Πάτερ Κλεόπα, Τί εἶναι ἡ μαγεία καί ποιά εἶναι τά εἴδη της;
Μέ τήν λέξη μαγεία ἐννοοῦμε τήν ἐπίκληση δαιμονικῆς δυνάμεως πρός
βοήθεια τῶν ἀνθρώπων, ἀντί τῆς βοηθείας τοῦ Θεοῦ, μέ σκοπό τήν
πραγματοποίηση συγκεκριμένων ἀνθρωπίνων ἐπιδιώξεων. Ἡ μαγεία ἐξασκήθηκε
τόσο στόν ἑβραϊκό λαό, τήν περίοδο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὅσο καί στούς
χριστιανούς τοῦ Νόμου τῆς Χάριτος μέχρι καί τῶν ἡμερῶν μας. Στήν Παλαιά
Διαθήκη ζήτησε τήν βοήθεια τοῦ διαβόλου διά τῆς μαγικῆς τέχνης ὁ
βασιλεύς Σαούλ καί εὐθύς τιμωρήθηκε ἀπό τόν Θεό, Μάγοι ἦταν ὁ Βαλαάμ καί
οἱ τρεῖς μάγοι οἱ ὁποῖοι ἀσχολιόντουσαν μέ τήν ἀστρολογία.
Κατά τήν διδασκαλία τοῦ ἁγίου Νικόδημου τοῦ Ἁγιορείτου, ἡ μαγείαδιαιρεῖται σέ πολλά εἴδη καί συγκεκριμένα:
Ἡ κυρίως μαγεία διά τῆς ὁποίας ἐννοοῦμε τήν ἐπίκληση τῶν δαιμόνων γιά νά ἀποκαλύψουν στούς ἀνθρώπους κρυμμένους θησαυρούς, χαμένα ἀντικείμενα καί ἄλλα παρόμοια.
Ἡ μαντεία, τό δεύτερο εἶδος μαγείας, μέ τό ὁποῖο
μερικοί ἄνθρωποι ὁμιλοῦν γιά τό μέλλον ἀπό διάφορα σημεῖα τοῦ χεριοῦ ποὺ
ἐξηγοῦν, γι’ αὐτό καί ὀνομάζεται καί χειρομαντεία, καί ἀπό ἄλλα βέβαια
ἀντικείμενα, ὅπως χαρτοπαίγνια, καφέδες, σπυριά κλπ.
Νεκρομαντεία, δηλαδή ἐπίκληση τῆς βοηθείας τῶν δαιμόνων
στά μνήματα γιά νά παιδεύση αὐτούς ποὺ εἶναι στήν ζωή. Οἱ νεκρομάντεις
ἀπαιτοῦν νά κληθεῖ ἡ νεκρή ἀπό τόν Ἅδη ψυχή ὅπως ἔκαναν οἱ μάντεις στήν
ἐποχή τοῦ προφήτου Σαμουήλ (Α’ Βασ. 28,3), γιά νά μάθουν τό μέλλον ἤ γιά
νά ἐκδικηθοῦν κάποιον. Στίς ἡμέρες μας δρᾶ ἡ νεκρομαντεία συστηματικά
στούς πιστούς, ὅπως π.χ. τό σβήσιμο τῶν ἀνθράκων, ἡ ἀπαγγελία
συγκεκριμένων λέξεων ἀνακατωμένων μέ προσευχές γιά τούς ἀσθενεῖς καί οἱ
ὁποῖοι ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι μάντεις.
