἔτσι ἀντὶ νὰ μετανοήσουν γιὰ τὶς ἀδικίες τους ἀλαζονεύονται καὶ προκαλοῦν. Ἕνεκα τῆς ἀνέσεώς τους «ἐκράτησεν αὐτούς», λέγει ὁ Ψαλμωδός, «ἡ ὑπερηφανία αὐτῶν εἰς τέλος» (Ψαλ. οβ΄ [72] 6)· τοὺς κυρίευσε ὁριστικὰ καὶ ὁλο­κληρωτικὰ ἡ ­ὑπερηφάνειά τους. Τὸ δὲ ἀποκορύφωμα τῆς ὑπερηφάνειάς τους εἶναι ὅτι «περιεβάλοντο ἀδικίαν καὶ ἀσέβειαν ἑαυτῶν» (Ψαλ. οβ΄ [72] 6), φόρεσαν ὡς ἔνδυμα καὶ κόσμημα ἐπιδεικτι­κὸ τὴν ἀδικία καὶ τὴν ἀσέβεια.

Διαβάστε περισσότερα »

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2015/10/3_18.html